Alle inzendingen over zilver

1257 resultaten.

Sorteren op:

nectar zong in warme zoenen

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 986
ik heb mijn vleugels weer versteld de flarden opgelapt kleuren bijgesteld en kan weer vliegen je had me weggetrapt ineens was ik oud vuil te min om naar te kijken in blinde haat ging je agressie over lijken we vlogen goud het zilver schitterde in bloemen, nectar zong van warme zoenen in een koperkleurig woud de helling op…
wil melker4 december 2005Lees meer >

wit rondgevlekt in kristallijn

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 778
vaarwel dwarrelen in vaagheid poedersneeuw verzoet de kou drift spelend in een strakkend blauw ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas uitgestrekt wit rondgevlekt in kristallijn speelt vorst in hermelijn met licht en pijn hij straalt intens zijn koude macht als speldenprikken zilver…
wil melker24 januari 2004Lees meer >

drift spelend in een strakkend blauw

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Als speldenprikken zilver, zonnen in het klein, vriezen sterren met venijn, in stralen glitterfijn, water in een strenge nacht tot kracht.…
wil melker30 januari 2003Lees meer >

James Lovell

netgedicht
1.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 574
Vannacht keek het oog van de zilveren god helder en fier in het donkere zwerk naar ruimteschip aarde, de blauwe planeet nu eens door Helios' stralen beschenen dan weer door omwenteling in het duister waar James levenslang heeft gekregen Een eerbetoon van de god van de Kosmos aan Lovell die oud als Methusalem werd reiziger die…
Maxim10 augustus 2025Lees meer >

De blinde bedding

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 197
Ik sta in de wind en mijn breekbare blik drinkt de wetten van dit reusachtige zilver. Hoe kan de kosmos zo feilloos glimmen in het smalle bezit van mijn trillende pupil? Het is de rimpeling van een onmogelijk gedicht: dat chaos zich schikte tot dit heldere licht.…

WOUDJUWEEL

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 131
Gerimpeld zilver omspoelt een bladerkring om ronde moerasgrond, waar oerwerken in stilte voort gaan, zonder inmenging. Wild gras, dichte struiken en dwergberken behoeden teer bestaan in hun strenge ring, willen Olterterper kwetsbaarheid sterken.…
Han Messie17 augustus 2026Lees meer >

Zwijgen is zilver maar spreken blijkt goud

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Hij was wel haast voor galg en rad geboren Zijn Pa was kraker, moeder zat als hoer Zijn oudste zuster en zijn grote broer Die jatten om hun coke te kunnen scoren Hij was zo rond de dertig aangeland En toen al bollebof in de penoze Een moordje links of rechts deed hem niet blozen En van het afpers vak had hij verstand. Maar toen kreeg hij…

Vissend op de Noordzee

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 901
Als flitsend zilver stort de meeuw de elementen tegemoet en krijsend is zijn schrille kreet, een groet of spot, hoor ik het goed is er verachting in zijn woeste kreet; ben jij de mens die alles weet? Niets ben jij, mens gekluisterd aan het aards bestaan mijn rijk reikt tot de horizon de wind bepaalt waar ik zal gaan.…
Jos de Vink3 augustus 2003Lees meer >

De maan verrijst

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.444
Wat zou dat zilver op de bergtop wezen?... Daar is de maan in al haar glans verrezen: Zo rijst Mathilde voor het dromend oog! - -------------------------------------------------------- Uit: Verzamelde gedichten…

In extase

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 925
schijnend en twinkelend op hun weg, uitstrekkend in een onbereikbare lijn langs de kust zag ik tienduizenden in een glans hun hoofden tossend in een plezierige dans golven voortdurend ruisend en wiegend in zaligheid glinsterend en spelend op het zand omhelzend in een oneindige stilte langs de hemel zag ik tienduizenden in een glans hun zilver…

Nazomer

gedicht
3.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 24.425
zoet dit liggen dit nietige luchtige liggen als een gele foto liggend in het water glimmend gekruld op de golven of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw oh grote adem laat de stenen nog niet opstaan maak nog niet zwaar hun wangen hun ogen kleiner gebrilder en grijzer laat ook de minnaars nog liggen en stilte zwart tussen hun zilveren…
Lucebert20 september 2003Lees meer >

Lisbloem

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.828
Over het veld ruist een lied van de vloed, Kostlijk als harpspel van zilveren snaren, Brengen, bezield door het koeltje, de baren U met de morgen haar groet! Schijnt u het leven geen heerlijke droom? Zachtjes op 't zuidelijk windje te wieglen, Eeuwig uw sierlijke bloemkroon te spieglen In 't kristallijn van de stroom?…

Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht

poëzie
3.5 met 86 stemmen aantal keer bekeken 33.482
Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht, Zilveren-zacht, de half-ontloken maan Bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht, Wier bleke bladen aan de kim vergaan, - Zó zag ik eens, in wonder-zoet genucht, Uw half-verhulde beelt'nis voor mij staan, - Dán, met een zachte glimlach en een zucht, Voor mijn verwonderde…

LAM GODS

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.865
de levensbron ontspringt voor zijn altaren, de Alvermogenste heeft het paneel ontvouwd, het offerlam maakt alles heel, de engelen zingen, beroeren snaren aanbeden door belijders, martelaren, de kluizenaars en ridders nemen deel, een schild in zilver met een kruis van keel, en zij die mensen recht doen wedervaren terzijde staat de mens, naakt…

Sloot Impressies

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 741
1 Riet, halsstarrig gras de onbeweeglijke roerdomp, een schreeuw ontmantelt de mist, het water klotst zwartademend. 2 Op de plomp volgen zilveren druppels, een aardegroene kikker sprong in de diepbruine sloot. 3 De welige ogen van de man, de zachtwitte lelies, met handen uit karmozijn, een dromende visser te zijn. 4 Om…

DE ZON LIGT IN MIJN LINKER-HAND

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.604
De maan rijst uit mijn rechter-hand en zeeft haar weemlend zilver-zand alover wuiv'ge wake en schemer-weven van 't graan, waar de aedmen, blauw, van 't graan in beven. Ik stijg al hoger uit het dal. Ik weet niet of ik keren zal.…

Vertrek

gedicht
2.4 met 29 stemmen aantal keer bekeken 20.396
Dan springt het mee met een vorkheftruck, Dan trippelt het langs containers die wachten In het zilveren licht van de zon. Dan blaft het hondje.…

GELD EN GEWETEN 17e EEUW

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 614
In een van zonde en vis doortrokken leven Maakte het diepe indruk; Jona’s lot Strandde een potvis, werd hij tot op’t bot Ontleed en opgemeten en beschreven Getekend en veelvuldig gegraveerd In zilver en in allerhande mokken De kudde van de Heer bezag geschrokken Hoe‘t beest door glazeniers zelfs werd vereerd De kooplieden kregen toen visioenen…

Herfst, Herfst

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 961
waarvan de vleugels machteloos trillen in een spinneweb, de spandraad is gebroken, en arachne is verdwenen, stil zit ze, weggedoken in de koude holte van dit stalen hek de herfst spreidt nu zijn huiver, verblindt de wazige septemberzon, waarlangs het zwartkralen silhouet van een vlucht wijde kranen trekt de mist tovert een blinkend zilver…
Tjoke24 september 2007Lees meer >

haar jurk met schelpen

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 623
ze onder haar borsten fluisterde achter haar oor,- heerlijk om even aan het lelleke te proeven- de duinreep zwaaide uitbundig, helm maakte de pannen stijl, ruig gras hielp ons naar omhoog, naar uitzicht ik was bijna beneden, keek om en haar jurk kleefde aan mooie dijen schelpen dansten naar mijn armen strooilicht toverde plasjes in zilver…
Rieg20 oktober 2007Lees meer >

horen, zien en zwijgen

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.529
gericht had toen nog niet het besef dat de oase al lang geleden 'met zand er over' was gedicht "wer schweigt, stimmt zu" zei de oude vrouw nog voor ze de laatste adem uitblies och nee, ze kende geen rouw of was haar blindheid moe zij had door het leven heen geleerd; niets zeggen voorkomt vaak gezichtsverlies want spreken is zilver…

De zilvermeeuw

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 729
striemende regen, genadeloos verstompen het opgejaagd dier verkleumd door dreigende teloorgang eens rijk aan golven gewonnen zilver kunnen niet meer schoon poetsen. Deze vuilnis verteert ie niet, nee alles verliest zijn glans met deze rampspoed.…

ZOU'N WIJ GEEN GLAASKE MOGEN DRINKEN?

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.668
Als koningen kwamen we uit de Oosten en hadden de zilveren matten aan boord. - Wij hebben de wàlg om ons te troosten. Aan elke ra daar hangt een koord. Wij werden nuchter tot bewusten al bennen onze daden groot. En als men moede is, kan men rusten in uwe warme haven, Dood.…

Diepzee

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 557
Ik waande me een diepzeeduiker, bevond me op een schoon koraal bevolkt door zilveren vissen, gezet in duizend kleuren, zetting van zovele rassen, die harmonisch samenscholen tussen anemonen in de deining van hun leven te spreken in een gelijke taal.…
pama4 december 2008Lees meer >

Glazen Hart

hartenkreet
2.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.682
Je gaf mij jouw glazen hart Breekbaar glanzend in het vage licht Je gaf mij jouw glazen hart Vandaar nu dit gedicht Je gaf mij jouw glazen hart Ik omwikkel het in zacht satijn Berg het op in een zilveren kist Waar het voor altijd het mijne kan zijn Je gaf mij jouw glazen hart Kon ik jou het mijne maar geven Maar het mijne is verdwenen…
Moon12 maart 2009Lees meer >

Duizendzee

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.401
kon zien voorbij de evenaar waar wij een duizeling ontwaarden bij het drijven van de wolken in die volle duizendzee zo ver verwijderd van de maan Voorbij de schaamte die ik dacht trok zij haar mantel uit in duister en gaf alles - en nog meer van wat zij eens verborgen hield en onaanraakbaar als zij was strooide zij wijds haar witte zilver…
jan haak11 augustus 2009Lees meer >

Weer een jaar voorbij

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.306
Onopgemerkt regen dagen zich aaneen een blik op de kalender kondigde me jouw verjaardag aan herfstmeisje oktoberkind hartsvriendin slingers en guirlandes sieren vandaag de hemel al lijken wolken grauw ze hebben zilveren randjes Margaretha, Maccie weet je dat mijn dagen pas goed beginnen na elke morgen een berichtje van jou van penvriendin…
windwhisper13 oktober 2009Lees meer >

Monte Perdido

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 637
Lemen voeten met gouden stemmen dragen op een zilveren rug een kop van goud. Stenen tafelen rollen van de Monte Perdido. Hol wordt altijd bol.…

De eentonige klok

gedicht
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.164
Hij heeft de symbolen van zon en maan, goud, zilver, as verbrand in zijn lichaam. angstig teruggekeerd uit een wildernis spint hij een nieuw metaal uit de helderheid van zijn denken. Is hij compleet zonder angst? Is hij levend zonder de wraak van de tegenspraak, zonder sterven? De eentonige klok van de zee.…

SEBASTOS AUGUSTUS

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 797
Augustus vertraagt, en verstilt deze zomer, schildert met Rembrandt's goud en groen de eik, de berk (vleugje zilver!)…
Tjoke6 augustus 2010Lees meer >