1227 resultaten.
Weerzien
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 Ze zullen komen:
tijdruiters
van verre, blinkende werelden -
engelen zonder vleugels
maar met de glans van wijsheid
in hun donkere ogen.
Ze zullen komen:
onze broeders en zusters
met wie we speelden
in een peilloos ver verleden
vòòr de val.…
Johan Cruijff
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
686 Wat Hazes reeds zong
jij bent dé Nederlandse Leeuw
zoals jou was er geen
de enige echte nu en van de vorige eeuw
Heel Nederland heeft van Cruijff genoten
hij heeft het voetbal glans gegeven
hij heeft het voetbal bepaald
en hij heeft zoveel meer gegeven in zijn leven
Sociaal gezien was hij steeds alert
voor topsporters en kansloze jeugd…
IN DEN VREEMDE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.948 De Golf is enkel goud en glans;
Natuur gaat sluimren met een lach:
't Is schoon — toch zag ik liever thans,
Naast Rottes grijze torentrans,
Mijn Maas en Hollands vlag!…
GESPREK
poëzie
4.0 met 2 stemmen
952 Gij had geen woorden en gebaren,
Het licht, dat fonkelde in uw haren,
De glans die in uw ogen lag,
Uw klaarheid wàs: de nieuwe dag,
De milde zon, de frisse winden,
't Onwrikbaar aan elkaar verbinden
Van morgenkalmte en avondvreê,
Van stervens- en geboortesteê.…
in een hemel zonder vrees
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
850 in de verte klinkt muziek
attracties spreken met veel stemmen
er ligt een gouden glans op het publiek
in alle ogen blinkt plezier
er is geen tijd meer voor verveling
je lacht en koopt gewoon vertier
het fluit en toetert om je heen
je ziet de mensen dansen kijkt hoe
meisjes sjansen voor een blik alleen
je botst de auto en vooral een…
Muze van-tot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Hoe vaak bewonderde ik niet de ochtendgloed
De gouden glans die de horizon besproeide
Over smaragdgroen veld werd nieuwe dag begroet
Terwijl over ‘t stille meer ’t licht met golfjes stoeide
Schone belofte vanaf ’t eerste uur der dag
Gesteund door allereerste prille vogelzang
Verwekte bij ’t vroeg ontwaken een blijde lach
Die blijft de hele…
WAAR BLIJFT DE LENTEZON?
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
550 die al wat duister is moet verdrijven
toon toch een glimp van Uw Gezicht
wij willen U in glans zien verschijnen
waar blijft Gij O ontluikend leven
de aarde zwelt al tot barstens toe
ieder zaadje dat tot kiem werd verheven
is zijn aardse verborgenheid al moe
toon U O eindelijk als verrezen -
alles wil uitbotten in groene kracht
Gij…
Oud zijn
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.726 Oud zijn
Oud zijn de glans van de eindbalans
opgemaakt het oude bed ik leg
mij neer op dromen bezongen in nacht
en vergetelheid die door mij heen
gebuiteld buiten mij zijn stukgemaakt.
Oud zijn in het najaar.…
Lichtvoetig
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 wijze
waaide frisse wind
langs warme lijven
er waren geen regels
protocol of gebruiken
hier onder vrienden
kon ieder zich op
eigen wijze gedragen
en uiten
ik zag ze jou steeds
dichter naderen om
toch even jouw
magie en mystiek
van hemel te raken
in lijflijk ervaren
hun ogen schitterden
mimiek gaf hun gezicht
een liefdevolle glans…
Wanneer Sterren Fluisteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
876 Het zachte fluisteren van sterren
in dit onmetelijke heelal,
waar hun licht mij vreugde schenkt
met een glans van kristal.
Zij dwalen in kosmische vreugde
door wolken van gas en stof.
Een beeldende compositie ontvouwt zich
in een uitgebreid galactisch doolhof.
Uit sterrenstof zijn wij opgemaakt,
in bewustzijn ontsproten.…
Lichtfabriek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
192 O, spreek mij van de liefde en de trouw
van glans die in de Lichtfabriek verviel
waar menig uitbundig man en vrouw
danst met een vrolijke, doch broze ziel
dit grote pand, gekraakt en aan de vloed
herbergt het boekwerk van een oude tijd
de duisternis smaakt teder nu en zoet
door menselijk falen van haar angst bevrijd
wij dansen tot de zon…
Wanneer sterren fluisteren
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
135 Zo ontstaat een
open ruimte waarin niets
ontbreekt, het donker bewaart de glans
van elke ster tot mijn blik rust vindt in het blijvend licht.
Wanneer de eerste
schemer de hemel voorzichtig
opent, blijft hun fluisteren verweven met
het licht, stil gedragen tussen hemel, aarde en mijn adem.…
Het stralende land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 slaan in de heldere lucht
Een golem rijst op uit de leem van vergeten dromen
en stapt naar Atlantis dat gloeit onder de kim van water
met schuimende randen die de oevers kussen zacht
Chrysanten openen hun vurige kelken in het middagvuur
op de huid die brandt van verlangen naar het oneindige
waar de lineaal van uren buigt en smelt in pure glans…
Herfst-mijmering
poëzie
2.9 met 65 stemmen
5.630 Met flauwe glans,
Schijnt aan de trans
De zon door nevelen heen;
Het kwijnend bos,
Beroofd van dos,
Begroet haar glans alleen;
Want gaarde en tuin,
En veld en duin,
bezitten loof noch bloem,
Wier frisse kleur
En zoete geur
Voortaan haar schoonheid roem.…
Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
poëzie
3.8 met 20 stemmen
2.747 Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
Verlangt te ontveinzen de heetdronkre gloed,
Die onbewust haar slankheid stralen doet
En uit de glans van 't haar en de ogen slaat,
Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat,
Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet:
Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed,
Nobel en ridderlijk in woord en daad…
In een vriendenrol
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.602 In milde glans ontluikt voor onze treden
Een bloei, des nijvre plukkers waard,
Wiens oog niet, afgedwaald, voor bij 't Genoeg van Heden
Op 't Veel van Morgen staart.
Dat zó - mijn Vriend! - dat zó ons heil moog' duren!…
Zonnebloem
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.205 fluweel
Doch zelfs de schoonheid van haar basis
is niets vergeleken met de eigenlijke kroon
Een krans van talloze lichtgele donsjes
de eigenlijke kern zo wonderbaarlijk sieren
Als een glanzende nimbus boven een engel
wier gelaat de kleur van zoete chocola zich
telkens weer naar het licht doet keren
Mijn hart slaat voor deze bloem,
wier glans…
Wie ziet daar op die vieze bank
poëzie
3.1 met 15 stemmen
6.488 Zijn hoed ziet rood - maar roder nog ziet
De punt van zijn neus, de kraag van zijn rok
Glimt smerig, - doch smeriger glans nog glimt
Zijn ogen uit bij iedere slok.
Niet altijd zag die hoed zo rood
Niet altijd was die kraag zo glad.
Ook die neus heeft eenmaal een andere kleur
Ook dat oog eens een andere gloed gehad.…
Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
poëzie
4.2 met 33 stemmen
2.192 Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
Verlangt te ontveinzen de heetdronkre gloed,
Die onbewust haar slankheid stralen doet
En uit de glans van 't haar en de ogen slaat,
Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat,
Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet:
Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed,
Nobel en ridderlijk in woord en daad…
Bij de lamp
poëzie
2.9 met 14 stemmen
3.144 Waar uw kus en lach verdween,
Sluit de stilte rond mij heen
Tot de effen glans waarin,
Liefelijkste droombegin,
Ik mij klaarst op u bezin.…
Lof aan God
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.862 De wereld-zaal waarin de wolken hangen,
onder de sterren-krans en de maan,
onder de blonde zijde der zon,
wijl de zee dampt in haar vat
en de bomen groen op de aarde staan,
is van U, mijn God, bewegende glorie;
glans en luistervolle pracht,
de wonderbare tooi van uw victorie,
uw praal, uw levens-macht !…
Herfstlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
149 En als je straks weer verder wandelt,
neem je iets van deze morgen mee:
een gouden glans langs je gedachten,
een beetje ruimte, wat meer rust.…
't Zit in
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.599 ‘t Zit in de glans onder elk laagje stof.
‘t Zit in de smaak van ‘t bitterste lof.
‘t Zit in de versjes in dit album van jou.
Ik weet het wel zeker, ‘t zit in iedere vrouw.
Soms zit ‘t verborgen
en doet ‘t heel zeer,
maar wie ‘t zoekt
zal ‘t vinden,
telkens maar weer.…
Iris
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.545 Dat het als Iris uit de nacht kwam stralen -
Zijn glans als 'n engel naar de toekomst neeg!
----------------------------------
uit: Eerste oogst (1912)…
Leidsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeugd
poëzie
4.2 met 8 stemmen
4.759 Nature, die daar schijnt in droeve damp begraven
Door ‘t missen van uw glans, betreurt haar rijkste gaven,
Die ge altezaam besluit in plaats zo nauw bepaald.
Doch nauw en is zij niet, gelijk het schijnt van buiten,
Maar wijd en woest genoeg om alles in te sluiten
Waar zich mijn wufte ziel zo ver in heeft verdwaald.…
Ik zag zo vaak wat is en was
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
639 De liefde, hoop, een zere knie,
de glans, reflectie die ik zie,
dacht vaak aan koren en ‘n bloem
een hete nacht, een warme zoen.
En immer als het gloren kwam
openden zich die handen klam,
palmen vol liefde leven en lust
‘t leven dat mij teder wakker kust.
Ik zag zo vaak wat is en was
de bij, de bloem, ’t hout, ’t glas.
© 2004…
Hoe stralend zijn de rozen weer herboren!
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.342 't Al hullend en doordringend licht
Verbergt u niet voor mijn gezicht,
Ik streeft tot u door glans en luister.
En als gij naar beneden ziet,
Uw blik de nevelen doorschiet,
Bespeurt gij mij in 't diepste duister.…
Als Jakob uit zijn schelp kruipt
gedicht
2.0 met 177 stemmen
24.877 .’
-------------------------------------------------------
uit: onderdeel van een vierdelige cyclus
voor het project 'De glans' van Koen Peeters, DW B 2009.…
Regen
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.777 en al de blinking en het vergezicht,
van hemel en van aarde, akkerzwart,
stralende waters, heggen, het verward
beweeg van mensen, die naar buiten komen,
ploegpaarden langs de weg, de oude bomen
voor huis en hof en over hen de glans
der daggeboort, de diepe hemeltrans
met schitterzon, wereld en ruim heelal:
het is bevat in dit klein trilkristal…
nieuw leven
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.605 nieuwe lente, een nieuw geluid’…
Om een begin aan een leven te geven;
Verschoot Gorter zo zijn dichterskruid;
Een geboorte doet zijn “lente” leven
Een nieuwe plek in een aards paradijs
Een nieuw begin voor hen die komen,
Een nieuw huis, welke zich in tijd bewijst
Als thuis voor nieuwe kinderdromen
Onsterfelijk moment door een Koninklijke glans…