Alle inzendingen over het heelal

12366 resultaten.

Sorteren op:

Zwartwitfoto

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
Dan klinkt een schreeuw: een zwarte kraai is, draaipunt van ‘t heelal, op weidepaal in 't centrum neergeplant. En boven alles cirkelt buizerd rond, zijn mauwen doet de winterwereld kond dat lente komt en hij verliefd is op zijn vrouw. We lachen naar elkaar, we weten wat er komt: ’t Is tijd voor kleurenfilm, zwartwit wordt grauw.…

Mijn moeder

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.123
Je was een geweldige moeder voor ons allemaal En daardoor spijt het ons allemaal Maar mam je blijft in ons hart En we wachten gewoon af Wat er hiernaar komen zal En hopelijk gaan we naar het heelal Misschien zien we elkaar daar nog een keer En dan leg ik me er bij neer Dat je hier echt niet meer zal zijn En dan verdwijnt mijn pijn…

LAATSTE WIL VAN ALEXANDER

poëzie
4.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.488
Hoe zulk een, die veroverd had van aarde-oppervlak tot aan de helle hoogten van gebergt', de diepten van de Oceaan, Die des turkooizen hemels vriend en onbeperkte gunsteling de verste grens van het heelal in zijn grootmeesterschap omving, En zeggen kon: mijn stalen arm noopt de bevolkte wereld gans, dat hij zijn opgebrachte cijns uitstorten…

De bosduif

poëzie
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.738
Ook ik, gescheiden van mijn vriend, D'enige in 't heelal, Die mijn gehele hart bezit, Ben hier zo gans alleen. Onzeker of het lot ons ooit Elkander geven zal, Ga ik mistroostig door dit bos Zijn groen lacht mij niet aan.…

zoveel moois

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.226
zoveel moois op deze wereld ik verbaas me erover als ik die beelden zie op tv luxe schepen doorklieven golven dieprode kleuren van zeilen het prachtig blauw van de zee de snelheid van het leven een vliegtuig komt los van de grond verdwijnt achter wolkenmassa's het blauwe heelal verblindt haar schoonheid stilt mijn stem een vrouw rekent…
Wim Niesten12 december 2005Lees meer >

Jij en ik - de dood - en alles daar tussenin

hartenkreet
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.429
dwars door je heen en toch reageerde je niet het doet zoveel pijn, zoveel pijn ik verlies je elke dag opnieuw toch zie ik je overal en altijd jouw blik raakt me meer veel meer dan zoveel woorden jij bent zo mooi dat je er overal wel de echo van zou willen zien jouw lichaam was als de mal waarin het mijne zich sloot als het heelal…

Genesis 1

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Ik droom dat ik ouder ben als 't heelal in zwanger ruim wacht op dingen die komen; ruimte explodeert in uitdijende golven die als baringswarmte door m'n lijf stromen. Materie-nevel condenseert in groeiend ruim; zwaartekracht verdicht nevel tot eerste sterren, planeten en zwervend puin.…
Custor19 juli 2008Lees meer >

Definitief

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.247
steeds beloven hoelang de afstand ook zou zijn en zelfs al duurde het een leven ik zou echt nooit de kracht opgeven die mij bewust maakt van de lijn die ons verbindt door dagen dromen decennia zijn reeds verstreken en tot nog toe is niet gebleken een teken dat je terug zult komen zo vele keren in mijn leven klinkt uit de stem van het heelal…

de VU podium Poëzieprijs

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 737
om het zekere voor het onzekere te nemen elke schijn van mogelijk beter weten in luim en schuim gemeden de winnares was genesteld patiënt in de tunnel waar MRI wordt gescand tweede werden zes Tedere Blasfemieën het holle heelal kreeg daar klank van aanwezigheid aan gene zijde hierna kwam Verwachting na meting van ruis in ’t hart volgden…

Kristal kind,

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 863
Zachte winden om de slapen, haren baden in een gouden licht, ze plukt de zoete dromen uit het heelal, in haar schoot voedt zij ongerepte zwanen in een oneindig ritme met de houten klossen aan een zwierig touw, ze beschrijft de lessen van de aarde in de hemelboog, ze kust de dieren van haar spel, drijft ze tot oprechte daden, in relatie…
pama16 oktober 2010Lees meer >

STER

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
Kijk, zijn oog achter de ramen knijpt hij toe en dan begint in die uithoek van 't heelal waar hun huis staat in het dal een sonoor geluid: hij spint. Nu wordt het te koud daarboven en ze sluiten de gordijnen. Daarna zal de ster verdwijnen als ze ’t buitenlicht weer doven.…

DE DAUWDROP.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.021
't Scheen mij of 't heelal Zich terug gaf in de spiegel Van zijn klaar kristal. 'k Zag er lieve rozen in, Een verheven torentin, 't Goud der morgenzon En de hemel en het springen Van zo menig bron.…

Sterven. III.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.187
Zoals de golven gaan en komen, Komen en gaan, Den schoot van heur moeder, de zee, ontnomen Levenbelaân; Zoals de bloemenkindren komen, Bloeien en gaan, De schoot van heur moeder, de aarde, ontnomen Levenbelaân; Zoals de starren gaan en komen, Schittren en gaan, De schoot van heur moeder, 't heelal, ontnomen Levenbelaân;…

't Is nu de kentertijd

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.609
Het is nu ook de tijd dat het vrouwen-gemoed kentering lijdt: uit de vloeibare lusten en aandriften, verhardt zich daarin 't vast-bewuste, als in oer-oude dagen d' aard' uit vloeibaarheid vormde vaste lagen, of als nog heden in 't heelal telkens uit gasse' ontstaat een vaste bal, een nieuwe kern, een donk're levensbeker. —…

Tussen hemel en hel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 503
Een 'mens' verwierp die eeuwige strijd; plaatste zich tussen de oude en de nieuwe tijd; en dreef geestelijk voort door het heelal in zijn strijd tegen de zondeval.…

Onze wereld is een huis.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 766
Onze wereld bleek altijd een garantie voor een unieke levens- kracht in het heelal. In een ruimte waar haar levenskracht onuitputtelijk leek; wordt deze door de mens in een mum van tijd opgestookt en vergiftigd uitgestoten naar een gat, dat haar eens zelf verzwelgen zal. Onze wereld is een huis.…

Geloofsbelijdenis van een Natuurheks

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 722
Grote Godin van de Maan Magdalena aan Yeshua's zijde Zij leert ons hoe heilige intimiteit Tot geestkracht en inzicht kan leiden Ik geloof in de leiding van engelenscharen In wijsheid van gidsen en helers En dat zij allemaal in ons wonen Als universele teamspelers Ik geloof in een overvloed van Liefde Aanwezig in 't grote Heelal…

De nacht kust.

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
Prachtig ragfijn spinnenweb, spiegeling van heelal, broos vochtig parelland hangend tussen heggenpoort waar klimop het hout overwoekert en bladeren de kleur van been en zilver dragen beschenen door het zachte parelmoeren maanlicht.…
Katty24 januari 2017Lees meer >

Opdracht

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.436
Niet wij, Gods wil is meer dan al, Genade loutert met geweld, Zo werd de kleinste ster gesteld In het oneindige heelal; Zijn onverbiddelijke dwang Nam u, en gaf aan mij de stem Der jongelingen in het vuur, En lenigt alles met gezang.…

Gewoon God.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 576
Lieve diertjes heb ik nooit verloren, sterren aan de hemel Diamanten egaliserend prijkend aan heelal universum, grijpt me naar keel. Meidje zo laf ook zwak, verzuchtend dik ach Dat ondanks tal van gebreken toch Kracht en Macht vermag.…

(n)ergens thuis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 708
alles zingt zij haar dapper lied steeds het betere hopend dat eens haar wereld keren zal toch lijkt het telkens weer dat ze nergens schuilen kan dat geen plek te vinden is waar zij en haar kroost veilig zijn steeds blijft zij vertrouwen dat als alle dingen onder de zon zij de weg naar het licht vinden zal zoals de satellieten in het heelal…

WONDEREN BESTAAN.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 790
genegenheid en charmes even lenen Een serene oude abdij helpt mijn hart haar flinke dorst te lessen Omarmende warme tederheid kus ik zacht, ze houdt me bij de lessen Helblauwe wolken tillen mijn allermooiste dromen ter hemelen Je reikt me je sierlijke hand dus ik beloof je plechtig niet meer te kemelen Die oneindige Schoonheid van het heelal…

De zachte apocalyps (1)

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 498
substantieel deel van de aarde zijn energie, alle info op een geestelijk niveau bereikbaar in gedachten en info uitwisseling alle noden en behoeften werden door aarde vervuld met een geweldig geluksgevoel dat de al millennia verwachte eenheid nu eindelijk zijn beslag zal krijgen nog voor de geweldige universele samensmelting waarbij het heelal…
wil melker14 november 2024Lees meer >

ABYSSUS ABYSSUM INVOCAT

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.099
Bezie dat levend wonderbaar Heelal, bevroed de afgrond die ginds hoge strekt, bevroed de afgrond die uw voeten terten, en naar de afgrond dan zal de afgrond roepen, en wondre stemmen zult gij in u horen van uit de afgrond die gij in u draagt, van uit die afgrond waar een leven waagt o duizend malen woeliger en wilder!…

Oberon is mijn naam

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 952
als het kind in mij dat schaterlacht duw ik haar met al mijn kracht, tot een ster uit ’t firmament valt en vurig langs ’t heelal de hemel scheurt en eindigt in mijn hand.…
Verdano30 augustus 2002Lees meer >

Het traagste zien der dingen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 632
En als een kind van het heelal wil ik de vervaarlijkste smart van het diepste oogzwart in een flesje bewaren, maar eigenlijk zou ik het zoete duister liefst het verre zicht onthouden, want als de nacht dan komt droomt het wezen der wezens niet over al teveel duidelijkheid, want weet je, plichtmatig wil ik mijn oog wel eens verblinden…

De wijsgeer

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.021
Toen Natuur 't heelal gewrocht had, Heeft zij al de pracht en schoonheid, Die op al de delen schittert, In een meisje alleen verenigd.'…

onsterfelijk tehuis

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 784
zoeven in zonnige zomerse rust kom op mijn feest waar een wit gesluierde fee ons in verkwikkend dromen kust we zweven dan tesamen over wonderlijke vlakten vol van kleur luisteren naar geluiden van de gouden lier en mogen ruiken aan een zalige fleur onze vingers stralen teder licht naar elkaar onze lippen bevruchten het heelal…

Tong vol vuur

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Bron: Jouw stilte 'k Tast de lijn van jouw heup Streel de ziel van jouw binnen Tintel in de ruimte Met geschuimbekte mond 'k Zweef 't heelal van jouw lijf Straal de lach op jouw benen Vleugel boven wolken Gaaf zwierend in het rond 'k Loop de vorm van jouw hart Ren de schakels van sloten Zingend geheel voorbij tot 'k Eindelijk…

Zo droomde zij haar Camelot

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
‘ Toch sluimert er nog een diepe hoop in haar, de wens om de Heilige Graal te vinden, binnenin en hem uit te schenken over een droeve Aarde met iets van waarde opdat de mensen weer tot parels worden op Gods kroon: het Aardse leven als een knipoog in de eeuwigheid, het Heelal als goddelijk metafoor Kunstwerk: " Mijn Camelot ", 1991…