12366 resultaten.
Zwartwitfoto
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 Dan klinkt een schreeuw:
een zwarte kraai is, draaipunt van ‘t heelal,
op weidepaal in 't centrum neergeplant.
En boven alles cirkelt buizerd rond,
zijn mauwen doet de winterwereld kond
dat lente komt en hij verliefd is op zijn vrouw.
We lachen naar elkaar, we weten wat er komt:
’t Is tijd voor kleurenfilm, zwartwit wordt grauw.…
Mijn moeder
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.123 Je was een geweldige moeder voor ons allemaal
En daardoor spijt het ons allemaal
Maar mam je blijft in ons hart
En we wachten gewoon af
Wat er hiernaar komen zal
En hopelijk gaan we naar het heelal
Misschien zien we elkaar daar nog een keer
En dan leg ik me er bij neer
Dat je hier echt niet meer zal zijn
En dan verdwijnt mijn pijn…
LAATSTE WIL VAN ALEXANDER
poëzie
4.7 met 29 stemmen
2.488 Hoe zulk een, die veroverd had
van aarde-oppervlak tot aan
de helle hoogten van gebergt',
de diepten van de Oceaan,
Die des turkooizen hemels vriend
en onbeperkte gunsteling
de verste grens van het heelal
in zijn grootmeesterschap omving,
En zeggen kon: mijn stalen arm
noopt de bevolkte wereld gans,
dat hij zijn opgebrachte cijns
uitstorten…
De bosduif
poëzie
3.2 met 11 stemmen
2.738 Ook ik, gescheiden van mijn vriend,
D'enige in 't heelal,
Die mijn gehele hart bezit,
Ben hier zo gans alleen.
Onzeker of het lot ons ooit
Elkander geven zal,
Ga ik mistroostig door dit bos
Zijn groen lacht mij niet aan.…
zoveel moois
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.226 zoveel moois op deze wereld
ik verbaas me erover
als ik die beelden zie op tv
luxe schepen doorklieven golven
dieprode kleuren van zeilen
het prachtig blauw van de zee
de snelheid van het leven
een vliegtuig komt los van de grond
verdwijnt achter wolkenmassa's
het blauwe heelal verblindt
haar schoonheid stilt mijn stem
een vrouw rekent…
Jij en ik - de dood - en alles daar tussenin
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.429 dwars door je heen
en toch reageerde je niet
het doet zoveel pijn, zoveel pijn
ik verlies je elke dag opnieuw
toch zie ik je overal en altijd
jouw blik raakt me meer
veel meer dan zoveel woorden
jij bent zo mooi dat je er
overal wel de echo van zou willen zien
jouw lichaam was als de mal
waarin het mijne zich sloot
als het heelal…
Genesis 1
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.182 Ik droom dat ik ouder ben als 't heelal
in zwanger ruim wacht op dingen die komen;
ruimte explodeert in uitdijende golven die
als baringswarmte door m'n lijf stromen.
Materie-nevel condenseert in groeiend ruim;
zwaartekracht verdicht nevel tot eerste
sterren, planeten en zwervend puin.…
Definitief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.247 steeds beloven
hoelang de afstand ook zou zijn
en zelfs al duurde het een leven
ik zou echt nooit de kracht opgeven
die mij bewust maakt van de lijn
die ons verbindt door dagen dromen
decennia zijn reeds verstreken
en tot nog toe is niet gebleken
een teken dat je terug zult komen
zo vele keren in mijn leven
klinkt uit de stem van het heelal…
de VU podium Poëzieprijs
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
737 om het zekere voor het onzekere te nemen
elke schijn van mogelijk beter weten
in luim en schuim gemeden
de winnares was genesteld
patiënt in de tunnel
waar MRI wordt gescand
tweede werden zes Tedere Blasfemieën
het holle heelal kreeg daar klank
van aanwezigheid aan gene zijde
hierna kwam Verwachting
na meting van ruis in ’t hart
volgden…
Kristal kind,
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
863 Zachte winden om de slapen,
haren baden in een gouden
licht, ze plukt de zoete dromen
uit het heelal, in haar schoot
voedt zij ongerepte zwanen in
een oneindig ritme met de houten
klossen aan een zwierig touw,
ze beschrijft de lessen van de
aarde in de hemelboog, ze kust
de dieren van haar spel, drijft
ze tot oprechte daden, in relatie…
STER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
619 Kijk, zijn oog achter de ramen
knijpt hij toe en dan begint
in die uithoek van 't heelal
waar hun huis staat in het dal
een sonoor geluid: hij spint.
Nu wordt het te koud daarboven
en ze sluiten de gordijnen.
Daarna zal de ster verdwijnen
als ze ’t buitenlicht weer doven.…
DE DAUWDROP.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.021 't Scheen mij of 't heelal
Zich terug gaf in de spiegel
Van zijn klaar kristal.
'k Zag er lieve rozen in,
Een verheven torentin,
't Goud der morgenzon
En de hemel en het springen
Van zo menig bron.…
Sterven. III.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.187 Zoals de golven gaan en komen,
Komen en gaan,
Den schoot van heur moeder, de zee, ontnomen
Levenbelaân;
Zoals de bloemenkindren komen,
Bloeien en gaan,
De schoot van heur moeder, de aarde, ontnomen
Levenbelaân;
Zoals de starren gaan en komen,
Schittren en gaan,
De schoot van heur moeder, 't heelal, ontnomen
Levenbelaân;…
't Is nu de kentertijd
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.609 Het is nu ook de tijd
dat het vrouwen-gemoed kentering lijdt:
uit de vloeibare lusten
en aandriften, verhardt zich daarin 't vast-bewuste,
als in oer-oude dagen
d' aard' uit vloeibaarheid vormde vaste lagen,
of als nog heden in 't heelal
telkens uit gasse' ontstaat een vaste bal,
een nieuwe kern, een donk're levensbeker. —…
Tussen hemel en hel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Een 'mens' verwierp die eeuwige strijd;
plaatste zich tussen de oude en de nieuwe
tijd; en dreef geestelijk voort door het
heelal in zijn strijd tegen de zondeval.…
Onze wereld is een huis.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
766 Onze wereld bleek altijd een
garantie voor een unieke levens-
kracht in het heelal. In een ruimte
waar haar levenskracht onuitputtelijk
leek; wordt deze door de mens in een
mum van tijd opgestookt en vergiftigd
uitgestoten naar een gat, dat haar eens
zelf verzwelgen zal.
Onze wereld is een huis.…
Geloofsbelijdenis van een Natuurheks
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
722 Grote Godin van de Maan
Magdalena aan Yeshua's zijde
Zij leert ons hoe heilige intimiteit
Tot geestkracht en inzicht kan leiden
Ik geloof in de leiding van engelenscharen
In wijsheid van gidsen en helers
En dat zij allemaal in ons wonen
Als universele teamspelers
Ik geloof in een overvloed van Liefde
Aanwezig in 't grote Heelal…
De nacht kust.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
457 Prachtig ragfijn spinnenweb,
spiegeling van heelal,
broos vochtig parelland
hangend tussen heggenpoort
waar klimop het hout overwoekert
en bladeren de kleur van been en zilver dragen
beschenen door het zachte parelmoeren maanlicht.…
Opdracht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.436 Niet wij, Gods wil is meer dan al,
Genade loutert met geweld,
Zo werd de kleinste ster gesteld
In het oneindige heelal;
Zijn onverbiddelijke dwang
Nam u, en gaf aan mij de stem
Der jongelingen in het vuur,
En lenigt alles met gezang.…
Gewoon God.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Lieve diertjes heb ik nooit verloren, sterren aan de hemel
Diamanten egaliserend prijkend aan heelal universum, grijpt me naar keel.
Meidje zo laf ook zwak, verzuchtend dik ach
Dat ondanks tal van gebreken toch Kracht en Macht vermag.…
(n)ergens thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 alles
zingt zij haar dapper lied
steeds het betere hopend
dat eens haar wereld keren zal
toch lijkt het telkens weer
dat ze nergens schuilen kan
dat geen plek te vinden is
waar zij en haar kroost veilig zijn
steeds blijft zij vertrouwen
dat als alle dingen onder de zon
zij de weg naar het licht vinden zal
zoals de satellieten in het heelal…
WONDEREN BESTAAN.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
790 genegenheid en charmes even lenen
Een serene oude abdij helpt mijn hart haar flinke dorst te lessen
Omarmende warme tederheid kus ik zacht, ze houdt me bij de lessen
Helblauwe wolken tillen mijn allermooiste dromen ter hemelen
Je reikt me je sierlijke hand dus ik beloof je plechtig niet meer te kemelen
Die oneindige Schoonheid van het heelal…
De zachte apocalyps (1)
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
498 substantieel
deel van de aarde
zijn energie, alle info
op een geestelijk niveau
bereikbaar in gedachten
en info uitwisseling
alle noden en behoeften
werden door aarde vervuld
met een geweldig
geluksgevoel dat
de al millennia verwachte
eenheid nu eindelijk
zijn beslag zal krijgen
nog voor de geweldige
universele samensmelting
waarbij het heelal…
ABYSSUS ABYSSUM INVOCAT
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.099 Bezie dat levend wonderbaar Heelal,
bevroed de afgrond die ginds hoge strekt,
bevroed de afgrond die uw voeten terten,
en naar de afgrond dan zal de afgrond roepen,
en wondre stemmen zult gij in u horen
van uit de afgrond die gij in u draagt,
van uit die afgrond waar een leven waagt
o duizend malen woeliger en wilder!…
Oberon is mijn naam
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
952 als het kind in mij dat schaterlacht
duw ik haar met al mijn kracht,
tot een ster uit ’t firmament
valt en vurig langs ’t heelal
de hemel scheurt
en eindigt
in mijn hand.…
Het traagste zien der dingen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
632 En als een kind van het heelal
wil ik de vervaarlijkste smart
van het diepste oogzwart
in een flesje bewaren,
maar eigenlijk
zou ik het zoete duister
liefst het verre zicht onthouden,
want als de nacht dan komt
droomt het wezen der wezens
niet over al teveel duidelijkheid,
want weet je,
plichtmatig wil ik mijn oog wel eens verblinden…
De wijsgeer
poëzie
3.8 met 8 stemmen
4.021 Toen Natuur 't heelal gewrocht had,
Heeft zij al de pracht en schoonheid,
Die op al de delen schittert,
In een meisje alleen verenigd.'…
onsterfelijk tehuis
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
784 zoeven
in zonnige zomerse rust
kom op mijn feest
waar een wit gesluierde fee
ons in verkwikkend dromen kust
we zweven dan tesamen
over wonderlijke vlakten
vol van kleur
luisteren naar geluiden
van de gouden lier
en mogen ruiken
aan een zalige fleur
onze vingers stralen
teder licht naar elkaar
onze lippen bevruchten
het heelal…
Tong vol vuur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Bron: Jouw stilte
'k Tast de lijn van jouw heup
Streel de ziel van jouw binnen
Tintel in de ruimte
Met geschuimbekte mond
'k Zweef 't heelal van jouw lijf
Straal de lach op jouw benen
Vleugel boven wolken
Gaaf zwierend in het rond
'k Loop de vorm van jouw hart
Ren de schakels van sloten
Zingend geheel voorbij tot
'k Eindelijk…
Zo droomde zij haar Camelot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
614 ‘
Toch sluimert er nog een diepe hoop in haar,
de wens om de Heilige Graal te vinden, binnenin
en hem uit te schenken over een droeve Aarde
met iets van waarde
opdat de mensen weer tot parels worden
op Gods kroon:
het Aardse leven als een knipoog in de eeuwigheid,
het Heelal als goddelijk metafoor
Kunstwerk: " Mijn Camelot ", 1991…