1857 resultaten.
De ware toedracht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.071 waar mijn bloed tot uiting kwam
in een liefdevol verpozen, is heel mijn
hart gedompeld in jouw zoete nat
afkomstig uit de bron waar jouw dijen
zich ontvouwen
maar wat zich spreekt is de eenvoud
van het verleden, de ware toedracht
herkent het verbond van kracht en waanzin
doch jouw schouders vleugelen mij
langs diepten zonder stem, zelfs…
Ontmoeting
gedicht
3.0 met 62 stemmen
12.359 Mij alleen die pijn toen ik omzag
haar van achteren te zien, de schouders
en de vraag of zij zich redt.
-----------------------------------------
uit: Een morgen in maart (1967)…
afescheid van een school
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.455 Ik loop nog snel door een lokaal
Hoor wat geluiden uit een klas
Adem de sfeer in van de zaal;
Een fotootje van wat het was
Een deur die kraakt, een raam wat tochtig
De oude dame mag spoedig gaan rusten
En met het hart wat zwaar, de ogen vochtig
Zwaai ik naar haar en fluister: ”welt’rusten…”
Met zware zucht en hangende schouders
(’t is bijna…
dat is alles
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
839 wat ik jou vragen wil
is geen advies of woord
maar een tedere omhelzing
in pure stilte,
wat zou me dat deugd doen
laat me schuilen
in jouw armen
wat snak ik ernaar
even te liggen
mijn hoofd op jouw schouder
net zoals vroeger
je hoeft echt niets te zeggen
een oplossing zoek ik zelfs niet
maar wat ik je vraag,
is er gewoon even zijn…
Ze nam en zwolg hem in
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.768 Eind'lijk viel haar hoofd terzij,
En op zijn schouder brak ze in geschrei.
------------------------------
Fragment uit de Mei (1889)…
beelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
644 Kunst openbaart, is soms een raadsel,
zoals de vage contouren omwikkeld
met een deken
‘niet storen’ waarschuwt het kaartje,
toch tikt zij zacht op mijn schouder:
“de koffie staat klaar”.…
24
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
479 Zal ik weten wat ik eis van het leven
Doelloze dromen die stoppen met zweven
Wanneer ik 24 word
Zal ik alles weten over iets
En iets weten over alles
Wanneer ik 24 word
Draait de wereld niet meer rond mij
Kom ik terecht in een heuse 'maatschappij'
Wanneer ik 24 word
Ben ik een man met een job
Loop ik trots met mijn schouders…
Lucht is goud vandaag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 op het strand met zee
en golven bij de hand
geen overlast
van een druk terras
maar stilte puur natuur
vanzelfsprekend
wel een schermpje
de wind is nog wat guur
de scene inviteert
tot spelen van het
schelp en waterspel
de stroming snel
het zand wat traag
de lucht is goud vandaag
paradijselijk om zon te eren
totdat mijn schouders…
IN DOEKEN EN EEN TOEFJE BONT
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.313 in doeken en een toefje bont
duffeltjes aan met lappen en scheuren,
schamel en schunnig, verschoten kleuren,
op weg de handen in de broek,
de hoofden neer, de schouders zoek
en om de neuzen onuitsprekelijk,
gedoken musjes bij mekaar,
de kleumenskou aanstekelijk
en lippenmonden droef en wekelijk
klos klos
huiverend langs de open dijken
schokkende…
Aan de hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
660 Je komt
uit 'n ander land
je bent
gevlucht uit je eigen land
Voor oorlog
twist
voor 't braken
van schiettuig
gevlucht aan de hand
van je ouders
op hun schouder
in hun armen
Je kon jezelf
aan hen warmen
door koude nachten
kille morgen....…
wij leven om te begeren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Dat ik u begeer,
uw rode haren die voor een gerucht
van jeugdigheid staan,
uw schouders ongekend tenger
die noden tot strelen.
Dat ge me bekoort,
waar onderkoeldheid heerst
tiert de verscholen begeerte
als zomerkoren, als kattenkruid.
Laat me uw lippen beroeren
zachtroze als de kleur
van uw rusteloze ziel.…
Vriendschap
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
963 vrienden zich voelen
met elkaar verbonden
door jaren lief en leed
machteloos als er machteloosheid is
troost indien troost voor handen
nooit zakken ze dieper in de put
omdat het voelt om samen pijn te hebben
de een opent de ogen voor de ander
de ander opent zich in schaduw
van een droom die de ander verandert
en nooit wijkt de schouder…
Laudanum voor de kraakvis.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
714 Mijn liefste haalt haar schouders op,
zo schamper en beschonken,
houdt ze van losse eindjes en
haar werk dat steeds blijft lonken.
Ik breek in bij mijn moeder
en neem laudanum mee,
zo drijf ik af in euforie
en waan me diep in zee.
Mijn vader,oude grijze wolf,
Kijkt mij meewarig aan.…
Veertjes
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
467 jij hebt in
een vorig leven
ooit voor engel
gestudeerd toen het
vliegen verleerd
bent op zeker
cum laude
gepromoveerd
in het aanschijn
van de heilige heer
niet dat ik
daarop lijk maar
ben wel geschapen
naar zijn schitterend
beeld en vergelijk
mijn rechter schouder
is jouw vaste plaats
omdat alles wat links
is ook altijd…
Grijsgroene spiegel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 zag onze beelden
verblikken nog
verblozen tussen
de resten schuim
van golven waarin
wij verpoosden
nog keek
de zon over
onze schouders mee
in de grijsgroene
spiegel van een
onrustige zee
pas later
hield de wind
zijn straf regime
voor gezien gaf
omslaand water wat
kabbelend geklater
de terugstroom
van vloed speelde
zand…
Misschien.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
681 Op je magere kamer zou ik je haren bezingen,
mooie rode haren die bevallig over ranke schouders vallen
Genade zal ik vragen,
tegenover zoveel kwetsbaarheid ben ik weerloos.
Liefste, wees toch beducht voor mijn poëzie,
die vandaag nog barmhartig is
maar morgen bijten zal wanneer de dagen verschijnen.
Dagen van wanhoop en doffe lethargie.…
verdragen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
492 je sjouwt dezelfde zware lucht als je moeder,
zeggen ze vaak
gelijk als zij draag jij je hoofd net zo naar beneden
draagt ze op afhangende schouders
haar opgelegde levenslust;
het heden en misschien haar verleden
je loopt als je broer
met je armen strak langs je lijf
in je handen (als een licht gebalde vuist)
een sleutel die naar de…
In stilte gesmeekt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
414 Jouw hoofd rust op mijn schouder.
Tranen glijden door je haar.
Ik pak je gezicht vast.
Kijk je aan met doorgeweekte ogen.
Ik geef je een kus op je voorhoofd,
en leg mijn kin op jouw hoofd.
Kijkend naar boven,
smekend tot God.
Maar in stilte.
Pak mij.
Laat haar met rust.
Zie je die hand, daar naast je?…
‘t Achterbergs Heerschap (nimfofilie)
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
432 De Orang-oetans van vrede,
deze krachtpatsers der rede,
de maximaal gelauwerde X-
vleugels met zachte schouders:
als wonderbouwers in de leer
bij ‘t Achterbergs Heerschap.…
Je hoeft het niet alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
154 Een kind hoeft niet de wereld
op zijn schouders mee te dragen.
Het mag een toren bouwen,
huilen, spelen, vragen.
Soms begint ‘veerkracht’ klein:
een stoel, een warme boterham,
iemand die naar je luistert
en blijft, ook als je zwijgt.
Tot je weer naar buiten rent,
de wind voelt langs je wangen,
en weet: ik mag de wereld in.…
Waar de stad ademt, zingt hij
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
422 En wanneer de avond valt op de versleten
daken en spleten van de stad, vindt hij zijn plekje tussen
bekenden, schouder aan schouder. Kleine harten kloppen warm in het
donker zonder angst, terwijl de nacht ademt en de wereld hem nog steeds niet ziet.…
Ik wil
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.576 Ik zou me meer in haar moeten verdiepen
haar zien smelten
bij iedere zweem van aandacht
Werkelijk is dat ik nu pijn heb
mijn linker schouder
Zo ben ik een man
met een gevoel van leegte
Ik ben bang haar te confronteren
Haar in de ogen aan te kijken
Gesprekken met haar te hebben
te moeilijk voor mij
O.K. laten we dit overnieuw doen…
De jonge Zeeuw
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.332 .
--------------------------------------
* schoer - schouder…
wreed genoegen
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.182 Vanaf haar schouder rolde mijn traan
Wederom liet zij mij passief begaan
Koud klinkt haar stem toonloos verbeten
Is het zo ver leg je nu weer zo te zweten
Eens mijn prinses een bloem zo mooi
Nu een feeks losgebroken uit haar kooi
Heimelijk wend ik mij af wil alleen zijn
En duikt ten onder in een poel van pijn
Frigide ongeïnteresseerd koud…
onvoorwaardelijk
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
4.020 Hoe laat het ook is, welk
moment van de dag, ik zal er altijd voor je zijn,
voor een schouder, traan of een lach.
Ik wil met je mee om de hevigste stormen te
bevaren, dit alles is onvoorwaardelijk, zonder
mitsen of maren.…
NIETS MEER HETZELFDE
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.339 Je ziet weer hoe je danste
en huppelde aan de hand van je ouders
hoe je moeder liedjes voor je zong, en
hoe je zat op je vader zijn schouders.
Hoe je samen "mens erger je niet" speelde
en ze jou altijd lieten winnen
en dat je na een gemaakte fout
altijd weer opnieuw wilde beginnen.…
Rozenmond ligt languit in haar bad
gedicht
3.1 met 20 stemmen
10.094 Zij draait de mengkranen
open, duwt het hefboompje omhoog
en laat het nog uren en uren
regenen op haar schouders,
op haar zo mooie hoofd.
------------------------------------
uit: 'Het ontbrokene', 1990.…
De geur van lavendel (1)
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.281 Je stierf
oude jaren geleden
toen waren onze vingers jong
ze roken naar lavendel
en prille tederheid
we vulden onze longen
met dromen in het rood
morsten lentedagen
in ‘t licht zo eindloos lief
wat ik zag
was het begin
vogels daalden
en verzamelden
op je schouder
de zomer verbleekte
in je korte, bruine haar
plots lag…
Zoals het was
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.048 Ik bekijk je aandachtig
Je golvende haren, sensuele lippen
Hebben mij volledig in een greep
Sla mijn arm om je heen
Jij legt je hoofd op mijn schouder
Ik kus zachtjes je voorhoofd
Het is tijd om te gaan zeg ik
Mijn hart door pijn verdoofd ...
Ik stap in mijn wagen en rij ...…
Borsten zonder houders
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
851 je schoonheid
was klassiek
sprak de talen
als geen ander
alleen je lichaamstaal
gaf reden tot paniek
je wond de media
al middelvingerend
heel losjes om de pols
antwoordde ondeugend
en gedreven spits op
hun brutale calls
rechtte schouders
decolleteerde
borsten zonder houders
maar boog in afscheid
steeds de rug in een
veel te snelle…