1857 resultaten.
onvoltooid geleden tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
639 hoofd zonder schouder
zakt weg alweer ouder
de werkelijkheid ontsnapt
aan een vergeefse grip
struikelend over losse rafeleindjes
van wat een tapijt had moeten worden
stenen die een huis zouden bouwen
woorden die zinnen moesten vormen
doden die zouden moeten leven
liefde die een leven had kunnen vullen
resteren slechts de flarden van illusie…
Orion
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Vriend, ver weg en toch dichtbij
Ik weet me veilig in je armen
Schouders sterk, je zwaard in handen,
Trouw, verzekerd in je lijf
Je kijkt naar me, wel eeuwenlang
Je vraagt me vaak waarheen ik wil
Mijn tranen worden zacht en stil
Rollen zacht over jouw wang
Reizen, nachten, dagen ver
Waar ik ook maar wakker word
Ben je vast vooruit gesneld…
De ware toedracht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.071 waar mijn bloed tot uiting kwam
in een liefdevol verpozen, is heel mijn
hart gedompeld in jouw zoete nat
afkomstig uit de bron waar jouw dijen
zich ontvouwen
maar wat zich spreekt is de eenvoud
van het verleden, de ware toedracht
herkent het verbond van kracht en waanzin
doch jouw schouders vleugelen mij
langs diepten zonder stem, zelfs…
Ontmoeting
gedicht
3.0 met 62 stemmen
12.359 Mij alleen die pijn toen ik omzag
haar van achteren te zien, de schouders
en de vraag of zij zich redt.
-----------------------------------------
uit: Een morgen in maart (1967)…
afescheid van een school
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.455 Ik loop nog snel door een lokaal
Hoor wat geluiden uit een klas
Adem de sfeer in van de zaal;
Een fotootje van wat het was
Een deur die kraakt, een raam wat tochtig
De oude dame mag spoedig gaan rusten
En met het hart wat zwaar, de ogen vochtig
Zwaai ik naar haar en fluister: ”welt’rusten…”
Met zware zucht en hangende schouders
(’t is bijna…
dat is alles
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
839 wat ik jou vragen wil
is geen advies of woord
maar een tedere omhelzing
in pure stilte,
wat zou me dat deugd doen
laat me schuilen
in jouw armen
wat snak ik ernaar
even te liggen
mijn hoofd op jouw schouder
net zoals vroeger
je hoeft echt niets te zeggen
een oplossing zoek ik zelfs niet
maar wat ik je vraag,
is er gewoon even zijn…
Ze nam en zwolg hem in
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.768 Eind'lijk viel haar hoofd terzij,
En op zijn schouder brak ze in geschrei.
------------------------------
Fragment uit de Mei (1889)…
beelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
644 Kunst openbaart, is soms een raadsel,
zoals de vage contouren omwikkeld
met een deken
‘niet storen’ waarschuwt het kaartje,
toch tikt zij zacht op mijn schouder:
“de koffie staat klaar”.…
24
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
479 Zal ik weten wat ik eis van het leven
Doelloze dromen die stoppen met zweven
Wanneer ik 24 word
Zal ik alles weten over iets
En iets weten over alles
Wanneer ik 24 word
Draait de wereld niet meer rond mij
Kom ik terecht in een heuse 'maatschappij'
Wanneer ik 24 word
Ben ik een man met een job
Loop ik trots met mijn schouders…
IN DOEKEN EN EEN TOEFJE BONT
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.313 in doeken en een toefje bont
duffeltjes aan met lappen en scheuren,
schamel en schunnig, verschoten kleuren,
op weg de handen in de broek,
de hoofden neer, de schouders zoek
en om de neuzen onuitsprekelijk,
gedoken musjes bij mekaar,
de kleumenskou aanstekelijk
en lippenmonden droef en wekelijk
klos klos
huiverend langs de open dijken
schokkende…
Aan de hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
660 Je komt
uit 'n ander land
je bent
gevlucht uit je eigen land
Voor oorlog
twist
voor 't braken
van schiettuig
gevlucht aan de hand
van je ouders
op hun schouder
in hun armen
Je kon jezelf
aan hen warmen
door koude nachten
kille morgen....…
wij leven om te begeren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Dat ik u begeer,
uw rode haren die voor een gerucht
van jeugdigheid staan,
uw schouders ongekend tenger
die noden tot strelen.
Dat ge me bekoort,
waar onderkoeldheid heerst
tiert de verscholen begeerte
als zomerkoren, als kattenkruid.
Laat me uw lippen beroeren
zachtroze als de kleur
van uw rusteloze ziel.…
Vriendschap
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
963 vrienden zich voelen
met elkaar verbonden
door jaren lief en leed
machteloos als er machteloosheid is
troost indien troost voor handen
nooit zakken ze dieper in de put
omdat het voelt om samen pijn te hebben
de een opent de ogen voor de ander
de ander opent zich in schaduw
van een droom die de ander verandert
en nooit wijkt de schouder…
Laudanum voor de kraakvis.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
714 Mijn liefste haalt haar schouders op,
zo schamper en beschonken,
houdt ze van losse eindjes en
haar werk dat steeds blijft lonken.
Ik breek in bij mijn moeder
en neem laudanum mee,
zo drijf ik af in euforie
en waan me diep in zee.
Mijn vader,oude grijze wolf,
Kijkt mij meewarig aan.…
Misschien.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
681 Op je magere kamer zou ik je haren bezingen,
mooie rode haren die bevallig over ranke schouders vallen
Genade zal ik vragen,
tegenover zoveel kwetsbaarheid ben ik weerloos.
Liefste, wees toch beducht voor mijn poëzie,
die vandaag nog barmhartig is
maar morgen bijten zal wanneer de dagen verschijnen.
Dagen van wanhoop en doffe lethargie.…
verdragen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
492 je sjouwt dezelfde zware lucht als je moeder,
zeggen ze vaak
gelijk als zij draag jij je hoofd net zo naar beneden
draagt ze op afhangende schouders
haar opgelegde levenslust;
het heden en misschien haar verleden
je loopt als je broer
met je armen strak langs je lijf
in je handen (als een licht gebalde vuist)
een sleutel die naar de…
In stilte gesmeekt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
414 Jouw hoofd rust op mijn schouder.
Tranen glijden door je haar.
Ik pak je gezicht vast.
Kijk je aan met doorgeweekte ogen.
Ik geef je een kus op je voorhoofd,
en leg mijn kin op jouw hoofd.
Kijkend naar boven,
smekend tot God.
Maar in stilte.
Pak mij.
Laat haar met rust.
Zie je die hand, daar naast je?…
‘t Achterbergs Heerschap (nimfofilie)
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
432 De Orang-oetans van vrede,
deze krachtpatsers der rede,
de maximaal gelauwerde X-
vleugels met zachte schouders:
als wonderbouwers in de leer
bij ‘t Achterbergs Heerschap.…
Je hoeft het niet alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
154 Een kind hoeft niet de wereld
op zijn schouders mee te dragen.
Het mag een toren bouwen,
huilen, spelen, vragen.
Soms begint ‘veerkracht’ klein:
een stoel, een warme boterham,
iemand die naar je luistert
en blijft, ook als je zwijgt.
Tot je weer naar buiten rent,
de wind voelt langs je wangen,
en weet: ik mag de wereld in.…
Waar de stad ademt, zingt hij
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
422 En wanneer de avond valt op de versleten
daken en spleten van de stad, vindt hij zijn plekje tussen
bekenden, schouder aan schouder. Kleine harten kloppen warm in het
donker zonder angst, terwijl de nacht ademt en de wereld hem nog steeds niet ziet.…
onvoorwaardelijk
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
4.020 Hoe laat het ook is, welk
moment van de dag, ik zal er altijd voor je zijn,
voor een schouder, traan of een lach.
Ik wil met je mee om de hevigste stormen te
bevaren, dit alles is onvoorwaardelijk, zonder
mitsen of maren.…
Stilte om je heen
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.425 Als het stil is
om je heen
en niemand ziet
wat je denkt
je ogen vrij zijn
om te staren
het een andere
wereld is die
naar je wenkt
Droom je dan
van een ander leven
en hoe dat zou
kunnen zijn
scheen de zon
dan wel vanuit
het zuiden als je
keek door het
raamkozijn
Lag mijn arm
wel eens om
jouw schouder
daalde jouw hoofd…
Na vanavond
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.782 De sterke schouders die mij dragen en mijn zorgen,
zijn onverwachts bezweken
Hoe kan een hart zo breken?
Maar je leeft, je leeft, mijn Grote Vriend!
een tweede kans heb jij verdiend
ik bid dat jij herstellen mag
je leven,je huwelijk, je klaterlach
voor mij blijf je mijn Oberon,
Trotse Leeuw en LevensZon
'k heb je voor altijd lief…
Zoals het was
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.048 Ik bekijk je aandachtig
Je golvende haren, sensuele lippen
Hebben mij volledig in een greep
Sla mijn arm om je heen
Jij legt je hoofd op mijn schouder
Ik kus zachtjes je voorhoofd
Het is tijd om te gaan zeg ik
Mijn hart door pijn verdoofd ...
Ik stap in mijn wagen en rij ...…
wreed genoegen
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.182 Vanaf haar schouder rolde mijn traan
Wederom liet zij mij passief begaan
Koud klinkt haar stem toonloos verbeten
Is het zo ver leg je nu weer zo te zweten
Eens mijn prinses een bloem zo mooi
Nu een feeks losgebroken uit haar kooi
Heimelijk wend ik mij af wil alleen zijn
En duikt ten onder in een poel van pijn
Frigide ongeïnteresseerd koud…
Bolletje zwart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
543 ze vinden me raar
als ik tegen het bolletje
zwarte veren praat
dat op mijn schouder zit
wij hebben het
samen heel goed
ook als ik groet doet
zij mij altijd na
het is een zij
dat weten wij na
heel lang leven waarin
zij alles heeft begrepen
mensen klagen dat
zij haar niet zien als wij
duidelijk communiceren
verkeerd kanaal misschien…
ZOMERAVOND
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.686 Elk begin is heilig zwanger
van een zwellend universum
ook wanneer je langzaam
je witte bloes losknoopt
doorheen de stilte
als het droge knetteren
van een insectenvleugel
en het bleke zonlicht
zachtjes vallen laat
op je bange schouders,
ik echter ben gevangen
in de diepte van je navel.…
De geur van lavendel (1)
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.281 Je stierf
oude jaren geleden
toen waren onze vingers jong
ze roken naar lavendel
en prille tederheid
we vulden onze longen
met dromen in het rood
morsten lentedagen
in ‘t licht zo eindloos lief
wat ik zag
was het begin
vogels daalden
en verzamelden
op je schouder
de zomer verbleekte
in je korte, bruine haar
plots lag…
Ik wil
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.576 Ik zou me meer in haar moeten verdiepen
haar zien smelten
bij iedere zweem van aandacht
Werkelijk is dat ik nu pijn heb
mijn linker schouder
Zo ben ik een man
met een gevoel van leegte
Ik ben bang haar te confronteren
Haar in de ogen aan te kijken
Gesprekken met haar te hebben
te moeilijk voor mij
O.K. laten we dit overnieuw doen…
De jonge Zeeuw
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.332 .
--------------------------------------
* schoer - schouder…