1549 resultaten.
Vergezicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 Duizelingwekkend is de kosmos in al zijn diepte.
Maar in de zeeën van de tijd
kreeg zelfs de aarde eigen ruimte.
Maar als je jezelf nog niet begrijpt
is er een vergezicht in je eigen hart.
Want jij bent minstens even duizelingwekkend
als de kosmos in al zijn verten.…
Oceaan
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.847 Water, niets dan water
in de oceanen van de aarde samengebracht
schuimende golven raken met veel geklater
de drijvende schepen in volle kracht
Water, niets dan water
zinkend schip op volle zee vergaan
neemt herinneringen mee voor later
en rust in stilte op de bodem van de oceaan
daar in de diepte van de zee
zijn mensenlevens uitgeblust…
Meisje
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.292 Alles wat volgt O
Marineblauwe parel
Ontwakende schoot
Giftig teken
In een knip schoof ze uit de vruchtenzee,
rijk aan diepte en gesis.
Blije kreetjes galmen in het hoofd.
Het brandt onder mijn navel.
Avond na avond waakt ze
over geduldig strand dat wacht op een zoutbad.
Helmgras houdt de zandkorrels samen, duingolven.…
eindelijk
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.162 de deur is open, maar je kunt niet staan
een ongenode gast kan binnensluipen
je weigert pertinent om weg te kruipen
want kruipen heb je al te vaak gedaan
je hebt beslist de strijd eens aan te gaan
al voel je angstzweet van je voorhoofd druipen
je weet: nu is het pompen of verzuipen
een engel heeft ook vleugels om te slaan
de verre diepte…
Zin van het leven
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.206 voorgoed heeft afgedaan
wat is nog
de zin van het leven
als er geen vreugde
geen blijdschap
geen liefde wordt verkregen
wat is nog
de zin van het leven
als alles je voorgoed
wordt ontnomen
je alleen nog maar verschijnt
in aller duisterste dromen
wat is nog
de zin van het leven
nu jij er niet meer bent
tranen vallen in de diepte…
Drenkeling
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
3.807 Terwijl zij de netten uitwerpt
in een wolk van schuimspatten
krijst de drenkeling en hijst zich aan boord,
In de diepte een verzonken stad
onder wuivend wier,
een mossig koord leidt naar het schip
gekraakt in een donderslag
Nu rest er vermolmd hout,
groeien er koralen op de mast,
de oeroude glorie ligt aan scherven
terwijl zijn tranen bederven…
Het Dal
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.061 De randen zijn zwart
de zon staat laag
mijn hart is vol smart
zorgen tot aan mijn kraag
Het licht raakt de bodem niet
het binnenste wordt niet belicht
het is niet vreugde wat men ziet
het is iemand die zwoegt en zwicht
Om te komen uit de diepte
zichzelf zoekende
te kijken op de paden die hij liep
al vloekende
Hij moet zichzelf vinden…
Ik ben al bijna bij je
gedicht
3.8 met 46 stemmen
17.046 Kom ik als diepte, dan zul je mijn bodem
nooit raken. Kom ik als water dan lijken
mijn oevers in niets op een kade.
Ik ben al bijna bij je. Als een zuigeling
een wereldoorlog zul je mij smaken.
-----------------------------------------------------------
Uit: Raster 89, 2000.…
Stormjagers
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
879 Teder brengen we de oceaan tot rust,
zinken in de diepte van warme handen
en het vervloeien van de tijd.
Het licht is al wakker wanneer
we opstijgen en met ferme wiekslagen
de ochtend omarmen, twee paar ogen
knipperen en vinden hun gelijke
aan het leven van vandaag. Daar
leggen we onze vleugels af
en proosten op een nieuwe storm.…
Met duizend ogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
480 ik hoorde een lied
uit de vierde dimensie
waar magie en mystiek
de klankkeuzes zijn
liet me meevoeren
door stemming en sfeer
naar grenzen van weleer
in de diepte van ons hart
overweldigend was
de smart en het
mededogen dat met
duizend ogen warmte gaf
na een korte heling
ging ik weer omhoog
waar de ruimte haar
schittering ingetogen…
kronkeling
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
764 spiegels onder
mijn schedel
en mezelf haastig aan de stilte
ophing; het zwijgzame van
een woord
dat ik dan weer anders ging
vasthouden
omdat het
mij koos als geliefde waardoor
ik weer ging geloven in jou en de tijd
tussen halfopen deuren
soms denk ik wel eens :
had dat nou maar niet
gedaan
misschien zou ik dan
de diepte…
Sociaal onderhoud
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.962 je bent
Anders stoor je misschien het refrein
Dat men zo goed uit het hoofd kent
En zelfs als men kan inproviseren
Mag je niet omschrijven
Waar men zich niet mee kan identificeren
Want een leven moet simpel blijven
Zelfs als dit betekend
Dat gevoel compleet verloochend wordt
En de gevolgen (voor sommigen) vanzelfsprekend
Zeer ver de diepte…
Strand en Zee
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.906 Kom, duik met me onder
Duik met me mee
Proef de blauwe schoonheid
Luister naar de diepte
Luister naar de liefde
De liefde van de zee
Lopen over het strand
Loop met me mee
De duinen stuiven, worden steiler
Meeuwen aaien de morgenzon,
Duikspelend met de wind
Een schip met witte zeilen
Scheefhangend in de ochtendstond
Als een ongehoorzaam…
gekooide vogel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
914 ik kan niet vliegen mamma
vanachter dichte tralies
smeek ik meeuw om raad
zij huilt regen
en neemt een duikvlucht
naar de diepte
van haar ziel
om ver buiten
grenzen van tijd
waar leegte ruimte wordt
vrij te zijn
ik weet precies
wat zij bedoelt als ze zo huilt
die langgerekte toon
die op het einde
naar de afgrond daalt…
Liefde en ouderdom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.024 De traan in het linkeroog,
dat huilt zonder het te weten,
de diepte is onpeilbaar
de liefde ook,
al is zij misschien niet verwerkelijkt
maar maakt dat wat uit?
Is het niet een lange eindeloze droom,
afgewisseld door nachtmerries,
door warmte, hoop, tederheid, verwondering,
schoonheid en passie.…
Soevereine gangen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
572 het hart dat blijft slaan
nauwer ingeweven
de sneeuw spiegelt verdiept
over het weideland vergezichten
en ogen dromen droomstil
al wat je zag
laat mij in deze stilte maar
ik mag dit wel, als deelgenoot
waar het hart uit kan rusten
verwonderlijk teer
waarvan je de waarde verstaat
hangt de stilte op ramen
langs de witte wegen van diepte…
voor wie ik liefheb
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
826 en zie de wereld
voor me
er is geen armlengte
of het altijd gedroomde, geen groet of zoen
roert de wind
er is volkomen stilte
niets bestaat
mompel ik hardop, ook niet de huizen
die uit het zwarte vallen, dakloos en ondoorkruist
zelfs geen ramen met groot gemis
ik schrik
van mijn eigen stemgeluid, vreemd, alsof het uit de diepte…
Je dialoog vervlakte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
722 jij hebt de palmbomen
nooit zien groeien
op het eiland dat gekozen was
zag alleen het blauw van zee
een heerlijk warm strand
en een beschermende hand
maar in de golven
was geen diepte
alleen een keurig kabbelend gaan
je dialoog vervlakte
zonder verrassingen
in vorm en kleur van het bestaan
de eerste schreden zijn gezet
heet gloeit…
Vloeiende wijdsheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.095 Je lichaam glanst
Een rivier
veilig ingebed
tussen de oevers van
bossages
grassige vlaktes
Stroom naar de zee
van je wezen
verborgen nog deels
Toont een zwakke rimpeling
aan de adelaar
tuurt met zijn scherpe ogen ondanks
ontwaart in de diepte
van je ziel
Je gezicht
een ontluikende druivenbloem
in de vroege zomer
Pluizige doorschijnende…
vertel mij
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
990 vertel mij
hoe zal ik schrijven
over de Liefde, wiens naam
louter door de stilte in mijn hart
kan worden uitgesproken
over de geboorte van mijn sterven
in haar peilloze diepte
waar het verstand blijft grijpen
naar de tere takken van haar kruin
ze afhakt, verbrandt voor eigen gewin
over de eenzaamheid
voorbij de oevers van de tijd
waar…
de bidder (haibun)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
624 Zeven was ik en tussen de kattenkoppen zag ik opeens
de liefelijke Mirjam met donkere ogen die ongekende
diepten verborgen. Haar stem tinkelde als de pendule
thuis en sierlijker nog dan het paardje van mijn oom
stapte zij het schoolplein af.
Ik moest en zou haar mijn liefde verklaren maar hoe?…
Niets en alles tegelijk
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
807 Dan zag ik leegte,
diepten. Niets en alles tegelijk.…
HET KONINGSGRAF
gedicht
2.4 met 63 stemmen
20.114 En lach en traan gelijk hebben gedeeld,
En mond aan mond en oog in oog verzonken
De adem en het licht hebben gemengd,
En van die volle liefdesbeker dronken
Ons aan elkanders hart hebben verzengd;-
Naar die herinnering, in goud gedreven,
Lig ik onder het masker van mijn dood
Te zuchten en onzichtbaar voort te leven
In hunkring naar de diepten…
Het bevreesde leven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
790 ook hoe jij met je
vingers door de bladeren van een boek
schuifelt en als een stille sopraan
het belezende temt in jouw eigen sfeer
terwijl de koffie dampend jouw silhouet
verheerlijkt in mijn droom
ik kan geen nacht meer in jou bespeuren
terwijl mijn ogen nog kleven aan de schepping
waar ik nog drijvende was in een alsmaar zinkende
diepte…
Reflectie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
617 Het water fronst
wanneer jouw hand zijn vlak bestrijkt
in poging de vertwijfeling te vervagen
uit de diepte die je in het staren ziet
zwijgend wijs ik
je vermoeide wilgen aan
wiens wortels gretig in de steile oever grijpen
vastberaden om het stormen te doorstaan
ik laat je zien
dat er velden zaden kiemen
in de aarde die door vorst was…
onsterfelijk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
925 Rustend nu en steeds maar geven
in de diepte van haar schoot,
Moeder Aarde maakt nieuw leven
uit het schijnbaar oude dood.
Zo zal jij weer bij het gloren
van de nieuwe lente zijn,
steeds opnieuw worden geboren
dat is werkelijk onsterfelijk zijn.…
Zonder titel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
733 Op een dozijnmatige ochtend,
tussen handdoek en hemd,
welde onverwacht uit koele diepte
een stem op,
een verloren gewaand stuk papier,
een vergeeld krantenknipsel
als perkament van herinnering.
Zelfs de geur vloeide zich een weg door de duisternis.
Nu ben je een gezicht zonder naam,
een gedicht zonder titel.…
Levensverdriet
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.121 Toen ik mij voelde alsof
eindelijk hethoogtepunt
in mijn leven bereikt was,
tenminste ik op weg ernaar toe was,
viel ik in de diepte!…
Indo-Europeaan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
722 Het kleine dorp is als een zee van rust
Ik dobber vredig door de stille straten
In mijn geheugen vielen flinke gaten
Al lang ben ik op hun verhaal belust
Als van de kerk de zoete klank mij kust
Verminderen ze plots, alle hiaten
Ik duik de diepte in; jouw doen en laten
En word me van je inhouden bewust
Je had vast ook een njai in je verleden…
De hardste klinkers?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 tot de draad
versleten blad als onzin
waarmee de wereld wordt
volgeklad, feilbaarheid
in een oceaan van inkt
waaruit de menselijke aard
doorklinkt, vanuit de jongste
geschiedenis, te vaak verzwegen
het zijn de hardste klinkers
zelfs zonder discriminerend
hoorngeschal om het plaveisel
van ethiek te bekleden of komt
het om de diepte…