6818 resultaten.
LICHT DES LEVENS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Ik toef in een woud van rozenbomen.
Witroze schemer verzacht een zangersmond,
die overal klinkt, uit bloemen, op de grond.
Broederschap tussen elfen en gnomen?
Ach, hier blijven, nooit meer vandaan komen...
Geurige rozenadem zweeft soezend rond,
toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond,
maar drijft me tevens naar de boszomen.
Mijn reis…
schubert pianosonate D. 960 andante
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
285 de eerst klank komt zonder aarzeling
uit de hemel vallen als de zachte emotie
die me rustig ingetogen laat bewegen
bewogen zit je naast me en fluistert
nee dit niet het is te veel
jaren later bij diezelfde eerste toon
het gevoel van klein geluk dat kleeft
aan herinnering die niet is vergaan
in alle snelle gewoel
van plaats en tijd…
Volmaakt
gedicht
4.4 met 11 stemmen
23.626 In vers gras vrijen
om later
veel later
in de dood nog even
na te geuren
als hooi
------------------------------------------
uit: 'Werkboek, bloemlezing 1983-2010'.…
Zoveel leed...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
646 Meestal zijn het herinneringen
die liefdevol zijn.
De dingen die vandaag gebeuren,
zijn zo prettig niet.
Het nieuws vertelt alleen maar narigheid,
ellende en verdriet.
Je schudt je hoofd,
maar helpen doet dat niet.
Het is hartverscheurend,
alles wat je ziet.
Wat kun je doen
voor al het leed wat er is.…
[ Hij is hier nog, thuis ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Hij is hier nog, thuis,
overal waar hij niet is --
maar wij hem kennen.…
Geesten
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.999 Broze fragmenten van vertrouwen,
onverbindbaar door de tijd,
Herinneringen blijven,
in hun onzichtbare eigen strijd.
Ondanks de afstand,
Blijft de pijn een stille metgezel.
Niet rijker of wijzer,
door wat ik nog steeds voel,
maar niet vertel.…
lichtjesavond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 vanavond fluistert de stad zacht in het licht
een zee van kaarsen die schaduwen verlicht
een warme gloed in de vaak kille nacht
elk vlammetje draagt een eigen boodschap
verbonden in de tijd staan wij hier samen
met herinneringen aan liefde, vreugde en spijt
voor hen die we missen blijft het licht branden
een sprankje hoop dat altijd ons hart…
De laatste akkoorden
netgedicht
2.4 met 21 stemmen
883 Zijn stem, een echo van verloren
tijden, een melodie die te breekbaar is om vast
te grijpen, zijn woorden als zachte regen op het asfalt van
herinneringen, waar we zijn liedjes altijd weer vinden, ook als tijd hen vervaagt.…
Sneeuw en ijs
netgedicht
3.2 met 70 stemmen
370 ik ben de trap
opgelopen
nog brengen de
bekende geluiden
mij boven
het zuchten
en kraken
hijgen om
weer bij adem
te raken
nog altijd
wenkt boven
de overloop
met zijn heerlijk
tuinuitzicht op
het water van
de poldersloot
waar seizoenen
zich herhalen en
zomers soms falen
in het voldoen
aan het menselijk
verwachten want…
Droefenis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Weemoed over tijden uit ver verleden,
Toen ik nog vol in ’t leven stond,
Geen gedacht had aan herinneringen,
Louter leefde in het hier en nu.
Had ik toen geweten wat ik nu weet,
Was voorbereid wat kome,
Mij behoedt voor dit immense leed.
Soms lukt ’t om weg te dromen
Naar tijden van weleer,
Niet belast met nog zal komen.…
Scherpenheuvel revisited
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
325 Weemoedige herinneringen
drijven boven.
Met moeder in de basiliek,
gezoem van weesgegroeten,
de mysterieuze put,
het snoepgoed en de molentjes.
Besef van verlies voorgoed.
Verdriet en toch troost
voor het beeld.…
Abrupt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
368 De schoonheid van haar lach
Met parelwitte tanden omkranst
Door ’t karmozijnrood van haar lippen,
Brengt herinneringen uit tijden van weleer,
Toen jij mijn leven kleurde,
Mijn bestaan naar
D’hoogste toppen voerde,
Waar'k gelukkig was.…
Vicieuze cirkel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
174 In de eindeloze zee van mijn gedachten,
Ligt die ene gedachte te wachten,
Die ene, ik me niet meer kan herinneren,
En dát, dat blijft mij hinderen.
Ik weet niet of die gedachte belangrijk is,
Dat maakt onzeker, ongewis,
Daarom blijf ik mijn hersens pijnigen,
Om mijn geweten te reinigen.…
Waar de winter danst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Moeder draagt de zorgen in haar jassen,
ziet zichzelf als een ballon zonder lucht.
Vroeger leek ouder worden een gerucht,
nu rimpelt zelfs brandhout bij de tassen.
Zelfs het erf plooit minder en strekt zich uit,
naast haar, die ooit zo vlotjes haar jeugd
droeg.
Blad en hout sprokkelde ’s morgens vroeg,
terwijl de winter danste langs de ruit…
Oud
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
273 Is dit oud worden? Zijn?
Vaker en vaker
je familieleden oproepen,
je klasgenoten.
De levenden.
Meer en meer
de doden.…
haar naam was Térèse
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
764 ik graaf
ik graaf met overtuiging
ik graaf om iets te vinden
van die twee kinderen
misschien wel gravend
ergens in Europa
twee blonde koppies
een meisje
een jochie
tot ik beland
in een schemerige caravan
staand neem ik aan
aan het hoofd
van de uitklaptafel
een radio klinkt
door wat gelige contouren
mensen praten
tegen mij
aan…
Moeder
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
269 plots was de geur uit jouw sjaal verdwenen
die lange tijd mijn herinneringen fris hield
alsof de tijd zijn vingers had gesloten
rond wat ik nooit verliezen wilde
ik drukte de wol tegen mijn gezicht
zocht naar een spoor van jou
maar vond alleen de leegte die achterblijft
wanneer een hart te lang moet missen
toch draag ik jou, moeder
in elke…
Eeuwige Venus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
193 Je voelt nog hetzelfde als
dat meisje van net twintig.
Mijn handen zijn mijn ogen,
gericht op die eeuwige Venus.
Onvoorstelbaar, onmogelijk waar.
Mijn handen tasten in diep duister.
Geen werkelijkheid van nu, wil zijn
als het was nog zo echt als toen.
Ik blijf je voelen altijd weer,
een zee om in te verdwalen,
zonder oever, zonder strand…
Kindertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
252 Opeens is het kind er
Wij staan niet eens verbaasd
Het zindert in de rondrentuin
Het vliegt aan door een waterslang
Het danst in het eenzame bos
Wij zetten het op de kaart
Nestelen het in ons hart
Het zingt van de zee
Het slaapt met de wind
Merel van mos
Herinnering van wintersneeuw
Als de vissen onder de waterspiegel
Ze schieten weg…
Scherpenheuvel revisited
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
179 De abdijtoren van Averbode,
de koepel met de gouden sterren.
In Scherpenheuvel
word ik weer deel
van mijn ouders,
van meester-verteller Ernest Claes,
van vele generaties,
die in drommen
naar het bedevaartsoord trokken.
Ik voel hen allemaal.
Ook al zit ik alleen in de basiliek.…
De kaaiwerker
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
259 Nu ligt de lucht
stil in de haven.
Boten ademen
tegen de steiger,
alsof haast hier
nooit heeft aangelegd.
Onder het water
schuift een oud ritme.
Touw langs paal.
Een plank die kraakt.
Een zak graan
tegen een schouder.
Tarwe.
Uien.
Aardappelen.
Steeds dezelfde oversteek
tussen wal en schip.
Op vrachtbrieven
bleef soms een…
Brasserie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
109 jarenlang als kind hield
ik van je ogen,
daarna ook je doen en laten,
nu ook wat ernaast is gekomen
kleine tekens van tijd
die zonder toestemming
zijn toegevoegd
in een oud woord als meedogen,
zit dat nieuwe als
taal niet meer precies raakt
vroeger was er alleen maar nu,
nu is er ook toen
er is meer geworden om te houden van…
Beelden zonder oorsprong
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
141 oorspronkelijke
beelden zonder oorsprong,
plaatsen die herkenbaar
zijn, zonder ooit
ergens te hebben bestaan
een waarheid
die zich niet laat bewijzen,
kan zo terugkeren
niet zoals vroeger
maar als iets
dat door het heden
blijft bewegen
De zee trekt zich
terug onder het
natte zand,
waar geen afdruk
zichtbaar blijkt
begint de herinnering…
Tekening
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
79 met twijfels redeneer ik
of ik mijn huid moet vragen iets langer
te onthouden
dan ik,
dit komt niet uit ijdelheid,
bang dat de tijd zich ooit
anders zal herinneren
een datum, het gezicht
van een kind,
net of mijn huid later
getuige kan zijn
wanneer mijn geheugen
het laat afweten
terwijl ik daarover nadenk,
zie ik hoe ook mijn handen…
Zij Bladert haar Zomer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
79 Zij bladert haar zomer door
trachtend, van achter naar voor
paginagroot waren sommige dagen
en toch —
heel wat lijnen gingen vervagen
bladzijden zijn nagenoeg
leeg gebleven
er is zoveel tussen regels
geschreven
Zij bladert haar jaren door
zoekend, van achter naar voor
ze keert elk blad, elke zin
in terugblik zie je van elk vervolg
het…
Licht
hartenkreet
2.7 met 28 stemmen
2.925 Enkel een herinnering
op de bodem
van mijn hart gestort...…
Leegte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.112 Pijnlijk zijn
de herinneringen
aan de afgelopen liefde.
Je zoekt naar de uitgang
ofwel
een uitgang
en vindt een begriploze leegte.…
Snuisterijen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.141 ik slik enkel herinnerende snuisterijen
rijen lange verliefde gedachten
in dagen lange nachten
maar ik zal altijd
op haar wachten...…
littekens
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.198 pijnlijk verleden
herinnering
gebonden weefsel
verleden litteken
een momentenspoor
onderbroken door
gave momenten....
wordt bindweefsel.…
mijn eindeloze zin
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
846 omdat ik met dit hart van vlees en bloed bemin
zal ik wie was en wie er nog zal komen
een leven lang herinneren en dromen
voor wie ik liefheb is mijn eindeloze zin…