Alle inzendingen over onzichtbaar

1730 resultaten.

Sorteren op:

Inspiratie

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 543
Een leeg wit vlak de letters onzichtbaar meestal met gemak maar thans; ik staar naar het witte papier zinnen verschijnen niet met een pen in het vizier ik zie, ik zie wat jij niet ziet het naakte blad geen poëzie wat komt het alfabet heeft letters zat maar nu is het verstomd dat witte A vier blijft onaantastbaar leeg op geen enkele…

"De zon schiet gaten... ",

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 652
Licht zichtbaar in leegte op de grens van het duister, door onzichtbaarheid. Ziener met één oog tovert blinde tekst omhoog bloem van gedichten…
pama8 november 2010Lees meer >

Jij bent

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.276
Jij bent de open zee in mijn hart waarop ik grenzeloos mag verdwalen het mooiste bloemenveld in mijn leven waar ik steeds mijn hart kan ophalen Jij bent de fantasie die echt bestaat waarin ik graag de hoofdrol speel de rustgevende oase in mijn ziel die ik onzichtbaar dagelijks streel Jij bent de sterrenhemel overdag waaraan ik mij urenlang…
Ruud Brouwer11 augustus 2005Lees meer >

Onjuiste percepties

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
waar mijn hand de lijnen trok schetste het verleden houtskool strepen op het uitgeleefde linnen, vlinders vluchtten te snel uit hun cocon en stierven in het merelzoete maanlicht de nacht was niet meer dan een bezem waarvan de steel onzichtbaar de ouderdom flankeerde met een duisternis waarin de kurkresten bleven hangen aan de rand van het…
elze15 juni 2011Lees meer >

geniet

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 776
doe je hart verwarmen laat je omarmen je meenemen op vleugels je leiden door onzichtbare teugels geef toe aan je gevoel laat je zweven vergeet alles even je sores en de heleboel ga er op uit eens heel alleen geniet en kijk om je heen een vlinder die dartelt een bloempje dat bloeit een beekje dat klatert een kalfje dat stoeit zoveel moois…
gerda15 augustus 2011Lees meer >

Hand begon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 885
Gekortwiekt, verschrompeld, geknakt, half gevallen rottend en afgestompt de aarde laat moeizaam los wat het ooit begon maar laat tinten bestaan totdat er geen sterren meer zijn onzichtbaar de scheppende hand die nooit laat gaan vuisten ontspant en palmen opent soms pas diep in de herfst als de laatste mist het erf opsluipt 'sterven…
Kees Keizer17 augustus 2011Lees meer >

Melancholie

hartenkreet
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 813
Onzichtbaar heimwee glijdt, klimt door mijn nachtelijk duister. Tranen stromen als douwdruppels naar ruimstes kil gevuld met bitterheid tot in de kelders van mijn ziel! Alsof tijd onbestaand is dwaal ik in gedachten, door de sterren-loze nacht. Maar in mijn dromen klein of groot kom ik je steeds weer tegen!…
Berckmoes R.23 augustus 2011Lees meer >

Bekleurenswaardige herfst..

netgedicht
4.3 met 67 stemmen aantal keer bekeken 1.858
Fraaie beelden in zoete vlammen gestoken, eekhoorns heilzaam druk naar proviand, schaarste nakend, onzichtbaar omgebogen, deugdelijk is onze wandel aan de bosrand.…
Andrea en Rob26 september 2011Lees meer >

wachten

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 635
het beeld dat als vanouds om verbeelding vraagt draagt meer dan woorden het verschuilt in een huis of een enkele kamer, afgesloten van daglicht soms, lijf aan lijf, bij elke gedachte dat zichzelf een huid geeft groeit het dwars bezwijkt onder het onzichtbare gewicht "tijd is niet waar, dat weet jij ook en stilte luistert niet…

al delen we enkel nog wolken

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.201
welke taal wordt hier nog gesproken in dit land dat ook het mijne is de stad waar ik woon heeft mij dood- gerekend in het licht van de tijd en dood leef ik onzichtbaar voort toch behoren wij allemaal tot dezelfde wereld al delen we enkel nog wolken en de wind die de zee gebiedt om mij heen wonen maskers waarachter gezichten en daarom…

Beeltenis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 984
Een portret-vervagend verleden voorbij echt alle ijkpunten door jou ooit bedacht Gelijk in sepia, de tijd voorbij met mooie tepels als vingerhoeden Het emotieloze meisje op de drempel van voor altijd gevallen of erbovenop gekomen door de daad bij het woord Clairvoyant, dus volledig, uitermate helderziend; voor anderen onzichtbaar, dui…

Zijn tijd ver vooruit

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 507
virtuele kat Van je achterbuurman Gejongd heeft - Bekommert hij zich Om de naaste die Hij bij de brug over De diepenring tegenkomt, Een half gebit, maar Niets om op te kauwen - En voedt hij hem met Een boterham met pindakaas In de pastorie, en met Liefdevolle woorden, Van mens tot mens, En is zijn virtuele versie Onzichtbaar…

Hazenpad

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
altijd al dacht mijn verbeelding trekt in cirkels rond de polen door een onbeantwoorde weg gescheiden van de plek die lichtjaren voortduurt van het continent dat verlangen voortstuwt met aarden handen moet ik mijn akker doorploegen, glooiende velden ontgronden, onomwonden om langs wederkerende wegen te ontkomen te verdampen tot een onzichtbaar…
Iniduo3 februari 2014Lees meer >

Vanuit mist...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 793
Maar jouw naam staat gekrast in mijn ziel dieper dan ik ooit bedoeld had als een blad aan een tak die maar nooit losliet in welke storm dan ook jij bleef, in die aanhoudende mist onzichtbaar werd ik ...waardoor je dit niet wist...…
Nicoline17 februari 2014Lees meer >

De zon in het glas

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Onzichtbaar, wanneer ze niet schijnt, maar zichtbaar voor het oog, als je het hoofd nou eens zijwaarts bewoog? Hoeveel slakken zijn er nodig en hoeveel pakken zout, voor we de ZON waarderen, want morgen, is het natuurlijk weer te koud!…

Stukje hemel

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 848
een knipoog van Ernest Claes ontging me niet. er was zon en kippenvel en een god onzichtbaar stil. en bijna tastbaar.…
Guy Aarts9 oktober 2015Lees meer >

Meer dan een Meer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Onzichtbaar blijft de geheime levensbron. En toch, wat troebel is maken bronnen helder, terwijl ik stil geniet in de late avondzon. Dat meer is meer dan de werkelijkheid. Aan zijn oevers heb ik al vaak gezeten. Dat heb ik heel vaak echt gedroomd. Mijn meer is meer dan ik ooit zal weten.…

Pelgrim, je ging op pad

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Je laat alles achter, maar door alle liefs, het dierbare je ziel, onzichtbaar verbonden raak je niets kwijt.…

In het lichtend ochtendgloren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
In het lichtend ochtendgloren als de zon zich vleiend zacht laat zien en onzichtbare wind rimpelingen maakt op het water waarop het zonlicht sterren strooit en je de eendjes al hoort met hun vrolijk gesnater de takken van de bomen geknopt maar nog niet in vol ornaat getooid steken ze af als afgedankte penselen tegen het blauw van de hemel…

Vriend zonder vader

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 594
De ziekte van jouw vader schilderde heimwee aan zee papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld de aftakeling, zijn dementie het verliezen van zijn geest toen de planeet verkoos te zwijgen, ademde jij onzekerheid, zocht naar veiligheid, maar de dichtgetimmerde waarheid had geen spijkers op laag water, slechts onbeminde…
mobar28 maart 2020Lees meer >

Mist

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
Mist hult de straat in semi-onzichtbaarheid als een negligé een vrouwenlichaam met de nodige nonchalanche bedekt: de essentie van lijnen en vormen zijn nog wel te ontwaren maar de details worden overgelaten aan de verbeelding.…

Rietveldzit

gedicht
2.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 8.573
Ken je het gevoel dat je gaat zitten op een stoel die er niet staat de sensatie dat iets plotseling niet is waar je het zonder twiijfel had verwacht, een onzichtbare duw van voren. Verbaasde berichten naar alle spieren: Mayday! Mayday! We zweven! We vallen! Uitklapreflex van beide armen.…

Avond mijmering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 532
De onzichtbare kou trekt nou in de avond op, zou er nog rijp komen op de nog kalende takken, krijgen we nog vrieskouongemakken.…

Vriendin

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Ze ziet onzichtbare dieren in een lucide droom verdwijnen in trouwe eenvoud bij het kopje koffie met de droge tarwekoek in de echo van de radio ik probeer reclame te maken voor haar uiterlijke schoonheid maar dat heeft zij niet nodig want ze is van binnen al zo mooi in essentie van ontwaken laat zij de wolken niet los viert…

Ik wil meer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 379
een echte wereldburger, nee ik wil meer, een kosmoburger zijn tussen geesten, engelen en goden voor altijd bestaan, ik wil ruimte- avonturen beleven, maar wel dichtbij huis, want ik ben al zo nietig een bijzaak, een vlekje op berg of zee, inwisselbaar in de menigte ik wil waarvoor ik me inspan niet wegrelativeren, niet helemaal onzichtbaar…
Zywa12 maart 2023Lees meer >

Als rode draad

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 430
ik kwam ze tegen de aangevers vanaf de eerste stap oogcontact dat vervloog in de plak die de waarheid uit zichzelf kristalliseerde loste op tot weggooi prop we boodschapten zonder geheimen kenden elkaar niet maar herkenden wel gedeeld perspectief dat als rode draad langs de wereld liep onzichtbaar voor die zich er nooit in heeft…

Oud op nieuw..

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 799
De lucht ademt onzichtbare beloften. 365 Dagen zonder kaarten of linten verpakt in een ongeopend bundel uitnodigend naar zachtheid verspreid over d' aarde. Een wereld die breekt onder sterrenstof in een moment van onuitgesproken stilte, een fluisterend zuchten van hoop. laten we vrede dromen !…

25 aanzetten voor een wiegelied

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 414
De tijd tussen de woorden Het uur van de dichter De klok zonder adem Het gedicht zonder lezer De onzichtbare inkt De eenzame reiger Het water dat danst De zwaan op het meer Het blauw van de hemel De zachte zomeravond De verwarde zinnen Het vogelgesprek De toon van verdriet Het ijs van de dood De stem van mijn liefste De wolken van…
J.Bakx1 november 2025Lees meer >

Omwentelen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 546
toen de bomen zacht bewogen groeide een bloesemend verlangen in de broze vleugellamme uren van zijn gekooide leven in onzichtbare verborgenheid zou hij op een winterse dag nooit de sneeuw horen kraken de tinten van de dageraad niet gadeslaan hij zou wie hij was nooit kunnen tonen toen de bomen zacht bewogen brak hij door de tralies…
J.Bakx22 januari 2026Lees meer >

gerijpt in stilte

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 258
in de stilte van vele nachten waar gedachten langzaam rijpen als vruchten in het donker onzichtbaar, maar zwaar van belofte woorden dwalen, keren terug schuren langs herinnering en twijfel tot alleen het nodige overblijft een kern, helder en stil wat kort gezegd wordt droeg ooit de last van tijd van zoeken zonder stem van vragen zonder…