1730 resultaten.
Inspiratie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
543 Een leeg wit vlak
de letters onzichtbaar
meestal met gemak
maar thans; ik staar
naar het witte papier
zinnen verschijnen niet
met een pen in het vizier
ik zie, ik zie wat jij niet ziet
het naakte blad
geen poëzie wat komt
het alfabet heeft letters zat
maar nu is het verstomd
dat witte A vier
blijft onaantastbaar leeg
op geen enkele…
"De zon schiet gaten... ",
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
652 Licht zichtbaar in leegte
op de grens van het duister,
door onzichtbaarheid.
Ziener met één oog
tovert blinde tekst omhoog
bloem van gedichten…
Jij bent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.276 Jij bent de open zee in mijn hart
waarop ik grenzeloos mag verdwalen
het mooiste bloemenveld in mijn leven
waar ik steeds mijn hart kan ophalen
Jij bent de fantasie die echt bestaat
waarin ik graag de hoofdrol speel
de rustgevende oase in mijn ziel
die ik onzichtbaar dagelijks streel
Jij bent de sterrenhemel overdag
waaraan ik mij urenlang…
Onjuiste percepties
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 waar mijn hand de lijnen trok
schetste het verleden houtskool
strepen op het uitgeleefde linnen,
vlinders vluchtten te snel uit hun cocon
en stierven in het merelzoete maanlicht
de nacht was niet meer dan
een bezem waarvan de steel
onzichtbaar de ouderdom flankeerde
met een duisternis waarin de kurkresten
bleven hangen aan de rand van het…
geniet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
776 doe je hart verwarmen
laat je omarmen
je meenemen op vleugels
je leiden door
onzichtbare teugels
geef toe aan je gevoel
laat je zweven
vergeet alles even
je sores en de heleboel
ga er op uit
eens heel alleen
geniet en kijk om je heen
een vlinder die dartelt
een bloempje dat bloeit
een beekje dat klatert
een kalfje dat stoeit
zoveel moois…
Hand begon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
885 Gekortwiekt, verschrompeld,
geknakt, half gevallen
rottend en afgestompt
de aarde laat moeizaam los
wat het ooit begon
maar laat tinten bestaan
totdat er geen sterren meer zijn
onzichtbaar de scheppende hand
die nooit laat gaan
vuisten ontspant en palmen opent
soms pas diep in de herfst
als de laatste mist het erf opsluipt
'sterven…
Melancholie
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
813 Onzichtbaar heimwee glijdt, klimt
door mijn nachtelijk duister.
Tranen stromen als douwdruppels
naar ruimstes kil gevuld met bitterheid
tot in de kelders van mijn ziel!
Alsof tijd onbestaand is
dwaal ik in gedachten,
door de sterren-loze nacht.
Maar in mijn dromen klein of groot
kom ik je steeds weer tegen!…
Bekleurenswaardige herfst..
netgedicht
4.3 met 67 stemmen
1.858 Fraaie beelden in zoete vlammen gestoken,
eekhoorns heilzaam druk naar proviand,
schaarste nakend, onzichtbaar omgebogen,
deugdelijk is onze wandel aan de bosrand.…
wachten
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
635 het beeld
dat als vanouds
om verbeelding vraagt
draagt meer dan woorden
het verschuilt in een huis
of een enkele kamer, afgesloten
van daglicht
soms, lijf aan lijf,
bij elke gedachte dat zichzelf een huid geeft
groeit het dwars
bezwijkt onder het onzichtbare gewicht
"tijd is niet waar, dat weet jij ook
en stilte luistert niet…
al delen we enkel nog wolken
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.201 welke taal wordt hier nog gesproken
in dit land dat ook het mijne is
de stad waar ik woon
heeft mij dood- gerekend
in het licht van de tijd
en dood leef ik onzichtbaar voort
toch behoren wij
allemaal tot dezelfde wereld
al delen we enkel nog wolken
en de wind die de zee gebiedt
om mij heen wonen maskers
waarachter gezichten
en daarom…
Beeltenis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
984 Een portret-vervagend verleden
voorbij echt alle ijkpunten door
jou ooit bedacht
Gelijk in sepia, de tijd voorbij
met mooie tepels als vingerhoeden
Het emotieloze meisje op de drempel
van voor altijd gevallen of erbovenop
gekomen door de daad bij het woord
Clairvoyant, dus volledig, uitermate
helderziend; voor anderen onzichtbaar, dui…
Zijn tijd ver vooruit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 virtuele kat
Van je achterbuurman
Gejongd heeft -
Bekommert hij zich
Om de naaste die
Hij bij de brug over
De diepenring tegenkomt,
Een half gebit, maar
Niets om op te kauwen -
En voedt hij hem met
Een boterham met pindakaas
In de pastorie, en met
Liefdevolle woorden,
Van mens tot mens,
En is zijn virtuele versie
Onzichtbaar…
Hazenpad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 altijd al dacht
mijn verbeelding trekt in cirkels rond de polen
door een onbeantwoorde weg gescheiden
van de plek die lichtjaren voortduurt
van het continent dat verlangen voortstuwt
met aarden handen moet ik mijn akker doorploegen,
glooiende velden ontgronden, onomwonden
om langs wederkerende wegen te ontkomen
te verdampen tot een onzichtbaar…
Vanuit mist...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Maar jouw naam
staat gekrast in mijn ziel
dieper dan ik ooit bedoeld had
als een blad
aan een tak
die maar nooit losliet
in welke storm dan ook
jij bleef,
in die aanhoudende mist
onzichtbaar werd ik
...waardoor je dit niet wist...…
De zon in het glas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Onzichtbaar, wanneer ze niet schijnt,
maar zichtbaar voor het oog,
als je het hoofd nou eens
zijwaarts bewoog?
Hoeveel slakken zijn er nodig
en hoeveel pakken zout,
voor we de ZON waarderen,
want morgen,
is het natuurlijk weer te koud!…
Stukje hemel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
848 een knipoog van Ernest Claes ontging
me niet. er was zon en kippenvel
en een god onzichtbaar stil.
en bijna tastbaar.…
Meer dan een Meer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Onzichtbaar blijft de geheime levensbron.
En toch, wat troebel is maken bronnen helder,
terwijl ik stil geniet in de late avondzon.
Dat meer is meer dan de werkelijkheid.
Aan zijn oevers heb ik al vaak gezeten.
Dat heb ik heel vaak echt gedroomd.
Mijn meer is meer dan ik ooit zal weten.…
Pelgrim, je ging op pad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
540 Je laat alles achter, maar
door alle liefs, het dierbare
je ziel, onzichtbaar verbonden
raak je niets kwijt.…
In het lichtend ochtendgloren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
651 In het lichtend ochtendgloren
als de zon zich vleiend zacht laat zien
en onzichtbare wind
rimpelingen maakt op het water
waarop het zonlicht sterren strooit
en je de eendjes al hoort met hun vrolijk gesnater
de takken van de bomen geknopt
maar nog niet in vol ornaat getooid
steken ze af als afgedankte penselen
tegen het blauw van de hemel…
Vriend zonder vader
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
594 De ziekte van jouw vader
schilderde heimwee aan zee
papieren schepen op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde…
Mist
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
613 Mist hult de straat in semi-onzichtbaarheid als een negligé
een vrouwenlichaam met de nodige nonchalanche bedekt:
de essentie van lijnen en vormen zijn nog wel te ontwaren
maar de details worden overgelaten aan de verbeelding.…
Rietveldzit
gedicht
2.2 met 21 stemmen
8.573 Ken je het gevoel dat je gaat zitten
op een stoel die er niet staat
de sensatie dat iets plotseling niet is
waar je het zonder twiijfel had verwacht,
een onzichtbare duw van voren.
Verbaasde berichten naar alle spieren:
Mayday! Mayday! We zweven! We vallen!
Uitklapreflex van beide armen.…
Avond mijmering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 De onzichtbare kou trekt nou in de avond op,
zou er nog rijp komen op de nog kalende takken,
krijgen we nog vrieskouongemakken.…
Vriendin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Ze ziet onzichtbare dieren
in een lucide droom verdwijnen
in trouwe eenvoud
bij het kopje koffie
met de droge tarwekoek
in de echo van de radio
ik probeer reclame te maken
voor haar uiterlijke schoonheid
maar dat heeft zij niet nodig
want ze is van binnen al zo mooi
in essentie van ontwaken
laat zij de wolken niet los
viert…
Ik wil meer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
379 een echte wereldburger, nee
ik wil meer, een kosmoburger zijn
tussen geesten, engelen en goden
voor altijd bestaan, ik wil ruimte-
avonturen beleven, maar wel dichtbij
huis, want ik ben al zo nietig
een bijzaak, een vlekje op berg
of zee, inwisselbaar in de menigte
ik wil waarvoor ik me inspan
niet wegrelativeren, niet helemaal
onzichtbaar…
Als rode draad
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 ik kwam
ze tegen
de aangevers
vanaf de eerste
stap oogcontact dat
vervloog in de plak
die de waarheid
uit zichzelf
kristalliseerde loste
op tot weggooi prop
we boodschapten
zonder geheimen
kenden elkaar niet
maar herkenden wel
gedeeld perspectief
dat als rode draad
langs de wereld liep
onzichtbaar voor
die zich er nooit
in heeft…
Oud op nieuw..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
799 De lucht ademt onzichtbare beloften.
365 Dagen zonder kaarten of linten
verpakt in een ongeopend bundel
uitnodigend naar zachtheid
verspreid over d' aarde.
Een wereld die breekt onder sterrenstof
in een moment van onuitgesproken stilte,
een fluisterend zuchten van hoop.
laten we vrede dromen !…
25 aanzetten voor een wiegelied
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
414 De tijd tussen de woorden
Het uur van de dichter
De klok zonder adem
Het gedicht zonder lezer
De onzichtbare inkt
De eenzame reiger
Het water dat danst
De zwaan op het meer
Het blauw van de hemel
De zachte zomeravond
De verwarde zinnen
Het vogelgesprek
De toon van verdriet
Het ijs van de dood
De stem van mijn liefste
De wolken van…
Omwentelen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
546 toen de bomen zacht bewogen
groeide een bloesemend verlangen
in de broze vleugellamme uren
van zijn gekooide leven
in onzichtbare verborgenheid
zou hij op een winterse dag nooit
de sneeuw horen kraken de tinten
van de dageraad niet gadeslaan
hij zou wie hij was nooit kunnen tonen
toen de bomen zacht bewogen
brak hij door de tralies…
gerijpt in stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
258 in de stilte van vele nachten
waar gedachten langzaam rijpen
als vruchten in het donker
onzichtbaar, maar zwaar van belofte
woorden dwalen, keren terug
schuren langs herinnering en twijfel
tot alleen het nodige overblijft
een kern, helder en stil
wat kort gezegd wordt
droeg ooit de last van tijd
van zoeken zonder stem
van vragen zonder…