1974 resultaten.
je hebt het leven dicht gedaan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
2.312 ogen die in je geloven
staren naar de kist, weten
nu al hoe je wordt gemist
je hebt de zon gepakt
de warmte bleek funest
water en de veteranenpest
je hebt liefde uitgedeeld
om de wereld en je kinderen gegeven
in poëzie kwam je tot leven
die blijft bestaan
terwijl jij weg kon gaan
je hebt het leven dicht gedaan
de zon schijnt winters…
Levend verleden
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
556 waarvan
ik allengs voortschrijdend inzicht ervaar
Zij, het fiere meisje van lang geleden
was ik zeker niet vergeten
doch sommigen leven ergens ver weg
in afstand, wel of niet te meten
Toch woont zij plots even in mijn gedachten
waarin het beeld van een jong mens verschijnt
en herinner mij dat haar prille wijsheid
de werkelijkheid met poëzie…
Genus, generis
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
537 Ook zij uiten gedachten in lyriek
gevoelens in verbeelde woordmuziek
ik mis hun speelse pen en plein publique
hun scherpe meningen en hun kritiek
Ik hoop op massa's poëzie in brieven
aan onze ego's, heus, wij zijn geen loeders
snelsonnetteurs zijn állen mannenbroeders
Maar laat je door hún woorden niet ontrieven
wíj kiezen allerhande onderwerpen…
hij zou bijna
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
934 honden
niet voor op hun knieën gaan
hij zou bijna
onnavolgbare wegen
dezer dagboekidioterieën
vol leegte vloekend vullen
met Sodom- en orgieëntaal
hij zou bijna
het dark web erbij halen
of zwarte-gaten-fantasieën
waar hij liever praten wil
over de keuze voor jaloezieën
boven horizontale lamellen
in het geval van
vertellende poëzie…
Ze heet Poëzie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
547 O Poëzie, lieve vriendin van dromen
laat me meevoeren op stroom van verlangen en
liefhebben opdat ik kan varen met meewind langs kabbelend
water waarop ik kan genieten van vergezichten en gezichten; horizon nabij.…
Ode aan de poëzie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
710 Dat het velletje wordt gevuld met verschillende lagen rijm
en ritme, regel van verlangen, zin in liefde en toch is het de kunst om
er iedere keer weer een andere betekenis aan te geven, hoe lyrisch uit het hart
of uit het hoofd een nieuw stukje poëzie is geboren van waar haar schoonheid doet verstillen.…
Vliegende bloem uit glanzen van opaal
poëzie
4.3 met 18 stemmen
2.328 Wegvlind'rend uit mijn Brahman's wereldvuur,
Zweeft in Zijn licht door mijn eigen natuur
Mijn ziel, die Hem weerkaatst in poëzie.
En loert verstand afgunstig, dor en grijs,
Dan praat ik deeglijk, gewichtig en wijs,
Stil-blij verscholen in mijn mimicry.
-------------------------------------
uit: Brahman, deel I (1919)…
De oude van de berg
poëzie
3.7 met 12 stemmen
3.220 ‘k Heb eens gedacht: de tijd zal komen,
Dat Poëzie heeft afgedaan; -
’t Is uit met mijmren en met dromen,
Geen zang of zucht kan meer bestaan; -
Of zal de kunst het veld behouden,
Zij spare ons grotten, klippen, wouden,
En minneleed en dweperij, -
Wil ze in de branding niet bezwijken,
Zij moet met kennis zich verrijken,
En volg’ het weten van…
Zondagskrant
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.356 Mijn verwachting lag te hoog
Is dit poëzie? Ga toch heen!
Geen lekkernij voor het oog.
Geen rijm over natuurlijk schoon,
Over het doel van het leven.
Maar met saaie toon, doodgewoon
Zonder enig passie geschreven.
Het boek is alles behalve amusant.
Het krijgt met hetzelfde gemak.…
A-B-C POGINGEN TOT POËZIE
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
571 poëzie poger van het eerste uur
beoefenaar van de taal
schrijf omdat je moet!…
Het vele klatergoud (ode aan Elze)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
421 spreidt knoesten in het eeuwenoude hout
om hun verhalen bloot te leggen
luistert minzaam naar het vele klatergoud
genereert dimensies die raken aan eeuwigheid
verbindt werelden met emoties uit een
reeds lang verleden en al voltooide tijd
jij geeft ons met een joyeus gebaar
een werkelijkheid die nog in schepping is
waarin het gedicht als poëzie…
Laat het meisje glimlachend poëzie schrijven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
442 portretten in dageraad robijn
we laten het wijnglas zinken heffen het hoog
boven het nieuwsblad en de televisiebeelden strompelen
minnen dansen de absurde wereld uit schietende
kanonnenschimmen uit - o ja - voeg de minnaars samen - o ja -
lichamen samen geuren als gras fijn besnaarde oren omringd
door muzikanten laat het meisje glimlachend poëzie…
Laatste aanblik
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.563 Lang bleef aan haar de blik gekluisterd, die
Ten elke tijde rust op hare trekken:
Steeds toeft zij, waar ik ben: nooit is er, wie
Een liefde, minder hoog, in 't hart kon wekken,
Dat, in die gloed gelouterd van zijn vlekken,
Vereend met schoonheid, werd tot poëzie.
Mathilde, o, mijn Mathilde!…
Non omnis moriar
gedicht
3.5 met 31 stemmen
15.449 Soms, als een distel door dik asfalt,
barst er een regel poëzie
de taal van mensen in.
Zo werd de Dapperstraat een plek
van hoge adel en duurt de Mei
al meer dan honderd jaar.
Zo wijs ik soms mijn kleine zoon
des avonds op een fonkelend verschijnsel
en roep: O Venus, felle star.…
Neem mij
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.039 Aan Jan-Peter
Mijn poëzie heb ik uitgekleed
tot deze woorden
zodat ik jou te woord kan staan
jij, die de harten van mensen
sneller en sneller laat kloppen
mannen kinderen vrouwen
oude mannen nog meer vrouwen
geef je een winter van asfalt
Welk gif van redenaties
gebruik je tegen het weten
over alle levens waaruit
je adem wegneemt…
Straattheater
gedicht
3.7 met 27 stemmen
15.584 .
-------------------------------------------------------------------------------
uit: 'Nederlandse poëzie van de 19e t/m 21e eeuw...', 2004.…
Theresienstadt
gedicht
3.7 met 73 stemmen
20.564 gebouw
(de schoorsteen immer rokend)
waarin luguber standaardwerk
naast elkaar in doosjes
met naam en toenaam
in rode waterinkt
en datum van en tot
De asbibliotheek
met werk uit alle landen
van een verdelgd Europa
--------------------------------------------------------
uit: 'Woorden tegen vernietiging'
een verzamelbundel Europese poëzie…
Eetlezen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
460 Jouw eetleesfeuilleton kan ons niet boeien
Verzin eens wat, spring nou eens uit de band
Met humor, fantasie en inspiratie
Bedankt voor deze 'hoogcultuur' traktatie
't Is armoe troef, wat heeft het nog voor zin
Je vrijdagse menu te consumeren
Plezier in poëzie valt niet te leren
Van shit op de tv al evenmin
Zie hoe een dichter dicht…
skriuwers tramteare
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
649 wêryn myn minlike lêzers
tsjûge binne fan in skeppende poëzij
vertaling:
schrijvers gepijnigd
met woorden
in een wereld van verantwoordelijkheid
zichtbaar rijpend
van bloem tot vrucht
ontluikend in en veld van groen
woorden krakend
in het blanke licht
waanzinnig opgetogen
waarin mijn minzame lezers
getuige zijn van scheppende poëzie…
De laatste psalm
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.889 Of dat mijn lichaam verlaten ligt
Op het kleine kerkhof onder een steen
Of, verbrand, als as en rook
Op de winden verdween,
Dan ook,
Ik weet het – word ik niet vergeten,
Niet omdat tekens blijven of erinring duurt,
Maar omdat deze en die
Zal eten
Van de adem van mijn poëzie,
Mijn bloed en vlees, tot droom verpuurd.…
mocht hij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.823 personage speelde, uitspeelde
in de taal die hij voluit
dan toch beheersen kon
en wat dan nog
hij wist het
sommigen
hij wist het niet
sommigen
stommige, hij
en hij alleen
en wat dan nog
meer en meer
hij heeft het begrepen
ergens waar hij alleen
met haar en hij
voor haar wilde
maar niet kon
waar is er nog
een wereld vol poëzie…
Een late Pasen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
640 Nieuwe religieuze poëzie" - Davidsfonds, 1995…
De dichter denkt
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.069 In slechts één taal
verricht de dichter zijn poëzie
en kladt vervreemde woorden
voor zich uit en spelt verdoemenis
met tekens uit den vreemde
*****************************
Hoe dicht is de nacht
als tonen van weemoed
zich buigen over verzoening
waar eens het zwaard gespleten
persoonlijkheden achterliet in het moeras
waar de dood ogenschijnlijk…
Paola
gedicht
2.3 met 58 stemmen
29.543 Ze houdt van poezie
en leest mijn gedichten in de bibliotheek.
Nu leeft de hele familie met mij mee.
O ze is zo trots op mij!
Ze zet de bundel op haar lijst.
Ze woont in een dorp, ver weg
met haar ouders en haar zusjes en haar broertje.
Drie keer per jaar komen ze in Amsterdam.…
Odyssee
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
567 Als de dood weer vraagt;
"Is het niet overdreven
om in het korte leven, zoveel
energie aan poëzie te geven?"
is mijn antwoord heel beslist:
"Zonder deze tocht, waarin de
dichter wel eens overdrijft,
naar eer en ziel de pen blijft
slijpen, om de tekst in z'n
moraal te te laten rijpen,
dan heb ik geen minuut gemist.…
- Stille Heiligheid -
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
1.060 Heilige nacht,
stille kerst schittering
dwarrelt langs de sterren
ongrijpbaar, 't sluimert zacht
rustgevend het besef
van stille heiligheid,
glanzend, schitterend gelakt
als poëzie met lieve wensen.
Dit jaar voor alle mensen,
in wereldse kleuren.…
- Een vroeger Leven -
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
650 waaraan wij hechten
speelt onbewust pianoduetten
verbazingwekkend kort en krachtig
versnelde het voorjaar levens terug
zag ik de bloeiende akkers aan mijn omgeving,
visioenen belichten gevoelig eeuwig leven
beter, feller de ligging van dorpjes,
echte herinneringen komen vaak terug
..al was het in lang vergeten velden
van herinneringen aan poëzie…
verzonnen tijd
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
642 verrukkelijk het zou zijn voor de boom
om zijn trage tijd te tonen, zonder richting
te verliezen
in elke regenbui en zonder twijfel
achter in je hoofd
ik beloof je
niet te schreien, te blijven
zoals ik was, wij waren
bijna één met de zwaluw
met diep in ons
het raam
een open lucht wanneer we wilden praten
over onwaarschijnlijke poëzie…
Like a Deventer Carol
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
795 zoveelste woord
zij gaf het me
en hij
en nog meer wangen met een thuisreis
bij het raam op de stad en de binnendeur
van beeldspraak
al ben ik dan onvolgroeid
en bouw burchten op het zand van zwijgzaamheid
om de vlucht naar zee
te beperken
ik zag dromen, gekust
en uit het krijt gehaald, pianogolven
wild boven de branding
poëzie…
Omarming
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
472 Geef toe
heb getracht te leven
nog warm van angst koud en stil
huis als mantel voor mijn vrees
ogen vol dwang
lees vragen uit je mond
kom en hoor mijn poezie
spuug woorden in volgorde
en schrijf teksten op gebouwen
vlecht gedachten samen
gevuld met zuiver bloed
zodat de schubben op mijn lijf
weer tranen
het woord geen pijn meer doet
kom…