14122 resultaten.
Een blocnote is mijn vriend en vijand
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
645 tijdenlang dronk ik je woorden
als zoete rode wijn
liet mijn dromen vrij op jouw dromen
ik zal je toonklank bewaren
door m’n zuchten, langs mijn wangen
dicht bij dat portret aan het papieren venster
van oktober
mijn blik begrijpt de weg
wat door m'n gedachten gaat
ik vond de zin van leven terug in een andere lucht
daar waar het landschap…
Natte **
netgedicht
3.4 met 28 stemmen
2.545 natte **
op het ** van je **
origineel:
Ik lees je volle warme lippen
met het puntje van m’n tong
die priemend vol verlangen
klaar staat om te antwoorden
op de zwoele vragen die je stelt
Terwijl de gordijnen dicht blijven
zodat het nog lang nacht lijkt
vervul ik je lustvolle wensen:
mijn tong tekent natte hartjes
op het landschap…
De ridder der droefenis
gedicht
0.6 met 11 stemmen
4.218 Zijn uitgedoofd lichaam dwaalt nog door
het landschap van La Mancha zonder licht.
Zonder, denkt hij bedroefd, moet
de vergrotende trap zijn van zon.
-------------------------------------
uit: 'Het nut van de poëzie', 2003.…
Slagveld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
706 Door huid heen
gloeien de kastanjes van een vorige herfst
een slapende morgen
in een verdronken landschap
ik groeide op in dit gewest
stap door de spiegel
en vervolg mijn tocht langs littekens
hier zoekt tijd een woning
-nauwelijks plaats voor zoveel ruimte-
een lichtvoetig beeld versterft als schim
later is slechts een geweerloop lang…
Brakke dijken en natte voeten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
575 de aarde doorweekt, de luchten grijs
zo luidt het verhaal van donkere dagen
het seizoen van regen en wilde vlagen
van brakke dijken en meeuwgekrijs
naaktheid alom, het landschap schraal
de geploegde akkers dromen al
en bomen kleumen in naakt verval
met natte voeten en kruinen kaal
toch hoor je buiten de straffe wind
nog vrij van depressie…
Sculpturen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
574 De plooiing van de duinen
meetbaar naar de hoogste top
het landschap glooit zich in staccato
tussen eb en vloed zonder zich te roeren.
Elke distel, helm of doorn, elke
zandkorrel met een afzonderlijke klank,
het verschil ligt in de teerste tinten
tegen de eenzaamheid bestand.…
Muze
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
732 Witte aangelijnde vlokken
Doorkruisen verre blauw
Traag wijkende naar verder
Zulk een gebaar
Maakt dat ik mijn gang aanschouw
Soms denk ik, ik ben klaar
Reeds moe van de dagen
Als ik vooruit in de verte staar
Ik vergeet ook het prille landschap
Dat vervaagt in een verleden gebaar
Witte aangelijnde vlokken
Verwarren in…
Luis op Venus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 Met dat vreemde landschap daar
had ze geen problemen, maar
nooit had zij 't besluit genomen
om op Venus toe te komen
op een vliegende sigaar.
Zo draagt ook een arme luis
af en toe haar eigen kruis.
Met de terugreis in gedachten
kon zij enkel blijven wachten
op een gratis vlucht naar huis.…
Fluwelen toekomst?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
841 Te vroeg donker op een
avond van stromend water,
wij voeren vooruit op een
naderende bui die de
emotie heeft verwoord in een
landschap van het ongewisse.…
Het Pissende Vrouwtje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
570 Het was daar waar de Amstelstroom zich uitmondt in het IJ,
juist op de plek die Rembrandt meestal als zijn stek verkoos
ter studie van een landschap schets,
of domweg om te vissen.…
Weerribben
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
491 In de plooiing van de duinen
gemeten naar de hoogste top
het landschap herschikt zich in staccato
tussen eb en vloed zonder zich te roeren.
Elke distel, helm of doorn, elke
korrel zand met een afzonderlijke klank,
het verschil ligt in de teerste tinten
hun verhaal tegen de eenzaamheid bestand.…
Het paradijselijke van ooit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
462 nog weet ik de erupties
het gloeiend stromende venijn
de vulkaan in mij dacht even
machtiger dan de wereld te zijn
onverwacht tot uitbarsting gekomen
in het groene landschap van mijn dromen
waar zon en vruchtbaarheid weer
het paradijselijke van ooit hadden bereikt
ik voelde mij de schepper van elementen
zonder te denken aan de mensen om…
Noorder of Zuiderlicht?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
781 glazen aardbol tussen beide
polen wordt hij gevuld met winterlicht,
in omwentelingen van de mooiste wensen
ontkiemt in het Noorder – en het Zuiderlicht
gebloesemde herinneringen van een
laatste rustplaats onder de wortels
van de altijd groene kunstboom
achter glas verdeelt de tijd
zijn stralende rust en dekt met
stilte het landschap…
denken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 ik weet zelfs niet welk lied je plezier doet
ik heb het op gegeven te proberen ,
al die immense gedachten hoe ver hoe diep het landschap was
steden torens bruggen en het prachtige land dat we eens waren ,
een open raam in een landhuis, waar je bijna in stapte bewust om mij te ontmoeten .…
Bierwagen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
491 Ergens in Engeland rijdt opnieuw sinds
lang vervlogen tijden een bierwagen door
het ruige landschap. De stoere paarden
met dikke sokken en knoestige knieën
gaan over paden, waar geen auto kan komen,
terwijl het kostelijke bier in de houten
tonnen heen en weer klotst.…
k versus k.5
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
721 de salon
de ijzeren kast
diep dankbaar
vult zich langzaamaan
appeltjesgroen, koraalrood,
roze en hemelsblauw
liever, heviger, zachter
kan het niet
voorzichtig spreek ik
leuker uit
zwart is geen kleur,
hoor ik iemand zeggen
de geur van koffie
lokt mij naar binnen
de kamer is als een landschap
waarin haast elk dier opschrikt…
Zeearmen voor zeegodinnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Aanstormend
Belandt zij zonder
Chicanes aan land
Donderend en denderend
Extravert
Frenetiek de
Gretige gulzige golven
Hoorbaar hongerend
Intimideert zij
Jubelt zij haar
Kolkende klaagzangen
Lyrisch haar landschap
Mooie maanzieke reuzin
Neptunus maant haar tot kalmte
Oeverloos opent ze haar
Panorama’s deze non-
Querulante…
Mijn apocalyptische zucht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
581 ik zie je
in het landschap
opgaan als jij
buiten loopt
met een lach
op je gezicht
als het licht
zich concentreert
op jouw komst
openen zij hun
bloemen in de verte
en rechten de stelen
om tussen velen
jou beter te zien in
minieme bewegingen
schoonheid details
die alleen de insider ziet
als wonder van de natuur
stille communicatie…
Alleen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
388 De witte vredesduiven
hebben de hoop nog niet opgegeven
ze vliegen gezamenlijk naar de zilveren hemelen
het gebeurt nu in de late schemering
intieme verhalen tijdens een zomeravond
dat vliegen boven het zuchtend landschap
het hopen op een andere, gezondere wereld.…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 Buiten zinderde de zon genadeloos over het landschap.
In de schaduw van mijn geest gaf ik hem een thuis.
Ik stelde me voor dat hij in mijn eigen fantasie woonde:
een jongeman nog, argeloos spelend in het rulle zand,
zoals de jeugd zich destijds aan mij toonde.…
Waar de eeuwen wachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 En toch is het landschap
één ademtocht van tijdloosheid,
een plek waar de eeuwen voorbij lijken gegaan
zonder ooit te verdwijnen.
Alsof de aarde zelf je uitnodigt
om trager te stappen,
en te geloven dat het nog altijd kan:
leven in een wereld
die niet haast, maar wacht.…
in winters landschap dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
568 in ochtendgloren
is zo gezond voor lichaam en geest
wat kan ik de natuur bekoren
en de winter nog het meest
ik trek mijn longen vol met vrieslucht
zodat alle bacteriën kunnen sterven
wees gerust dit is geen klucht
want gezond kom je van zwerven
ik slenter doelloos door de velden
vele akkers zijn mooi wit bevroren
ja, een dergelijk landschap…
Bella donna
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
2.403 Als na een dagenlange reis
de geur van oleander
mijn hoofd omringt
het azuurblauw
mijn ogen binnendringt
mijn smaakt ontwaakt
door stracciatella-ijs
dan klopt mijn hart
een warmer ritme
het landschap danst
dan dankt en bidt ze
Als door de vroege geur
van cappuccino
de ranke zeilen
langs de kim flaneren
de cipressen hun schaduw…
Soms, plots'ling, door mijn Brahmanvrede heen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
1.816 Soms, plots'ling, door mijn Brahmanvrede heen,
Schreeuwt als een stervend beest mijn oud verdriet:
Een reuk, een landschap, een herinnerd lied
Roept op naar 't leven, wat gestorven scheen.…
Een droom; de eerste klok
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
908 De klokken, lang rechthoekig
formaat,zonder wijzers,
tastbaar landschap, de zee en een rots,
hield ik in mijn handen.
De eerste klok geurde naar de zilte zee
en toonde mij het strand
bij eb; ik hoorde het water naderen,
de vloed kwam opzetten.…
Tunnelblik
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.312 Ze is een soort nevel
Vlak boven zoetzure zeëen
Die walmende, oneindige,
Enorme verleidingen uitspreekt
Haar kronkelend landschap
Vormt bezwerende liederen
Zoals hoge bouwsels proberen
De verte te doen vergeten
Woorden tegen aardige mensen
Nesten vol verraderlijke slangen
Alles wat ze in haar eenvoud doet
Lijkt soms in strijd te zijn…
Hollandse streken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
929 Dwars door het wilde landschap
de paden langs een streep -
en langs de hele route
houdt dat ons in de greep
De weg is uitgestippeld...…
Na het vele lezen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Daar, in dat landschap van wit licht,
een oord van zeven eeuwen herinneren geleden,
overkwam me het déja-vu dat er geen was.
In die einder herkende ik enkel
mijn duizendvoudige lege ikken,
die te wachten stonden
om gevuld te worden met branie.…
DENKEND AAN MIJN VADER
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.718 Ik heb hem nooit horen klagen
over de dagen, ook al waren ze lang
ik mocht soms met hem meegaan
maar het wijde landschap maakte me bang.
Om vijf uur 's morgens was hij al weg
dan moest hij eerst het vee verzorgen
als hij er al drie uur op had zitten
begon voor ons pas de morgen.…
bidden volstaat niet meer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.508 schuur
zijn dochter haar kleed opgeheven in het zurig hooi
bidden volstaat al lang niet meer
de vreemdeling kust de wilde deerne op de mond
gooit ongevraagd een handvol zilverlingen op tafel
wie wordt verraden, zo keren zich de gezichten
wie drinkt voor de laatste keer zonder te betalen
een zwakke vrouw schrijdt door de plooien van het landschap…