1341 resultaten.
Alleen op de tast?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
600 de opgestoken mist wordt lief en leed betwist
schaduwen van de silhouetten worden gewogen om
niet te verliezen, te spiegelen, te liefkozen, te
haten in de gebleekte taal van maan en gebruinde zon,
licht versterkt het gevoel van vingertoppen
in elke stap sluipt de eenzaamheid naderbij
onbelast in een weidse gebaren, verandert
adem in koele…
Als een wachter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
649 De schoonheid van het koele licht.
Als een trouwe wachter, eenzaam en alleen.
En denk aan hem die alles maakte,
hoe groot zijn liefde wel moet zijn.
Zijn macht die hij gebruikte,
voor zon en maneschijn.
Hij vat de zeeën in zijn hand,
weegt de bergen in een schaal.
De heem'len meet hij als met een span,
zo zonder woord of taal.…
Zingend hart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 komt nadert mij
met liefdevolle aandacht
wie lezen kan en wil
't zingend hart
in vreugd en smart
dat schone druppels vangen mag
och zie de sombere
bossen
waarom de ranke bomen zwiepen
de vijver bedekt met
mos en waterlelies
in koele gouden dagen
van juichend welbehagen
de stille ongerepte
plekken dat mij rukt uit
bange overheersing…
TREK-OS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
895 Uit koele kalme schaduw van het bos,
Treedt langzaam-aan kopschuddend-schomlend, de os;
Treedt op het blinkend zandpad, dat gevlekt
Met tak- en bladeren-schauw, is overdekt
Van brandend zonlicht, zomer-zon-gegloor
De hele dag, van vroeg tot 's avonds, door.
Hij keert naar stal en ziet het open hek...
Een korte ruk aan 't leidzeel...…
MAANLICHT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.593 Een koel, blank kleed dat verre strekte
En velden wijd en weien dekte;
Blanktrossige bomen daar geheven
Leken in zilvermeer te leven.
Zilver was 't al. De duinen lagen,
Als reuzen door de slaap verslagen,
In glimmend pantser breed ter neder.…
Zomeravond
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.526 Bij schemering wordt op het terras een koele drank geschonken
tussen bloeiende oleanders die door late bijtjes worden bezocht
en terwijl de avondzon aan de einder lang lijkt verdronken
gluurt achter de hoge bomen, de maan in goddelijke aantocht.…
SMAAKMAKER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.990 Dezelfde mooi-gebogen dreef
koel, zwijgend, als een kerkenbeuk.
Mijn tuinbank – of ze wachten bleef
verscholen onder rode beuk.
De merel, in de koepelkroon,
fluit bij deze avond als van oud?
Weer schakelt ginder toon in toon
het torenlied zijn keten goud.…
SEPTEMBER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.545 laat uw open grijze vanen
Door koele luchten, schone straten gaan,
Het gave goud ligt op uw zegebaan,
Druipt van uw fijne wapperende manen;
De pure honig laat ge in harten staan:
Gewassen goud in glad-gevlochten spanen,
Uw adem is ons tot het lijf gegaan
En blaast ons, jonge goôn, langs nieuwe banen.
Op kameraden!…
Daar in de verre
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 Warm je gerust in koele nachten
elders in het tegenovergestelde,
't blijft hier nog vriezen zonder dooi
al zijn juist nu keukens rijk gevuld.
Ruik je ook daar de geur van vuur
er heerst hier bitterzoet een stilte
ik voel intens de verzadigde kleuren,
al was het gewoon Herst in wintertijd.…
WACHTEN
poëzie
4.7 met 3 stemmen
859 Koele woudgeur woei van verre bomen,
't Gouden zandveld stuivelde in de zon.
'k Dronk mij zalig aan de zoele aromen.
't Blauw omvloeide me als een weeldebron.
Heden, stralend, zou de liefste komen!
't Ware leven sprookjesmooi begon.…
Prenzlauer Berg, Berlijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
629 Trillende zomerhitte ligt over eindeloze daken,
van familievuurtjes kringelt rook omhoog
vanuit het koele park tot aan de hemelboog.
Het zijn de beelden die mij raken.
En het beeld van moeder Käthe* met kinderen aan haar zijde,
Opnieuw gegoten, in eeuwige verbondenheid.…
bid je laatste beden
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.164 ik raak je golven, draag zee in mijn luchten
kus je in roze zonondergaande zuchten
voer je mee naar hoge ijle atmosferen
samen als druppel gaan we het weer proberen
we spelen op het mistig draagvlak van vandaag
ik jaag je grauwe nevels tot een vage vlaag
mis mijn zout in al jouw lage regionen
na een koele bui zal snel de zon weer komen
ik…
Gronings landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Op deze grond ben ik de aarde zelf geworden,
zweef als een vogel boven de toppen van bomen,
drijf mee met elkaar opjagende wolken,
voel koele regen door mijn lichaam stromen.…
Versjteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 gepauzeerd, net als tijd
dit ook niet doet
Natuurlijk moeten wij pauzeren
Tussen Rusland en Oekraïne is een
bestand vereist
Een dictator pur sang, zo heeft hij
zich ontwikkeld de laatste jaren
Geen schim meer van
de schijn van eerder; Putin neemt een
voorbeeld aan Stalin, getuige de
moord op 't vrij' woord
Aleksej Navalny in koelen…
maanliedje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
283 de maan licht koel is in
zijn lichte veld begrijpbaar
maar als je iets wilt vragen
zegt hij laat maar
de maan drijft een zwaan
hoogmoedig onaangedaan
in het meer waar bleke vrouwen
met monomane zang zich wassen
de maan haalt de wolken
uit een mistig verwarde hoop
over de grote zee geeft hij de
loop van een koers zoals begroot
de maan…
Hete Vrede
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 De stilte is niet koel,
ze sist.
Ze borrelt.
Ze vraagt hoe lang nog
voordat geduld overkookt
en toeval geschiedenis wordt.
We staan eromheen,
luisterend,
alsof niemand verantwoordelijk is
voor het vuur eronder,
terwijl het deksel van de kookpot
aan het trillen is.…
Wanneer het onweert
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
515 En dan de regen - koel
en vastberaden, die stof en twijfel
van de dag wegveegt. Ik adem uit, terwijl het
asfalt geurt, en voel hoe iets van binnen blijft naschokken.…
de drempel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
360 Dan sluit ik zacht de badkamerdeur,
de koele tegels op mijn wang.
Een vluchteling van geur en kleur,
een moeder, hondsmoe en bang.
Omdat jouw sprankel soms verdwijnt
in donkere vragen voor de nacht.
Waar de buitenwereld stralend schijnt,
Stormt het binnen met grote kracht.…
houd het hoofd koel, de maag gevuld en het hart warm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 is er bij het menselijk programmeren
ergens een fout in de broncodes gemaakt
is het systeem door een hacker gehackt
heeft de beveiligingssoftware gefaald
zijn de veiligheidsdiensten al naarstig op zoek naar de dader
vragen vragen (eerst mijn laptop aan de lader)
wanneer het vroeger penibel werd bad men het onze vader
ging ter kerke savoureerde…
De Marionet (Borderline)
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.347 het omhulsel dat mijn moeder heeft gebaard
Nu schrijvende aan mijn gedichten
Kwetsbaar, open en alweer VOOR die ander
Ook dit behoort tot één van mijn plichten
Misschien dat ik door deze gedichten verander
Een positief gedicht, een positief gevoel
Ervaringen die blijven steken in mijn klotekop
En dan mijn masker, stevig, onbreekbaar en koel…
Boze Droom.
poëzie
3.6 met 27 stemmen
5.610 Doch toen de koele, grauwe morgen kwam
was alles weer als vroeger, - en ik zag
dat er gespot was met mijn grote smart.
Wie is het, die durft spotten met mijn ziel
als waar 'k een klein kind? - Lang nog in mijn ogen
waren de tranen, in die nacht geschreid.…
Door kelken van onwezenlijk kristal
poëzie
4.3 met 15 stemmen
2.078 Zo zie ik, fijngeslepen, diafaan*,
Boven 't verdriet dat doorschijnt, zwevend staan
'T kristalwerk van mijn verzen, rein en koel:
Tot wereldnevel van stemming vervloeid,
Tot flikk'rende gedachte ineen gegloeid,
Zie 'k overal eenzelfde Godsgevoel.
---------------------------
Brahman, deel I, p. 3…
'k Sta naar 't schitt'rend oranje in 't west te kijken
poëzie
4.8 met 5 stemmen
1.589 Het denken, moe van God, keert van Zijn luister
Zich gretig-aards vaak af naar kleurig duister
En weldadig koele verganklijkheid.
---------------------------------------------
uit: Brahman (1919), deel I, p. 246…
Gebroken hart
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.328 Ik ben vandaag verliefd geworden
maar het geeft geen goed gevoel
Zij ziet mij niet zo zitten
ze behandelt mij nogal koel
Ik dweep met haar blonde lokken
als waren zij van goud
Maar spreken is voor haar zilver
dus bekijkt ze mij stil en koud
Ik ben betoverd door haar ogen
haar volle lippen en haar kin
Haar slanke benen adoreer ik
toch…
‘T is winternacht. – ‘K zit in mijn oude stoel.
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.908 . –
Een thürings landschap zie ‘k, waar ‘t avondlicht
Scheef op hellende korenvelden ligt;
Hier, onder mijn veranda, wordt ‘t al koel.
Net Mendelssohn: een zoet en warm gevoel
Van smeltend, week verlangen: ‘t is als richt
Zich jongensmijm’ren naar het vergezicht
Van liefde, stil-heerlijk geweten doel.…
De laan in, uit westlijke wolkensluis
poëzie
3.9 met 9 stemmen
1.917 Hard gonst de nobel-koele wind. Op ’t nikkel
Schittert een dubbelster, oranjerood
Aan ’t einde van de laan, om me op te vangen,
Staat, groot, de zon. Voort vlieg ’k, in vreemd verlangen
naar iets — onzegbaar, tijdloos: liefde-en-dood.…
Geheimen achter schors
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
788 rij
schuiven ze langs mijn flanken
vol scheuten, takken, ranken
diep droevig druipend nat
soms ook weer vrolijk stralend blij
zien ze op mij neer, geen besef
van mijn groeten en mijn danken
voor al het stilzwijgend leven
geen woord over mijn gedachten
geen glimlach uit hun kruin
beheerst wuivend met hun krachten
Soms, even, als de koele…
spookstoot met pioenroos
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.076 met kringen als feest beest
prangend met haar geboemelte
dwepend in koele zwoelte
vertoon van heel eigen geest
doorkijkbloes flauwtjes violet
haar roos ontloken uit pioen
als sterrenbeeld schorpioen
aan zet zij voor frivole pret
hups fluks in de lamborghini
gesprongen de vrouw met kloten
eigen zin in wil besloten
lang slank sex chic in…
Dichtbij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
42 Het riet beweegt, de lucht wordt koel.
Je legt je hoofd tegen mijn schouder
en ik blijf zitten waar ik zit.
Straks lopen we terug naar huis,
met vochtige schoenen door het gras.
Maar eerst wil ik je hier nog kussen,
nu er nog licht op het water ligt.…
Afgedankt?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
753 Ze lag er wat vuilig
Tussen schemer en dageraad
Beland op de koude straat
Verloren op de grond
Toen de hand, rimpelig van oud
In de koele ochtendlucht
Steunend, met een zucht
Het lappenpopje vond
Ogenschijnlijke vodden
Ooit een kind toebehoord
De kinderdroom wreed verstoord
Door regen en zon verweerd
Hij ontfermde zich ontroerd…