1728 resultaten.
ONZE JAN ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
2.5 met 6 stemmen
4.897 Eers spikkeltjies bloed
tot groter kolle sy
familie en dokters roep.
Ek, wasbediende, was lank
van sy tuberkulose bewus,
maar omdat hul mense was
vanuit die hoogere hoed,
moes ek my hulp in stilte blus.
Díe siekte neem meer lewens as vigs.
Vroeë behandeling kán dit uitwis...…
Twee jongens kloven stammen, stoken brand
gedicht
3.0 met 26 stemmen
16.205 Rennen dan rond met wat ziedt, roepen
woest van gevaarlijk plezier. En de vrouwen,
de jonge, van blozende benen, van stro
in bruisende vlechten, hoe schrikken,
hoe snaterend slaan zij op vlucht.…
Engelen in vermomming
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
918 Maar herwin je vleugels en mantel
om te stralen zoals je nog nooit
gestraald hebt
Strek je vleugels uit en vlieg
vrijelijk door de hemelen
Zie en voel het innerlijk licht
wanneer het je vreugde en
voorspoed brengt
Wees helder en stralend voor
al diegenen die het nodig hebben
Hoor het roepen van onze
alomtegenwoordige vrienden
om deel te…
De leegte
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
831 Lege leegte
vol met dromen
zwarte diepte
zonder licht
ik sta op
probeer te leven
val weer terug
als dood gewicht
duizend dingen
wil ik zeggen
duizend zinnen
vol van haat
maar de kou
bevriest mijn woorden
doodt de kracht
niet te verwoorden
Ik wil roepen
In het donker
Naar het duister
Diep en zwart
Maar de leegte
Laat me…
Hans
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.857 Er zijn van die dagen
dan roep ik mijzelf
bij naam
om mezelf te vermannen
Zo riep ik naar jou,
want ik zag, dat je weggleed
in zwijgen en
niet in de stilte, die goed doet
die neerdaalt
zo langzaam
overgaat in de veilige nacht
Het was niet je droom
tussen slapen en waken
die soms ook voor mij
de beelden
van heden
en vroeger verfraait…
Maansverduistering
hartenkreet
4.4 met 28 stemmen
1.139 Luna volgt ingewijd wijs haar baan
in nachtelijk geheimzinnig bestaan
witte wolven met ogen omhoog gericht
haar kinderen, ons maan heeft gebiecht
huilen ijzig, roepen moeder natuur.…
de directeur en zijn directoire
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.716 roep ik hen van verre toe
ja, verdikkeme
wat fijn dat u het ons meldt
dat is van de eerste bustehouder
gedragen door mijn oude grotemoe
mijn opa was directeur
die snoeper fabriceerde
fijne lingerie
zij droeg derhalve een directoire
en was ongevraagd
zijn mannequin
voor de notabele fine fleur
dag en nacht stond ze
voor hen klaar…
Huisraad
gedicht
3.4 met 16 stemmen
12.096 Er rijst een roep
om naderstaan, vergrijzender der laatste
dagen. Rouw niet om levenden, uzelf incluis.
Verwachte neerslag van liefde laat niet eeuwig
op zich wachten; is uw paraplu niet al bewolkt?…
Ziek ?
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
3.427 De stilte lijkt gevallen
Het einde van mijn geloof
Hoe hard ik ook om hulp roep
iedereen lijkt doof
Blijkbaar spreek ik verwarrende taal
niemand die me kan begrijpen
Geen mens die zijn hand uitreikt
Ik ga hier geheel alleen aan bezwijken
Gebroken tranen slenteren over mijn wangen
Mijn geloofwaardigheid volledig verloren
Mijn lijf boeit…
De gouden koets reed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
615 juichten geluk
voor zichzelf het meest
het zijn figuranten
dus niet op het feest
de wereld kon zien
hoe de prins wakker kuste
wat niet werd geweten
en voorlopig moet rusten
ze dansten de toekomst
zij en gemaal van geen kwaad
het paleis was lang open
de muziek en bewaking paraat
rond het plein lopen moeders
de handen ineen
ze roepen…
anti-haring
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
632 staart en laat hem zakken
dan glijdt hij tergend langzaam in je strot
dat noemt men dan het toppunt van genot
ik zou hem liever bij het afval kwakken
en kijk eens goed, hij is nog rood van binnen
daar zit ook nog een flink stuk ruggengraat
nu krijgt mijn maag het werkelijk te kwaad
hoe kan een mens zo’n marteling verzinnen
“geen haring”, roep…
Op zijn laatste benen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 hij beent schimmig op zijn laatst
weet zich weldra knallend opgebaard in muizenissen
verlost van vrome nageboorte
te hoop lopen tafels vol
als door biecht verschoond
leggen groots geloften af
bij tijd getaande tempels
ontknoopt knallen kurken los
vrij van ooit gefleste geesten
roepen heil en zegen af
over koppige nevelvelden
terwijl…
langs water
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
627 zwaan
koud koningsblauw water
volgt golvend haar gang
tot zij me ziet
en hoopvol naar de kade zwemt
niets heb ik te bieden zwaan
dan wanhopige schouders en
gebalde vuisten
die mij gevangen houden
sierlijk keert zij om
haar nek fier omhoog
laat zij verwachting los
en scheert vol nieuwe hoop
naar het moment van nu
neem mij mee roep…
de digitale natuur
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.479 het zakdoek grijpen
voor verslikkers
is niet overbodig
overal staan venster
op de uitkijk
beeldschermen
trekken wereldwijd
de nacht in
knettergekke monden
kauwen alsmaar
valken zijn binnen
met hun zware haaksnavel
en gekromde,
sterke klauwen
klimmen ze uit het beeld
op het voetpad
zijn ze virtuoos
in hun moedertaal
roepen…
Ik sla mijn ogen op.....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
763 Ik sla mijn ogen op naar Hem
En roep Hem aan in al mijn nood
Want Gods liefde is zeer groot
Bij dag en nacht hoort Hij mijn stem.
De Heer zal mij steeds gadeslaan
Wat mij ook mag wedervaren
Hij zal mij in eeuwigheid bewaren
Hij ziet mijn komen en mijn gaan.…
Eenzaamheidsverlangen
poëzie
3.4 met 22 stemmen
5.830 Maar tevergeefs: mijn droefenis verried mij,
Mijn smartkreet overstemt de roep der vogels.
Waarom kan men niet lijden ongehoord
En ongezien, terwijl men toch alleen,
Alleen de lange levensweg moet gaan,
En toch nooit eenzaam leven kan: altijd
Zijn broeders, zusters, zonen, dochters, ouders
Aanwezig en bewijzen zorg en aandacht.…
overveen
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.041 Ik zie graven in de duinen
onttrokken aan het zicht
maar die roepen, eens per jaar
mij tot een plicht om de klok te
luiden die daar is geplaatst en
laat weten dat hier afschuw heeft
geraasd.
Want die graven vertellen over
mensen met de vijand op de
hielen die uiteindelijk door
een geweerschot vielen...…
eens heb ik je zo liefgehad
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
708 mogelijkheden
hebben wij een kind gebaard
uit akkoorden van de ziel
dat met ragfijn gouden zonnedraden
harten keizerlijk samensmolt
met tedere overvloed beladen
leek ons geen weg te lang -geen berg te hoog
en nu de herfststorm raast
oceanen overstromen
tornado woest en wild en niets ontziend
al wat lief is heeft genomen
rest daar de roep…
School der poëzie
gedicht
3.2 met 17 stemmen
10.343 nog ik, die in deze bundel woon
als een rat in de val, snak naar het riool
van revolutie en roep: rijmratten, hoon,
hoon nog deze veel te schone poëzieschool.
------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2002.…
Herfstnacht in de Tuilerieën
gedicht
3.3 met 16 stemmen
7.079 Soms een roep door 't woud
van een duif en het onhoorbaar klieven
van het duister, dat zich slapend houdt
om de laatste liefde te gerieven.
Verder niets. De nacht en ik alleen,
eenzaam wandelend aan de rand der tijden,
zó verheugd en zó bedroefd meteen
om mijn voeten die een afscheid schrijden...…
Herkenning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Ineens was zij weer op til
toen ik haar achter mij hoorde
bij oom Donald
waar onze kleinkinderen
naar de tekenfilm Bambi keken
herkende dat beeld
en het roepen van roekoe roekoe
naar de bediening
wat ik eigenlijk niet wilde
was toch op de grond kijken
zij liet iets vallen: plets
lieve rode duif gaf een kopje
waar de kleintjes naar…
OOSTERSE EER AAN SMALINGERLAND
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
473 Een grutto stijgt op;
verheugd gaat zijn roep over
Fryslâns vrije ruimte.
De Friese veenhoop:
tussen wijd veld en bosrand
glijden zeilen voort.
Wijd Smallingerland
glanst in oranje schemer:
weiden vol avond.…
Misschien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 Ga zitten en wacht
op een herinnering
Roep geen herinnering op
want het is geen soldaat
Commandeer geen herinnering terug
het is immers geen hond
eerder een vleermuis in de schemer
Komt er dan iets ? Vast wel.…
Benen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
979 En dan haar prachtige ogen
die roepen om een nieuwe dag
een kans als goud bij regenboog.
Maar met de wolken,
drijvend langs Brabantse lucht,
zowel zon als regenboog
gestorven.
Haar benen op de grond gezet.…
Moeder en zoon: winter-ochtend-liefde....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.404 's Ochtends na het opstaan van mijn moeder
kruip ik graag nog even op haar plek
in een warm en stevig holletje
in dat hele grote ouder-bed
"Geniet nog maar even, lieve jongen"
zegt m'n moeder, kust me en slentert de slaapkamer uit
"het vriest hard, buiten is het bitter koud
binnen hebben we mooie ijsbloemen op elke ruit
Ik roep je…
Als vogellijnen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
669 ik roep de vogels mijn lief
vol nijver en egard
zoeken ze een heem in de gaard
welluidend, of verwonderlijk stil
vertoeven ze er vol appetijt
toch zo broos, in kwetsbaarheid
zoals ook wij mijn lief
twisten met de tegenwind
tuimelen, rondgaan in het labyrint
als de nacht het donker legt
over de takken van de linden
zal de uil er zijn…
hamers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
905 ik droom een strohalm
of een rietkraag aan de vijver
en daarbij de wind
de zachte trilling van leven
de maan is bleek vanavond
je geur hangt nog boven tegels
of zijn het de narcissen
ik droom je lichaam hier
de vogels roepen om duisternis
de deur werd dichtgeslagen
wolken lijken op hamers
ruzie is een aanslag
bomen lijken stronken…
Jij, zwart als Onyx
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
865 ondergang en verraad
Maar ik ben zo dicht op jouw huid
zo verliefd en onbeduidend
als een tik in de tijd
En dan de klap, een val in ongenade
De bomen uit de grond gerukt
Vraag me niet naar de kleur van m ’n hart
Het stoeit met je aangezicht
en richt mij ten onder
Ik ben zo ziel in jouw handen
zo verteer je mij tot verleden
In jouw roep…
Rambo
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.488 Zijn antwoord wil ik graag aan u verklappen
'Ik laat mijn vijand eerst naar adem happen
Voordat hij van de aardkloot wordt gevaagd
Ik kan een bovenbeen doormidden trappen
Heb met een speer op luipaarden gejaagd
Ik kan nu zelfs uit Alcatraz ontsnappen
Dus raak je ooit bij een conflict betrokken,
Of word je door een sloeber uitgedaagd
Dan roep…
Jouw naam staat geschreven in eeuwigheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.153 Ik roep ze op in mijn geheugen
Ze zijn niet voorbij gegaan.
Ze zijn onderdeel geworden
van wat wij nu zijn.
Jij bent waarop wij voortgaan.
Jij wist wat geven was.
jij gaf leven.
Een zachte regen daalt neer op mijn ogen.
Alsof ze een traan willen verbergen.
Momenten in eeuwigheid
verliezen hun glans niet.…