1956 resultaten.
liefde rijpt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
896 pril is de liefde
die opgewekt ontwakend
elkaar de zinnen prikkelend
mensen vurig verleiden kan
lustig is de liefde
die verlokkend en verleidend
de een en de ander
dartel dagen doet
geloofd is de liefde
in een geringd verbond
die zich verbinden laat
voor altijd tot eeuwig
waar is de liefde
die aandachtig en geduldig
in en aan elkaar…
WAAR NIEMAND JE KENT
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
585 begraven
ik heb je voor je liefde en trouw
op m’n knieën bedankt
een zwerfkei vormt
jouw grafsteen
en ja dat kan want
je was mijn hond
jij hoort en blijft bij mij
maar een mens moet
als hij is ontzield terstond
worden weggedragen
naar een plek waar het
voor jou en mij zo koud
kil somber is en onbekend
waar niemand zich met jou
verbonden…
uit vuur en de hel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
923 holen
smeden kobolden hun dromen
gnomen doen het transport
komen verbeelding tekort
ik blaas vuur
zij wetten ijzers
sommige zijn door de toets
der kritiek ook geen blijvers
vaak roest ook
het edelste staal
en gaan hun ideeën
met de tijd aan de haal
er is een museum
diep onder de grond
waar O2 is verbannen
in een eeuwig verbond…
Hoop
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
776 Je pakt me bij de lurven
als een bok
laat me
draaien als een tol
totdat ik wankel links of rechts
om mij te ketenen
gedwee en volgzaam
op mijn grond
in mijn licht uitstralende bloementuin
waar je de lelies vermorzelde
en de doornen plantte
niet wetende dat
de wortels met elkaar
verbonden blijven in vruchtbare aarde…
droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 groenste blad
ja, de viooltjes spraken vannacht
de huiskamer vol met eennachts
spreuken en onderlinge verwensingen
anderzijds werden ze aan schouder
gedragen en van snaar tot snaar
ontheven van een spectaculair
melodieus ontheven gezang
de strijkstok vertraagde in de hand
van de meester op het moment
dat de kou hun vroege ontmanteling
verbond…
EEN ZAADJE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
617 ik plant een zaadje
in de aarde
dat mijn bedoeling verstaat
en het schat op waarde
zonder ook maar
iets te vragen
levert die stille zwarte grond
z’n waardevolle bijdrage
hoe simpel het ook lijkt
‘t is dit zwijgend samenspel
dat de wereld verrijkt
het zaadje – ik – en de zwarte grond
een op stil vertrouwen
gebaseerd verbond
met als…
Wegglijden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 Helaas lukte het hem niet om het me uit te leggen
Hij gleed weg, langzaam snel
In Rouen zag ik een schilderij
met geel licht: twee jongens
in een boot, een kaars
aan hun voeten
lamgesneden en verbonden
Hun verhaal is een beeld
van sterven geworden:
de overtocht
de geest verliest zijn scherpte
vervluchtigt in nevels over het water…
Anker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 iedere minuut
één druppel,
iedere druppel
één leven,
geschakeld,
verbonden
meer
stil in de grot.
Druppels blijven volgen,
versmelten
en toch hebben ze
geen weet van elkaar,
anders dan
via water.
Maan trekt
aan het meer
onder de rots,
al zien ze elkaar
nooit.…
Kerstmis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
372 Die vrede die nu wordt bezongen,
die God door engelen bericht –
de vreugde die thans ongedwongen
kan stralen van een aangezicht,
mocht die ons verder begeleiden
het hele jaar dat komen gaat,
dan kunnen wij in hoop verbeiden
wat lukt, maar ook wat tegenslaat;
dan zullen wij in vriendschap leven,
met al wat groeit verbonden zijn, -
dan…
Sallandse sparren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 Zie ons hier staan en reiken -
direct verbonden met Daarboven.
We worden gehoord. Zoals afgesproken.
Mensen trekken zich aan ons op
om richting te geven aan hun ambitie.
Voortdurend wil men hogerop.
Maar kijk eens hoe wij roerloos op éen plek
de wereld becommentariëren:
beduidend, wuivend onze kruinen bewegen...…
Wijn met jou
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
522 me een droom in tot de rand
van trage wandeling en samen klinken
van onlosmakelijk je hand
laten we wijn met weemoed genieten
een klein slokje op z'n tijd
dat we september strooilicht zien en
ons hart zich vult en reikt
laten we wijn met terugblik proosten
uit het rek van toen en samen
van glimlach tot oneindig troosten
en zacht verbonden…
Tweede leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 ik heb ze
gezien de ondoden
van deze wereld
ze gegroet in de
taal van elkaar
niet meer delen
fragmentarische
stukjes wildgroei
in de smurrie en
verrotting waar
stilte en stank het
hoogste woord hebben
omdat niemand
meer luistert
wat verbonden was
rafelt en verteert
stuurloos waar
contact stagneert
nog rest het
incidenteel
opvlammen…
Verjaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Verjaren is
het dankbaar weten
dat alles ons gegeven is:
de lieve vriend,
de avondlucht,
verbondenheid van uren.
De nieuw kans,
vergiffenis,
de avondlijke vuren;
de vredesgroet,
wat zingen doet,
de vriendelijke buren.
Verjaren is
het blije weten
dat alles ons gegeven is.…
de vlinder
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
806 een vlinder landt op een bloem
voor zijn laatste rust
hij is op.....verloren
en helemaal uitgeblust
maar die bloem is niet de plaats
waar zijn rust is gevonden
hij voelt zich meer thuis in een ander dorp
waar hij langer was verbonden
zijn geliefde neemt het besluit
geeft hem een nieuwe bloem met kleuren
dicht bij hen ....een warm gevoel
dit…
Leegte
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.240 Aan de rand van de duinen,
voorbij het eeuwige water,
keten ik mijn handen aan de horizon,
verbonden met een uitgeputte achtergrond.
Het zand blijft aan mijn tranen kleven,
ik wil de afstand niet weten
tussen de leegte en het leven.
Hoog in de lucht,
blijft een laatste meeuw
om een gouden wolk smeken.…
voorbije liefde
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
2.631 en luister naar de
zachte fluister van
je ademhaling
huid aan huid, maar
lichtjaren van elkaar
in dit huis waarin jij
en ik alleen bestonden
heeft de tijd toch
haarscheurtjes gevonden
en allengs bleek, dat
wat eerst waarheid leek,
gewoon gelogen was
hartstocht afgezwakt
tot sleets gebeuren
nog levend naast elkaar,
maar niet verbonden…
Herfst mag komen.
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.104 Herfst met navelstreng verbonden,
komt traag uit z,n barensnood,
een vogel schelle welkoms schreeuw,
bomen wachten stam aan stam.
Weemoedsklank in zachte kleuren,
't is zomers afscheids symfonie,
herfst kan nu zijn troon bestijgen,
regeren in het nieuwe jaargetij.…
Eeuwige winter?
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.107 verschijning,
glijdend over de groene bosbodem,
vallend op de grond,
Maar koud is nu de nacht,
de winter is gevallen,
mijn naakte stam en wortels,
verlangen naar de rijke bosbodem,
die enkel een tijd is heen gegaan,
een tijd van sterfte,
een tijd van dood,
breng mijn lente terug,
want mijn levenskracht,
is immer met de uwe verbonden…
Sierlijke lussen
netgedicht
5.0 met 69 stemmen
535 waterspiegel nog
vriendelijk rimpelt
begint de eerste
confrontatie met
de werkelijkheid
zacht drijven
golfjes in hun
olie verpakte
doorschijnende
verblijven kleurend
tegen oplopend zand
jij hebt
de gedachten
niet bezworen
zij werden geboren
uit de eenheid
denken en doen
die de ziel
graag gebruikt in
het uiting geven
aan verbondenheid…
Vol fragmentatie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 jij zag het
gebeuren
hoe mensen
zachte geuren
kapot scheurden
om hun kleuren
juist daar
waar niet weten
geen kwestie is
van vergeten
maar een gebrek
aan verbondenheid
er is geen
uitgewogen pakket
dat als wijzer de
maatschappelijke
blauwdruk kan volgen
of duidelijk zal uitlijnen
wij leveren
geen fijnheid
van zinnen maar
abstraheren…
De claim grijzer
netgedicht
5.0 met 182 stemmen
354 zich zijn
eerste feest
nog heugen van
dat hij neerstreek en
mocht blijven liggen
zijn stofjes waren
een eerst verschijnen
van zijn geest
die in vele jaren
volgens een subtiel
aanwezig zijn er altijd
al blijkt te zijn geweest
wij zijn in de loop van
het leven steeds meer
drager geworden
van onafscheidbaar
goed zichtbaarder
verbonden…
Mijn draaiboek
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
463 aangekondigd
ogenblik
mijn draaiboek
miste wat luttele
seconden voordat
ik mij had hervonden
na een kleine
fysieke test
de voorhoofdsbuil
en het nog niet
goed te traceren
blauw maakte zijn
opwachting in een
ongekend snel gauw
mijn aangezicht
is geschonden
maar het corona
mondkapje heeft het
bijna onzichtbaar
keurig verbonden…
zonder titel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.461 zijn stoel was leeg
het was nog zo pas
dat hij daar in zeeg
in zijn wereld met
het zijden kussen;
tot op de draad toe
versleten en aftands
met zijn zetel nog slechts
verbonden door twee lussen
zacht met verloren glans
ik voel, hij is niet weg
ruik de geur van zijn huid
zijn ongewassen haren
deel het verdriet
van zijn verloren bruid…
Voetballer van morgen
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
2.825 Ze hebben zich in vaste dienst verbonden,
zodat het kijkgenot heel lang kan duren.
Een gat is in de voetbalmarkt gevonden.
Entreebiljetten worden grif gekocht.
Voor vroege dienst bestaat een vacature:
er wordt nog naar een ochtendspits gezocht.…
Zuster Dood
poëzie
3.3 met 19 stemmen
3.766 Leg mij nu naakt op deze naakte grond,
besprenkel mij met stof en as en merk
mij met de Tau van Israëls verbond.
Hier, waar de levensdeur geopend werd,
waar alles ooit begon en wij als broeders
in liefde leefden, wil ik overgaan in Hem.
'En met mijn stem heb ik de Heer geroepen,
ik heb tot Hem gebeden met mijn stem.'…
Toen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.737 Verbonden door 3 kinderen,
jouw stem die 'k soms nog hoor.
Kan nog moeilijk accepteren,
dat het is zoals het is.
Eerlijk moet ik je bekennen,
dat ik jou soms heel erg mis.…
Recitaties
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
446 Toen eenmaal afgelopen
lag op ons gelaat
een eerbied, dankbaarheid, een lach,
iets ongekends dat ons verbond,
terwijl wij uit alle windstreken
hier zomaar bijeen waren aangewaaid.…
Vogelvlucht
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
403 het regende gedachten
in het droge land
van talloze wijsneuzen
die constant wezen
naar steeds dezelfde kant
de aarde was gebarsten
toonde haar dorheid
in tal van scheuren door
een immens verlies van
kracht in verbondenheid
daar waar het laatste
groen verbrandde aan
boom en struik vocht men
zelfs om schaduw voor ieder
stukje onbeschermde…
Vluchtig passeren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 heen
raakte steen en cement
maar voelde op dat moment
geen enkele vibratie
zag wolken en zon
in hun herfstig gaan
de wereld vluchtig passeren
alleen ik bleef daar staan
tot een beweging mij riep
in het verstoren van stilte
door een paar ogen met
de soepele gang van geniep
een jagende kat
bracht mij godzijdank
terug naar verbondenheid…
Hoorspel
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.450 Voetstappen verdwijnen in het hoogpolige
tapijt met geluiddempende onderlaag
Zacht gaan ze met elkaars zwijgen om
en koesteren het gevoel van verbondenheid
bij geloof in een bewegende schemerlamp
welke licht van de schaduw afleidt
Rond acht uur knarsen twee zilveren lepels
over suikerklontjes in de sennapeulenthee
naast de trommel…