6236 resultaten.
En toch
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
505 En toch zou ik je iets willen zeggen
Eigenlijk
een arm om je heen willen leggen
en toch
wil ik je laten weten
dat
ik jouw verdriet niet ben vergeten,
maar dan
ben ik bang in de weg te staan
en dus
laat ik het gewoon maar weer gaan.…
Op ons Weeshuis
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.731 Hier treurt het Weeskind met geduld,
Dat arm, is zonder zijne schuld,
En in zijn armoe moet vergaan,
Indien gij 't weigert bij te staan.
Zo gij gezegend zijt van God,
Vertroost ons uit uw overschot.…
klein officie
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
498 er valt alleen maar vreemde regen
uit een hemel die geen kleur lijkt te kennen
alle bomen houden lijf gestrekt en armen wijd
hoe eenzaam is dit bos dat geen moederliefde kent…
Samen
hartenkreet
5.0 met 27 stemmen
790 Voor het eerst liep ik
Met mijn moeder in mijn arm
Door de winkelstraat
Nooit eerder hebben we
Dat samen gedaan
Ze was gehuld in lichtblauw
De kleur die haar goed staat
Maar ik droeg haar in een urn
En in mijn oog een traan.…
winterse wegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
407 we zagen de kale
hoofden van dunne
bomen de droeve
bladerloze dans van
hun lange armen
onze poreuze
handen zochten
meanderend de
winterse weg
naar elkaar…
Driekoningen zingen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
652 toeteren en bellen
feest van Driekoningen
kinderen verkleed met
gouden kroon en ster
van deur tot deur zingen
driekoningenliedjes
'n centje voor de arme
klinkt ' t van oudsher…
Marktwerking
snelsonnet
4.7 met 9 stemmen
793 Driehonderdduizend woningen te kort,
u snapt wel wie hier arm en rijk van wordt.…
troostlied
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
504 het weifelend woord
de snik in je stem
en armen om in te schuilen
warmte die troost biedt
zodat je het voor een
ogenblik kunt verdragen…
verdwijnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 blijf maar nog even
zoek een schuilplaats
voor alles wat verdwijnt
herken de lege plekken
hang de metaforen aan
de wilgen in het aanwassend
duister blijf nog even tot
de nacht haar onmetelijke
armen spreidt…
NOSTALGIE
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
590 Toen ik vroeger als straf op school moest nablijven
kon ik echt probleemloos, en zonder te overdrijven,
tien telefoonnummers op m'n arm noteren
van meisjes die ik wist te charmeren !
Nu kan ik ze allemaal op mijn buik schrijven ...…
Vrede
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.049 Mijn armen, polsen en handen
voelen als moegestreden soldaten
willen alleen,
ja alleen vrede toelaten
voelen
wat aanraken doet
op plekken van ‘t lijf
en dat doorstromen laten…
Heel even
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
616 Even mijn armen om je heen
even samen en niet alleen
even mijn warmte aan je geven
in dit rommelige leven
heel even samen knus
en op je wang heel zacht een kus…
Beste vader.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.066 Dan kon ik lekker in je armen zweven.
Twee sterke armen om me heen.
Twee sterke armen zo sterk als steen.
Ik wil je zien, voelen, weten van je bestaan.
Maar je hebt me teveel verdriet gedaan.
Misschien is het beste dat ik zonder jou leef.
Met dat lege gevoel van binnen...…
ze neuriede steeds
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
748 time’
van Enya, het haar quasi omsloeg
blote voeten stempelde, lachte
golfjes van geluk zijn het nog
trillende lippen en rondzingende
préludes, flarden omhelzende
rijkdom verstopt achter luiken
haar kussen onder mijn armen…
Geen dromen meer
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.083 Mijn nachten sterven stilletjes in het licht,
jouw armen dragen geen enkel gewicht,
mijn lichaam legt zich moedeloos neer.
Nee, voor mij geen dromen meer.…
ze liet mijn blikken binnen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.112 hij was het huis
gezicht achter de ramen
een veertiger, wel aardig
maar zonder andere namen
een arm, een blonde lok
misschien gezichtsbedrog
ik gokte op zijn vrouw
zijn broek, een scherpe vouw
geen tuin, maar een balkon
met zon die hij genoot
de andere stoel bleef leef
zodat het wit ervan verschoot
een arm die gordijnen sloot
die…
het klapraam
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.282 hoog in het blikveld
van de verbaasde postduif
terwijl het plaveisel van de
34th street angstwekkend
nadert ben ik te jong om te sterven
en is het gedicht nog
niet af van de te korte armen
of te hoge klapraam…
Gedichtendag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 honderd meter
poëzie
ligt er
tussen mij
en de kleine
winkelgalerij
witte tandartsassistentes
die in het laatste tegenlicht
kleumend met de armen gekruisd
wolken rook uitstoten
zeven oude bomen
niets vermoedend
van de kap
in stille overmoed
nog met kale armen
naar de hemel reikend
de diepe plof
van onze wijnfles
op de de bodem…
Zonder woorden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
821 zeggen
ik hou van jou en jij van mij
ons hart hoef je dat niet uit te leggen
ons hoofd kan het niet weerleggen
het kent ons verlangen van heel dichtbij
en ik sla nog gauw mijn arm om jouw zij…
Vissen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 uit
Maar ze hoeven niet bang te zijn
De man in het blauw tilt ons op
Hij trekt aan mijn arm en het doet pijn
Maar ik voel me veilig
Vanaf nu komt alles goed…
Buiten de muren van het huis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 van
Papier en verf gemaakt;
En in je andere arm voer
Je het meisje van je dromen
Door het landschap van je jeugd,
En durf je voor het eerst
Zonder angst buiten de veilige muren
Van je ouderlijk huis te komen,
Ga je volkomen op in dans,
In klank en in haar met wie
Je gelukkig bent…
Ik hou van jou
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.136 Jij zit daar, zo diep
mijn ziel,
armen en mijn lichaam,
omhelzen jou
maar
hoeveel meer woorden ik je willen geven zou
weet ik,
dat afstand
de regel is en jij dit enkel zo willen zou
zoekend naar jouw hand
beseffend,
je te moeten laten gaan
en zie wel wanneer en of
ik weer in jouw armen beland
maar
om jou echt los te kunnen laten
bestaat…
Op de boot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 En ik zag in de verte de duinen
waarin je speelde,
de golven waarin je zwom,
de wolken die je schilderde,
maar vooral zag ik jouw dierbaren
tegen de reling arm om arm als om heling,
hun tranen in bedaren nu,
turend naar het ongrijpbare,…
Dementie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
670 Ze strekte haar arm uit en wees naar een punt.
Ik keek er naar, maar zag alleen het raam.
Zij fluisterde stilletjes mijn naam
en vroeg of ik die boot ook zag staan.
Er stond veel volk te wachten,
ze had vergeten haar valies te pakken.
Ze wilde dat ik ze meenam
en kneep in mijn arm.…
De avond valt langzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 zit zich te verbijten
op zoek naar een uitweg
langzaam valt de avond
geruisloos sluit ik de piano
kon ik hem maar helpen
voet voor voet vier passen
tot achter zijn stoel, voorzichtig
raak ik hem aan, streel
een arm, hij legt het scherm weg
en leunt achterover, laat me
mijn armen om hem heen slaan
legt stil zijn handen op de mijne…
Stil verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
566 Haar armen houden het angstvallig vast.
Stil maar, stil maar, slaap nu maar.
Ze troost het kind,
met geduld en liefde omgeven…
terwijl haar oude handen beven.…
Stadsbuurt
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
880 die je uit de muur
kon eten als je honger had
nu is er alleen maar april
en de maanden die vergleden zijn
in de donkere ruimte van de lethargie
die rijke mensen arm maakt
deze stadsbuurt is beroemd
om mooie blonde arbeiders
die werken in de winkelstraten
bij het schip dat een gebouw is.…
Een Juliusiaanse verlichtende houding
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.113 voorwaar ik zeg u en het is waar
roep ik de sprakeloze menigte toe
terwijl ik gelukkig nog net op tijd
het juichen onderdruk met een zegenend gebaar
terwijl mijn nieuwe inzicht toch zeker niet
voor blindgeletterden onderdoet
maar daar ik wars ben van naijver of nijd
zeg ik, het is waar, en dat in alle bescheidenheid
(immers voor hoogmoed…
- De onafgewerkte kerstsymfonie -
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
863 Een altvioolconcert opgewekt in sfeer, de romantische stijl
met daaropvolgend hevige onderdrukking van stille emoties.
De donkere achtergrond valt weg, de compositie kiest voor
onafgewerkte kerstsymfonie, de dikste snaren van de cello.…
- Weinig woorden -
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
751 De vele warme krachtige teksten
doorheen een denkershoofd,
onderdrukken de destructieve kracht
de macht van power
de schadelijkste emoties die men kan hebben.
Zegeningen gingen wantrouwig heen,
brachten woede, jaloezie
en zelfs beoordelingen van twijfel mee
voor iedereen.…