1371 resultaten.
Mijn eerste liefde
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.582 Ook voelde het zeer vertrouwd
maar niet zoals liefde doet.
De verwarring was snel over
maar ik blijf wel "houden van"
Maar dat is niet genoeg voor nu
ik ga verder met die nieuwe man
Daar voel ik mijn verliefdheid
de passie en het vuur.
Maar jou zal ik ook nooit vergeten
mijn liefde van het eerste uur.…
Een moeder
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.011 “Voorzichtig zijn”, zegt moeder tot haar oudste
Haar stem verstikt, ze kijkt hem smekend aan
Afghanistan beheerst nu haar bestaan
Ze zwaait hem na, ze moet hem laten gaan…
De onrust stijgt, zijn missie is omstreden
Het parlement is voor de druk gezwicht
Haar diepste angst vertaalt zij in gebeden
Een laatste blik streelt zijn vertrouwd gezicht…
Houten huis
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
654 tussen muren van het wankele houten huis
bij het moeras, is het vochtig winter wonen
de kinderen prikken met stokken in het ijs
maar het eeuwige dooien is begonnen
de wind brengt al lente rond het houten huis
komen er weer konijnen tevoorschijn
als uit een toverhoed, met allerlei kleuren
wild, grijs en zwart en sommige wit
een vertrouwde…
Wolkenlief
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
978 grasliggend kijkend naar het wolkenspel
witte dromen glijdend langs egaal blauw
rare neuzen, bokspringend clowntje, daar
een schaap, lichtbel, dan… ineens bekend en
vertrouwd, jouw gezicht, met blote schouder
aan je volranke lijf wildbollend je borsten,
kortharig vreemd.. maar wel mooi wazig
je oog knipt, wiebelt met je neus, dan een hand…
Vuurdoop
hartenkreet
4.9 met 61 stemmen
1.361 mijn oude ik kijkt naar mij
aan de andere kant van de spiegel
ik ben vrij... maar de pijn van het afscheid
vormt zoute tranen op mijn huid
de wind neemt ze mee
en blaast dit oeroude verhaal
de wereld uit
ik steel nog een paar tranen
als zeldzame schelpen
herinnering aan hoe het was
oud verdriet is vaak zo vertrouwd
als een goede vriend…
Adellijk vermaak
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
605 het kompas draaide op de slaperige wind
een licht gezelschap van zeevogels vloog over het
wapperende slib
ze vergezelden me op een verlaten wadstrand van Terschelling
de brandingsklanken weerklonken in laagtij open en helder
onder een zoutzilte zeelucht
omdat deze septemberdag adellijk straalde
ik liet vertrouwde voetstappen achter in het…
melancholie
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
713 het dorp waar ik kort na de oorlog geboren ben
is niet meer wat het ooit was, verloor van jaar
tot jaar zijn vertrouwde glans
oude huizen lijken nu droefgeestig gestemd
alsof zij moeizaam leunend tegen elkaar naar
lang vervlogen tijden te hunkeren staan
naar geluiden van rinkelende flessen op de kar
van de melkboer achter zijn stapvoets…
FRANSE BOERENDOCHTER
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
581 Op de vertrouwde hoeve kneedt haar hand
ruwe wol, dikke wrongel en weke kaas,
terwijl ze koningsgedachten doorziet.
De Engelse vorst begeert het Frankenland,
wiens bange kroonprins leeft voor dom feestgeraas.
Jeanne d' Arc boert met krijgszucht, vredesverdriet.…
Ons samen zijn wanneer we niet samen zijn
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
641 Dan, tegen beter weten in,
speel ik opnieuw met onze schaduwen
en omarm het silhouet van samen zijn
wegdromend in onze vertrouwde melodie.
Ik kijk uit naar
onze handen in elkaar
de warmte om ons heen
de blik in je ogen
de lach om je mond
het praten, onze woorden.
Ik kijk uit naar...…
GROND
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
659 geschiedenis en denk aan alle krachten
die deze grond verwondden en een broze vrede brachten
proef hier mijn vrijheid in een woordeloos verbond
de sawa's tonen zich in wondere patronen
van ver 't gebulder van een kolkende rivier
hoog in de bomen dansen lauwerkronen
in schemer komt de koelte zich weer tonen
'k ga voort en weet mij weer vertrouwd…
gesternte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 Al wegen onmacht en talmen zwaarder dan lood,
zij zijn mij eigen en vertrouwd.
Ik weet dat als ik door mijn grenzen breek,
de verte nieuwe horizon en tijd onthult,
dan ligt de toekomst voor mij open,
laaf ik me aan eigen, onbedorven bron.…
Vaak was zijn drift groter...
gedicht
3.2 met 6 stemmen
5.767 Vereenvoudigde droomfases en drogredenen
schikte hij tot een syndroom
en vertrouwde op reeksen ongelovige gebeden
genoeg om er een feest van te maken.
Maar wie hem leest kan niet verzaken
aan het ander beest. Dat snikte
terwijl het zijn stigmata volmondig droeg.…
Einzelgänger
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
684 Reeds lang verzwijgt de klok
het vertrouwde tikken
zodat stilte zich kan laten horen
dagen volgen nachten en weer om
alleen het huis zelf ademt nog
De deurbel galmt schel door de kamers
een meisje met kinderpostzegels wacht
-vergeefs- de deur wordt niet geopend
Sporadisch gaat de telefoon
maar altijd keert de stilte terug
Tot op een…
Onze oude.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.641 Wie met zeekre stijl vertrouwd is,
Heeft gemerkt dat keer op keer
Wordt gezegd dat God zo oud is:
‘Onze oude God, de Heer.’
Altijd weer die Oude, Oude,
Die ons zo'n goed hart toedraagt,
Wat dat toch beduiden zoude?
Heb 'k me dikwijls afgevraagd.
Waarom toch dat veelverspreide
‘Onze Oude’ steeds? Waarom?…
Ode aan het gewone
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
884 Zie ons kicken op het vertrouwde,
onze aloude hulpstukken...
Niets is zorgelozer dan
praktische genade.…
Onverschillig
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
834 Wat is hetgeen dat jou tegen houdt
doe jij dit zelf, of zijn het degenen dichtbij
dat maakt dat je dit allemaal niet vertrouwd
of leef jij liever niet met iemand aan je zij
Welke gedachten maken jou onverschillig
beïnvloeden je af en toe op de verkeerde manier
waarmee wordt het misschien weer bereidwillig
en maak jij jouw eigen leven tot…
Het vuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
499 in de sferen
het vuur
stemt je tot mediteren
Laat je voelen
dat eindigheid
er is
het vuur
dat blijft branden
voor altijd
geeft warmte
daar waar je in kou lijdt
een geborgen gevoel
bij eenzaamheid
het vuur
is heilig zonder zijn verwoestende natuur
wanneer je
een kampvuur bouwt
met een lucifer
en wat hout
Voel je je
vertrouwd…
vader tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 hok
wil in alle vrijheid vogels horen fluiten
want als hij binnen blijft, dan wordt hij echt een oude sok
eindelijk lukt het vader, de tijd gaat los
straks een winters uurtje terug en dan weer een voorjaars uurtje naar voren
het brengt verwarring in het bos
je moet de vogels er maar eens over horen
de bonte specht tikkend hoog in zijn vertrouwde…
Al buldert de wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Betreft het een door de tijd gevallen beeld
vergeeld en kromgetrokken onwennigheid,
dan wel 'n herinnering uit de allervroegste jaren
uit een ooit vertrouwd toevluchtsoord bij gevaren.
Is het een slotsom, regel voor dit huidige leven
mag het toekomstgericht ons inzichten aangeven.…
schijn van geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
360 wandelend in gedachten
of was het misschien
in gedachten wandelend
wat het ook zijn mocht
vandaag lijkt zo gewoon
een dag zoals normaal
in de schaduw van de zon
op zijn vertrouwde plek
speurt de reiger kikkers
voor het ontbijt of diner
als op weg naar ergens
de mensen hem passeren
in het glinsterende licht
van het water in de sloot…
zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 dat thans is verborgen
is geenszins een gemis, het sluit soms een wonde
ik leg de velden vast op een plaat
en breng mijn bestaan naar u toe
wellicht ervaart u iets van waarin ik baad
en zie ook niet wat ik achterlaat
zelfs dat maakt de geest vaak helder
alsof je even niet afdaalt in een schaduwrijke kelder
ik schrijd voort in mijn vertrouwde…
DE WEG OP
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Het hek van Slot Bommelstein staat wijd open,
waar twee vertrouwde vrienden doorheen gaan,
de vroeg roepende schitterzon verstaan
om zich aan hun lezers te verkopen.
Zie heer Ollie kaarsrecht luchtig lopen,
met wandelstok zwaaien, op de grond slaan.
Een licht handtasje trekt blij denken aan,
doet op een verlichte reis hopen.…
Thuiskomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 In de kamer, zowel vreemd als vertrouwd,
rijst in hem een beklemmende vraag:
wat doe ik hier, ben ik verdwaald?…
Arawn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Je vertrouwde me in de lente van je leven,
voelde mijn kracht in elke liefdesnacht,
mijn opwinding tijdens jachtpartijen in de herfst;
laat me je in je winter dan een deken geven.
Zie je hoe alle leven sterft,
terugkeert naar de Aarde,
schijnbaar verdwijnt
en wedergeboorte erft?
Denk je dat ik jou dat niet zou geven?…
Manna
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
656 Gebeld worden door een relatieve onbekende,
die je een, twee, misschien drie keer hebt gezien,
een stem, rustig, degelijk en vertrouwd bovendien,
die jouw interesse in een reisje met haar verkende.…
Hotel du lac
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 Het
donkerbruine badmeubilair doet
vertrouwd aan. De gesteven handdoek
ruikt naar schimmel, de smalle lift naar
dof tapijt en koffie. Ik ben te vroeg
voor het ontbijt en doe een rondje
rond het meer. De trein aan de overkant
vertrekt aarzelend en bij de bron,
een bosbeekjuffer, die vliegt als een
verdwijnende vlinder.…
‘gewoon een boek’
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
362 Dat beest bevraagt haar
verlangens, invoelend
in te koele avondlucht,
bouwt het vertrouwde
oude af in nauwgezette,
-nou gauw opletten-,
als gevouwen servetten
opgetrokken gebouwen,
verfijnde verhandelingen.
Dit staat niet geschreven.…
In Contemplatie Verzonken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
278 Een labyrint van rood lint
en vertrouwd gezag,
waar gangen smaller worden
naarmate je rechtop blijft lopen.
Is dit juk
dat ik op mijn schouders draag,
niet te vergelijken
met een doornenkroon?
Laat mij leven zoals bedoeld,
in aangeboren soevereiniteit.
Laat mensen in hun waarde,
bouwend aan wat nog beginnen kan.…
Niets liever…
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
103 Acht hoeken, zes houten wanden
gedragen door vertrouwde handen
en ons trage pad over het drassige gras
omdat er geen andere richting was.
Boven ons verwarmt de zon de bomen
vogels blijven onverstoorbaar zingen
terwijl onze ingehouden emoties
zich voor open aarde verdringen.…
genieten
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
2.091 Dan neem ik je hoofd in mijn handen,
zie de opwinding in je gezicht,
zo herkenbaar en vertrouwd,
verliefd in het late licht.
Ik beantwoord je kus,
zwaar trillend op mijn voeten,
zo heerlijk zou ik je altijd,
echt altijd, willen begroeten.…