Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

Ysselsteyn

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
Het zonlicht schijnt flauwtjes over het golvend landschap waar namen voortbestaan. Zij aan zij in gesloten rijen bijna omarmend en eindeloos rustend na de strijd. De blik dwalend over groene paden met zorg onderhouden alsof het schuldgevoel voortdurend wordt afgekocht maar tevens ook een ode aan de veelal onbekenden.…
BenW14 juli 2015Lees meer >

Zilverlicht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 354
In het woud waar schaduwen zweven, waar oude stammen adem halen, Laat het zonlicht de kruinen leven en kleurt de morgen met gouden stralen. Een rivier kronkelt door het veld en draagt het glanzen van de dag. Langs de stenen worden verhalen verteld, op een fluistertoon die blijven mag.…
Johny Donovan21 november 2025Lees meer >

Jaargetijden

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Het dekt de wortels die het in vervlogen tijden samenbracht en sterft er nu, alleen Ik loop langs afgesleten paden, enigszins verblind door de schoonheid van het zonlicht, dat traag door kaalgeslagen takken een nieuw, verloren, evenwicht hervindt.…
John Kroos27 november 2015Lees meer >

Wereldwijde rode vlag

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 433
Zul jij daardoor steeds voorbereider vandaag de dag opstaan na het verdwijnen van het zonlicht of weer een nieuwe maan. Hoeveel elzen of wilgenbomen wil het rijk nog gaan neerzetten die mede op jouw en mijn adembehoefte nauwkeuriger letten.…

Dromen van toen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 707
Witgrijze slapen omarmen een lief, levendig gezicht een speelse ruwheid verraadt vele onverschillige dagen van ontwapenende ongedwongenheid, zuiver welbehagen verlangen naar weerstand, overbelicht Ogen van zonlicht dagen, half toe, de minnende schemering om een aandeel te houden in vergeten verdriet in leven te houden wat het licht niet ziet…

Bij 'Prostituée, 1921' van Eugène Atget

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
De kleine inham schenkt wat bescherming tegen de triestheid van haar vak, waar ze met een verbitterde blik naar kijkt ze staat in het middelpunt en het zonlicht verlicht haar, maar groter is de schaduw om haar heen die in onze droom een groot, donker dennenbos rondom haar kasteel is ver weg van de Parijse demonen en de platte geilheid…

Een mooie dag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
net van straten de fontein spreidt witte lange vingers zilveren vonken stuiven over een groep kinderen mannen bouwen een huis de ramen open ze timmeren kozijnen op het licht radio’s aan hoog zingend spuit zaagsel poederwit de dag is binnen bereik zelfstandig als warmte naar de huid jongetjes smijten hun fietsen in het rek zonlicht…

openlucht museum

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Door het intense zonlicht laag boven de horizon tekenden zich dreigende figuren af. De zon scheen met moeite door de wollen wolken. Het landschap werd daardoor mooier dan ooit. Tijdens de Herfst en de storm is het schilderij van de natuur elke seconde anders.…

on zinnen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
twee kopjes, ééntje zwart en ééntje wit, waar nog een lepeltje in zit met koffieschuim van coffeepads ik zwets ervan ik heb de broodzak weggeruimd kruimels opgevangen, in mijn hand toen weer geleegd en schoongeveegd benedenwinds op meters grind gelijk van tint ik heb de vogels snel zien komen bruine mus en grijze mees ze joegen zonlicht…
switi lobi31 januari 2017Lees meer >

Het Kind

gedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.414
Zijn ogen die het zonlicht vangen, zijn klaar en helder als kristal en onvertroebeld door verlangen: ogen van voor de zondeval. Hij glimlacht schuldeloos en wijs. Zijn vogelstem streelt licht mijn oren. Zijn wereld is het paradijs, want hij is rein en ongeboren. Ik mag mijn armen niet uitstrekken, hem smekend met ons mee te gaan.…

Een paarse bloemenkrans

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 674
Paarse bloemen die zonder zonlicht bloeien maar in onmacht en verdriet gaan groeien paarse bloemen zijn wanhoop en geen zegen ze groeien alleen langs passiewegen. Paarse bloemen die haar jeugd hadden getooid uit tranen en pijn veelvuldig gerooid als doornen staken zij door haar frêle hoofd toen alle hemellichten werden uitgedoofd.…

Omhoog zien naar de zon de waterrozen

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 872
Naar Brahman's zonlicht bloeien mijn gedachten; Schem'ringen, koel, van zielegronden brachten Rust aan mijn smart om wensen, lang gebroken: Vlaag van herinn'ring woelt uit grauw vergeten 'T verleden op bij flits van plots'ling weten - 'T herrijst, 't herrijst; mijn dode wensen spoken.…

als stilte decibellen vreet

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 627
ijlheid schiet door gaten ozon zonlicht laag vertraagd de lange bergen kruiend ijs spanning kraakt als stilte decibellen vreet anonimiteit zijn naam vergeet in desolaat strekt tijd in eenzaamheid de rekbaarheid het onderkoelde traag beginnen van het leven dna dat zich weer splijt met dood ten spijt…

Hartkamers

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 429
bestsellers bovenin mijn hart heeft vele gangetjes er staan deuren open enkele zijn op slot in geen enkele ruimte is daarvan een sleutel te vinden er hangt een bordje aan: “ verbod” er knalt onverwachts een deur dicht ik vergat een venster te sluiten mijn hart zit vol avontuur ik passeer de gesloten deuren maar er schijnt zonlicht…
Erna kagenaar15 september 2020Lees meer >

in het spel van de maan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 749
een ruimte met gaten welkom met drempel en slot ruiten mijn breekbare kijk op de wereld naar buiten vertrouwen verankerd in muren vrijheden binnen buiten de buren rekwisieten genoeg voor toneel zonlicht verpakt in kleuren van wolken gordijnen van regen en mist buien met wind weerlicht en donder in het spel van de maan gaat de zon nooit…
wil melker23 oktober 2005Lees meer >

Getroffen herfst

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
Liefdevol op schoot met dat vakantiekiekje alleen op die plek waar kleuren theater straalt weer samen in het zonlicht.…

Splinters in een ziel

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Noch is het dit planten van een lindeboom om ooit ook bij hen het zonlicht te temperen, een manier deze hitte wel buiten te houden 't tij vertrouwen 't is niet enkel het zeggen. Deze tijd voelt compleet als andere haven, aangelegde geleden pijn, stil venijn ervaren.…

En zag ik niet dat kind onder de treurwilg huilen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
periode met een doel, terwijl de wereld woel en soms krijg je een schaapje van de kudde op je hart gedrukt waarvoor je zorg moet dragen; en zorg dragen in gebed is een grote kracht in de duisternis van de aarde wonderlijk zijn Gods wegen waar liefde heerst geeft God zijn zegen de wereld is verhard de draden zijn verward het zonlicht…

Gewoon verliefdheid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
Samen wandelen over lommerrijk pad langs beek en kreek door het smaragdgroen struweel genietend van de bloemen in zonlicht gevat vleien wij ons in het gras, zacht als fluweel, minnend als de tortels in hoge bomen maken onze wereld tot ware dromen.…

In de tuin

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
In het groen van heden Wordt het zonlicht Door een onlangs verleden Aanhoudend vermeden Ik zie wel de rondte in de verste verte En voel zeker de kleur van haar gloed Of hoor je soms zachte stem die je altijd Begeleidt in de wind die je bemint Die voortdurend, vaak ongewild je diepste tonen vervoert maar uit onmacht niet de verlossende…

Beweeg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 564
Op als de bloemenzee in oude weidse velden Wuif als koraal in het zonlicht Maar ik, ik voel het wild refrein van duizend revoluties De punten van een molenwiek: tienduizend revoluties Als zwart gerande langspeelplaat draai ik mezelf spleen ‘t Is niet dat ik de mensen haat of iets aan hun gebeuren Of dat ik geen geliefde wil om alles mee…

Alsof

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
In de kist de opkomende warmte tussen latjes voel dagen die me insust opnieuw en opnieuw Als klaar en bij ‘t eten de Swami ons toelacht met humor en rust ben ik erbij weer in zonlicht niet goed wetend hoe overeind, nadat op een traptrede gezeten ‘k me oud voel tussen deze mooie jonge mensen die een stoel voor me afstonden…
Ralameimaar19 januari 2024Lees meer >

De laatste noot

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
Als ze lacht, is het alsof zonlicht door de wolken breekt. En voor een moment is de wereld helder, vol beloften en onuitgesproken dromen. Tevreden met de vertrouwde melodie van je eigen leven, zag je het in eerste instantie niet. Maar als de laatste noot vervaagt, besef je je, dat zij het lied is waar je op hebt gewacht.…
Carmen14 augustus 2024Lees meer >

Gepasseerd station

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
Nieuwe steden bevolken het gevoel, laten zonlicht anders op de stenen schijnen en hun specie als ruggenmerg zijn, opdat wij niet verstenen tot termietenheuvels, uitgewoonde gangen, leeg refrein.…

Skiën in het Vorarlgebergte

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
hoog in de bergen, wit en wijds waar Egg in sneeuwpracht is verscholen roept de Vorarlberg met lonkende piste een wereld van wintersport in zonlicht met scherpe latten door poedersneeuw langs dennen, stil en hemels mooi de kou die bijt, de wind die fluistert een snelle afdaling vol met bochten de stoeltjeslift klimt, een korte rust boven…

Sombere stad

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 196
vertrouwde plek meer slechts herinneringen in een hut waarom speel je die melodie de stad is een wildernis niemand luistert naar jouw gezang niemand wordt rijk van dit hart muziek uit duistere nachten als diep en zwart goud wij dwalen door betonnen stegen het zachte lied blijft onbeantwoord de eenzaamheid valt niet op ooit was er helder zonlicht…

Samen vooruit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 185
Nu de drempel achter ons ligt en de blikken van de mensen vervagen kijken we recht in het heldere zonlicht klaar om de hele wereld te dragen Je vingers verstrengeld in de mijne langs de grachten het terras en de muren geen twijfel meer die kan verschijnen dit gaat veel langer dan een nacht duren Ik voel je baardhaar tegen mijn wang een…

Wanneer de tijd vertraagt

hartenkreet
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 181
Zijn warme vleugels vangen het zonlicht zonder het vast te houden, en ook in mij opent zich een ruimte waarin elke indruk mag komen zonder zich op te dringen. Een trage wind draagt hem verder, terwijl een fijne beweging in mijn waarneming achterblijft, een resonantie die mijn zintuigen zachter afstemt.…
CB8 juli 2026Lees meer >

Odeur 9/11

hartenkreet
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.312
Haar ochtend begon bij hem aan een afgeladen ontbijttafel vol broodjes, koffie, jus en citrusvruchten Het zonlicht van de ochtend scheen door het open raam weerkaatsend in haar lange ogenschijnlijk gouden haardos Ze keek naar hem, hij naar haar Een lachje verscheen op haar gezicht, een verlegen tronie terwijl ze elkaar al jaren kenden In…
Namasté10 september 2008Lees meer >

't Is lang geleden (6)

poëzie
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.125
God's wijze liefde had 't heelal geschapen: Vol lente, net als de appelbomen bloeien; Weldadig-groen liet voor het vee Hij groeien Het gras, voor ons doperwtjes en knolrapen, 'T varken om spek en ham, om wol de schapen, Om boter, kaas, melk, leer, vlees, been de koeien; Waar steden zijn, liet hij rivieren vloeien; Het zonlicht spaarde Hij…