1749 resultaten.
een geboren einde
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.321 er is een tijd van komen
de eerste stap van gaan
een poging tot scheppen
om dat weer los te laten
ja, ik was met veel begaan
maar het meeste bleek al
in een ver verleden verlaten
of tot stof te zijn vergaan
torens van gestapelde beelden
bouwde ik om me heen
het was slechts mijn gegeven tijd
inkleuren
het waren de momenten van stilte…
Credo
gedicht
2.6 met 163 stemmen
60.284 Wanneer ik ons van het geloof
dat mij in leven houdt beroof,
kan niets je aan de dood ontwringen:
je bent een handvol woelig stof,
een schep bedorven aarde, - of
je bent de zin van alle dingen.…
Reiskost
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.511 Het is voor ons van belang
dat alles vervalt tot stof
terwijl ik bij de wadi´s zong
in fata morgana´s voor jou
bestond, geen droom of vreugde
zeker geen geluk of zaligheid
Ik beitel herinnering in jou uit
opdat je mij zult gedenken
regels die galmend versterven
en tevens ogen, die angstig
sluiten om dat kransje ijzer
van roestvrij staal…
verzameldrift
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.350 neem mij mee
van hier tot ginder
neem mij mee
naar jouw idee
boetseer, kneed mij
of beeld mij uit in zwart /wit
maak mij de David
van je ultieme dromen
naakt en honderd op een rij
genoeg om dagelijks
klaar te komen
stapel mij op
in glazen urnen
versier daarmee
het eiken dressoir
stof mijn potten
dagelijks steevast af
met…
toen en nu
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
942 nu,
ingewijd,
op het laatste sterven na,
in nagenoeg al het aardse,
moet ik erkennen
nimmer van de pijn
der hemelse scheiding
te zijn bevrijd
alhoewel hardnekkig gezocht
en ik afstanden heb moeten rennen
het heeft echter niet tot
de ware verlichting geleid
of,
het moet zo zijn
als hier beschreven
ja, dan heb ik even
boven het stof…
Zegepralend
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
970 staan de bomen te bloesemen
vol pracht en praal
knallen geuren en kleuren
je als het ware
verkwikkend tegemoet
speelt de lauwe zonnewind
een schaduwspel van zichzelf
door swingende bomen
fluitend en welgezind
hoor je heel wat vogelvertier
in gevleugelde kracht
een oase van rust
komt opnieuw tot leven
voeten pletten het stof…
Ichthyologie
gedicht
4.2 met 17 stemmen
11.877 Rangorde tussen mens en hagedis
en van de hagedis diep in de stof,
verder dan onze instrumenten reiken.
Bij dit besef mogen wij doen alsof
de reeks naar boven toe hetzelfde is
en kunnen zo bij God op tafel kijken.
-------------------------
uit: Cenotaaf (1953)…
Als de stilte schraagt
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
652 terwijl mijn stof nog
door een zware deken
wordt toegedekt
blijkt in de hemel
een nieuwe maagd geboren;
naïef nog en onbevlekt
waar droefenis heerst
blijken bloemen te groeien
terwijl houten planken
nog moeten worden gezaagd
zie ik elders al leven bloeien
zelden ervaar ik bij het sterven
van de winter
de lente zo vroegtijdig ontspruiten…
Chromosomen
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
694 de stilte niet bruskeren
aards moraal gevangen,
in de mens verwerkt, de
verwarring versterkt de
beelden, om die mee te
voeren in “dood tij “om me
argeloos de mond te snoeren
met onbekende woorden, om
de sterfelijkheid met zijn
handlangers te bedwingen,
zwervend voor de poorten
van de onmacht, blijven boeken
zonder lezers, tot stof…
verdwijning in een schim
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.075 In gesloten kamers vol met haat
vlogen de jaren als bladeren door de wind
waarin hij zich realiseerde dat de schaduwzijde
de relatie met familie verduisterde in een donker geschilderde nacht
Waar vergiffenis de weg naar het licht verschalkte
tot een blokkade waarin hoop vervlogen was
als een molecuul deeltje stof waarin emotionele
tranen vervormd…
Zwarte zwanen,
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
571 Als beleven kijken is, wijkt
alles voor het nietig menselijk
stof, géén pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis.
Verleer mezelf niet te overschatten,
verwen dan maar liefst als eenzaam
kind, is het moeilijk in te schatten
waar je de oprechtste tranen vindt.…
Verdane jaren zeventig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
712 Stof begrijpen had totaal geen zin:
je scoorde pas wanneer je alles pikte,
jointjes rookte en de pillen slikte.
Kritisch denken was een slecht begin.
Hij die nadacht raakte uit de pas
en kwam in aanzien onderaan te staan
terwijl een nul de lage lat passeerde.
Er zaten studiehoofden in mijn klas.…
Steeds intiemer
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.214 Zoals elke dag opnieuw
de avond in de nacht kijkt en d`
morgen saluerend begroet
Wordt geleid door de dag die
vanmiddag als stof in de wind
wordt weggeblazen
Als roosapplicaties die
swingen.…
Geen wezen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
661 Je ogen volgen haar wanneer ze door
de kamer gaat, het stof afneemt, de doek uitslaat.
Zo is ze je het liefst, in stille uren overdag,
en dat je haar dan helpen mag.
Totdat de schoolbel gaat, totdat de voordeur slaat,
ben jij het die zij het meest bemint, is zij alleen
van jou.…
Ansichtkaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Half in het donker, half in het licht
Twee gaten in een vergezicht
Eén gat waarin het licht verdween
Eén gat daar gluurde ik doorheen
Ik zag het zand dat stoof in de wind
Ik zag hoe de zon in het water scheen
Half in het donker maar ongedoofd
Kaatst het licht van wand tot wand door mijn hoofd
Flitst en stuitert van hier naar daar
Gedachten…
Halt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 huilen er nog wolven
doorheen gewoelde kindertijd
te vroeg onder slaap bedolven
verloren ze met het bos de strijd
het leven is begonnen
wijze woeste regenvlagen
langs ruiten lekend bezonnen
wissen "de" stof uit de dagen
de einder bestrandt gedachten
van schepen tot drijvend wrakhout
vanop schuimkoppen blijven ze wachten
tot weer een…
Zonder voorkennis ?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 stroom mee in de getijden
van het bloed, ruisend
bladgoed van synthese
die na de storm is gaan
rusten, slechts een woord
met vleugels houdt stand
in het stof van tegenwind.
een opmaat tot het nemen
van de laatste hindernis
om het schoonste wat ik
bezit in te lijven en
een blijvende honger stilt.…
Jongste dag
gedicht
3.6 met 5 stemmen
10.931 Stop met ijle vingers me de oren toe: wie
kan er boodschap hebben aan ons, die heimelijk
en traag in humus opgaan, zinnen strelend
van de diepste stof? Wij zullen opstaan
als gesteente, als een zee, een zwerfhond
of een wilde ui.…
Luc De Vos is niet meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
886 Aarde
onder voeten pulvert, stof
dwarrelt dwaas, de meester
verdween. Plots. Klap
op vuurpijl nog ver weg.
Kleine schalkse ruiter, tussen
pen en podium huilde je
angst en hartenpijn, wars
van glitterglam, de eeuwigheid in.
En waar je nu bent,
verhef nogmaals het wondermooie Mia
(jouw muze toch?)…
Ziel-sprong?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
447 hun trotse dag vergaapt zich
aan uit de pen gelopen inspiraties
begraaft de aardse vuilnis achter zich
laaft zich aan het oorsprong van
het alfabet in het stof gebeten
lettersplinters van de ziel-sprong
in elk gespiegeld gedicht.…
Ontdek…
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 wallen
vanuit de verte zijn genen niet helder
mijn beeld werd pas veel later duidelijk
vooral het egocentrische moest eraf
tenminste wat meer op de achtergrond
je moet altijd van jezelf blijven houden
allereerst door overleven in hardheid
leven reflecteert nooit en te nimmer
het gaat zonder zich te verzetten door
ook als wij allang in stof…
Op de boot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 Je bloemen van de uitvaart,
verjaard, geurden nu als een wildboeket,
en dreven na
droge rozeblaadjes, takjes mochten met je mee
oplossen in de zee tot fijnste stof.…
De openbaring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
647 De glans van een ander
De stijl van de tweede
Hem, zij, ik verander
Zo ben ik tevreden
Tevreden in leegte
Een gapend gat
Verborgen met een spiegel
Waan, woestijn, waardeloos, waardevol
Een huls
Niet van mij
Mij is vermeden
Mij is versneden
Tot gruis
In stof
Verwijderd, verdrongen, vergeten
Wat is eigen
Wat is ik
Ik is verdwenen…
Leven is het bewijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 Vertel mij hoe het eerste leven is ontstaan
Na een oerknal volle dode materialen
Hoe kan uit die dode stof leven bestaan
Hoe is uit steen geestelijke emotie te halen
Wie geeft vorm aan plant of dier
En onderscheidt het menselijk intellect
Hoe komt levensadem op aarde hier
Vertel mij wie is die levensarchitect.…
Paardenbloem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 muur
achteloos liet ik je er staan
Nu in mei besloot ik het onkruid te wieden
ik kwam je tegen als een steel
met een pluizige bol erop
een ronde vorm met punten en draden
Een fijn weefsel glinsterend in het licht
ik keek in dit kleine heelal
dat geen mens zou kunnen maken
en nu in een vuilniszak verdwijnt
Jouw leven keert terug tot stof…
Vonkten in exegese
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 nog wist hij
zijn naam in het
stof van de tijd
profilerend te schrijven
zijn woorden
werden gezien
door fanaten gelezen
helaas niet altijd begrepen
onthechting had
het mes in logica
en syntaxis gezet het
verhaal in opbouw geplet
zijn referenties
werden xenofoob
de aardse samenhang
verroestte tot schroot
nog lang bleef
zijn…
Context ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 Blijf moedig ouwe dichter
schrijf je pen niet stuk, anders
blijven boeken zonder lezers,
verlaten onder stof, vergaan tot
kruimels van gedachten, die
je opveegde voor je ziellepartners
weer herhaald op een andere morgen,
wachtende op de teksten die je brak
in het samenkomen tot een gilde,
waarin het nog ongeboren kind van
taal…
Met een hart dat tegen eigen ribben slaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Onderzoek met argusogen
en vraag het haar om wie het gaat, zij
alleen kan uitleg
geven, zij alleen om wie het gaat
De wijsheid van de blauwe rivier
zuigt het stof van de wereld in zich op
onder de witte zon
die alles doet om jou te bereiken
lichtjes te toveren
in nieuwe ogen met liefde en mededogen
Ik hou van de waarheid…
Chinese exoot
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
477 zijn
tot een chinese exoot
de schaarse grond
met een deken verstikte
de energie afving en het
ecosysteem vernietigde
stukken dode aarde
waren de immense prijs
voor een nog snellere
temperatuurstijging in een
apocalyptische pandemie
als het levenselixer
van de zon niet meer vloeiend
de grond bereikt zal alles wat
samenhangt tot stof…
IN WIENS NAAM?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 Weer kwamen ze
in zwarte gewaden met
lange, stoffige baarden
en duivelse ogen
geen zwaard werd geheven
om ze tegen te houden
er was slechts een leger
van lafhartige hazen
dat met het stof tussen zijn benen
een schuilplaats zocht
en de vrouwen en kinderen
stonden in de achterste rijen
want eerst de mannen, zoveel mannen
vooraan, in…