1681 resultaten.
Minnaar
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.463 oogleden trillen
want vol van zoete dromen
een zwartgrijze bromvlieg
zoemt langs de gordijnen,
onrustig zoekend naar de
mooiste en helderste plek
in het ochtendlicht
ik leun op mijn elleboog,
kijk op je neer en laat
mijn ogen dwalen langs
je lieve, naakte lijf
en ik moet me bedwingen
ik moet me heftig inhouden
om niet je huid te strelen…
Hide and seek
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 betoverde
mij op je eiland, nimf Circe
En hield mij als de zwervende Odysseus in je macht
Eénmaal vloog je naar hem toe
en even vaak kwam hij bij jou
Maar beide keren bleef je schuil
verschanste je in je cocon
Ik waande mij die grote zwerver
opende zacht jouw retraite
om jou te leiden naar mijn hof
Je gaf niet thuis om hem te strelen…
Aanraken
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
678 warmte streelt mijn rug
als de zon zich met mij mengt
door openslaande deuren
was het vergeten
dat strelen zien doet kleuren
en zwart voor een moment
tot een wazige lijn verengt
het licht raakt zelfs een oog
dat verrast de ochtend beleeft
diep van binnen weet ik wel
dat mijn denken het aardse bedriegt,
pijn soms voor wat duisternis…
Cumulus humulus
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
919 golven strelen, nee
schurken het strand
deinen mee
op het zicht van de storm
schuimbekkende vloedlijn,
onstuimige zee
onheilspellend de wind
het zilte schuim
als wolken gegrepen
grillig rollend
over het strand
naar het land
Zij lossen slechts
op als mist in de zon.…
Even voor eeuwig bevrijd
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
525 Cumulus humulus
Golven strelen het strand,
deinen als het gezicht
van de storm steeds
gericht op het land.
De schuimbekkende vloedlijn
wordt door de draaiende wind
als wolkjes gegrepen.
Grillig vervliegen zij
over land over water
als mist in de zon.…
Handschrift
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Handen,
bezitten niet
doch raken aan
zijn gezichtloos
kunnen zonder naam bestaan
werken hard
getuige knoestig eelt
strelen teder zacht
zodat een lichaam heelt
hoeven in samenspraak
niets meer te zeggen
omdat zij zich op
gekrenkte schouders leggen
lezen louter wat
tussen regels is gehoord
omdat zij spreken
zonder een overbodig woord…
Niets en alles tegelijk
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
807 En ach, ik deed het graag, haar naar
de ogen zien, haar rode haren strelen.
Ze was me keer op keer de baas, de kleine
kat, ik was haar voetveeg en het kussen
waartegen ze wellustig liggen kon.
En dan maar snorren ondertussen!
Maar 't mooiste was het als ik in haar
ogen keek, zo rustig, als ik nooit in
mensenogen kijk.…
Harley
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.044 Dan knielt zij neder
Haar boezen gaat jachtig op en neer
Zij streelt de gestrekte armen zacht en teder
Van grip naar oksel keer op keer
Zachte handen omvatten de woeste kop
Om met kussen het glasgeharde gelaat te bespelen
Ronde dijen omklemmen het slankmiddenrif
Terwijl haar borsten de gebolde torso strelen
Zij start zijn grommend innerlijk…
Ademloos....
hartenkreet
4.4 met 44 stemmen
2.791 Zachtjes streel ik je zorgen
uit je gedachten, en op deze morgen
wil ik ze verzachten en voor je dragen
alle nachten en alle dagen tot jij je opricht
sterker dan ooit tevoren
niet gebroken, niet verloren,
Slechts tijdelijk gebogen in stormachtig tij.…
Ja toch
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
635 ogen lente lachten
zo kostelijk konden dromen
bij de kleinste ontluikende knoppen
van de welige vruchtbomen
ja toch
ik weet het nog, dat u de paarse velden
de zilverstammen van de berk aanbad
het veen, de oevers rond de poel
op uw netvlies geschreven had
en u genoot van de dauw
de spinnenwebben op het gras
ik zie nog uw handen strelen…
Vlinderdief
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
870 Heel dicht tegen jou aan
voel ik mezelf bestaan
Doordrongen van dat gevoel
Intens en zo zalig en zwoel
Jouw armen om mij heen
mijn been over jouw been
De geur in de plooi van je nek
maakt me wild helemaal gek
Jouw handen die mij strelen
tussen de lakens die wij delen
Die kriebels die ik zo goed ken
maken dat ik echt gelukkig ben
En…
MIJN GROOTSTE LIEFDE
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
553 MIJN GROOTSTE LIEFDE
De aarde zo diep gelegen
krijgt smoel door d'ochtendgloed
d' rode horizon verraadt een zon
die de wolken verwelken doet
Ons vliegtuig zweeft daarboven
van ons geliefde Zuid-Europa
terug naar ons geliefde Nederland
Ik kijk naar mijn geliefde
voorzichting niet opzichtig
streel ik lieflijk zijn hand.…
Tempel van passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.507 Je bent in mijn tempel van passie beland
en je geniet zichtbaar als ik je streel
heel langzaam kruipt mijn brutale hand
jouw huid voelt als vloeibaar fluweel
Gewillig kronkel je onder mij door
we raken verstrengeld in onze lust
onze lichamen dringen allebei voor
een zwevende vrije val als je me kust
Mijn tempel van passie is door liefde…
Nachtlichtjes
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 Zachte wolken drijven
over stenen vloeren
van verweerde graven
Je leeft verstild met de doden
Ingetogen spreken behulpzame
handen hun zorg uit
Zij strelen rimpelogen
die de nachtlichtjes nog verdragen
in een oud gelaat
en twinkelen
zoals de pimpelmees
die in je schoot geborgen
over liefde zingt
In ompaalde hartelijkheid…
Zonder tussenkomst,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Gerijpte vruchten,
strelen kindertongen op de
elfenbank en druivenrank
Rimpelende meren,
spiegels van luchtkastelen,
zonder bewoording.
Zonder tussenkomst,
in het harmonisch duister
branden lichtjes vel.
Aarde wacht heel stil
omsluit mijn moede lichaam
in zachte plooien.…
Levensverdriet
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.121 Ook al strelen zij mij, geen zoen
kan mij helpen, geen nog zo lieve
glimlach, nee hoor, ik ben alleen,
gevangen in mijn eigen ellende.
De toekomst schijnt zo duister,
zo onbereikbaar.
Of ben soms ik het,
die onbereikbaar is?
Wat moet ik nog alles verzinnen,
om mij zelfs te beminnen?…
als donkere chocola
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
826 Zacht blaas ik
Over jouw lijf dat ik aanbid
kijkend naar een lichtelijk bezweette grijns
leg ik mijn vingers op jouw lippen
je kunt nu niet meer terug
het moment verschiet in geuren
elke beweging prikkelt zinnen
Dit is waanzin aldus mijn geest
Heftiger als in mijn dromen
Strelen mijn handen jouw lijnen
Je doet mijn bloed ruisen
Verre…
Zilte getijden
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
539 de zee verwacht mij vandaag
om mijn liefde te strelen
als ik haar daar naar toe draag
kunnen blonde lokken spelen
er kleeft zand aan mijn voeten
kruipend omhoog, ziltig gehecht
kom eb en vloed even groeten
opdat het woord wordt gezegd
op de grens van mijn land
beweegt even de horizon
gedachten hebben het bemand
maar ruikt zij,
net…
EEN LAATSTE MAAL DE TEUGELS LATEN VIEREN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Berijders die mijn leven vleugels gaven
Wat zou ik jullie graag nog eens ontmoeten
Vooral nu momenteel benen en voeten
Dienst weigeren, niet langer soepel draven
Mij met u aan een heldere beek te laven
Elkaar te strelen en het zilt te zoeten
Zacht hinnikend uw minnares te groeten
Genietend wat aan poëzie te schaven…
Verlangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 Reeds klinkt vanuit hoge kruinen
jubelende zang uit vogelkelen
die jouw komst weer rond bazuinen
en ons gehoor aangenaam strelen.
Over de velden golft je haar
als zilver in de vroege ochtendstond
je sluier waaiert met zacht gebaar
jouw frisse adem in het rond.…
Poes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Maar al met al kan ik het heel goed velen,
het beestje laat zich ook zo heerlijk strelen.…
Je opent blozend
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
549 kom bij me zitten vraag je onverwacht
je blik is open en je ogen zacht
je lippen nemen mij apart en
kussen liefde uit mijn hart
je handen woelen door mijn haar
woordjes in je oor als een intiem gebaar
ik streel je teder en je opent blozend
ogen dicht genietend minnekozend
wimpers krullen als je ogen zich met tranen vullen
kwetsbaarheid…
De seringen
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.170 Deze geuren zijn zo week als 't strelen
Van een hand door zijïg zachte haren.
O hun vleiïng die het bloed met zware
Slagen door de vingeren doet spelen
En dan zachtjes tempert tot bedaren.
En een vreemde droefheid glijdt met hele
Lichte aarzelingen in vervelen
Over, en een lusteloos strak staren.…
De zaag jankt het profiel
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
713 heb mijn tuinen ingericht
in de kleuren van mijn leven
ik streel de wind met mijn muziek
in rotsen gaat mijn stemming leven
heb mijn handen leeg
een helling vol beloften
mijn ravijnen zijn te geef
daar stort ik de gedrochten
mijn hamers zingen vormen
de zaag jankt het profiel
uit de ogen spreken normen
maar hun geest is nog dociel…
Oktobernacht, lang geleden...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Het speelse spel beroeren elkaars lippen,
aarzelende golven van harten strelen.
Hoe broos, zachte woorden te prevelen.
Je zwak belicht gelaat zal mij nooit ontglippen.
Oktobernacht, nimmer vergeten,
verzacht vandaag nog mijn hart:
poort van een eeuwig Eden.…
Rozen en zweet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 bouwprojecten
met al de gedachten van de mensen
die ik lezen en beantwoorden kan –
met nieuwe plannen
's Zomers staan er tafels in de tuin
met klemmen op de lange lakens
die wiegen in het licht van de wind –
mijn tent na het eten
die eerst klein en donker was
vol benen van de volwassenen
maar vrolijk van hun stemmen –
mijn andere wereld
Ik streel…
Lege handen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 strandhut bij de waterval
die ijskoud mijn handen striemde
toen ik met Hem zijwaarts
achter het geraas langs schuifelde
over een richel van overgave
waarvan het vuur onzichtbaar was
voor de stelletjes die niet durfden
Wat loop ik hier open en bloot
op straat met Zijn hoofd gewichtloos
in mijn lege handen
weeg ik Zijn billen en streel…
Bloemetje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Door elkaars haren strelen in het park.
Ik wil ook wel eens dat mijn wederhelft
mij verrast met een boeket.
Een keer om zijn liefde te tonen.
De andere keer, om allicht iets goed te maken.…
de blauwe reiger
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Het lijkt wel sinister gefluister,
ik streel de kat op haar rug...
Een late reiger is opgestegen
uit zijn nest in een els aan de vaart
en daalt nu met diepe vleugelslagen
zijn vlucht is de vangst immers waard.…
mijn vosje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
749 Maar vosje, laten we elkaar ontmoeten,
in een bos op een warme donderdag in mei
ik streel je haren, kus je sproeten
en leg je vossenhoofdje gerieflijk in m'n zij.…