Alle inzendingen over weemoed

1304 resultaten.

Sorteren op:

liefde dwaalt in wisselstroom

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.413
ik wil dansen voor je zingen dat ik van je houd maar op dit scherm kleuren woorden veel te koud de muziek is blikkerig weemoed maakt je slikkerig kom kijken naar de rode maan laat je tranen rustig gaan ik mail je en jij smst liefde dwaalt in wisselstroom in mooie letters komt de droom die niemand meer verpest maar als het donker…
wil melker8 november 2003Lees meer >

Droevig afscheid

netgedicht
2.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.104
groeit en bloedt en jou zo angstig slapen laat scheurt het leven flarden weg tot enkel kou die sterven gaat nog rest in ’t leven nog heel even Jij zegt mij zachtjes huiver toe begrijp mijn droefheid en mijn pijn maar laat mij nu herinneren zijn en zing jouw lied dat leven doet soms ijl en zweverig in satijn zo blijf ik achter in mijn weemoed…
Verdano24 februari 2003Lees meer >

Uitwaaien

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.997
Zondagmiddag, rust maakt me weemoedig Even uitwaaien op het stille verlaten strand Het gemis maakt me zo emotioneel en leeg Het gevoel wint steeds weer van mijn verstand Nooit gedacht dat alles zo weinig waarde had Dat je ooit mijn liefde en vriendschap zou weren Het vertrouwen dat ik had is zo geschonden Ik wil mezelf nooit meer zo laten…
car12 september 2004Lees meer >

Bruidsdagen

hartenkreet
2.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 9.308
Over zes weken is het zover dan zijn ze bruid en bruidegom nog tweeënveertig dagen dan is de dag dat ze zich anders noemen mag en toch is het gek om te bedenken dat het kleine meisje van lang gelee nu definitief het kind zijn achter zich laat Dus een beetje weemoedig zeg ik nu over zes weken is ze getrouwd en is het kleine meisje van toen…
an terlouw15 oktober 2007Lees meer >

afgedankt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
aan de strakgespannen ketting schier op breken staand uit het boegoog links, desolaat het roestigzware anker lijdzaam droomt 't ontzeilde schip, bewonderd, museaal en met weemoedige aanvaarding, van ooit zijn woelig element uit "De Zee en Ommelanden" (tweede reeks) hiertoe geïnspireerd in het "Maritime Museum" te Bath (Maine, USA)…
stater18 juni 2008Lees meer >

Witte winternacht in 1979

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 740
In 'n gesloten café zingen gasten 'n treurig lied; twee oostindisch dove agenten vóór mij horen het niet in de tolerante stad Weemoedig denk ik terug aan m'n intieme momenten met de stad, koester herinnering aan ongetelde keren dat ik ben omhelsd door de tolerante stad…
Custor23 augustus 2008Lees meer >

Vandaag zeilden ze uit de lucht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 781
Het deed mijn weemoed dra ontdooien, ik gaf ze brood met gulle hand en mijn hart ging sneller want, De lente is hier aangeland!…
Koos6 maart 2004Lees meer >

INDISCHE OUDJES

gedicht
2.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 10.723
Ik zie de oude droefheid door hun oude ogen rennen, altijd verliefd blijvend, altijd weemoedig. Met hun doden dwalen ze, gekleed naar hun kleurrijke, Indische mode, door onze straten en kunnen aan de koude niet wennen. Langzaam zie je hun haren, houden hun geur, vergrijzen.…

meaux

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 933
meaux ik zag mijn overleden vader op de terugweg vanuit zuid-frankrijk in meaux, rue de la république in een rolstoel voor de etalage van een fotozaak met zijn drieën reden we richting senlis onze wegen keerden zich naar binnen deden de steden weemoed en melancholie het atlantis van voorbije tijden aan waar taal haar tekort manifesteerde…

Bomen over bomen.

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.429
Ook nu ik er niet meer woon is het weerzien, weemoedig voelend, zeer vertrouwd. Ens zullen zij sterven of eerdaags worden gerooid. De oude berk en haar makker, de populier - Nu het nog kan breng ik aan hen een ode hier, hopelijk lang voordat eens mijn as wordt verstrooid.…

Zomersproetjes

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.291
weer van het voorjaar floot En ik verstrooide er de zomer met mijn hand nog wat verlegen voor mij uit - in één beweging die je navel had ontbloot waarna je wangen zich verbloosden om de kus die werd gegeven en bleef hangen - net zo lang de zon haar zienderogen sloot We liepen verder in de schemer waar de tijd viel ongelegen met de weemoed…

Dromenvanger

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 601
dan wel speelt alleen de wind in een zachte intieme fluister draagt weerspiegelend het sprookje van hem en haar op een roze wolk ver over de horizon daalt neer met een streling op een door weer en wind gelooide mannenwang hij laveert op hoge golven kapitein op eigen schip al zoveel seizoenen lang heel even denkt hij terug met wat weemoed…
windwhisper11 september 2009Lees meer >

Boek van jeugd

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.762
In dof verleden-stofgoud knielde ik neder En al de kelken uit dat boek ontsproten, Streelde ik, in weemoed eerbiedvol en teder. Maar 'k brak geen rank die 't Jeugdboek hield, omsloten. Jonkheid is wreed, Erinnering nog wreder. 'k Bewaar het Boek omkelkt van lenteloten. 1898…
Helene Swarth23 februari 2010Lees meer >

ZUIDERBEGRAAFPLAATS

netgedicht
2.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.275
Luchtig gras geeft alle zerken jong gemoed; rondom de behouwen stenen zweven gedachten met stil leed, trotse weemoed.…

Lieve Caitlin

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
Je manlief Dylan Thomas ging veel eerder terug naar het Grote Onbekende dan jij, maar tijd doet er niet toe als je zoals jij de jaren verdrinkt in dezelfde weemoed en afkeer als je gestorven man.…

Dertig

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 959
werd overdonderd wat was je nog groen vrouwen in de dertig d' er net middenin niet hoeven te zeuren over pukkels of je lijn nu ben je pas zeker je vindt leven fijn de jeugd al voorbij dat baart nog geen zorgen het is toch pas mei rimpels komen morgen vrouwen in de dertig hou de vlam er in een gezin, ook een baan soms ook wat weemoedig…

Palmzondag

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 571
Met weemoed denk ik aan de tijd toen we in de tuin van mijn grootouders palmtakjes plukten - hoe meer hoe liever - om de volgende dag mee te nemen naar de kerk en in de namiddag van Palmzondag naar de velden te gaan en die op de akkers te planten.…
Adeleyd24 maart 2013Lees meer >

Het zonnespel

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.471
Toen, turend, werd ook ik gelijk die bomen Een door het hemels licht beschenen kind, En voelde vreugde en weemoed me overkomen, In beide zwelgend, en voor beide blind. ------------------------------------------------- uit: Nalezing II (1916 – 1921)…

Verborgen geluk.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
Gevoelens van weemoed en melancholie. Het is alsof ik het vandaag anders zie. Geen vaste grond onder mijn voeten en mijn zintuigen op slot. Toch adem ik en zie alles om mij heen en hoor daarbij ieder geluid. Het lot lijkt mij te bestieren en dringt binnen door mijn huid.…

letsel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
in beweging en luwt de storm tot weeë misselijkheid en flarden berusting ik luister met gesloten ogen naar de gestolde stilte in mijn hoofd later tracht ik aarzelend in faalangst met stramme lettertekens een brief voor je te krassen op grauw papier maar verder dan luttele woorden kom ik niet de onmacht blijft wordt zilte weemoed…

Aan een Dichter

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.094
de nooit betreden boorden zwervend uwer eenzaamheid, uit de weelderige wegen van het leven tot de rots van uw vast geluk gestegen langs de paden van uw trots, als de morgenzon gerezen boven damp en duisternis, Dichter, uit de streek der vrezen in het rijk, waar vrijheid is, breng ons bij de forse pijnen, waar uw grote weemoed…

Proef het bittere zout

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 552
we dansen op de donkere klanken van een lange avond vol weemoedig licht met wisselend zicht op glanzende kasseien waar culturen raken in samen eigen talen maken gezegende grond die ooit stond voor broederschap en vrijheid waarvan de klank teloor ging in elkaar niet meer verstaan proef het bittere zout van strijd tussen arm en rijk…

'k Zie de zomer vergaan

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 780
Soms kijk ik weemoedig door ’t raam toen de bloemen bloeiden, sprak ik ze nog allen aan. Nu kijk ik naar hun stengels verdroogd en verdord wachtend tot de herfst hen in grijze nevel omvormt.…
Greta Casier27 augustus 2017Lees meer >

Verhuisde buren

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 986
Nu kijk ik weemoedig naar die tractor met leuke aanhangwagen, die nog voor de deur staat.…

Gewortelde waarheid

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
Alsof de wind het geheugen had meegenomen langs nostalgische familiebeelden in een televisieserie over melancholie zo lieten wij ons vervoeren in de spanning van het ogenblik het moment van gewortelde waarheid voorovergebogen als naar de grond gericht om het zware werk te doen voor de doden die ons lieten falen toen de weemoed kwam met…
mobar17 februari 2018Lees meer >

Oud beeld

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 510
haar stenen haren streelt laat zij haar tranen stromen Niemand merkt meer op het verdriet dat het uitstraalt Aan het eind van de lange oprijlaan als een bang kind dat is verdwaald Zo waakt zij jaren over de dodenakker bovenaan de stenen treden Door weer en wind steeds zwakker heeft zij oneindig geluisterd naar gebeden Gebeden vol weemoed…
M. Bos17 oktober 2019Lees meer >

Herinneringen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
herinneringen soms goed, soms slecht maar hoe beleef ik ze echt   is het recept vaak niet een eetlepel verdriet  met een snufje melancholie een handjevol weemoed en een beetje nostalgie een theelepel gelach en een pan vol idealen die ik allemaal zag smoren in het eigen falen   en verder een sudderende wens om boven mijzelf uit te stijgen…

Ommegang

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
Hier is geen plaats voor weemoed of twijfel. Mannen met baarden en sjofele gewaden, Schuifelend door stoffige straten. Op sandalen. Kinderen slapen in karren. Grootmoeders dragen hun eigen weerspannige lijf. Het beklijft. Ik hou het heel hard tegen. Knijp mijn ogen dicht. Een dikke hete druppel rolt richting straatstenen.…
BKNWRM29 augustus 2023Lees meer >

Herinneringen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
herinneringen soms goed, soms slecht maar hoe beleef ik ze echt is het recept vaak niet een eetlepel verdriet met een snufje melancholie een handjevol weemoed en een beetje nostalgie een theelepel gelach en een pan vol idealen die ik allemaal zag smoren in mijn eigen falen verder een sudderende wens om boven mijzelf uit te stijgen…

Aftands

hartenkreet
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.246
Aftands, onacceptabel, om weemoed te dragen tandenloos na jaren iedere vreugdedans voelt zich verlaten, stikstof in het afsterven elke dag een beetje het water begint te knarsetanden 't lijkt op niks méér De levensboom vallen van de eerste bladeren verweerde rimpels eerste levensjaren jeugdigheid waar ben je heen 'k voel mij zo…