1257 resultaten.
is dat heimwee?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
680 'k hoor mijn moeder weer piano spelen
en vader verzen voordragen met een sonore stem
met kerstmis klonk uit onze zilveren kelen
een cantate voor 't kind van bethlehem.…
- Zwevend lijk een adelaar -
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 mijn adelaar, hij zweeft
herleefd
besneeuwd over droge vlakten
opgeschmukt representant
op vleugels volle veren
essentie, ruim van geest
vleugels zijn gemetamorfoseerd
in deze droom
reis ik sneller dan het licht
longen zuigen vol met hoop
ademhaling herleeft
in lucht van werkelijkheid
de aarde expliciet gekortwiekt
voelt zijn zilver…
In het afnemende seizoen
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
350 Kraai op houten paal
mist vlecht stilte door het veld
seizoen ademt uit
Wanneer koude, zilveren
mist zich spreidt over de kale velden,
zie ik hoe schaduwen zich wikkelen om de laatste
bladeren, hun adem een trage fluistering van wat eens groeide.…
Woud van twijfel?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
439 In het woud van twijfel rijgt
onzekerheid zich aaneen in het collectieve
zwijgen, brengt stilte onder twijgen
die zich nederig buigen
in het lover, zilveren nerven
die de werkelijkheid kleuren
waarin de wereld zich herkent,
synthese als een levende bewijs
dat het weefsel slechts materie is,
een handvol gedachten maskeert
de wereld…
Quick Response
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
476 Is zij het zilveren zwevende,
het teere licht blozende gevende
licht, dat hemelhoog is,
goudeeuwig als 't herrefst is?…
Vleugels van de nacht
netgedicht
2.3 met 22 stemmen
1.072 Geketend aan het zilveren
spoor van de maan, zweeft hij tussen de
draden van de nacht, doolt in stilte. Licht lonkt, maar in het
vuur schuilt blind verlies, hunkering die langzaam alles in zijn pad verteert.
Vleugels dragen sterrenstof,
herinneringen die vervagen in de morgen,
versleten in de tijd.…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Geen schreeuw, maar een
zilveren draad van klank die de bevroren lagen om mijn hart doet barsten.
Het is het lied van een vogel,
die niet wijkt voor wind, die nuance hoort in
de doodse stilte van het veld. Zijn stem draagt de warmte van
verborgen nesten, een herinnering dat zachtheid ook een vorm van kracht is.…
Een feest onder Duitse vlag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
91 In de verte klonk
de zilveren fluit.
Hij komt.
Op de Hoek
een erepoort.
Vijftig paarden
droegen de pastoor
door zijn domein.
Een zuurstoffles
werd torenklok.
Koos Campfens
liet haar klinken.
In de kerk
het dorp,
katholieken
en protestanten.
Buiten was de oorlog.…
van zwanen en van wilgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
253 het licht sterft langzaam in de wilg
waar het water de wortels met zilver beslaat
de zwaan is een koning van marmer en trots
die traag door de diepe rivierkuilen gaat
groen is het woud in zijn knoestige vuist
het sap dat omhoog door de twijgen stijgt
terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist
en de stroom het geduld van de aarde vertaalt…
Conte tragique
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.096 We schreden zacht, langs kronkellanen
lavendelbloesem, zilvere duiven
sliepen met griffioenen
al dat baltsend zoenen, minnend wuiven.
Een ben ik met de onderdanen
sinds ons hart is losgescheurd.
De boze fee houdt mij geketend,
doch steelt nooit al, dat is gebeurd.…
Brachystonicum
gedicht
3.5 met 14 stemmen
8.581 Een zure vloeistof wordt bij hem naar binnen gegoten
De haren op zijn tong rijzen tot grote groene
Bergen beklommen door bolle bruine griezelberen
Zwelgend in de galsap van zijn sexdode slaap
Plengt de maan hem haar laatste zilveren traan
In zijn ogen valt en hem wekt uit zijn droomorkaan
Gilde het grindpad?…
De witte wieven*
poëzie
3.0 met 7 stemmen
3.477 Van de maan glijdt door de wolkendrom
zilver licht, fantastisch blijven dansen
witte wieven bij de pijnvuur-glansen,
om en om en om.
---------------------------------------------
witte wieven: (uit het germaans) wetende vrouwen, vrouwen met de gave van waarzeggen en toekomstvoorspelling, wit slaat hier niet op de kleur maar op 'wijs'…
VELDBLOEM EN KASBLOEM
poëzie
3.2 met 20 stemmen
4.709 Pronkziek volkje uit Japan en Bengalen,
Dingt om prijzen van zilver en goud!
Ik wil ook u mijn hulde betalen,
Maar mijn hart, o mijn hart laat gij koud. —
Goede dag, Madeliefje! Gouddropje!
Ereprijsje, zo zedig en zacht!
Zeg eens gauw: sliept gij zoet in uw knopje,
En wat weer of gij heden verwacht?
Ereprijsje : 'Goede morgen!…
Eendendons
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.137 Ooit, weef ik de echte zilveren vlammen!
Ik besluit nu, ooit, heeft mijn hoofd en hart meer lucht……
DE KERSTMAN
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.102 aan zijn zilveren baard mogen ze niet trekken
zijn rode puntmuts niet rechtzetten.
even proeven van het lekkers in zijn mand
en die braaf zijn krijgen nog een hand
dan deelt hij koek en snoepjes uit
en roept zijn honden toe: allé vooruit!…
Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
poëzie
4.2 met 10 stemmen
5.036 "Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
als zilveren gewei, en 't stuifmeel der planeten
over de melkweg blies en in de maan gezeten
langs 't grondeloze blauw der zomernachten voer,
ik ben beroofd en leeg, mijn schepen zijn verbrand,
mijn stem verloor haar gloed en vindt geen weerklank meer
in 't dode firmament, niets dan…
droge voeding, kassa vier
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
844 spits van een club uit een vergeten gehucht
de druivenkoningin in de schaduw van de kerktoren
waspoeder, bonen in blik, keukenrollen
op haar tong smelt een klomp van was
zij waadt door het wit van haar zure woede
schijnzwanger van een koortsdroom
ik lees het in de kerven rond haar mondhoeken
zij wuift naar een kindse vrek
die door het zilver…
Maria betrapt schatzoekers
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
877 een zandbank veilig in zee
eeuwen in 't zout gaaf gehouden vergroeid met het milieu
gelukkig zijn er de foto’s nog anders was het echt te sneu
JP kan nu toch stralen met zilvermunt en bestek van VOC
----------------------------------------------------------
Volkskrant 09/011/06: Minister van Financiën liet een VOC-schip met Mexicaans zilver…
DE TAVEERNE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.471 Als smeltend zilver vloeien
de golven van de oude Rijn,
der bergen toppen gloeien
in purperrode avondschijn;
in ‘t dal wel verre beneden,
klinkt stil weemoedig het knapenlied,
en diepe, statige vrede
wiegt zwijgend over het blauw verschiet...…
fantasia pax
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
706 de zee neuriet tevreden
en schiet haar vonken terug
naar de zilveren maan;
de maan - trouw aardekind -
giet zijn witte stralen uit
over dit eenzaam badend eiland,
neemt de aangekleefde zee
in zijn omloop met zich mee,
schuift haar heen en weer
weerloos heen en weer,
ontbloot de blonde randen
en dekt de naakte toe.…
- De stille maan is zeer bedroefd -
netgedicht
4.6 met 46 stemmen
1.036 De stille zilveren maan,
hij volgt naast sterren
stralen en wolkenstofjes
ons dagelijks spoor
en heeft ons nooit verlaten.
O stille maan hoeveel
eenzame nachten
waarin het mij zo
angstig te moede was
zag ik een gulle blijk van je
troostende vale schijn.
Jij wilde zo graag
altijd voor mij zijn.…
- Stenen volk -
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
542 De gangen des levens om die niemand iets geeft,
dragen fijne zilveren maskers, opgerichte stenen
voortekenen van de smeltoven van de natuur,
vertoonden zich als tongen van vuur,
met doordrenkte gouden opschriften,
kunstzinnig ondergedompeld door de geest
in steen gehouwen en uit hun eigen wereld getild.…
De dag van de arbeid (I)
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.327 Het avondmaal zou vier gangen bedragen
met gepoetst zilver en Engels porselein.
Het was feest in het witgepleisterde huis
en iedereen lachte.
© 1-5-2000
een aanpassing in mei 2005
voetnoot:
http://www.youtube.com/watch?v=Fm_AmAs02rc…
Uitgestorte liefde en Meer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Ik liet je liefde uitvloeien over
de duinen vanaf
mijn duin
Verzamelde vuil uit mijn leven
mijn tranen bleven steken in
mijn koele hart
hangen in de duinovergang
voor het zilveren licht
over de blauw grijze golven
gekamt met witte koppen
Tot ik eerst achteruit
dan vooruit dit
water verliet
mijn eigen
water de ruimte gunde
Me liet…
Bij het krieken…,
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
587 Kan nog steeds niet zwemmen, eb
en vloed vloeien mij te vluchtig,
vermijd dat ik staar naar de navel
van de onvoltooide tijden, waaruit
mensen hun kansen haakten uit de
lentezon, schaduwen getooid met
gekleurde linten, geschetst in
aquarellen van hun vragen, waarin
schade en schande ballancerend werd
gedragen op een zilver blad, in…
waarom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
776 weet ik veel
het hart van de zon verwarmt mijn ziel
geen kleur aan de hemel waar ik nog voor kniel
het mos op de bomen groeit ook niet vanzelf
op elke paddenstoel zie ik een zilveren elf
en alles wat jij zegt en doet…voelt goed
open je ogen want
waarom schijnt de zon zo vaak al warm in mei
en waarom maakt de sneeuw altijd de lente…
Dichtergave.
poëzie
2.5 met 2 stemmen
857 Dichterwoorden zijn als lachjes
Van een kindje, zilver-klaar,
Spelensluid of mijmerzachtjes,
Innigst-waar.
Dichterwoorden zijn als draden
Van een fijngeweven werk;
Toch zijn ook hun teerste waden
Wondersterk.
Dichterwoorden zijn als golven,
Nauw genaderd, weer gevloôn,
Rustloos rijzend en bedolven;
Eeuwig schoon.…
Dichtergave.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
997 Dichterwoorden zijn als lachjes
Van een kindje, zilver-klaar,
Spelensluid of mijmerzachtjes,
Innigst-waar.
Dichterwoorden zijn als draden
Van een fijngeweven werk;
Toch zijn ook hun teerste waden
Wondersterk.
Dichterwoorden zijn als golven,
Nauw genaderd, weer gevloôn,
Rustloos rijzend en bedolven;
Eeuwig schoon.…
het gedicht
gedicht
3.3 met 3 stemmen
2.288 (De nacht was begonnen te dalen
uit een hemel vol zilveren gruis
waar de sterren zich vurig herhalen
in gestalten van driehoek en kruis.)
Toen zag ik de luchterboom vóór me doven
een onbereikbaar gebleven geheim, -
plotseling stonden mij zeven strofen
in het fonkellicht van het rijm.…
HET EILAND MELOS.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.125 Donkere pijnen, hun kronen verenende, geven de bergrug
't Fulpen gewaad, en olijven haar zilverig loof aan de glooiing.
Waar zich de stromende vlieten een uitweg baanden, verrezen
Beemden met krokos en eppe, die 't nijvere werk van de bouwman,
Zuivrend en ploegend, de vrucht deed dragen der blonde Demeter.…