Alle inzendingen over zilveren

1232 resultaten.

Sorteren op:

De dag van de arbeid (I)

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.327
Het avondmaal zou vier gangen bedragen met gepoetst zilver en Engels porselein. Het was feest in het witgepleisterde huis en iedereen lachte. © 1-5-2000 een aanpassing in mei 2005 voetnoot: http://www.youtube.com/watch?v=Fm_AmAs02rc…

Uitgestorte liefde en Meer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
Ik liet je liefde uitvloeien over de duinen vanaf mijn duin Verzamelde vuil uit mijn leven mijn tranen bleven steken in mijn koele hart hangen in de duinovergang voor het zilveren licht over de blauw grijze golven gekamt met witte koppen Tot ik eerst achteruit dan vooruit dit water verliet mijn eigen water de ruimte gunde Me liet…
Hans Nusink19 januari 2011Lees meer >

Bij het krieken…,

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
Kan nog steeds niet zwemmen, eb en vloed vloeien mij te vluchtig, vermijd dat ik staar naar de navel van de onvoltooide tijden, waaruit mensen hun kansen haakten uit de lentezon, schaduwen getooid met gekleurde linten, geschetst in aquarellen van hun vragen, waarin schade en schande ballancerend werd gedragen op een zilver blad, in…
pama23 april 2011Lees meer >

waarom

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 776
weet ik veel het hart van de zon verwarmt mijn ziel geen kleur aan de hemel waar ik nog voor kniel het mos op de bomen groeit ook niet vanzelf op elke paddenstoel zie ik een zilveren elf en alles wat jij zegt en doet…voelt goed open je ogen want waarom schijnt de zon zo vaak al warm in mei en waarom maakt de sneeuw altijd de lente…

Dichtergave.

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 857
Dichterwoorden zijn als lachjes Van een kindje, zilver-klaar, Spelensluid of mijmerzachtjes, Innigst-waar. Dichterwoorden zijn als draden Van een fijngeweven werk; Toch zijn ook hun teerste waden Wondersterk. Dichterwoorden zijn als golven, Nauw genaderd, weer gevloôn, Rustloos rijzend en bedolven; Eeuwig schoon.…

Dichtergave.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 997
Dichterwoorden zijn als lachjes Van een kindje, zilver-klaar, Spelensluid of mijmerzachtjes, Innigst-waar. Dichterwoorden zijn als draden Van een fijngeweven werk; Toch zijn ook hun teerste waden Wondersterk. Dichterwoorden zijn als golven, Nauw genaderd, weer gevloôn, Rustloos rijzend en bedolven; Eeuwig schoon.…

het gedicht

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.288
(De nacht was begonnen te dalen uit een hemel vol zilveren gruis waar de sterren zich vurig herhalen in gestalten van driehoek en kruis.) Toen zag ik de luchterboom vóór me doven een onbereikbaar gebleven geheim, - plotseling stonden mij zeven strofen in het fonkellicht van het rijm.…

HET EILAND MELOS.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.125
Donkere pijnen, hun kronen verenende, geven de bergrug 't Fulpen gewaad, en olijven haar zilverig loof aan de glooiing. Waar zich de stromende vlieten een uitweg baanden, verrezen Beemden met krokos en eppe, die 't nijvere werk van de bouwman, Zuivrend en ploegend, de vrucht deed dragen der blonde Demeter.…

een nieuwe naam voor geluk

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 870
jouw mama en patrick – jouw papa geluk een nieuwe naam boaz antonie sebastiaan lieve boaz dat jij groter mag groeien in de kracht die in jouw naam schuilt samen met noa – jouw grotere zus bewegen mag tot toekomst dat jij met joshua ook – jouw stoere broer de zee van leven ontdekken mag en weet dat de bomen uit het familiebos zilver…

De wind

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
Met mijn handen maak ik een gebaar, Mij niet bewust van elk gevaar; wenk ik In een poging om te beminnen de onstuimige Zilveren zeemeerminnen. De wind heeft mij gebracht naar het Land van de onmogelijke dromen. De Maan reflecteert het blauw van het Meer tussen de bomen. Met mijn handen Drink ik daar, helder en klaar.…

De bijstand in mijn grootste nood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Jij zult dan schitteren in het zilveren avondlicht en je vormen voor mijn gezicht. Ik weet mij rijkelijk in dit leven genood met dit kleinnood dat dartelt in mijn schoot. Zijn er nog mensen die beweren dat droombeelden niet kunnen bestaan; en voor hun dromen vluchtend de werkelijkheid ingaan?…

Hervonden beek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
Hier leven vissen, soms flitsend zilver, dan weer als een donkere streep boven helder zand, nauwelijks bevatbaar voor het oog. Zij weten niet van de schaduw die de bomen langs het pad beletterend werpen op het gras ?…

Blauw in violet gebed

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 903
schrikkend rood vergloeit de purperen horizon verflart in regens die grijzer nevelen dan wit een bui valt trager water naar de zee waar golven sissen trekken en bijten in stijgen tegen zwart massief de steen graniet basalten rots als trots de aarde uitgekotst rennend hijgend hart op hol zoekt groen zijn weg naar geel en bruin in water dat als zilver…
wil melker20 september 2007Lees meer >

De nacht kust.

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
Prachtig ragfijn spinnenweb, spiegeling van heelal, broos vochtig parelland hangend tussen heggenpoort waar klimop het hout overwoekert en bladeren de kleur van been en zilver dragen beschenen door het zachte parelmoeren maanlicht.…
Katty24 januari 2017Lees meer >

het land van de onmogelijke dromen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 388
mij niet bewust van elk gevaar; wenk ik in een poging om te beminnen de onstuimige zilveren zeemeerminnen. De wind heeft mij gebracht naar het land van de onmogelijke dromen. De maan reflecteert het blauw van het meer tussen de bomen. Met mijn handen drink ik daar; helder en klaar.…

ZOMERNACHT

hartenkreet
4.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Zilveren maanlichtt schijnt over de witte rozenperken en zet de tuin in een magisch licht en van ver hoor ik muziek van gitaren ergens wordt gefeest tot laat in de nacht… en eindelijk valt dan een stilte alsof de aarde alleen nog hemel is alsof Iemand boven mij over dit alles waakt.…
Greta Casier4 september 2023Lees meer >

Heden zonder verleden

netgedicht
2.3 met 281 stemmen aantal keer bekeken 655
laten wij het toch eens weer doen een takje groen wat rode bessen planten in mosgroen wij hebben ergens nog zilveren slingers die vaak langs onze vingers zijn gegaan en die we daarna hebben vergeten geen aandacht en plaats voor vrede op aard wel chaos en opgroeiende jeugd met andere ideeën en vooral wensen maar het kan niet…
wil melker27 december 2024Lees meer >

EVAN BOGARD ORGANIST / DIRIGENT EN DE GOUDEN KROON

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
van de Cantorij van de Westerkerk ik voel Evan, zelf vader, jou als een getalenteerde kleinzoon ben oh zo trots op je muzikaliteit als organist en dirigent, ongekend mijn koorpotlood schrijft al je aanwijzingen op van jou maestro-vent die geven mij en ons zoveel meer verdieping aan elk te zingen toon dus dank ik, danken wij je met een zilveren…

De adem van de aarde

netgedicht
2.3 met 46 stemmen aantal keer bekeken 679
Ik hoor de fluistering van de golven in mijn aderen, als zilveren draden die mij verbinden met het grote geheel. De open lucht ritselt als een onzichtbare huid van de wereld, vol belofte en herinnering in elk zuchtje wind.…
CB25 juli 2025Lees meer >

De adem van de regen

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 388
Ik volg hoe één parel zich langs een glimmende nerf naar beneden laat glijden, vredig blijft hangen aan de rand als een zilveren gedachte, en zich dan stort in de warme aarde die hem zonder vragen ontvangt. Als hij neerkomt, voel ik iets in mijzelf verschuiven, bijna loskomen, alsof ik samen met die ene druppel ook een gewicht laat gaan.…
CB1 augustus 2025Lees meer >

Waar het herfstbos ademt

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 427
De maan bewaart onze zilveren dromen, de aarde fluistert haar tijdloze verhalen door onze wortels. Ondergrondse draden raken elkaar zacht en traag, dragen slapende herinneringen van steen, regen en nacht; wij meten geen uren, alleen het groeien en herleven, zwijgend in het ritme van terugkeer.…
CB14 oktober 2025Lees meer >

HET BELANG VAN GESCHIEDENIS

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 298
levend in soort tentendorpen Twee volken niet bepaald voor vrede open Aan haat en nijd en hebzucht onderworpen De Eerste Wereldoorlog was bezworen Met gas, het Ottomaanse Rijk verdwenen Europa schoof zichzelf daarna naar voren De eerste grenzen op papier verschenen In Wereldoorlog Twee een volop vloeien Van bloed, een neerstorten van zilveren…

Als de regenboog ademt

netgedicht
2.5 met 55 stemmen aantal keer bekeken 808
Herfstig licht breekt zacht regenboog kust de nevel morgen ademt kleur Als dauw vochtige aarde innig omhult en gouden zonlicht door nevelen breekt, als zilveren druppels die de herfst streelt, als een regenboog die voorzichtig ademt in de vroege morgen.…
CB22 november 2025Lees meer >

De zachte stroom van tijd

netgedicht
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 430
Zacht water stroomt voort bladeren dansen voorbij tijd vloeit met de beek Water glijdt stil tussen de met mos beklede stenen, licht breekt in trillend zilver, en elk kabbelend spoor fluistert over het voortdurende bewegen van het weemoedig bos.…
CB1 december 2025Lees meer >

Domies Toen en de wind.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 314
Het zilveren gras wat buigt, kop tegen staart. Mijn gesprek is aldoor luider, zwaluwen scheren langs de lieflijke dijken, ik zie de wind ademhalen, dan weer roepen tegen mij. God kust deze stilte, hij beroerd mijn uitzichten..…

Waar het winterbos ontwaakt

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 365
In de vroege uren hangt er een zilveren waas en ademt de aarde zacht. Tussen wortels zweeft een onmerkbare rust, tot de vogels hun eerste zanglijnen vlechten, een voorzichtige aankondiging van nieuw leven. Onder een dunne laag rijp sluimert het lentegroen, terwijl scheuten al door humus breken.…
CB27 februari 2026Lees meer >

Oberon is mijn naam

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 952
Ik weef een waan langzaam en bedachtzaam met het zilveren schijnsel van de maan mijn trouwe godin zo eenzaam, en met de resten van de zonnegod die verloren zwerven door de nacht. En dan...…
Verdano30 augustus 2002Lees meer >

Opa

netgedicht
4.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 2.996
rug vol spit staat hij armen gespreid onder pluisjes veren en vogels in vol geluk en pikken zij maiskorrels uit zijn lachende rode konen kunstgebit terugkerend een vlucht koppels geringd uit Bretagne wacht de klok ongeduldig in zijn trillende handen dalend op het monotone fluitje of het rammelend blik trots als een pauw wint hij goud en zilver…

Weg van de kloof

hartenkreet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.395
gebruiken kilometers geleden en hoe harder ik rijd hoe sneller de kloof tussen ons groeit maar het gevoel wordt er niet anders van Het gevoel alsof de stoel naast me nog steeds warm is… Alsof ik haar er nog zie zitten Ze houdt m’n hand vast en glimlacht naar me, omdat …ze van me houdt… Een lange haar hangt langs de hoofdsteun, als een zilveren…
Namasté11 december 2008Lees meer >

lichtvanger (voor V)

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
licht vangen om te schilderen ik knik, stomgeslagen we dwalen in een weidse, oneindige blauwe nacht sterren schitteren als citroengele zonnen zo groot dat ik ze bijna kan aanraken cipressen aals een fluorescerend oplaaiend vuur geluiden sterven weg alleen de krekels tjirpen tegen de avond gloeien de velden warm op de boomtoppen stralen zilver…
j.bakx23 december 2008Lees meer >