Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

i j s k o n i n g i n

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.000
eeuwige licht over sereen witte vlakte glijdt zij geluidloos rond maakt van water een ijskoude harde ondergrond zelf met ’n koele blik maakt ze elk wak weer dicht Haar bewegingen in een trance vol sierlijke elegantie zet zij warmte om naar kou door wijzen van vingertoppen aan alle bomen dan enkel nog maar bevroren knoppen vorst aan top en zonlicht…
angelique7 november 2003Lees meer >

De forel

poëzie
2.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.002
Gelijk een schaduw grauw, schiet de forel, En schielijk, uit de zwarte nacht der stenen, En ijlt de bergstroom ver vooruit, verdwenen In 't rimplend zonlicht, dat daar flikkert schel. En zie!…
Jacques Perk19 februari 2003Lees meer >

de oceaan

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.714
Zonlicht tovert een zilver glinsterende baan van de horizon tot onze voeten. Wat fantastisch om hier te staan en de oceaan te mogen begroeten.…

Ochtendliefde

hartenkreet
4.7 met 115 stemmen aantal keer bekeken 2.853
Zomerochtend en ik word wakker gewekt door het warme zonlicht ik kijk je aan en zie de weerkaatsing van mijn liefde een schouwspel spelen op jouw gezicht Je beweegt en zucht een beetje haren glinsteren op jouw gebruinde huid je buik lijkt een golf in de zee mijn ademhaling gaat ritmisch mee erotiek, doch zonder geluid De broeierige warmte…

JIMI

hartenkreet
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Helaas, er is geen wet die ooit gebood dat achter élke wolk het zonlicht gloort. Mijn leraar heb ik min of meer vermoord. Wanhopig door ‘t belofteloos gekloot, de martelgang langs elke valse noot, verkoos hij de verlokking van het koord. ‘k Werd dus als pop-idool niet bijster groot, mijn carrière was al ras ontspoord.…

Ouderdom sterft...

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 833
Ze mijmert wat in het zachte zonlicht welk haar vale gezicht rimpelig beschijnt versleten wrijft ze over de leuning het oude houten bankje toont in aanzicht de gelijkenis van een beleefd leven...…

De moeder de dichter

gedicht
2.3 met 42 stemmen aantal keer bekeken 14.627
Hij wees me op Adam en Eva in de tuin, hoe rond en zacht haar buik was, roze, bijna bruin gekleurd na zoveel eeuwig zonlicht: dingen ontstaan in stilte, dragen namen, getwijnd als wol, geborduurd op hun werkelijkheid en vol van eigen ongedwongen schoonheid.…

Vergeetkist

gedicht
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 11.656
Ik vond in de beroemde boekenkist op zolder Een telefoonboek waar jouw naam nog in stond Snel dichtgeklapt maar zoals de snelle stofjes Die ontsnapten aan het zonlicht zo kolkten Mijn gedachten om je stralende naam en om Je gapende gestalte waar die zijn kon In de tijd en natuurlijk heb ik toch nog Snel je nummer ingetoetst en een kind nam op…
Robert Anker11 december 2024Lees meer >

Een stad

poëzie
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.709
geslacht der mensen, daar ze lopen, Hoge gestalten door de straten voort, En vrouwen dalen naar de brede boord Van de rivier in 't midden, dompel dopen De kannen in het water, hel omdropen Van 't schitterende vocht, - een enkel woord Wordt helper-vliegend door de lucht gehoord, - En heel de stad ligt vol van zonlicht…

Zürich Blues

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 847
Kleurige tapijten, kruiden, zonlicht, sneeuw en overal verlies. (Hoe kan ik de blikken in mijn hoofd vermijden: als ik mijn ogen sluit zie ik ze meer!) Vliegveld, vliegtuig, paspoort, stempel hotelkamer en jazzcafé. Zingen, spelen, glazen whiskey, mijn saxofoon verscheurt de nacht.…

Boodschap?

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 767
De boodschap trof haar als een dolk, een pijl die trillend in de roos blijft steken, soms gaat zij varen op een grijze winterwolk gehuld in sneeuw, langs witte hemelbeken, koos zij voor het zonlicht in haar hand, die haar een helder en fonkelend uitzicht bood, door liefde overmand een altijd brandende diamant, die zich liet ontvallen uit haar…
pama26 december 2010Lees meer >

Aan hen die ik liefheb

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Nu ik voor even, ja, even alleen ben kan ik in alle rust eens goed overdenken samen met mijn alter ego of deze mij een antwoordt kan laten ontpoppen ik ben wie ik ben, ammahoela ben wie ik ben maar wie wil ik zijn de kracht van de eigen wil oproepen en in een positief licht plaatsen bergen willen verzetten in zonlicht van de lente: een…

't Tijdloze en 't Tijdelijke

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.398
En de ovens langs, waar rode stenen drogen In 't zelfde zonlicht, kronkt de blauwe stroom, Die boten met een zacht geraas bevaren; Zo zag ik, wie maar even leven mogen, Met wat reeds daar was meer dan duizend jaren, 't Tijdloze en 't tijdlijke als droom van een droom.…

Glazenwasser ziet schilderijen

gedicht
2.6 met 176 stemmen aantal keer bekeken 16.663
Daar kruipt al zonlicht in mijn lijst. --------------------------------------- uit: Mijn naam is Legioen, 2012.…
Menno Wigman26 augustus 2021Lees meer >

Bosrand

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 758
krijtwitte strepen vervagend in de lucht hoge sluiers van condens zoeken zonlicht maar worden verdreven door hun eigen fragiliteit verwaaid in de hemelwinden.…

Oost Indische kers

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.010
Hij staat in 't zonlicht, in een vloed van bloemen, 't Verwarde kluwen van zijn kers te ontvlechten, En zorgzaam, wijl de hommels hem omzoemen, Helpt hij een stengel om zich vast te hechten, En iedre nieuwe, rood getroste slinger, Die hij bevrijdt van wie zijn bloei bedekten, Betast hij zoekend met voorzichtge vinger, En stoort de blinde…

ZEGEN NA SMART

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
meedogenloos in een zwarte afgrond op de rotsbodem der wanhoop was het reddeloos voortkruipen overal tasten en stoten een veld van berusting bood zich vanzelf aan stapvoets wandelde ik tussen lange geraspluimen waarin geritsel klonk vertelde over aanvaarden wat was en zou komen een smal pad door fruitbomen onder warmend zonlicht…

Opgesloten wens

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 758
minder gewerkt nu hij hier zit heeft hij tijd om te denken zijn hoofd is helder en vrij van lasten tijd om weer naar de toekomst te wenken zonder in het duister te hoeven tasten hij komt hier uit als een beter mens als iemand die de onderlaag zag alleen maar naar boven is wat hij wenst om weer te beginnen aan een nieuwe dag weer in het zonlicht…
Ron Blok26 januari 2014Lees meer >

De stormen voorbij

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 615
Een hond blaft in de verte, vogels fluiten en 't zonlicht draagt wat vrede aan. de kinderen spelen zoals vroeger buiten en buren blijven even staan. 't Is alles heel eenvoudig, heel geduldig; hoe kon het ooit zo ànders zijn? Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig: gewoon maar léven is te klein!…
Adeleyd15 april 2015Lees meer >

Zomerschemering

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 405
langer uit letters bestaat een fijne lichaamstaal mij woorden ontneemt wil ik je laten weten dat ik radicaal achter je sta je bukt om een muntstuk op te rapen oude dichter met een kromme rug ik denk aan de gewelven van een kerk die buigt onder de wind van het volk je keert jouw gerimpelde blonde hoofd naar het laatste beetje warme zonlicht…

Geïnspireerd door SONNET XVIII van Shakespeare

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 502
de zon is mooi, maar bij lange na niet zo schoon als gij, liefste, altijd, iedere dag jij bent harmonieus van geest en ik stel: oneindig lieflijker dan een voorjaars- dag - en ook: zomerzon is ronduit schaars en vaker zwak dan schel en fel ook wordt zonlicht vaak verduisterd verliest het schelle licht aan kracht is het door regen ontluisterd…

Met een hoofdletter K.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Vier mooie Vrouwen van Algiers* vastgelegd door Eugène Delacroix lenzen van zijn ogen op scherp Zonlicht spiekt spontaan door een raampje hogerop Terwijl de ene vrouw zeer spontaan lijkt te poseren schijnen er twee in serieus gesprek de vierde lijkt te vertrekken hoewel zij een opmerking maakt Tapijten bezet, maar niet bezaaid de wereld…

1890

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.688
Laat d' ouderwetse dichter nog zijn lier Besnaren om het zonlicht te bezingen; Ons, jongren, wenken hoger, beter dingen Dan 't eeuwen reeds banale hemelvier. D' elektro-lampen, met de kracht van vier- Miljoenen kaarsen kunnen mededingen, Zou 'k menen, naar de lof der stervelingen, Die bidden uit 't elektrisch-kerkbrevier.…

De witte sneeuw

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Al eveneens, vergaat of staat de Minne: Die niets beoogt dan 't laag genot der zinnen, Ziet zijn geluk verslijkt eer hij 't vermoedt; Veel hoger wil ik mijne liefde plaatsen, Waar ze ongedeerd het zonlicht kan weerkaatsen, En rein blijft in des hemels hoogste gloed.…

wij samen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
het fijne in je eigen hart ontmoeten dan de wereld ontrafelen waarom ze wordt getergd, ons erfgoed geraakt door strijd gedoopt in onbalans dat ik iets van je weet, zegt me niets over dat het vandaag wel zal lukken ik doel op het stekende zonlicht dat ik als een valse entiteit in mijn bewegingen voel ik zou niets van je willen weten, mijn…
elze3 augustus 2017Lees meer >

Boodschap?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
De boodschap trof haar als een dolk, een pijl die trillend in de roos blijft steken, soms gaat zij varen op een grijze winterwolk gehuld in sneeuw, langs hemelse beken, koos zij voor het zonlicht in haar hand, die haar een fonkelend uitzicht bood, door liefde overmant, een eindeloos brandende diamant, zich liet ontvallen uit…
Pama27 december 2018Lees meer >

Schellen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
In dit licht geen kleur meer, maar nog wel de huizen, bevolkt, verdraaid, groeiringen van een stad, nooit gepland, wel geplant: mezelf, naakt, vreemd veranderd, kind verankerd in een zee van zonlicht dat te fel was.…

herfst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
in nazomers zonlicht strooit eens groen lenteblad warm herfsttapijt aan de voeten van de bomen waar daaronder de belofte van vernieuwing groeit aan de losgelaten schaduw van wat verleden is om later dan weer in nieuwe levenslust te bloeien daar waar wij gezellig de volle oogst genieten korten zich dagen sneller naar lange nachten de grijze…

De stormen zijn voorbij

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 401
Een hond blaft in de verte, vogels fluiten en 't zonlicht draagt wat vrede aan. De kind’ren spelen zoals vroeger buiten en buren blijven even staan. ‘'t Is alles heel eenvoudig heel geduldig: hoe kon het ooit zo anders zijn? Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig: gewoon maar leven is te klein!…
Adeleyd29 juni 2025Lees meer >

Kinderland

poëzie
3.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 4.125
Doch soms, bij een simpel gebeuren – In d’ochtend een haan die kraait, Of even een vleugje van geuren Dat over een bloemperk waait, - Wordt plots mij de wereld als rozen, Ikzelf tot een droppel dauw, Die niets is dan spiegel voor het blozen Van bloeikleur, zonlicht en blauw.…