1813 resultaten.
Lief, klein meisje
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.160 klein meisje met je stil verdriet,
zovele tranen om het verleden,
je ogen zijn zo moe,
je stem heeft zoveel geleden
trage dagen verdrinken in pijn,
het heden lijkt alleen maar schijn,
de duisternis omhelst je heel broos,
rusteloze beelden schreien meedogenloos
tenger wordt…
November
gedicht
3.1 met 292 stemmen
87.571 November brokkelde af
in winterse buien, waarbij een straf
soort duisternis zich ophoopte tot nachten
van slapeloosheid en eindeloos wachten
op het onontkoombare oordeel: Laf!
Zijn leven vervalsend tot aan het graf
zo was het, niet langer zou hij nog trachten
deze kwellende kennis te ontlopen.…
Melancholie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
918 smeken een melodisch gebed
dat gevat in ‘n aromatisch bouquet
verglijdt om gittering te beklampen
maanstof sprankelt mystiek in het meer
dat – wiegend in loverbedding - gesust
in de omarming van leliën rust
en mijmering drijft in de atmosfeer
de maagdelijke nacht hult zich verlegen
in bloesems van schemer die vaag omsluiten
tot de duisternis…
Werkschoenen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
830 Kijk diep in het binnenste
van de schoen en zie de verslindende duisternis
van het versleten binnenste: de zwoegende gang
de samengebalde vastberadenheid, de trage tred
over de rechte voren van het veld in schrale wind
In en op het leer liggen de vochtigheid en de rijkdom
van de bodem, onder de zool verglijdt de eenzaamheid
met stappen…
Ver van huis
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
883 Ik spreek zonder mond,
mijn stem draagt geen naam
de nacht valt uit de hoogte,
bedekt me met gestolde lucht,
in duisternis probeer ik verder te gaan.
Ik luister zonder balanceren,
spreek zonder taal
zinloos zijn mijn woorden
zolang het doodszweet
in de straten zal bestaan.…
Adzhemyshkaiy
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.267 Steen groeve
Van uit krochten ondergronds
Vochten zij tegen overmacht
Die onmacht vals wraakte
Injecteerden gas erna de bom
Voorwaar de strijd staakte
Zielen eeuwig geborgen delen
In de duisternis van de schacht
Hoort de schreeuw van velen
Nimmer geborgen altijd op wacht
-------------------------------------------------------
Vijftien…
Darwinisme
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.106 daarom is de rij ook zo lang vandaag
de boeken beloven veel te weten
een basis natuurlijk aangemeten
schatplichtig aan elke gewetensvraag
wind, licht en druk spannen langzaam samen
om levensvatbaar te selecteren
wordt het vertwijfeling of ambiëren
om te overleven onder primaten
en leven wordt onmiddellijk gespeeld
zodra je licht en duisternis…
Walsend door
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
780 zinderend zacht
namen ooit geschreven
in wild opwaaiend zand
stampen weten in vergeten
langs een uitgestoken hand
galopperend door de stroming
begroet het licht een nieuwe dag
diep verscholen in een duinpan
hoor ik nog immer jouw lach
zandkorrels glijden verloren
langs weer wegebbende vloed
wanneer stil de alleenzaamheid
haar diepe duisternis…
Je mag wel woedend worden...
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.346 Je vindt het niet, je kent geen rust
en vrede is er helemaal niet bij,
maar juist dàn moet je blijven,
niet lopen gaan, je niet afkeren
van wie of wat dan ook,
maar standhouden, doorbijten,
ook al zie je enkel duisternis...…
Huwelijk
netgedicht
3.9 met 57 stemmen
6.874 Je durft het aan om met elkaar vanf nu
dezelfde weg te gaan, ook al weet je niet
wie die ander echt is en ken je jezelf nooit helemaal;
Je vertrouwt erop dat het leven
voor jullie goede dingen in petto heeft
en dat de duisternis niet eeuwig duurt.
Je moet maar durven, tegen zoveel onzekerheid in
en eindeloze vragen en bezwaren.…
Zilveren tranen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
815 Zilveren tranen heb ik gehuild
op Golgotha, Heer, aan Uw voeten
waar U met mij van plaats hebt geruild
toen U aan dat kruis voor mij boette
Nu leef ik niet langer in duisternis
want U hebt mijn ziel vrijgelaten
en vier ik met vreugde jaarlijks Kerstmis
ik ben tot het feest toegelaten
***
Met Kerst, Vader, zie ik Uw Liefdeskind
vol dankbaarheid…
Roman in twee vensters (2)
poëzie
3.7 met 12 stemmen
2.384 In duisternis, waar niemand gaat.
Van nergens komt meer één geluid.
‘k Sta met mijn hoofd tegen een ruit.
Wanneer gaat die lantaren uit?
Eén lichtkring op wat vunzigheid.
Die gloor is met dat goor in strijd.
Daar gaat zelfs geen verloren meid.
In mij is net zo’n stille straat.
Waar niet één lamp te branden staat.…
Moeder
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
3.579 Ik heb je weer ontmoet
en in je moede ogen
de beelden gezien
van een lang vervlogen tijd:
de duisternis vol gevaren
en bij het haardvuur
gefluisterde verhalen,
de lange harde dagen
van arbeid voor 't schamele brood,
de zorgen om de kinderen later.…
Kerstmis 2008
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
520 Kerstmis, feest van licht en vrede
dwars doorheen de duisternis,
vreugde brengt de dag van heden
daar de Heer geboren is.
Kerstmis, feest van licht en liefde,
banden worden aangehaald;
laat vergeven zijn wat griefde,
mocht de haat zijn achterhaald.…
Ziende blind
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
583 Duisternis verschijnt op mijn aarde
door kieren sluipen streepjes avondstond,
woorden die zich in de minne schaarde
ging in vlucht van mond tot mond,
voorbij te glijden als witte zwanen,
ademloos verbeeldt in menig ziel, dor en
doof, verstijven we in onze wanen in
de onleesbaarheid van ons profiel, zijn de
blinden zieners of ben ik een blinde…
Lazarus
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
476 Achter die steen
ligt een vraag
in diepe duisternis
die het licht
niet kan verdragen.
Jezus huilde
haal die steen
maar weg
laten we
uit de doeken doen
de grootheid van God.
Een vriend die sliep
mocht daar ontwaken.
Zo is de dood geen lot
slechts een masker.
Dus kom maar
naar buiten.
gooi het af.…
zij
hartenkreet
3.1 met 23 stemmen
2.723 Een lichtpunt die geen ruimte geeft voor duisternis.
Liefdevol en zachtaardig staat ze in het leven.
Altijd bereid om een vriendelijk woord te geven.
Gezegend met een innerlijke rust, krachtig en zelfbewust.
Spreekt vanuit het hart, wat altijd op waarheid berust.
Zij, een vrouw echt geweldig en heel bijzonder.…
Niet te temmen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
525 Denk niet dat toegeven aan
angsten dit vermijdt, daarmee
raken we de muren van de
duisternis niet kwijt, vertaalt de
blijdschap zich in neerslachtigheid,
verpakt in een niet te temmen grap.…
Uit de diepten
gedicht
2.7 met 16 stemmen
8.450 Hoe klonk dit grapje in
de zwartste duisternis? En stond
inderdaad dit plompverloren huis zo zonder raam
in de leegte, zonder licht?…
Een stille stem
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.768 Laat nu maar los, verzoen je met het einde
Wees maar niet bang voor wat je nog niet weet
Ga maar gerust, wij volgen dan wat later…
Dezelfde weg die jij alvast betreedt
Je hand, zo smal en roerloos in de mijne
Raakt nu de grens van duisternis en licht
Voorbij die grens wacht de volmaakte liefde…
De pijn verdwijnt van je verstild gezicht
Laat…
Aanraken
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
678 warmte streelt mijn rug
als de zon zich met mij mengt
door openslaande deuren
was het vergeten
dat strelen zien doet kleuren
en zwart voor een moment
tot een wazige lijn verengt
het licht raakt zelfs een oog
dat verrast de ochtend beleeft
diep van binnen weet ik wel
dat mijn denken het aardse bedriegt,
pijn soms voor wat duisternis…
Contouren,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
722 de
kaars zal doven,
beleeft de toekomst
in een droom, een
vermetel gebaar om de
tijd te willen ophouden,
verwijzing naar vroeger
eeuwen, zo de mythe wil
geloven om in elkaars
armen en gedachten te
verstenen als lot, dat
geluk niet zal benijden,
vandaag te beitelen in
contouren van de morgen
vloeit samen in een angst,
in duisternis…
O, dood geheime nachtegaal
poëzie
4.4 met 11 stemmen
2.699 Ik ben tot duisternis bereid.
Onhoorbaar sluit de nacht zich dicht...
Mijn ziel wordt vol van eeuwigheid.…
lieve landvrouw
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
2.728 en als ik je vind
in een thuisloze zomer
anoniem
en tussen regenvlagen
zal ik tegen duisternis vertellen
dat maanlicht in ogen zeldzaam is
ze kruisen dichterlijke stappen
vegen het grind in de kamer op
zonder volgorde om ergens te zijn
wanneer niets geluid geeft in de velden
heide de vlakte kent en de lakens
uitrekt tot sluiers rond verlaten…
Zonder titel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
733 Zelfs de geur vloeide zich een weg door de duisternis.
Nu ben je een gezicht zonder naam,
een gedicht zonder titel.…
Laten we zwijgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
775 woord
benoem iets en je raakt het kwijt
of dekt het af als een geheim
met verhullende oppervlakkigheid
de grens waar mensen over
en langs gaan of door worden
geraakt en afgetast
niet verder dan de schil
de eerste lijn een kom
niet dichterbij, tot hier
de verte achter de façade
is niet te vatten, bevreemdt
als prikkels vanuit duisternis…
Een mannetje alleen
poëzie
3.9 met 9 stemmen
1.717 In duisternis. Waar niemand gaat.
Van nergens komt meer één geluid.
'k Sta met mijn hoofd tegen een ruit.
Wanneer gaat die lantaren uit?
Eén lichtkring op wat vunzigheid.
Dat goor is met die gloor in strijd.
Daar gaat zelfs geen verloren meid.
In mij is net zo'n stille straat.
Waar niet één lamp te branden staat.…
Hoe ver nog?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 Waar ik verdwaal door duisternis
gaat U mij voor in zuil van licht
zelfs door de dichtste wildernis
houd ik mijn oog op U gericht.
Als wateren mijn weg versperren
baant Uzelf voor mij een pad
door de nacht bij licht der sterren
houd U stevig mijn hand gevat.…
Ze is de mooiste die ik ken.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
553 De duisternis is verdwenen.
Haar aanwezigheid maakt bij toverslag
de uren tot edelstenen.
Haar naam is de mooiste van iedereen,
zingt in mij alle dagen,
draagt mij door de schaduw heen,
antwoord op mijn vragen.
Ze is de zon en maan gelijk
de sterren aan de hemel.
Zij is het die mijn angst verdrijft,
de hartslag in mijn leven.…
Stille kracht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.405 Langzaam me vermoordend
een lied dat in minuten
jou mijn hele leven vertelt
van het begin tot het eind
en omgekeerd weer terug
couplet na couplet zing ik
voor jou als beste vriend
die ik mijn duisternis noem
in stilte waarheden
die me hebben gesmoord
welke kracht er uitgaat
van dit ingetogen lied
dat wegsterft en oplost in nevels
van…