Alle inzendingen over duisternis

1813 resultaten.

Sorteren op:

Lief, klein meisje

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.160
klein meisje met je stil verdriet, zovele tranen om het verleden, je ogen zijn zo moe, je stem heeft zoveel geleden trage dagen verdrinken in pijn, het heden lijkt alleen maar schijn, de duisternis omhelst je heel broos, rusteloze beelden schreien meedogenloos tenger wordt…

November

gedicht
3.1 met 292 stemmen aantal keer bekeken 87.571
November brokkelde af in winterse buien, waarbij een straf soort duisternis zich ophoopte tot nachten van slapeloosheid en eindeloos wachten op het onontkoombare oordeel: Laf! Zijn leven vervalsend tot aan het graf zo was het, niet langer zou hij nog trachten deze kwellende kennis te ontlopen.…

Melancholie

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 918
smeken een melodisch gebed dat gevat in ‘n aromatisch bouquet verglijdt om gittering te beklampen maanstof sprankelt mystiek in het meer dat – wiegend in loverbedding - gesust in de omarming van leliën rust en mijmering drijft in de atmosfeer de maagdelijke nacht hult zich verlegen in bloesems van schemer die vaag omsluiten tot de duisternis…
sacrajewa28 augustus 2005Lees meer >

Werkschoenen

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 830
Kijk diep in het binnenste van de schoen en zie de verslindende duisternis van het versleten binnenste: de zwoegende gang de samengebalde vastberadenheid, de trage tred over de rechte voren van het veld in schrale wind In en op het leer liggen de vochtigheid en de rijkdom van de bodem, onder de zool verglijdt de eenzaamheid met stappen…

Ver van huis

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 883
Ik spreek zonder mond, mijn stem draagt geen naam de nacht valt uit de hoogte, bedekt me met gestolde lucht, in duisternis probeer ik verder te gaan. Ik luister zonder balanceren, spreek zonder taal zinloos zijn mijn woorden zolang het doodszweet in de straten zal bestaan.…

Adzhemyshkaiy

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.267
Steen groeve Van uit krochten ondergronds Vochten zij tegen overmacht Die onmacht vals wraakte Injecteerden gas erna de bom Voorwaar de strijd staakte Zielen eeuwig geborgen delen In de duisternis van de schacht Hoort de schreeuw van velen Nimmer geborgen altijd op wacht ------------------------------------------------------- Vijftien…

Darwinisme

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.106
daarom is de rij ook zo lang vandaag de boeken beloven veel te weten een basis natuurlijk aangemeten schatplichtig aan elke gewetensvraag wind, licht en druk spannen langzaam samen om levensvatbaar te selecteren wordt het vertwijfeling of ambiëren om te overleven onder primaten en leven wordt onmiddellijk gespeeld zodra je licht en duisternis…

Walsend door

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 780
zinderend zacht namen ooit geschreven in wild opwaaiend zand stampen weten in vergeten langs een uitgestoken hand galopperend door de stroming begroet het licht een nieuwe dag diep verscholen in een duinpan hoor ik nog immer jouw lach zandkorrels glijden verloren langs weer wegebbende vloed wanneer stil de alleenzaamheid haar diepe duisternis…
metha15 april 2005Lees meer >

Je mag wel woedend worden...

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.346
Je vindt het niet, je kent geen rust en vrede is er helemaal niet bij, maar juist dàn moet je blijven, niet lopen gaan, je niet afkeren van wie of wat dan ook, maar standhouden, doorbijten, ook al zie je enkel duisternis...…
Adeleyd26 april 2006Lees meer >

Huwelijk

netgedicht
3.9 met 57 stemmen aantal keer bekeken 6.874
Je durft het aan om met elkaar vanf nu dezelfde weg te gaan, ook al weet je niet wie die ander echt is en ken je jezelf nooit helemaal; Je vertrouwt erop dat het leven voor jullie goede dingen in petto heeft en dat de duisternis niet eeuwig duurt. Je moet maar durven, tegen zoveel onzekerheid in en eindeloze vragen en bezwaren.…
Adeleyd16 november 2006Lees meer >

Zilveren tranen

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 815
Zilveren tranen heb ik gehuild op Golgotha, Heer, aan Uw voeten waar U met mij van plaats hebt geruild toen U aan dat kruis voor mij boette Nu leef ik niet langer in duisternis want U hebt mijn ziel vrijgelaten en vier ik met vreugde jaarlijks Kerstmis ik ben tot het feest toegelaten *** Met Kerst, Vader, zie ik Uw Liefdeskind vol dankbaarheid…

Roman in twee vensters (2)

poëzie
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.384
In duisternis, waar niemand gaat. Van nergens komt meer één geluid. ‘k Sta met mijn hoofd tegen een ruit. Wanneer gaat die lantaren uit? Eén lichtkring op wat vunzigheid. Die gloor is met dat goor in strijd. Daar gaat zelfs geen verloren meid. In mij is net zo’n stille straat. Waar niet één lamp te branden staat.…

Moeder

netgedicht
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.579
Ik heb je weer ontmoet en in je moede ogen de beelden gezien van een lang vervlogen tijd: de duisternis vol gevaren en bij het haardvuur gefluisterde verhalen, de lange harde dagen van arbeid voor 't schamele brood, de zorgen om de kinderen later.…

Kerstmis 2008

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 520
Kerstmis, feest van licht en vrede dwars doorheen de duisternis, vreugde brengt de dag van heden daar de Heer geboren is. Kerstmis, feest van licht en liefde, banden worden aangehaald; laat vergeven zijn wat griefde, mocht de haat zijn achterhaald.…
Adeleyd25 december 2008Lees meer >

Ziende blind

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 583
Duisternis verschijnt op mijn aarde door kieren sluipen streepjes avondstond, woorden die zich in de minne schaarde ging in vlucht van mond tot mond, voorbij te glijden als witte zwanen, ademloos verbeeldt in menig ziel, dor en doof, verstijven we in onze wanen in de onleesbaarheid van ons profiel, zijn de blinden zieners of ben ik een blinde…
pama8 januari 2009Lees meer >

Lazarus

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Achter die steen ligt een vraag in diepe duisternis die het licht niet kan verdragen. Jezus huilde haal die steen maar weg laten we uit de doeken doen de grootheid van God. Een vriend die sliep mocht daar ontwaken. Zo is de dood geen lot slechts een masker. Dus kom maar naar buiten. gooi het af.…

zij

hartenkreet
3.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.723
Een lichtpunt die geen ruimte geeft voor duisternis. Liefdevol en zachtaardig staat ze in het leven. Altijd bereid om een vriendelijk woord te geven. Gezegend met een innerlijke rust, krachtig en zelfbewust. Spreekt vanuit het hart, wat altijd op waarheid berust. Zij, een vrouw echt geweldig en heel bijzonder.…

Niet te temmen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
Denk niet dat toegeven aan angsten dit vermijdt, daarmee raken we de muren van de duisternis niet kwijt, vertaalt de blijdschap zich in neerslachtigheid, verpakt in een niet te temmen grap.…
pama17 april 2009Lees meer >

Uit de diepten

gedicht
2.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 8.450
Hoe klonk dit grapje in de zwartste duisternis? En stond inderdaad dit plompverloren huis zo zonder raam in de leegte, zonder licht?…
Kees Ouwens19 oktober 2019Lees meer >

Een stille stem

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.768
Laat nu maar los, verzoen je met het einde Wees maar niet bang voor wat je nog niet weet Ga maar gerust, wij volgen dan wat later… Dezelfde weg die jij alvast betreedt Je hand, zo smal en roerloos in de mijne Raakt nu de grens van duisternis en licht Voorbij die grens wacht de volmaakte liefde… De pijn verdwijnt van je verstild gezicht Laat…

Aanraken

netgedicht
3.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 678
warmte streelt mijn rug als de zon zich met mij mengt door openslaande deuren was het vergeten dat strelen zien doet kleuren en zwart voor een moment tot een wazige lijn verengt het licht raakt zelfs een oog dat verrast de ochtend beleeft diep van binnen weet ik wel dat mijn denken het aardse bedriegt, pijn soms voor wat duisternis…

Contouren,

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 722
de kaars zal doven, beleeft de toekomst in een droom, een vermetel gebaar om de tijd te willen ophouden, verwijzing naar vroeger eeuwen, zo de mythe wil geloven om in elkaars armen en gedachten te verstenen als lot, dat geluk niet zal benijden, vandaag te beitelen in contouren van de morgen vloeit samen in een angst, in duisternis…
pama15 november 2010Lees meer >

O, dood geheime nachtegaal

poëzie
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.699
Ik ben tot duisternis bereid. Onhoorbaar sluit de nacht zich dicht... Mijn ziel wordt vol van eeuwigheid.…

lieve landvrouw

netgedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.728
en als ik je vind in een thuisloze zomer anoniem en tussen regenvlagen zal ik tegen duisternis vertellen dat maanlicht in ogen zeldzaam is ze kruisen dichterlijke stappen vegen het grind in de kamer op zonder volgorde om ergens te zijn wanneer niets geluid geeft in de velden heide de vlakte kent en de lakens uitrekt tot sluiers rond verlaten…

Zonder titel

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 733
Zelfs de geur vloeide zich een weg door de duisternis. Nu ben je een gezicht zonder naam, een gedicht zonder titel.…
Iniduo1 oktober 2011Lees meer >

Laten we zwijgen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 775
woord benoem iets en je raakt het kwijt of dekt het af als een geheim met verhullende oppervlakkigheid de grens waar mensen over en langs gaan of door worden geraakt en afgetast niet verder dan de schil de eerste lijn een kom niet dichterbij, tot hier de verte achter de façade is niet te vatten, bevreemdt als prikkels vanuit duisternis…
Ludy Bührs9 november 2011Lees meer >

Een mannetje alleen

poëzie
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.717
In duisternis. Waar niemand gaat. Van nergens komt meer één geluid. 'k Sta met mijn hoofd tegen een ruit. Wanneer gaat die lantaren uit? Eén lichtkring op wat vunzigheid. Dat goor is met die gloor in strijd. Daar gaat zelfs geen verloren meid. In mij is net zo'n stille straat. Waar niet één lamp te branden staat.…

Hoe ver nog?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
Waar ik verdwaal door duisternis gaat U mij voor in zuil van licht zelfs door de dichtste wildernis houd ik mijn oog op U gericht. Als wateren mijn weg versperren baant Uzelf voor mij een pad door de nacht bij licht der sterren houd U stevig mijn hand gevat.…

Ze is de mooiste die ik ken.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
De duisternis is verdwenen. Haar aanwezigheid maakt bij toverslag de uren tot edelstenen. Haar naam is de mooiste van iedereen, zingt in mij alle dagen, draagt mij door de schaduw heen, antwoord op mijn vragen. Ze is de zon en maan gelijk de sterren aan de hemel. Zij is het die mijn angst verdrijft, de hartslag in mijn leven.…
HH. Uitdewaard16 september 2013Lees meer >

Stille kracht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.405
Langzaam me vermoordend een lied dat in minuten jou mijn hele leven vertelt van het begin tot het eind en omgekeerd weer terug couplet na couplet zing ik voor jou als beste vriend die ik mijn duisternis noem in stilte waarheden die me hebben gesmoord welke kracht er uitgaat van dit ingetogen lied dat wegsterft en oplost in nevels van…