1364 resultaten.
Gekleurde wangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
970 de schouder toe te wenden
Haar ranke handen pakken levenstaken verantwoord en met pure
hartstocht aan
Elke vezel in haar lijf ziet en voelt de kleine wonderen in dit universum
Wanten slaan tegen elkaar aan om koers te maken om de dagelijkse tocht weer te aanvaarden
Dankbaar voor haar reis langs gecompliceerde opdrachten en antwoorden van eenvoud…
zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 het stof van de dag verwaait
door blad en bloem
van luisterrijk zomergroen
waaruit liederen ritselen
vliegen vogels en bijen
een wolkje eerst alleen
vormt zich tot menigte
met donder en bliksem
de lucht donkerend
luisterend naar hun stem
grommend en onheilspellend
verheug ik op morgen
als de hemel is opgeruimd
als de zon eenvoudig…
Puur
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
586 Puur
Als op een goudomrande wolk van emotie
spreid ik gedachten,
zielenroerselen zo gezegd
wandelend langs een stille bouwplaats
laat me verwonderen
door die ene enkele klaproos
voorovergebogen
zacht wuivend door de wind
alsof ze me groeten wil
sta ik even stil en voel de relatie
van het alleen staan
zo goddelijk mooi, in haar eenvoud…
Ongewilde Luistervink
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
462 en toch zal ik blijven ondersteunen
ook als ze met hun hoofd
in handen op me leunen
je moest eens weten wat ik allemaal
aan moet horen met mijn onzichtbare oren
bij het zo af en toe kwaadaardig gekakel
voel ik me soms ongewild een luistervink
en dat is voor mij geloof me hyperlink
want het soms moeilijke leven
kan kort zijn voor een eenvoudige…
jou vier ik - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
952 op 44-jarige leeftijd man van kracht
weet je het leven is een uitdaging
met zowel goede als mindere dagen
met drie prachtig uitdagende kinderen
adolescent, puber en donderstraal
is elke dag weer een boeiend avontuur
in de dans van die verantwoordelijkheid
vragen de dagen jou een plan en tijd
die niet altijd eenvoudig te vinden is
Sparta…
het benzo offensief - mijn bondgenoten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
557 wit gekleed
liggen ze met z’n dertigen
in het doosje fijntjes gerangschikt
nieuw en nog preuts houden ze zich
gedienstig ter gunste van mij
het zijn mijn priemgetallen, mijn
voorhoede voor elk verhaal, de
prominentjes dewelke mijn vrienden
zijn geworden in de afgelopen
drieëndertig jaar
ze zijn mij en ik ben hen, doortrapt
en eenvoudig…
VERDWAALD HEMELLICHAAM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
520 vervoert zes professoren
op zoek naar een wondereiland
brok van een gevallen ster
de uiterst geleerde heren
laten hun ingewikkeld
wellicht overladen denken
tijdens de koude reis
wegzweven over de IJszee
bij deinen op golven
ontzag voor ijsbergen
doen nieuwe kennis op
als kapitein Haddock
beschonken vrijuit buldert
vol eenvoud…
Tussen alles in
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
541 En toch verlang ik naar eenvoud, stilte zonder vragen.
Ik hoef geen antwoorden,
alleen momenten waarop ik niet hoef te
schuilen voor mezelf. Waar het gezoem van een bij of een
schaduw over de vloer meer zegt dan meningen of goedbedoelde raad.…
DOOR STEILTE OMRINGD
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
289 loodgrijs
de voldane dampwerken
strelen donkergroene bergen
waartussen een groot meer
vereerd met de zingende naam
Lago Maggiore
vanuit heel de wereld
mensen naar zich toe haalt
een eigen heerschappij voert
over diens getrouwe
dienaars getij en weer
kleine puntige zeilen
deinen en glijden voort
op vreedzame golven
blazen vol blije eenvoud…
De rust in zijn stem
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
1.730 Hij, die zong van eenvoud
en verlangen, met een stem die troost
bracht aan verloren uren, die het kleine groot maakte,
het alledaagse bijzonder, en in elk refrein een stukje menselijkheid verborg.…
Opladen
netgedicht
1.8 met 16 stemmen
616 Het rustige schuren van
een blad dat langs het raam glijdt, heelt
iets in mij dat ik niet kan benoemen, alsof eenvoud mij
heropbouwt van binnenuit, laag na laag, zonder dat ik iets hoef te doen.…
Wat altijd blijft
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
440 In deze eenvoudige nabijheid
hoeft niets samen te vallen, ik adem, ik blijf,
ik laat het moment zichzelf zijn, traag en ongehaast, en voel
hoe de natuur mijn aanwezigheid beantwoordt met een stille, dragende rust.…
Wat blijft in het voorbijgaan
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
491 Als ze oplossen, blijft een
prikkelarme, veilige ruimte achter, een
plek waar gevoeligheid en eenvoud rust vinden. Wolken
herinneren me dat niets vast hoeft te zijn, om toch diep aanwezig te blijven.…
Tijdgenot
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
733 In deze wijde rust word ik
weer doorlaatbaar, niet langer gedreven,
maar eenvoudig zijn, alsof iets in mij zich ontspant.
En in die helderheid ontstaat genot waar ik blijf, gedragen door stilte.…
Natuurwijsheid
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
592 Aan het einde van de dag
blijft helderheid achter, een zekerheid
die geen woorden nodig heeft, alsof de natuur iets
in mij herschikt - en ik weer weet hoe eenvoudig wijsheid is.…
Eindeloze stroom
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
414 Wanneer de dag te vol
wordt, zoek ik de plek waar adem
opnieuw ruimte maakt, waar aandacht zich opent
als een blad in ochtendlicht en eenvoud weer vrij mag bestaan.
En in dat stille midden
blijft een heldere, zachte stroom door
mij heen bewegen, een spoor dat mij stilaan leert
vertrouwen op wat in mij blijft zingen zonder haast of gewicht.…
Verwijlen
netgedicht
1.4 met 14 stemmen
242 Langs het pad verzamelt
zich de eenvoud van wat geen naam
hoeft te dragen, terwijl een vogelstem de ruimte
opent en ochtend zich nestelt in het hart van wie aandachtig luistert.…
Zomeravond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
186 Zomeravond -
een trilling blijft achter
in het hoge gras
In het vroege zomerlicht
dat zich zonder haast over het veld
ontvouwt, merk ik hoe de warmte in dunne lagen
ademt en mijn huid herinnert aan een eenvoud die ik bijna vergat.…
de mot
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
114 Jij ziet mij misschien als eenvoudig grijs,
maar in mijn wereld ben ik wijs.
Met poederig stof weer ik gevaar,
zo blijf ik vrij, jaar na jaar.
De nacht omarmt me als een vriend,
waar ik ben, word ik altijd bemind.
Ik ben geen vlinder, maar een mot,
een schepsel van de nacht, dat is mijn lot.…
2110
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
119 Misschien is juist dat
wat verloren gaat:
het eenvoudige geluk
van een kleine hand
in een grote hand.
En toch —
vandaag is hij vier.
Hij loopt naar school.
En de toekomst
begint gewoon
met deze morgen.…
Roestvrij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
42 wat nodig was,
mijn roestvrij binnenwerk
werd er best week van
buiten rijdt de buurman
op een elektrische fiets
omdat die beter is voor de toekomst,
de meeste werkten ‘in de duurzaamheid’
en hebben tijd om zichzelf te actualiseren
in dit land lijkt het leven
een voortdurende beweging naar meer,
zelf wou ik dat de dag
uit een paar eenvoudige…
Waar het licht de stilte raakt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
22 Wat vandaag ontwaakt en morgen weer zal dragen,
is niets dan dit: verstillen bij de branding,
een ademhaling, groter dan de vrees of tijd,
waarin de ziel eenvoudig en onbevangen rust.…
DE FRIESCHE POËET III
poëzie
4.0 met 11 stemmen
2.595 Want, ja, wat die goede Schokkers
In hun eenvoud steeds hebben beweerd,
Dat is waar: de verdronken koopstad
Bestaat nog ongedeerd.
Haar muren zijn nog stevig;
Haar torens zijn nog hoog;
Slechts is er alles drijfnat,
Wat er eenmaal als kurk was zoo droog.…
Sterren knabbelen
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
707 onbegrijpelijk gemengde kring
En dan weelderig gedichten baren
Die geen enkele vrouw nog verwacht
Ik voel mij opgewonden slecht te bedaren
als zielvol beschouwer heb ik zin verdacht
kleuren zwermen zoemend uiterst licht
naar menig erkend meerminnendicht
zetten zich vast op stam en bloem
vertolken hun liefde zonder doem
en ik vertolk mijn eenvoud…
CYNISCHE MENSEN
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.171 Het is heerlijk je lekker te voelen
en van eenvoudige dingen te genieten.
De wereld waarin wij leven is mooi
en we zijn als fijne stukjes speelgoed.
Zolang het leven ons weg houdt van cynische mensen
en een bepaald soort menselijk gedrag weet te stoppen.…
In gedachten
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.976 Door de schoonheid in eenvoud
Liep jij door tuinen en parken
Ik krijg het nu nog steeds koud
Als ik onze tuin sta aan te harken.
Het is al weer jaren geleden.
Dat God jou kwam halen.
Wij hebben samen een verleden.
Met heel veel mooie verhalen.
Ik heb jou toen vluchtig gekust.
Daarna ging de kist dicht.
Mijn leven leek toen uitgeblust.…
De maan is mijn dode spiegel
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
640 mijn dode spiegel is mijn vrouw
kom bij me, hou me vast
hunker samen, laten we naakt zijn
ik huiver, maar voortaan niet alleen
streel mijn ego, laat tranen varen
samen varen
mijn dode spiegel is mijn verleden
het verlangen naar andere mannen
alleen maar mannen en andere manen
ik hunker, ik zei het je toch
ik hunker eenzaam in mijn eenvoud…
Vlinderloos
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
647 Altijd maar
die gecultiveerde eenzaamheid
en het gemak waarmee mensen
opzij worden gezet
weemoedige dromen
alleen maar verlangen
in zoet duister tastend
zijn plicht niet verzakend
als een eenvoudige heer
met verstand van zaken
eigenlijk kan hij
geen vlinder meer zien
alle vleugels leeg gelezen
in het oog van de nacht
verwijdert uit…
pinokkio
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.014 vier witte muren
één groot raam dat, nadat jij kwam,
uit de schaduw dreef en om zomerkleuren vroeg
blijmoedig het begin van de rivier liet zien
alsof er nooit een einde zou komen
aan deze eenvoud van vrede
één kamer met daarin het midden
van het leven, woorden op planken
en de warme opbrengst van rode wijnranken
met geen andere namen…
Maria
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.779 Je deed maar eenvoudig die dingen
die ieder jong moedertje doet.
Je hebt Hem gesust en gedragen,
jij hebt Hem het lopen geleerd,
je antwoorde op al Zijn vragen
al werd je door angsten verteerd.
Je volgde met angsten en b even
Zijn werk voor 'de Vader' gedaan,
todat aan het eind van Zijn leven
een zwaard door je ziel is gegaan.…