2289 resultaten.
Mag ik even reizen ...
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
985 Ik zoek
onbekende werelden op
en droom
van verre sprookjeslanden,
voor de dag
weer verder mag.
Ik geloof in
roze rivieren
en paarse rotsen,
in zachte armen
die me herkennen,
in zilveren ogen
die naar me toe rennen.
In mijn wereld
kijk jij mij aan
en je laat een tijdeloze glimlach
op mijn gelaat bestaan.…
Hocus Pocus
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
909 Even lekker rustig en alleen
ssssssssst, stil nu even
hocus pocus...ik verdween
Naar verre oorden zonder kabaal
hou es op,schei es uit
hocus pocus...weg allemaal
Rustig zonder al die mensen
even niet doen nu
hocus pocus...vervul al mijn wensen
Zonder klok of besef van tijd
schiet es op, loop es door
Hocus pocus...weg bedrijvigheid…
Hij, van wie wij niets wisten
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
770 Hij leerde nooit hoe kwijt te raken wat mensen
aan hem hingen, hij sleepte ballast van velen mee
en het diepe spoor dat hij zo uitsleet werd de
bedding van gieren en hyena's
De namen die hij droeg hadden zijn witte lijf
uitgeklaard, de klagende cadans had gat
gemaakt en in het bekken van zijn verre
draagzaamheid echoode de gal
van kwalijke…
Morgenland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 watermot
zwem maar pluisjes voor je leven
de muskus is op jacht
niet door honger wordt zij gedreven
maar het jong dat op haar wacht
sprietjes groen omhels de kilte
het kind zal weer gaan zingen
van lammetjes in avondstilte
een aap met gouden ringen
weelderig zal leven danken
zij oogt weer florissant
dansend op de lente klanken
in het verre…
jij was in gisteren gehuld
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
798 nog rolt de zee
met voeten in de branding
en ruist zijn oeverloze stranding
godverlaten staart de lucht
uit wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij…
Geen geluid
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
691 het raam sluit
weigerende woorden
in de kamer
gebaart van verre
kachelwarme tijden
toen ik nog dwaas liefhad
in het luchtblauw van
de zomer en dromen
voortbracht in jonglerende
schemerwijzers
niets kon verloren gaan
zelfs niet in
waterdichte winters
waar elke omhelzing
de lente bracht
in mijn donkerglanzend haar
ik zou…
Zijn laatste wedstrijd
gedicht
3.1 met 52 stemmen
24.740 Verre
van uitgekiept of helemaal terug
in de wedstrijd; op een enkele actie
van Sinouh na, doet weinig hem nog
aan zichzelf denken. Zo zonder doel
achter zich, zo - zo - ongewis.
---------------------------------------------
uit: 'Callahan en andere gedaanten', 2004.…
Drempelgevoelens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
824 Verzwolgen door het rode bruin
Stap ik door een smalle poort
Naar een wereld vol met schoonheid
Waar geen zuchtje wind ons stoort
Vergeten dromen laat ik achter
Nu dit universum zich ontvouwd
Ik niet langer draal in zwart
Maar een verre glinstering zie van goud
Ogen die bespieden mij
Vrij van onrust, ook van angst
Welkom in de dit nieuwe…
de zomer droef voorbij
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.363 gisteren heeft een beminnelijk mens
de wereld veel te vroeg verlaten
vandaag veeg ik de eerste bladeren
wat trager bij elkaar
in ‘t besef dat het leven breekbaar is
haar geheimen diep versluierd houdt
aan alle seizoenen onderhevig blijft
waarin vogels naar verre oorden
trekken, het kleurend blad verwaait
stilaan verweert
waarom…
Hoezo herfst?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
882 Gewoonlijk voel ik kou en zie de mist
in deze kille maand november,
maar in dit verre land (de Filippijnen)
is het zo heet, zo brandend-heet
dat ik niet slapen kan, geen rust ken, geen verpozen...…
Als het schip passeert
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
552 Van verre klinkt een eenzaam lied,
kapitein, je schip passeert mijn haven
maar hoe betoverend ook de nacht
als ik in strelend maanlicht
je mijn haven binnenloodsen zou,
in mijn kasteel kwam je niet slapen
zo voer je steeds in andere gedaanten
mijn huis en haard voorbij
op zoek naar waar je af zou meren
en iedere keer bij het lokkend lied…
Sproeten
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
4.325 ik dank God voor je Mozartse lach
de rode penseelstreken langs je wangen
je juli-blikken die mij gevangen
houden in licht
ik dank God voor je loop die open houdt
elke betekenis die je maar kunt geven
aan zoiets gewoons
zonder in herhaling te vallen
ik dank God ook voor je haren
die zo ik denk
tot in verre jaren
in koor naar de westenwind…
Vrouw van gister
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.121 De boerenzwaluwen teruggekomen
van de donkere kant van de maan
hun tri-riet, tri-riet, tri-riet, tri-riet
knierpt de ochtend aan pierementen
De koele wind komt door het raam
vertelt van verre bliksem en regen
schenk mezelf groene thee en kom
mezelf weer in de spiegel tegen
Een wenkbrauw trekt borstelig omhoog
even later volgt de…
Zwarte sneeuw
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
745 Koud vuur in dit getij,
oud zeer druipt van alle
omgekomen bomen, zwarte
sneeuw bedekt de borst
van de doden die van
verre zijn gekomen,
streelt de winter,oud
en wijs gedeeld in ijs,
vindt de weg terug van een
reis in afgedankte sterren,
tussen afgevallen bladeren
ontbonden smarten onder gladde
stenen, dan zijn ze thuis, tijd
ontbindt…
VLIEDENDE ZOMERDAG
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 Avondkoelte
glijdt over hellingen van 't Geuldal
tussen hoog gras en laag lover
waait langzaam je huid binnen
geurt
als een rol verse geharde room
waarin
halfzure weke kaas versnipperd is
een frisse kaarsvlam flauw schijnt
strooit ruime lucht uit verre bergen
door deze knusse heuvelplooi
loom bezadigd ogenblik
na een pijnlijk moeizaam…
Doodlot
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
694 Ach realiteit breng me nu terug
met open ogen in verre dromen
toen de dreigende zwarte vogel
die onontkoombaar als het noodlot
almaar dichterbij te komen lijkt
nog een klein zangvogeltje was
het pijnlijke schorre krassen
nog een vrolijk kinderlied
het zwaard van Damocles
nog rustte in de schede
de dood nog onbekend ver weg
in plaats van…
maar door zichzelf en door elkaar niet meer
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.129 onstuimig-verre oceaan
rolt vloedig-dikke lagen zand
over een - van God verlaten - strand
om open wonden toe te dekken
alsof zij nooit hebben bestaan
en diep onder de aarde
waar zij hun vleugels zandig nat
door tochten langs het donderpad
naar het domein van helledromen
onmogelijk verzwaarden
waar zinnen niet meer in beheer
bewegingen…
Zielsverbintenis
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
1.466 Klanken uit verre werelden koesteren diepe dromen.
De dans van het leven die feest wil vieren.
Goddelijke wil, kosmische wet die ons laat plezieren.
Geen diepe sprong in het onbekende!
Maar meer de thuiskomst met armen die me verwenden.
Veilig bij elkaar alles kunnen uiten.
Diep van binnen vertrouwd te raken om eeuwig in het hart te sluiten.…
Bieb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Reizend op de rug van woorden,
ga je mee naar verre oorden.
Inzicht, uitzicht, avonturen.
In het hoofd van schrijvers gluren.
Al die boeken op een rij.
Zo gesloten, niet gastvrij.
Met hun ruggen naar je toe
lijken ze hun lezers moe.
Sla ze open, ga ze lezen.
Want van binnen moet je wezen.
Verdwaal er in, raak van de wijs.…
Het is gewoon wat het is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
769 Het is gewoon wat het is: het tikken
van de regen op de ruiten, een verre
vogel die plots fluit en kinderen
die fietsen en zomaar gelukkig zijn.
Zieken die zuchten en mensen met
veel verdriet om een afscheid, bloemen
die verwelkt zijn door de grote hitte en
gevangenen en vluchtelingen zonder moed.…
Die schemerig herhaalt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 jij hebt mij
de muziek gebracht
die ik in je ogen zag
melodieën van
de steile bergwand
afgrond en een verre overkant
de donkere kou
die schemerig herhaalt
wat jij uit vroeger hebt vertaald
het ritme en de kracht
om eonenlang te overleven omdat
het land slechts schoonheid bracht
de mystiek waar
generaties voor gevallen zijn
diep…
vakantiebeurs 2014
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.068 daarna door onrustige bezoekers
gedreven naar hal 11 hier staat
tot mijn plezier al een wit wijntje
uit de Bourgogne op mij te wachten
na een lange omzwerving in file
dwars door verre bestemmingen
in de hallen 2, 3 en 4 keer ik
vermoeid doch zeer voldaan weer
bij de garderobe in hal 7 alwaar
mijn eigen jas mij warm welkom heet…
Oker lossen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 Langzaam rijdt de zomerwagen
vroegtijdig de lentedag binnen
even kijkt de warmte verrast op
maar sterkt zich daarna weer lui uit
op het fluisterende zand
de wagen lost het heilige geel
en verse oker uit verre dalen
de wind zwiert de maankleuren
in tovercirkels en reepjes plezier
als een tekenblad hangt het zand
in dwergduintjes tegen…
Precursor
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Ik besta in het uur dat wacht
Handpalmen wuiven mij van verre toe
Mijn ogen reiken duizend ramen tegemoet
Schampen langs heuvels van gebalde pracht
Er ritselt water
in kleuren van gesmolten lood
Een deining smoort
tegen de veilige oeverrand
Het gouden licht
getuigt van een afwezige dood
Ik mompel duizend namen op voorhand
Rollende kiezels…
Valwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Tot bloei wil de herfst nog niet komen
alsof hij de tijd negeert
de sleutel van het slot verbergt
die de stormen aan de ketting houdt
tegen verre gevels juicht in zomertonen
nog de purperwinde
- klimmende kelken op een groen serveerblad -
waaruit de zomer nog altijd wordt leeggegoten
het woud wast de voeten in sompig moeraswater
waterland…
Den Grooten Oorlog (1914-1918)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
669 Hoor de Stem van de Dode Soldaten,
en richt je blik naar verre einders,
ginds, waar het Dodenrijk ligt.
Denk dan aan de Dode Soldaten,
en luister naar het lied
van namen, duizenden namen
dat Zij lijdzaam zingen
in smart en droefenis.…
identiteit
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.321 gesloten ogen in de volle zon
de zoektocht naar binnen is al gestart
identiteit, wat maakt mij zo apart
terug naar geboorte, waar het begon
onscherpe foto's op een stuk karton
ouders uit de verre door kamp gehard
persoonlijkheid, hoe kom ik zo verward
bedrukt als oogappel, in een cocon
mijn identiteit als veranderaar
fraaie woorden in…
VERSCHOLEN.....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Groen dat
niet afwacht
niet schuchter,eerder brutaal
Dat de molen
het schuilen niet
met opzet doet
is buiten kijf
ze moet immers
juist wind vangen
in haar bruine
of witte zeilen
op de wieken gespannen
Je ziet
al van verre
minstens twee sterke mannen
die de molen
naar de wind
zetten
Tanig hun huid
door zon met wind…
Zonet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
633 Het leeft en huivert, een klagen
zonder zich uit te kunnen spreken leed
een blanco bladzij van jouw kleed
zich lezen laat op deze stille dagen
Een zeilschip vaart sloom voorbij
wij liggen op het nog warme zand
ons wacht geen verre overkant
slechts eb en vloed en dood tij
Jouw blik beroert een verdriet
grijs als de maan in de nacht
koud…
Groeten uit
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
592 dank je
wel lieve
schat voor
die kaart/foto
uit dat
verre land
maar oh
wat een
schrik jij
zat op
de pijnlijke
rug van
die beeldschone
olifant
de begeleider
lacht stralend
hij huichelaar
martelt vantevoren
om de
wil van
dit hulpeloze
dier te
breken luguber
plan
ontspannen toeristen
weten hier
niets van
reisbureau…