1227 resultaten.
Dit is waarom ik jou nodig heb
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
473 Ineens merk ik traandruppels die als ronde kristallen in glans
en weelde vloeien en onderweg zijn naar de blauwe wateren van het hart
maar net zo goed een moment lang blijven hangen aan een van de takken van een
duin van waar haar sporen van geluk en het verlangen naar meer worden afgedrukt op mijn lippen.…
De beer is los
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 Tot de verbazing, te paard gekomen,
in haar ogen, en een lichte gloed,
of doffe glans,
geen hitsig blikverlangend willen;
een uitkomst
die niemand bevredigt (of had verwacht).…
In het licht van de kerstnacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 Het gaat niet om pracht of de rijkdom aan tafel,
niet om de glans of een feestelijk kavel.
Het gaat om de hand die de ander weer vindt,
om het hart dat zich opnieuw aan de naaste verbindt.
Het licht van een kaars is maar klein en bescheiden,
toch kan het de diepste duisternis snijden.…
De nieuwe tijding
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.264 Drie wijzen reden op hun kamelen
door een woeste zandwoestijn
met een onbekende ster als teken
dat moest de nieuwe tijding zijn
die vreemde magiërs uit ‘t Oosten
wisten die ster schijnt niet gewoon
en konden haar glans alleen verwoorden
met de komst van een koningszoon
zij hielden halt in de stad Jeruzalem
Herodes sprak hen toe in…
Tienrand Beautiful
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
899 Traan in die glans, gesig in glas.
Sy's Tienrand Beautiful,
en ek het net agtrand oor.…
De Nachtegaal
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.035 De gouden maan
Drijft droomrig in een wolk, blond van haar glans,
Door 't blauw, zo blauw als maar één enkle maal
De zee was, kalm, toen Afrodites lijf
In goudschelp stijgend als die maanschijf rond
Een kring van lichtend schuim om 't ranke bootje
Deed glinstren, als dat wolkje donzig-teer...
Zong daar de nachtegaal?…
Ik durf niet meer te schrijven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
638 De zon is als een metalen kanonskogel nu schijnend in metalen glans
Haar stalenkrans is van ijzer en melk en gekookte rijstebrij.
De wereld wordt donkerder en wij worden nederiger als een deurmat gevlochten uit stro en roggebloemen.
Ja ik houd een roggebloem in mijn hand want ik weet waar de wereld naar toe gaat.…
Die stem van die verte.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
973 So's temend geprewel van stille gebede
kom stemme van ver, waar die awend-rood kwijn,
waar die rande in sterwende glanse verdwijn
en 'n nagalm nog sleep van d' skeidend verlede,
- so's klagte vergete, maar klagend tevrede.…
Stad
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.068 Er is, tussen de dubble glans der laan,
er is een maan, er is een andre maan.
De een is de maan; de andere is gene maan.
Het paard wringt als een zilvren vis. En de ijlte is rood
maar roder zet de galm des voermans de ijlte uit.
Hitte.
Mijn vriend, gij hebt de geur der grote magazijnen.…
Ballade van de goede vrouwen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.352 Ja, wild en stil, zoals mijn eigen bloed,
En wijkend, als 'k u noemde als de ene
Wier glans mij in haar allen is verschenen,
En gaven vreugd zoals een vrouw dat doet.
Want God geeft dit de vrouwen in het bloed
Dat één ding hun maar heilig is, dit ene:
Liefde, die zij herkenden als het Ene,
En gaven vreugd zoals een vrouw dat doet.…
Sacre du Printemps
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 Een jongen blaast zijn zeepsoppijp
rollend bollend om melkander
bellen tot een zilv'ren blaas,
dan rijst een toren als van Babel
onder druk tot broze hoogte
breekbaar, zonder veel geraas,
die groeit en groeit en zich ontbolt
laag voor laag in purpergoud,
in teer lichtrood en groenig waas
glimmend zich in glans ontvouwt,
kleuren…
Een nieuwe winter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Inkeer en inzicht
in een mooi bed van stilte
cadeau van winter
Vanuit een droge lucht beginnen natte sneeuwvlokken
langzaam gestaag neer te dwarrelen tot wanneer haar witte vacht
vol glans, volume en zachtheid zich uitspreidt op de begane grond over het
glooiend landschap waar ongeklede kronen en kruinen voortaan een witte hoed dragen.…
Jaloezie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 Het lacht om je val, het huilt om je glans —
maar het mist telkens weer zijn eigen kans.
Want wie steeds vergelijkt, raakt zichzelf kwijt,
als een spiegel vol barsten die waarheid ontwijdt.
Een jaloers hart is een hongerig beest,
dat zich voedt met gif, maar wordt nooit een feest.…
Paradise regained
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
343 In het Vissentijdperk
kwam hij terug van jaren
zonder stem
zo ineens, out of the blue
in verenkleed met zwarte glans
stond hij opeens weer
aan het raam
en zong voor mij
een korte serenade
de verloren zoon
'Laten wij in schoonheid sterven
als de zon rijst in de lente
en de blauwe maan in
vroeger licht, hier op locatie'…
Vaderdag zonder jou
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
408 Voor mij ben je geen vader,
maar een wolf
met tanden van glas
die breken als je bijt
en toch wacht je op aas,
want alleen zo houd jij
je schijnheilige glans overeind.
Een personage dat in mijn boek
nu niet meer bestaat.
Dus ik zet de schakelaar om,
in de hoop dat deze nare nachtmerrie vergaat.
Eindelijk
een vaderdag
zonder jou.…
Morgen
gedicht
3.9 met 27 stemmen
14.007 Elke zon stijgt vroeger, lichter
Boven glans van dauwen wazen;
Iedere avond haalt ons dichter
In zijn sterrenvol verbazen,
Lichten achter lichten lichter.
Teerder voelt ons hart zijn vader
Neigen naar zijn innger missen;
Zachter trekt zijn liefde ons nader
Aan zijn harts geheimenissen -
Lief, het hart van welk een vader!…
Feest van Licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.831 iets van feestdrang nieuwsgierigheid tijd
genoeg om Schaduw als Magere Hein
naar binnen te zien glippen de feestzaal in
Regenboog staat strategisch in een hoek
te stralen Spiegelbeeld beheert de bar
plek van Ochtendgloren leeg nog Meermin
verzorgt Zonsondergang die uitgeteld ligt
over de volle breedte van de eetcounter
Tegenlicht en Glans…
Blikken
netgedicht
4.7 met 44 stemmen
1.952 Grimassen vertrokken mijn gezicht
De baby volgde elke trek
Ze glimlachte tegen mij
Mijn dag was overbelicht
Mijn bord was bijna leeg
Mijn dochter opende vol glans
Vol liefde haar mooiste blik
Ik verschoof mijn laatste restje kip
Het vuur spatte uit haar ogen
Wat Pa mij nu weer flikt
Ik heb mijn eigen leven
Hoef niet door jou te worden…
HET VENSTER
poëzie
4.4 met 8 stemmen
4.549 Want muziek is voor jong en oud,
Vuurpijl van sterfelijkheden,
Van zwart en jubelend goud —
Bloem die wordt, glans van verleden
Voorbij het venster van onze ziel.
Want muziek is als een droom
In de droom van dit leven,
Als ging een zachte stroom
Van zielen even — even
Voorbij het venster onzer ziel.…
Dichters zielslied
poëzie
2.4 met 14 stemmen
1.562 Daar waaiden zilvren winden om mij heen
En 't licht vloot rond in eeuwge dans,
Daar drupten paarlen geuren en 't geween
Van een juwelen glans.
En aan ivoren taaflen zat ik aan,
En at van Hemels blanke brood,
En droeg mijn handen zwaar en vol belaân
Met vruchten rijp en rood.…
Leven in droom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.837 Maar wij zagen 't nooit
In zulk een sprookjes-glans getooid,
Een wonder op de heldre dag.…
OCHTENDGLOREN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.740 Langzaam sleept de heilge nacht haar sluier,
IJler, doorschijnend aan d' uiterste slippen,
Weg van de aard', en de laatste sterre
Dooft hare glans.…
Die bergstroom.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.192 Strome, wat is jul boodskap aan mij
als jul wild en vrij,
in huppeldans
o'er bank en krans
So spring en klots
van rots op rots
so glim en glans en glij,
so plooi en plas
als glippend glas,
die gras bespat
met per'lend nat,
so blinkend, blank en blij,
- strome, wat is jul boodskap aan mij?…
AAN ENE MOEDER.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.189 Hoe schoon stond de bloemkroon op 't jeugdige hoofd,
Toen 'k u in de Bruidzaal mocht groeten;
Toen waart ge aan de Vreugd en de Schoonheid verloofd;
De Jonkheid bracht hulde aan uw voeten;
De oranjebloem zelfs scheen niet wit bij de glans
Van 't elpenblank voorhoofd, gedekt met haar krans.…
DE BARRE ROTS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.137 op uw kruin past, voor krans
een verhevener glans
’k Zag een leger van golven de aanval beginnen
Zij liepen u aan,
met schelden en slaan,
met schuimende woede! Maar zouden zij ’t winnen?
Of ook over u heen heel haar menigte gaat,
zij breken, — gij staat.
Zij breken, zij wijken,
van veerkracht beroofd.…
De engel en het kind
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.782 Zou ’t leed de reine glans verduist’ren,
Die ’t effen voorhoofd blinken doet?
Neen! met mij, eer gij zwoegt en lijdt,
Naar d’onbeperkte trans gevlogen!
De Algoedheid scheldt uit mededogen
U al uw verd’re dagen kwijt.
Uw afzijn bare aan niemand leed!…
Voorspel
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.521 om de hoofden van Neêrlands dichterhelden
-
Is men met ontroerde schreden
In der muzen hof getreden,
Vol van wijding, zoals ik -
In dat heilig ogenblik,
Dan is zeker de eerste plicht,
Die ons vol gemoed verlicht,
Hen, die daar in glorie tronen,
Lang erkende muzenzonen,
Uitgelezen dichterschaar,
Zeet'lend om het hoofdaltaar,
Die de glans…
- Kleine ongeborene sterrendroom -
hartenkreet
4.8 met 26 stemmen
2.148 ontroostbaar gemis voelt de ziel, jij ademt niet
ik hield van jou zonder je ooit eerder te kennen
liet wenend stilletjes los, leeg verlangen bleef
zie eeuwig je sterretje twinkelen, mijn hartendief
een verwachtend moederhart heeft je eeuwig lief
ga maar kind, volg de glans van het sterrenstof
heb je lief gekoesterd kleine schat
ook al mocht…
Pleegkind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
870 Alleen zij die ervan wisten
slikten hun teleurstelling en tranen weg
Was het toeval of het netwerk
dat de kans van het treffen van deze uitersten
de dagen en weken een sprankelende glans- en betekenis gaven.…
Noa, achttien lentes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Hef je glas, dans alsof de vloer
speciaal voor jou gelegd is,
en schrijf je nieuwe hoofdstuk
met dezelfde lef, liefde en glans
waarmee je ons al 18 jaar betovert.
Lang leve Noa –
niet alleen jarig,
maar onmiskenbaar jij.…