3326 resultaten.
Eerste ontwikkeling
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
662 Ontkiemd door voeding en vocht
ontwaakt met geurige gemalen koffiebonen
met een lichaam dat vitaal ontwikkelt
hervat haar blozen aan de horizon continu.…
Een Hemels wonder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 duikt in schoonheid onder
met diamant getinte stralen
smelt langzaam de horizon
in alle poëzie talen
troost ze mij
door haar verleidelijk lonken
met een lichtstreep
van tintelend verlangen
wil de zee
een laatste glimp ontvangen
deze dag brengt geen nacht
immers de maan loopt wacht…
Buikspreekpop
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
425 Proza voor poesjes
de vuilnisbak is hongerig
dichters overbodig gebleven
met jou achter de horizon
speelt leven zich af in een droom
het bed in een moerasland gelegen
drassig is het wilde leven
dansende poesjes openen het bal
terwijl ik lustig verder lal.…
Eenzame vrede
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
490 Uit het roze liefdesboek
dat je mij gister stuurde
vallen letters in de zee
het is een woeste zee
van weinig woorden
en alle golven zeggen:
nee
stilte als oneindige verte
heft de horizon op
in eenzame vrede adem ik
door in mijn hoofd te zwijgen
over jouw prachtige gemoed.…
Streamde zacht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
410 haar horizon
rondde de aard
in een verre blik
lange benen
stapten met
een ferme tik
een atletisch
armzwaaien
balanceerde
evenwicht
maakte circulatie
verfrissend licht
jouw duurloop
was een voorbeeld
van harmonie
zelfs de koptelefoon
streamde zacht
jouw favoriet…
Eeuwig licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.622 Dolend loop ik
naar verre horizon
naar waar het licht
grenzen overschrijt.
Daar zoek ik
het mysterie
van het duister
na de dood.
Daar moet het licht zijn
het licht begrenzend
het levensaureool
wat geboren is
in die kerstnacht.
Klein en weinig
is het licht.
Groot is de liefde
en de vrede.…
vluchttijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
417 hier staan we nagloeiend
als onneembaar sterrenstof
ver verwijderd van wat zich
van ons af beweegt
ruimtelijk aan te grijpen
voor wie de ogen sluit
op het scherpst van blinde hoek
om aldus tot inzicht te wederkeren
weliswaar constant maar
relatief in het licht van ontbijtkoek
zelfs aan de horizon van
waarneming voorbij…
Aardecode
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
178 De ziel zakt in het moeras
naar een dieper liggende horizon,
achter de stilte, in het gras,
krijgt god een primitief gezicht.
De oermens danst in het verband
van vlees en donkere rauwe aarde.…
LEEG
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.118 Gesmijt met meubels, kopjes, deuren
Zelfs niet eens een dagje zeuren
Geen kat en muis tegen elkaar
Gewoon normaal, dat jaar na jaar
Ook geen traan of groot verdriet
Van dat alles was er niet
Wij raakten elkaar uiteindelijk kwijt
Zonder maar een spoor van strijd
Met schuldgevoel, een hart van steen
Koos ik voor mij en ging toen heen
Haar achterlatend…
Kan het hen nog bommen?
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
857 Springend door het zand, een spoor van stof achterlatend.
Stof.
Stilaan onze planeet innemend, er is geen ontkomen aan.
Niet te stoppen zolang de temperatuur blijft stijgen.
Woestijnen worden polen, polen worden water.
Stof wordt ijs.
Als er genoeg stof heeft gewaaid, zal hun hart dan ook eindelijk smelten?…
Vaarwel mijn lief
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.757 Ze wil niet dat je die grens overgaat,
de grens naar dat soort
niemandsland en haar
zo heel alleen hier achterlaat.
Maar ze weet er is niets in te brengen
tegen ’t onherroepelijke
alsook ze weet je te moeten laten gaan,
’t wachten is op de
laatste ademtocht dan,
of de tijd stil zal blijven staan.…
geboorte van een gedicht
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
3.599 afwachting
van wat komt, dat komt
als het komt en of het zich opsomt
onder een stramien
met een geschreven dak
zie een opening,
zich schuchter aandienend,
nog wel vertragend en vermomd
licht en nog weinig verteerd
ach ja het dromt
het gorgelt mee
langs mijn enige orgelpijp
een in opgang komend proces
van een startende
of wel achterlatende…
Rugzak
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
4.342 Met mijn rugzak vol oude lasten
betreed ik het nieuwe gebouw
zal mijn leven zich hier beteren,
als ik die rugzak hier achterlaten zou?…
ze draagt taal
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.082 soms denk ik dat woorden zinloos zijn
zoals zomers die nooit meer stijgen
en slechts even trillen op vingers
van oude herinneringen
waar zeeën ophouden met bestaan
in armen en voetsporen, laag
begraven onder ramen en buiken
vol brakende honger
en dat een uitwuivende duin
de meeuwen met dode ogen zal
achterlaten, even vreemd als
het…
Zwijgen is...
netgedicht
3.9 met 41 stemmen
1.244 De vraag voorafgaand aan de pijn
Kom bij me zitten
En ja gaat, vechtend tegen tranen
En je zwijgt
Na afloop ga je terug
Je eigen wereld in
De pijn en vernedering achterlatend
Verdoofd door verraad van dichtbij
En je zwijgt
Opnieuw een klop
Je moeder kijkt je schuldig aan
En je zwijgt
De stilte oorverdovend
Is er dan niemand die voor…
In hernemen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
466 je ogen lachen
zacht zing je
een reeds lang
vergeten lied
waarvan het
refrein mij ontroert
alleen je vingers
bezigen het
vouwen van lucht
een kleine
aandachtvlucht
die jou ontgaat
en een lichte
schaduw op
stilte en rust
achterlaat
onopzettelijk
of juist gemaakt
ik zie je
vingers stillen
tussen restanten
die langzaam
uiteenvallend…
Milieu nog maar een keer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
484 En resten geschrokken achterlaat.-…
Hand in hand
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
757 Je lichaam is als dat van God:
rein, wit,vormloos en geen afdrukken
in de sneeuw achterlatend.
We wandelen hand in hand
over deze eindeloze ijzige stilte
totdat we het koud krijgen en
onze schaduw achter nalopen
naar ons warme huis…
Auschwitz
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
889 Kleuren lijken hier te verwaarlozen, wat enkel grauwheid achterlaat.
Donkere wolken behoeden het mooie zonlicht van verwonding. Druppels belanden op de grond en verstoppen zich gauw.
Hier is alles vernietigd en verlaten, slechts een erfenis van het onmenselijke.…
blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 en merk niet het graven
van wie je bent naar mij
blauwe bloempjes werk je stoer
en zonder schroom naar binnen
je bezet zo zwanger het luchtruim
dat ik het niet kan dragen
en zwaar moet leunen in de nacht
alles wil ik wel geven om
de stoelen weer te passen
mijn lichaam, al wat ik bezit
waar ik ging en wie ik ben
zonder aarzeling achterlaten…
Wij dragen 't zijn
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
580 We kunnen enkel achterlaten
wat iemand niet met ogen ziet:
de liefde die we ooit eens gaven,
de dankbaarheid om ’t levenslicht,
de vreugd van iemand die we laven,
de woorden van een klein gedicht,
want of we ooit hier echt beminden,
heel zeker weten we dit niet,
we kunnen enkel trouw betrachten
dat we een anders leed verzachten
en voor…
woorden voor altijd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.329 ik woon in woorden
die ik achterlaten zal
zei je toen
toen je wist dat je zou gaan
in mijn woorden zei je
kun je me vinden
altijd
het moeilijk deelbare
woont daar
mijn diepste binnenste
het tomeloze verlangen
woont daar
en het vallen en opstaan
mijn doodse stilte
en mijn snerpende gekrijs
in mijn woorden zei je
kun je me vinden…
- Groen van vilten tapijt -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Roodborstjes,
pikken zaadjes op velden,
groen van vilten tapijt
laatste krommingen schitteren
als grillig gevormde perken,
onuitsprekelijk kraken de ijsbergen
niets achterlatende droppels
verspreiden het geboomte,
bladeren begrenzen ongebroken
gehuld in zonderlinge wijde blik,
kijken nevelsluiers met groet terug.…
Het leven is zo voos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
608 Rug die je hem al hebt toegekeerd
Zodra je hem ontmoette -
Waar gaat dit leven over
Dat werkelijk tot niets kan leiden
Zolang mensen elkaar niet willen zien,
Alles doen om elkaar te mijden
Mensen zijn zo breekbaar, zo broos,
In de hemel van pro-Russische separatisten
In het niets opgelost, plotselinge verdwijningen
Die naakt achterlaten…
Opwekking
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
450 De kille wind blaast de laatste ademtocht,
geen sporen achterlatend in stollend vocht.
Een sneeuwvlok daalt dwarrelend en bedekt,
gevolgd door meer, wat ooit weer wordt gewekt.…
Toch Alleen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
535 verzamelt
vrienden om zich heen
gaat relaties aan
zoekt anderen waarop
men kan steunen of gewoon om
zo af en toe tegenaan te leunen
zoals zo velen zoeken
we iemand om iets mee te delen
iemand die iets meer wordt
dan slechts een klankbord
zo iemand behoort
tot de wensen van vele mensen
zo iemand die naast je staat
en je niet in ellende achterlaat…
Zilt…
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
11 Zij staarde dagenlang over het water
naar waar de horizon zich ontvouwde
als een grijze zakdoek
en de zee tuurde mee
zonder schaamte toonde zij
de laatste bladzijde van het boek.…
Als de zee in mij spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
473 De zee fluistert zacht
golven raken mijn wezen
de horizon roept
De mens en de zee,
een dans van kalmte en storm. Ze
ademt in mij, haar ritme stroomt door mijn bloed. Haar
fluisteringen raken de stilste verlangens, ze onthult wat in mij verborgen ligt.
De oceaan weerspiegelt
mijn angsten en dromen.…
GELUK
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.497 Wie denkt geluk te vinden
achter de horizon
meewaaien met alle winden
onrustig als een luchtballon.
Geluk zit van binnen
zoek in je ziel
ga meteen beginnen
dat maakt je stabiel.
Stel je hart open
voor je eigen geluk
nìet naar de einder lopen
daar is het veel te druk.…
Als vroeger
gedicht
3.5 met 206 stemmen
29.071 Alles nog als vroeger:
de waaier van licht
op de horizon,
de bonte strandloper
op drift langs de golven,
schuim dat zich buitelend
uit de voeten maakt.
Als vroeger galopperen
over de lage duinen
gepluimde legioenen,
etst als vanouds de wind
zijn geheime tekens.
Ja, alles nog als vroeger
maar in de fles geen brief,
de duinpan leeg.…