Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Eerste ontwikkeling

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 662
Ontkiemd door voeding en vocht ontwaakt met geurige gemalen koffiebonen met een lichaam dat vitaal ontwikkelt hervat haar blozen aan de horizon continu.…

Een Hemels wonder

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
duikt in schoonheid onder met diamant getinte stralen smelt langzaam de horizon in alle poëzie talen troost ze mij door haar verleidelijk lonken met een lichtstreep van tintelend verlangen wil de zee een laatste glimp ontvangen deze dag brengt geen nacht immers de maan loopt wacht…

Buikspreekpop

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 425
Proza voor poesjes de vuilnisbak is hongerig dichters overbodig gebleven met jou achter de horizon speelt leven zich af in een droom het bed in een moerasland gelegen drassig is het wilde leven dansende poesjes openen het bal terwijl ik lustig verder lal.…

Eenzame vrede

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 490
Uit het roze liefdesboek dat je mij gister stuurde vallen letters in de zee het is een woeste zee van weinig woorden en alle golven zeggen: nee stilte als oneindige verte heft de horizon op in eenzame vrede adem ik door in mijn hoofd te zwijgen over jouw prachtige gemoed.…
mobar17 november 2025Lees meer >

Streamde zacht

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 410
haar horizon rondde de aard in een verre blik lange benen stapten met een ferme tik een atletisch armzwaaien balanceerde evenwicht maakte circulatie verfrissend licht jouw duurloop was een voorbeeld van harmonie zelfs de koptelefoon streamde zacht jouw favoriet…

Eeuwig licht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.622
Dolend loop ik naar verre horizon naar waar het licht grenzen overschrijt. Daar zoek ik het mysterie van het duister na de dood. Daar moet het licht zijn het licht begrenzend het levensaureool wat geboren is in die kerstnacht. Klein en weinig is het licht. Groot is de liefde en de vrede.…

vluchttijd

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 417
hier staan we nagloeiend als onneembaar sterrenstof ver verwijderd van wat zich van ons af beweegt ruimtelijk aan te grijpen voor wie de ogen sluit op het scherpst van blinde hoek om aldus tot inzicht te wederkeren weliswaar constant maar relatief in het licht van ontbijtkoek zelfs aan de horizon van waarneming voorbij…

Aardecode

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 178
De ziel zakt in het moeras naar een dieper liggende horizon, achter de stilte, in het gras, krijgt god een primitief gezicht. De oermens danst in het verband van vlees en donkere rauwe aarde.…

LEEG

hartenkreet
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.118
Gesmijt met meubels, kopjes, deuren Zelfs niet eens een dagje zeuren Geen kat en muis tegen elkaar Gewoon normaal, dat jaar na jaar Ook geen traan of groot verdriet Van dat alles was er niet Wij raakten elkaar uiteindelijk kwijt Zonder maar een spoor van strijd Met schuldgevoel, een hart van steen Koos ik voor mij en ging toen heen Haar achterlatend…
Hookie7 januari 2003Lees meer >

Kan het hen nog bommen?

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 857
Springend door het zand, een spoor van stof achterlatend. Stof. Stilaan onze planeet innemend, er is geen ontkomen aan. Niet te stoppen zolang de temperatuur blijft stijgen. Woestijnen worden polen, polen worden water. Stof wordt ijs. Als er genoeg stof heeft gewaaid, zal hun hart dan ook eindelijk smelten?…

Vaarwel mijn lief

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.757
Ze wil niet dat je die grens overgaat, de grens naar dat soort niemandsland en haar zo heel alleen hier achterlaat. Maar ze weet er is niets in te brengen tegen ’t onherroepelijke alsook ze weet je te moeten laten gaan, ’t wachten is op de laatste ademtocht dan, of de tijd stil zal blijven staan.…
an terlouw22 januari 2006Lees meer >

geboorte van een gedicht

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.599
afwachting van wat komt, dat komt als het komt en of het zich opsomt onder een stramien met een geschreven dak zie een opening, zich schuchter aandienend, nog wel vertragend en vermomd licht en nog weinig verteerd ach ja het dromt het gorgelt mee langs mijn enige orgelpijp een in opgang komend proces van een startende of wel achterlatende…

Rugzak

hartenkreet
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.342
Met mijn rugzak vol oude lasten betreed ik het nieuwe gebouw zal mijn leven zich hier beteren, als ik die rugzak hier achterlaten zou?…

ze draagt taal

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.082
soms denk ik dat woorden zinloos zijn zoals zomers die nooit meer stijgen en slechts even trillen op vingers van oude herinneringen waar zeeën ophouden met bestaan in armen en voetsporen, laag begraven onder ramen en buiken vol brakende honger en dat een uitwuivende duin de meeuwen met dode ogen zal achterlaten, even vreemd als het…

Zwijgen is...

netgedicht
3.9 met 41 stemmen aantal keer bekeken 1.244
De vraag voorafgaand aan de pijn Kom bij me zitten En ja gaat, vechtend tegen tranen En je zwijgt Na afloop ga je terug Je eigen wereld in De pijn en vernedering achterlatend Verdoofd door verraad van dichtbij En je zwijgt Opnieuw een klop Je moeder kijkt je schuldig aan En je zwijgt De stilte oorverdovend Is er dan niemand die voor…

In hernemen

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 466
je ogen lachen zacht zing je een reeds lang vergeten lied waarvan het refrein mij ontroert alleen je vingers bezigen het vouwen van lucht een kleine aandachtvlucht die jou ontgaat en een lichte schaduw op stilte en rust achterlaat onopzettelijk of juist gemaakt ik zie je vingers stillen tussen restanten die langzaam uiteenvallend…
wil melker21 september 2020Lees meer >

Milieu nog maar een keer

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 484
En resten geschrokken achterlaat.-…

Hand in hand

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 757
Je lichaam is als dat van God: rein, wit,vormloos en geen afdrukken in de sneeuw achterlatend. We wandelen hand in hand over deze eindeloze ijzige stilte totdat we het koud krijgen en onze schaduw achter nalopen naar ons warme huis…

Auschwitz

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 889
Kleuren lijken hier te verwaarlozen, wat enkel grauwheid achterlaat. Donkere wolken behoeden het mooie zonlicht van verwonding. Druppels belanden op de grond en verstoppen zich gauw. Hier is alles vernietigd en verlaten, slechts een erfenis van het onmenselijke.…
Frenk29 april 2012Lees meer >

blauw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 674
en merk niet het graven van wie je bent naar mij blauwe bloempjes werk je stoer en zonder schroom naar binnen je bezet zo zwanger het luchtruim dat ik het niet kan dragen en zwaar moet leunen in de nacht alles wil ik wel geven om de stoelen weer te passen mijn lichaam, al wat ik bezit waar ik ging en wie ik ben zonder aarzeling achterlaten…

Wij dragen 't zijn

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
We kunnen enkel achterlaten wat iemand niet met ogen ziet: de liefde die we ooit eens gaven, de dankbaarheid om ’t levenslicht, de vreugd van iemand die we laven, de woorden van een klein gedicht, want of we ooit hier echt beminden, heel zeker weten we dit niet, we kunnen enkel trouw betrachten dat we een anders leed verzachten en voor…
Adeleyd17 januari 2013Lees meer >

woorden voor altijd

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.329
ik woon in woorden die ik achterlaten zal zei je toen toen je wist dat je zou gaan in mijn woorden zei je kun je me vinden altijd het moeilijk deelbare woont daar mijn diepste binnenste het tomeloze verlangen woont daar en het vallen en opstaan mijn doodse stilte en mijn snerpende gekrijs in mijn woorden zei je kun je me vinden…

- Groen van vilten tapijt -

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Roodborstjes, pikken zaadjes op velden, groen van vilten tapijt laatste krommingen schitteren als grillig gevormde perken, onuitsprekelijk kraken de ijsbergen niets achterlatende droppels verspreiden het geboomte, bladeren begrenzen ongebroken gehuld in zonderlinge wijde blik, kijken nevelsluiers met groet terug.…

Het leven is zo voos

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Rug die je hem al hebt toegekeerd Zodra je hem ontmoette - Waar gaat dit leven over Dat werkelijk tot niets kan leiden Zolang mensen elkaar niet willen zien, Alles doen om elkaar te mijden Mensen zijn zo breekbaar, zo broos, In de hemel van pro-Russische separatisten In het niets opgelost, plotselinge verdwijningen Die naakt achterlaten…

Opwekking

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 450
De kille wind blaast de laatste ademtocht, geen sporen achterlatend in stollend vocht. Een sneeuwvlok daalt dwarrelend en bedekt, gevolgd door meer, wat ooit weer wordt gewekt.…

Toch Alleen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
verzamelt vrienden om zich heen gaat relaties aan zoekt anderen waarop men kan steunen of gewoon om zo af en toe tegenaan te leunen zoals zo velen zoeken we iemand om iets mee te delen iemand die iets meer wordt dan slechts een klankbord zo iemand behoort tot de wensen van vele mensen zo iemand die naast je staat en je niet in ellende achterlaat…

Zilt…

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 11
Zij staarde dagenlang over het water naar waar de horizon zich ontvouwde als een grijze zakdoek en de zee tuurde mee zonder schaamte toonde zij de laatste bladzijde van het boek.…

Als de zee in mij spreekt

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
De zee fluistert zacht golven raken mijn wezen de horizon roept De mens en de zee, een dans van kalmte en storm. Ze ademt in mij, haar ritme stroomt door mijn bloed. Haar fluisteringen raken de stilste verlangens, ze onthult wat in mij verborgen ligt. De oceaan weerspiegelt mijn angsten en dromen.…
CB8 mei 2025Lees meer >

GELUK

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.497
Wie denkt geluk te vinden achter de horizon meewaaien met alle winden onrustig als een luchtballon. Geluk zit van binnen zoek in je ziel ga meteen beginnen dat maakt je stabiel. Stel je hart open voor je eigen geluk nìet naar de einder lopen daar is het veel te druk.…

Als vroeger

gedicht
3.5 met 206 stemmen aantal keer bekeken 29.071
Alles nog als vroeger: de waaier van licht op de horizon, de bonte strandloper op drift langs de golven, schuim dat zich buitelend uit de voeten maakt. Als vroeger galopperen over de lage duinen gepluimde legioenen, etst als vanouds de wind zijn geheime tekens. Ja, alles nog als vroeger maar in de fles geen brief, de duinpan leeg.…