1223 resultaten.
De schim van P.C. Hooft
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.294 Dus trad hij aan, in onrust-zwangre rust,
Daar langs zijn fulpen dos de blikken lachten
Der zon, die hem tot dichter heeft gekust.
En zo ontving, wiens roem deez' dag vervulde,
Op 't grauwe slot - zijn woonstede - onbewust,
De dank zijns lands, der eeuwen eeuwge hulde.…
Veilige sneeuw
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
1.103 De opkomst van de sneeuw brengt onrust
In ’t hoofd een zwaar gevoel
Oude lidtekens gaan spelen
De een die klaagt, mij geeft het rust
De kleintjes juichen
Stramme spieren kweken zorgen
Hoe blijf ik heelhuids op de been
In mij de lome gloed
Zoals alleen de sneeuw mij voelen doet.…
Windgewaai
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
539 te spoelen
in het heden
(dringen indringers binnen
aan de plaats van stilzwijgen
waar schaduwen verzinken
tot niets, leidt tot niets
op dove ogen en oren)
maar een andere tijd leidt
vroeg of laat
dat windt zich af in het uur van later
laat en later
ik keer niet terug
boven al dat klipperdeklapgeklep
van jouw gedachten
waar onrust…
dag vlinder wildeman
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
725 voor lydia (lepidoptera)
de vlinder
zich ontpoppend in ultieme pracht
uit haar broos brekend huis
is er het weten
onvermijdelijk
- maar te vroeg toch -
gekomen is zij
de tijd van gaan
ons latend
een bloemenlezing van herinnering
de energie tot voortgaand leven
geworteld in jouw stralende blijdschap
jouw vlindereigen fladderende onrust…
Als dat eens kon..?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
374 herschikt de toekomt, waarin
we willen schuilen in de tranen
van gemiste kansen, we tellen af
onze tijd in de boodschap wat de
schepping ons nimmer heeft verteld,
de juiste sleutel te vinden waarin
het natuurlijk proces zou kunnen
worden teruggedraaid, het wist de
heetste tranen op de wangen, die
we onwillekeurig hebben ingesteld
onrust…
Een nieuwe morgen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
661 Zich begeven tussen verbeelding en werkelijkheid, een
wereld waarin de lucht klein begon maar alsmaar groter wordt zo-
dat ik het gevoel niet kan uitzetten en mij eveneens leer ermee om te gaan
met tegelijk komen enig onzekerheid en piekermomenten naar mij toe, een onrust nabij.…
Alfabecedarium
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
720 Wie schrijft die blijft, maar soms maak ik mij boos
X laat ik links, blijf hier wat onrust stoken
Y is for you, de griekse y voor yes
Ziezo, alweer een gratis wijze les!…
De ommekeer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
592 de onrust bedaarde tot aan een
verre horizon de zon aan haar
eerste overwinningsronde begon…
Vragen zonder grond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
326 groen klimt hoger
dan mijn eigen tijd
stengels weten niets van
haast of spijt
bladeren fluisteren
zonder naam of reden,
dat alles wat groeit
al antwoord draagt
in het heden
ik zit hier tussen
hout en natte aarde
tussen wat ik verloor
en wat ik bewaarde
mijn handen vol werk,
mijn hoofd vol morgen,
maar de schemer houdt
mijn onrust…
tegenpolen
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
919 gebezigde in wraak en liefde
aan eenieder gegeven
wisten zij dit maar al te goed
en hielden zo elkaar in het leven
Maar nu deze dagen zo vreedzaam
zij aan zij minzaam opgetogen
klopte het niet helemaal
en kregen zij zelfs vreemde lusten
ook niet goed voor hen beiden
zij mochten het niet te lang laten rusten
Onrust…
Barabbas
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.486 Maar, Barabbas,
je moet nu naar me luisteren:
Judas, die Judas is het
die mij zo onrustig maakt,
omdat hij me volgt in al mijn dromen,
omdat hij me volgt bij elk waken,
omdat hij in mij is,
iedere dag opnieuw.…
Zal Obama haar polsen?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
605 oogopslag moet kunnen meten
zoals velen ongetwijfeld ook in Amerika weten
voor het behoud van vast contact met de aarde
Gaat montre à Paris nu door voor klokje aan de hand
na de slinger kwam eerst een veer met Gruet's snek
die krachten gelijk in maten spreidde over een rek
zodat men het tot draagbaar en precies kon verfijnen
met inbreng van onrust…
ENE ROMANCE
poëzie
4.0 met 5 stemmen
4.022 En de dame wringt de handen,
Kan haar onrust niet bedwingen;
Want in de romance moet ook
Iemand wel zijn handen wringen.
Weet, haar ridder trok ten strijde,
Heel in blinkend staal geslagen;
Want een ridder der romance
Moet koen lijf en leden wagen.…
Minnelied
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.581 Laat mij niet langer zwoegen,
Mijn onrust moordt mij nu.
Ik zou 't wel haast besterven -
Geen leven zonder U!…
Aan een ziekbed
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
823 raakte je onrustig, je kende die als geen...
kregen je ingevallen wangen weer wat fleur
ach, mijn schat, gelukkig zie ik je nog eens weer.
Hij zat op haar bed,en hield stevig haar handen vast
de medicatie werkt goed, je wordt snel beter...
-Mijn God, ik ben bang dat ik je ooit word tot last.…
Javaanse ziel
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
486 gedwee
drieëneenhalve eeuw op zijn gezag
liet zwoegen op de sawa's van atjeh
hen knechtte in de kampongs op celebes
molukken bali java en madoera
tot multatuli opschreef wat hij dacht
wat sluimerde sinds lang onder het volk
als een vulkaan in de javaanse ziel
weerspiegeld in de kraters op sumatra
plantages in de oosthoek soerabaja
de onrust…
TOPSE TROTSE HALSEMA HARTENKREET
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Mevrouw Halsema
Burgemeester van Amsterdam
Geachte mevrouw de Burgemeester,
Zie het maar gerust mevrouw, als een geuzennaam
'Hekse Falsema', wel leuk doch ook zeer 'arremoedig'
want ja, je zal maar bestuurder zijn, u bent het,
van de meest onrustige grootse stad van ons land
ons Koninkrijk der Nederlanden in een roerige wereld
Van…
Uitprobeersel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
578 ik schrijf in het heden
dat vertaalt zich beter in een vreemde taal
hierdoor worden misverstanden vermeden
ik wil geen onrust over mijn verhaal
zo tracht ik beter te rijmen
het is wel een vorm van uitproberen
soms lijkt het op opzettelijk lijmen
begrijp me goed, ik wil op deze wijze leren
ik weet nu nog niet wat het gaat worden
en vertel…
5 mei Het Nieuwe Vergeten
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.134 De dreigende onrust lijkt minder zwaar.
De vertelde verhalen lijken onwerkelijk.
Het nieuwe vergeten is oneindig breekbaar.
Nu vechten wij tegen nieuwe demonen.
Vallen mensen nog steeds strijdend over elkaar.
Kan oorlog zich stiekem ook in ons land vertonen,
geruisloos binnengeslopen en onherkenbaar.…
de dode burnier, de rotte lucebert, de levende johanna
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.447 - met strikken binden,
geen stervende zal dagen met stokken slaan
geen gek zal knechten wat vergaat en is vergaan,
geen dode vrouw zal rust en onrust vinden,
rozen bloeien geenszins in de adem van een kind.
alles wat deugt is weerbaar,
wat niet weerbaar is, kan niet bestaan.…
Dag grote ouwe kater Sjoerd
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
2.922 stoere kater
Jij was het vuur en ik het water
Het is zo moeilijk weer alleen te zijn
“Sjoertie Sjoertie
Sjoertie Sjoertie”
Soms roep ik je nog
’s avonds in de achtertuin
en droom ik dat je aaitjes krijgt
op je lieve doffe kruin
Sjoertie Sjoertie
Wat heb ik om je gelachen
Zo bang als je binnen was:
Chagrijnig in de kast
Kon jij je onrust…
Melancolia
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.118 Hebt gij zó aan mij gedacht,
Dat uw geest mij riep,
Dat ik staan kwam aan het raam
En onrustig werd
Door het roepen van mijn naam
Uit de lichte vert'?...…
Knielen op een bed violen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 Besef je niet hoe ik werd verscheurd
door onrust, wat was er toch met je gebeurd?
Het leek wel of er een muur tussen ons rees.
De angst om te worden als een wees.
Soms zou ik je wakker willen schudden en vragen:
Zie je me nog, voel je me, hoor je mijn hart klagen?
Juist dat achterbakse valt me zo van je tegen.
Zo was je nooit.…
lieveke in de nacht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
828 als het nacht is roept mijn schrijfgerei
breekt de stilte ieverans in het heelal
gedachten die alleen de dichter kent
laten radertjes draaien, beelden klotsen
tegen mijnen binnenkop, onrust zet zich
vast en de letterkes vliegen in de ronde
de maan zwijgt stillekes, ligt op zijn gat
wiegt op het zwarte scherm en er krijst
een verdwaalde meeuw…
DICHTER BIJ DE DOOD
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
800 , dit zou zijn einde zijn
en schreef bijgevolg een dag of tien
Dat was niet naar de wens van Hein
had hij angst om te gaan, misschien
De dichter dichtte heel de lange dag
alsof gans zijn leven daarvan afhing
De dood zei, ‘t is schering en inslag
doch ieder vreest de simpele buiging
Het gedicht besloeg zowat een boek
toen de dood van onrust…
Zij hoeft niet te weten.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
707 Maar echt gezegd hebben wat je wilde,
Iets wat je onrust enigszins stilde,
Dat heb je nog niet.
En dat is wat je zelf ziet.
Je had nog willen zeggen dat het er niks toe doet,
Als ze je gevoelens niet moet.
En als ze niet een keer met je uitwil
Maar toch houd je je stil.
Je bent bang om haar aan te spreken.…
Vallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Als de avond valt
Val je zoals
Altijd ook binnen in me
Dan schijnt het vergeelde
Licht door de bovenlichten
Van de deuren de donkere
Traphal naar beneden binnen
En komen rust en z’n broer onrust
Hand in hand m’n kamer
Binnen, je lach, nee ik
Zeg het fout, je, hoe moet
Ik het zeggen, je even
Tot rust komen kwam hier
Dan aan, samen met je…
Gelijkmoedigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Dus ik adem en word weer rustig, adem in en weer uit,
onrust leeft vast in velerlei hoofden, in ieder besluit
geboren worden, dag en knijp ook jij er ooit tussen uit.…
BOURNEMOUTH PIER & BEACHES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 Of is het de onrust, die mij naar buiten drijft?
Vooruit, kop in de wind!
Loop naar het leven gebogen.
Achter mij ligt de pier, donker, door golven omspoeld.
Hier verliest het land zich aan de zee.
Ik volg de waterlijn, levenslijn.
Angst komt als twee koude handen...…
Het stormt in mijn hart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 Hoe mist in ligging en uitgestrektheid een nieuwe
tijd inluidt waarin een koude steeds meer de overhand neemt
Bijgestaan door de in onrust en verwardheid waaiende vlagen terwijl ik me
laat meestromen op golven van woelige zee van waar het einde nog niet is geschreven.…