1974 resultaten.
LIEFDE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
664
Als het schoon de grens gaat overschrijden
en wanneer ´t geluk dan zijn lach wil tonen
Zal poëzie de woorden zelfs hemels wijden
komt weer een God tussen volkeren wonen
Als ooit alleen vrede op aarde gaat regeren
en dan liefde eindelijk elkeen laat vergeven
Is er geen weg dan al´t kwade af te zweren
zodat oude boeken worden overgeschreven…
Niet beschreven, niet bemind,
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
583 uitersten gedreven bedrijft de tijd
in tegenspraak, een chirurchijn
die twijfel zaait en in een onbedoelde
droogte meteen verzaakt wanneer
zon en maan hun eigen weg willen
gaan.Ik schrijf wat ik wil, als
woordbloem, schuchter wachtend
op een tekstbeurt op een boekenbal,
waar resultaten recht van spreken
hebben in de maatschap van de poëzie…
grenzen en grensverleggers
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
710 ik hou van grensverleggers,
mannen die experimenteren,
vrouwen die er spelend mee omgaan,
mensen die met een oeverloos talent
realiteit en fictie,
kunst en kitsch,
rijmelarij en poëzie,
recht en droom,
norm en alternatief
weten te verbinden.…
Katalysator
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 Je voorzag hen rijkelijk van sterke drank
en daardoor schreven ze de mooiste poëzie.
Je was de parelspin in het artistieke web.
Je liet Paul Verlaine in je huis aan het
Oosterpark logeren en zodoende wist je
het Franse symbolisme bij ons in te lijven.
Paul dacht dat Willem Rimbaud was en daarmee
was de magische cirkel volkomen rond.…
WILLIAM SHAKESPEARE'S GEBOORTEDAG
poëzie
4.0 met 1 stemmen
801 23 april 1564.
1
Geen poëzie als die van 't moederharte,
Wanneer ze bij de wieg haars eerstlings zit,
Niet zalig door vergetelheid van smarte,
Gelukkig wijl zij mijmrend dankt en bidt!
Hoe was ze uw deel voor lange reeks van jaren,
Aan Avon's boord, gij bleke jonge vrouw!…
Michelangelo
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
623 Als jongeling gekomen
in het mekka van de kunst
ontmoet hij aan het hof van zijn mecenas,
Lorenzo de' Medici de Florence,
denkers, beeldend kunstenaars en schrijvers
Mannen van de geest, het geniale,
elk voor zich een uomo universale
hij beeldhouwde, ontwierp gebouwen,
wijdde zich aan poëzie
schilderen leerde hij pas later
hij bleef…
zo kleurt mijn pijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 telkens tikken weer die volwassenen
aan mijn raam en roemen mij als mens
en dat ik sta voor wat ik zeg, doch dit
is slechts mijn beleg dat met iedere hap
weer een stukje van mijn leven neemt
vaak ben ik haastig en niet plezant
vooral voor mijn naasten, och deze
wereld is mij te groot te rumoerig
en zoek de stilte die slechts in dood
mijn poëzie…
In Goddelijke poëzie mijn hart mijn bron de genezende zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
528 zonder schroom
ik herinner me weinig meer
na al die jaren
met de regen verdwijnt het stof
van de smalle kromme straten waarlangs
ik dwalend heb gehuild
botweg van mijn woordenschat beroofd
dat ik woord voor woord aangedreven door pijn
weer opduik in de boeken
de herinnering in regen langs het raam
hoor tikken
in Goddelijke poëzie…
Als alles binnenkomt
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
642 Poëzie is hoe ik ademhaal in een
wereld die soms te luid is, ik schrijf omdat zwijgen
te zwaar wordt voor mijn borst. Woorden zijn druppels die lang-
zaam het overvolle laten stromen, zodat ik niet breek onder wat ik niet kan uitleggen.…
Wanneer Venus de ziel overspoelt
netgedicht
2.5 met 59 stemmen
1.246 Je bent mijn
muze, mijn levendige inspiratie; de vloeiende poëzie die eeuwig in mij blijft.…
Mijn liefde voor Lente
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
423 Hoe mooi en schoon jij de woorden giet
in een liefde die als een echo klinkt door mijn hoofd
Er is niets aangenamer dan door te luisteren met al je zintuigen
naar deze minnelijkheid en de sfeer die deze poëzie uitstraalt op te nemen.…
Mijn liefde voor Lente
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
503 Hoe mooi en schoon jij de woorden giet
in een liefde die als een echo klinkt door mijn hoofd
Er is niets aangenamer dan door te luisteren met al je zintuigen
naar deze minnelijkheid en de sfeer die deze poëzie uitstraalt op te nemen.…
Zomerklets
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.177 zorgmanager
Gijsbert-Jan Avondrood
de goede man kan
vanwege zijn naam
eenvoudig gedankt worden
op bidprentjes bij weer een dood
het leven is een rijm
van mensenverhalen,
is een cryptogram
dat me telkens weer
op het spellen van woordjes
doet richten
en deze dan verzamel
opdat zij te samen
met mij en opnieuw
voor de basale poëzie…
Letters
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
794 vriendschap, van liefde
op zachte huiden
dat zich stil kan houden
doorheen de tijd
kent de grond der dingen
die gevleugelde woordjes beschermen
met een goed gevulde koffer
klaarder van zin
door opalen ramen
voel ik me een reizende minnares
in schrifturen verstrengeld
ik lief jouw liefde uit het diepste diep
dat zich dicht uit het hart
van poëzie…
De tijd gaat door
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 dauwdruppeltjes zacht
liet jij mij hoog zweven
op de snaren van mijn hart
gloeide fluwelen magie
boven mijn verstand
ja 't is voorbij
de wind is gaan waaien
op het gewicht van einde
het water heeft geen dorst
op het brood van de dag
al een tijdje
klinkt het bitterzoete door me heen
daarmee verlies ik je uit het oog
dat gaat vanzelf
je poëzie…
Er bestaat geen verlies van tijd.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
757 Zomers snuiven we het vluchtige meel
van molenstenen, malend onder de
wieken van de molenaar, Poëzie
waait door beide manen, verlustigd
in de schaduwen van korenschoven,
patronen van de toekomst zijn vervangen
in wat ons verder onderscheidt, raakt de
verwondering meer bevlogen, waarop
nog fraaiere bewoordingen kan bogen,
er bestaat…
Koesteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Rondzwervend schrijf ik stukjes
poëzie over ongeëvenaarde pracht die je deelt
met ieder van ons: het uitgestrekte water, de oneindige hemel
met wolken in talloze vormen, en de aarde waaruit telkens nieuw leven ontspruit.…
Wie schrijft geschiedenis
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.664 Een ommekeer of nieuwe wijn
voor oude poëzie?…
Ode an de Leegte IV - Epiloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 De entropie van poëzie, het woord verkwijnt,
mijn verzen vloeien over in verstilde droom.
Ik vulde de kronieken met mijn emperie,
mijn veer gedipt in Lethe, schreef het groot gedicht.
Ik geef me over aan een lange lethargie,
om te ontwaken in een later tijdsgewricht.…
Er is geen tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 Zomers snuiven we het vluchtige meel
van molenstenen, malend onder de
wieken van de molenaar, Poëzie
waait door beide manen, verlustigd
in de schaduwen van korenschoven,
patronen van de toekomst zijn vervangen
in wat ons verder onderscheidt, raakt de
verwondering meer bevlogen, waarop
nog fraaiere bewoordingen kan bogen,
er bestaat…
De zanger
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.305 En riep hem stem- en schalenklang
Te midden leutig feestgedrang,
Daar deed hij ’t snaartuig ronken
Vol toverend' harmonie,
En zong de zielen dronken
Vol klank en poëzie.
Nog zwerft alhier de zanger
En doolt stilzwijgend rond,
Doch, houdt hij zijne mond,
Zijn ziel is liederenzwanger.…
Hypatia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
473 Dat jij figureert in romans en in poëzie ?
Dat jij een rol krijgt als bewoner van het hiernamaals?
Hypatia, jij bent
zoveel méér dan
alles in één…
Eindeloosheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
545 Al met al is het heerlijk ontspannen
om naar boven te kijken waar ik kan luisteren naar
hun zuiver vloeiende gedichten die ik nog nooit eerder heb gehoord
zodat deze knappe staaltjes poëzie bewondering oproepen; een ongekende stilte nabij.…
Geheim van de wilde bloemen
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
513 Vanuit het oogpunt schitteren ze
met aantrekkelijke kleurencombinaties die elke
ziel in beroering zullen brengen tegelijk zijn ze aanbiddelijk en
stralend daar hun geur een en al poëzie is die bij elk van ons verliefdheid raken.…
Mens te mogen zijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
149 Alles in harmonie ontwakend morgenlicht
van het leven geboren om vrij te
maken met elke vezel van ons lichaam
voelen en weten wat het is om mens te mogen
zijn in Hem Baruch Hashem intens beleven
ondergedompeld in liefde vertrouwen voorbij
de grens van het denken met wortels diep
gepland tot bloei gekomen het tedere wit de
poëzie met…
Simpelweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
65 Tussen trein en hemelhoge Hofbogen rol ik de rode loper uit voor de poëzie,
op ritme en rijm,
in voor- en tegenspoed.
Ik creëer en draag voor;
soms is het ook gewoon simpelweg lezen en laten lezen.…
Verrijking
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
650 O Poëzie, lieve vriendin van dromen
laat me meevoeren op stroom van verlangen en
liefhebben opdat ik kan varen met meewind langs kabbelend
water waarop ik kan genieten van vergezichten en gezichten; horizon nabij.…
Ode aan jullie
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
1.046 oh kijk..werelden en tijden kiemen,
groeien en bloeien boven ons, hoog boven ons, boven alle exponenten,
boven de kennis, boven het geheim, boven de beloftes,
zoals bloeiende ogen van alle mogelijke toekomsten
poëzie en vlag van de winnaars
- daar zijn wij geweest-…
De wijn "moet" ballade
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
2.099 Wat is het leven zonder wijn
niet meer dan een kleurloos refrein
verstoken van avontuur en gein
poezie en wijn zijn vrienden voor het leven
een liefde onlosmakelijk met elkaar verweven
De kuise wijn, een streling voor de tong
een hemels visioen, als de klanken van een love-song
Wat een genot in extase weg te dromen
naar onbekende verten, een…
Chautauqua I
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
369 waar poëzie en het echte leven verweven
raken in eenvoudige noch verheven zinnen
die betekenissen binnenlaten of het zaad
uitstrooien om ooit door deze danwel gene
ineens ontdekt worden kan tussen de regels
strak als tegels uit de natte vingers gegleden
op zaterdagochtend die voelt als een zondag
het past binnen de kaderloze ruimte waar ik…