Alle inzendingen over stof

1749 resultaten.

Sorteren op:

Tanen

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 607
grauwe kleuren die het sterven bespoedigen in een lichaam dat zijn adem sprokkelt in een wereld die de zijne niet is het doel van het ouder worden is als een lege fles, niet rekbaar en zonder statiegeld nimmer inwisselbaar de knoken die de sculpturen zijn van een verleden waar de strijd in staat gekerft lossen op in het stof…
elze1 augustus 2010Lees meer >

die dag te sterven

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 727
treurwilg prevelt tevergeefs: niet doodslaan naald na naald in ogen, ontredderd blauw nijptangen in bolle buiken trekken de dood naar lege handen; het geschreeuw waait door onbestaande ramen, vrouw na vrouw niet doodslaan trage messen sluipen door identieke lijfjes; harten op zwarte, naamloze schaduwen, kind na kind uit het stof…

Het molecuul

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
een meubelstuk strandde toevallig deed het mij denken aan de aarde in een baan door het immense heelal alle stofjes die het lang geleden vergaarde en die werden gevormd tot een grote bal alles wat wij vandaag kunnen delven gemaakt van dit stofje, zo klein en zo teer de gebouwen en kerken met al hun gewelven hebben hun oorsprong in het stof…

De ziel van een gedicht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
De trotse dag loopt op z’n laatste halmen en begraaft de aardse vuilnis achter zich, laaft zich aan de tragiek van de nacht, breekt in duizend splinters en gemalen tot stof in de transcendente ziel van een gedicht.…
Pama19 januari 2014Lees meer >

er zij schaduw

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
of men wil of niet vaak blaast wind stof door het hart het bevuilt verlangen houdt het licht apart en maakt ogen dof, gevoelens blind soms ben ik stuurloos en weet niet waarom dan kiest de dag zijn eigen plan dat het verstand verre van volgen kan en mij verstookt van een enige lach of kieren dicht naar buiten met een duister gezag…

Waar tijd de zeilen slijt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
nog kan ik ze in beeld en kleuren vangen de windjammers en tall ships van voorheen waar tijd de zeilen slijt en windhandel vooruitgang brengt voor kooplui land en continent ook vogels broedend op het oude akkerland oppers met gedroogde tarwe in het zonne-uur bij de scheefgezakte hooibergschuur waar ploegen wolken stof doen waaien achter…
wil melker11 augustus 2015Lees meer >

ONMACHT

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
af, doet ontdaan zijn plicht Men is vergeten hoe men vrede sticht En met welk doel de wereld werd geschapen Het leven zou om liefde moeten draaien Om vrijheid en gelijkheid, broederschap De dichter weet wel hoe hij het moet brengen Hij kan nu eenmaal niets dan leed aanlengen Met loze taal, fysiek doet hij geen stap Zijn werk kan echter stof…

Zog

gedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.746
Was ik een zeedier geweest met meer dan zeven tentakels, ik had zonder bedenken het stof van ze afgewaaierd zodat ze konden ademen. Maar ik moest het redden met enkel één hart wat hersens en deze twee handen. Ik heb ze gekoesterd gevoederd gevoed met gedachten aan later, maar iets in ze wilde niet groeien, is lummelig misgegaan.…
Hester Knibbe15 september 2015Lees meer >

In het Molenpad

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
Die blik zal me altijd mogen fascineren sleept sporen in ‘t stof als een signatuur, etst zich in mijn geest, een wiegend figuur dat me als vanzelf doet aspireren, nee! jágend maakt naar die hitte weder.…
Splinter19 januari 2017Lees meer >

Spiegel van de nacht

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
de grove vezels op de rug van het tapijt zijn gemaakt op het trotseren van de eeuwigheid in grijze stof verbinden zij hun schoonheid met de aarde in het dragen van de werkelijkheid tijd en plaats bepalen in grote lijnen het weefpatroon dat opgevuld wordt met persoonlijke structuren in voortborduren zien we ogen en de lach uit het…

Een vredig thuis

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Paden nu nog bewaren het stof dat hij eens van zijn schoenen weg mocht slaan. Aan een duif en een vlam kan men ontwaren dat de wil tot leven ooit de dood voor goed zal verslaan. Wie opziet naar de hemel ziet tussen de wolken ergens een blauwdruk in de vorm van een kruis. Dat het symbool van een ieders aards leven tekent.…

de einder nabij

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 561
als verlaten natuur haar kille kim vertoont dan verdwijnt hoop en taant vaak innerlijk vuur verte groeit onzichtbaar groot stof verwordt tot koude steen maar legt het in en uitademen wel steeds meer bloot; dat nabijheid het enige doel blijkt en als je je ogen verder opent valt vaak het ware gevoel in je schoot; dat wat je nodig hebt…

Aardse sterretjes

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
Soms zie ik sterren over de aarde gaan Beschenen door zachte glans van maneschijn Op aarde in zij of fonkelend satijn Terwijl daarboven de hemellichten staan Als edelsteen diamant, robijn of paarlemoer Gracieus, blozend en schitterend als brokaat Geweven uit stof van zilverkleurig draad Zwevend door zalen over gladde vloer Ach ’t schone…

moeder van drie gratiën

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
ze is jong maar heeft een vage zachte rimpel rond haar mond de handen in rustige beweging terwijl haar oudste -een mooie jonge vrouw- voorzichtig aandacht vraagt terwijl ze voor ons kookt wordt er gelachen om een goede grap als een schoonheid binnen schrijdt de rugzak vol geleerde stof: een uitbundig gemeende groet daarna volgt rustig pianospel…

In de straten van Babylon

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 511
bijna was ik vergaan Maar ik word telkens weer een lied Doorheen tranen strijd en verdriet Zangers bevolken mijn hart en vertolken hun snarenspel De klanken omhelzen en strelen tot diep in mijn ziel Blij en vrij voel ik het warme hart wil overstromen Dicht bij de bron opgetild onder de goudgele zon Omringd door het aardse stof…

De wereld lijkt een weduwe

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Steeds zwarter en moet grondig gestofzuigd of liever keurig gestoomd tot in de kleinste kloof, stof. Weg te halen.   Donker en enge spinnenkop. Pinnige vrouw. Kreng en kribbig. Bolvormig om spinrag met een lange stok weg te halen.   Griezelig. Een donkere bladzijde niet meer om te draaien. Uitscheuren en weggooien.…

Teerbeminde

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 502
Hoe schrijf ik je Teerbeminde aan de rand van de Styx dat ik veer in het oeverriet ieder uur de stof van vrede als een engel van geduld onzichtbaar met elkaar verbind Hoe schrijf ik je Teerbeminde met een blad voor mijn mond dat ik me in afgemeten tijd ademloos vasthoud aan deze stengel de enige die ik heb aan de oever van de Styx…

In linnen gebonden

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 478
moeders gezicht waar de dood pas nog op heeft geschreven zijn signatuur is op de huid achtergebleven waarna hij zich verschool in gedempt licht haar lichaam wordt nu in linnen gedragen met namen erop van hen die haar mogen in haar leven had ze maar zelden gelogen alleen op de antwoorden van wat vragen in haar besluiten was ze vrij kort van stof…

Dagboek van een soldaat - Chaudardes 1940

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Onder het stof het portret van de gesneuvelde zoon Ze drukt haar lippen op het verbrijzelde glas. De dochter die van angst stierf toen ze in oorlogstijd een tweeling baarde. Een moeder weent vermoeide oorlogstranen. Haar witte handen, haar bittere mond Als ik wil gaan, grijpt zij mijn handen vast.…
J.Bakx7 augustus 2023Lees meer >

20 jaar geleden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 664
Terug in de tijd dichtte jij ALLES IS NIEUW, uit 20-vijf Een bundel met 36 gedichten Een tijd waarin jij bundelde Wetend dat die vele strofen Vervolgens resulteren in 'n nieuwe ALLES IS NIEUW, titelde jij Gedichten in 2005 Jij was toen 47 jaar Jouw debuut 'Stem onder mijn bed' Deed beslist veel stof opwaaien Het titelgedicht laat vader…

mirakelvis

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 284
toch rijs ik op, klootzakken, stof en sigarettenpeuk van de barvloer, hart dat bloedt en bier ruikt en niet stopt — zingend door de leugens, de minnaars die verdwijnen, de ochtenden die smaken naar as en spijt. rauw, kapot, eeuwig.…

mare concharum

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 357
Gevallen was hij desalniettemin knie- en kleedloos als kansarme als stof in haar atomaire handen in beklonken patroon geëindigd. Hij zou vergeten bijna, zijn lief! eeuwigdurend te hemelen, o, zij die zweeft, verder dan zijn ogen ooit verblindende stralen zagen.…
R.E.N.S.30 maart 2026Lees meer >

ultieme onvastheid

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 298
Tot inzicht komt en ook beklijft is de vraag of het dodelijke stof echt neerdaalde uit de ontzielde vulkaan op de eenogige Plinius. Als ultieme onvastheid versterkt zich schikt boven twee broeders tot achterdocht der onderwereld en gedonder van de Helikon rolt.…

Ochtendlof.

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.140
Kom,kom,kom, wentel je om en weder om voor de Bruidegom en zing een kring van lof uit het stof. Want Hij die voorbij de wolken woont wordt gekroond met luister. Dus fluister nu zachtjes wat schone gedachtjes in 't rond morgenstond. Hang je vruchten te luchten uit het ochtendlijk raam en roep Zijn Naam.…

Erosiebruine lelies

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Ik dwaal door een tuin vol steppen en kuilen waar het fijne stof regeert over de pest en etterbuilen al het groen en pril geweerd gortdroog en veel erosiebruin Ik volg de sporen van de bron ooit de zekere oorsprong van omhelzing en minnekozen waar de aarde ooit bezong de toverpracht van lila rozen altijd de glimlach overwon Ik voel de…
kees keizer3 februari 2005Lees meer >

de krullen bij mijn oor

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.075
artistieke vond hij, stond me wel hij schoor de krullen bij mijn oor in een haal weg, ik schrok zag zonder bril een kale plek ik ben nu weer gewoon mijn kunstkop bleek een droom die illusie is geweest en wordt nu langzaam bij elkaar geveegd ik sier weer woorden met een krul en maak de zinnen langer met lang haar was ik kort van stof…

vloeibaar goud

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.908
hij heeft zijn jas van duizend dagen aan touw verhangen huid en huis verkocht voor kostbaar diamant loepzuiver van het eerste water als dagelijks brood eet hij groen gif een rubberen slang tussen zijn metalen lippen ademt solderend gas in keel en longen binnen zijn mond smeedt stof en zand nu is mijn vaders…

Ik heb alleen de woorden, gij de geest

poëzie
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.281
En voor mijn woorden reikt gij me uwe lof, Als een gekruide drank van rijpe wijn, Die mij bedwelmt, schoon ik begeer naar meer; - Want van uw lof gedrenkt denk ik niet eer Te rusten voor deez' koninklijke stof Eén roemrijk boek vol grote geest zal zijn.…

wat liefde was dacht jij verdriet

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 864
ik heb de dagen omgekeerd weken van het stof ontdaan maanden kenden geen beweging meer de jaren waren al vergaan ik zocht je buitenkant warmte zat van binnen met schoonheid aan de hand kon ik opnieuw beginnen we hebben veel gepraat verstonden ook dezelfde woorden beseften later waar het echt om gaat dissonanten maakten geen akkoorden…

Amour fou

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.244
De ergste vrouwen zijn de vijanden van het eerste ogenblik en onbegrip tiert welig rond tot men per ongeluk opnieuw op hen stuit en aangeraakt in stukken aan hun voeten ligt vaag wetend hoe het vroeger was de pijn is vreselijk, verscheurd op zoek naar heel en als men dat gevonden heeft opnieuw reepjes stof alleen nog maar geschikt voor pennenlap…