1695 resultaten.
De presentator
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
578 Als je in bent
vaar je wel
je bent je bewust
van het te spelen spel
Je dirigeert
aan een tafel
het gesprek
jouw woordenvloed
heeft geen gebrek
Snelle woorden
duidelijke taal
weinig haperingen
je bent geniaal
Je bent in
je bent populair
je hebt flair
je staat aan de top
jouw aanwezigheid
is geen flop
Je hebt je bewezen
je…
Boer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 tot liters en kakelig volk
geen windeieren leggen
boerengrond tekort
op de aarde
waarlangs, waarover
de onmetelijke monden
gulzige of verhongerend
nog meer voedsel vragen
tot het water aan de lippen
uit diepere gronden
rond de aarde
daarin, daarmee
oogsten visvolken
uit zeeën van groen
is aller honger te stillen
tot algen de tafel…
ons huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 wie glazuurt de pannen
poetst de vensters babyblauw
ik leef in samen, met jouw verhaal
verlichten slechte tijden
met wat schraal gepraat, ach laat toch
de stemmen zwijgen
waar liefde lichter is als steen, zwaarder
dan welke nacht dan ook drink ik
mijn bittere uren aan het gelag dat
ik vooruit betaal
slechts voor jou, voor jou een tafel…
Paradijsdagen
netgedicht
1.2 met 8 stemmen
469 Kokers in de keuken, koters in de tuin
het is feest in het buitenhuis
samen eten en praten
aan een lange tafel, zo
zou het altijd mogen zijn
wij zijn het leven
dankbaar, de zon en de regen
het zachte bed van een lief lichaam
schoonheid om ons heen
Alleen bij oom Somber en tante
Precies breken frustraties los
over…
de jaren vijftig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 als vader uit zijn dak gaat
vliegen borden door de lucht
kalmte kan je redden kees
sust moeder dan nerveus
maar een vuurspuwende berg
heeft daar geen oren naar
zijn bijnaam Vesuvius wordt
met regelmaat eer aangedaan
als vader uit zijn dak gaat
kruipen de kinderen onder tafel
moeders handen vegen
scherven en tranen bijeen
maar drift…
DAAR ZIJN ZE WEER!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
600 gisteren voor het eerst
aan de ontbijttafel in het Dorint Hotel
In Siegen, Westelijk Duitsland
op de dag des heren en dames
zaterdag 5 augustus 2023
Vandaag op zondag wederom
daar zijn ze weer
in frisse vrolijke kleurige kleding
Ze vielen me gisteren al direct op
eind zestig, begin zeventig, was m’n gedachte
we raakten aan de praat aan tafel…
SPRAAKWATER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 Kleuren krioelen nodend aan flessen
in kasten, op tafels van de slijterij.
Drank, geboren uit menige boerderij,
wil voor vermaak zorgen of dorst lessen.
Vrolijk vocht, gegeven door graan en bessen,
schept een vrij dansende gedachtenrij.
spoedig zetelt spitsvondige plagerij,
ontaardt in teugelloos klessebessen.…
Kaatsen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
566 een kind
stenen in een rivier
strooide zielloze beloftes
zoals een boer
zaad op droog zand
mijn vriend
je zei
als de dagen gaan lengen
zullen de vogels weer kauwen
en ook
dat het de schuld
van de schildpad is
ik zei
vandaag kom ik je halen
want het is nog niet november
vandaag doen we de gordijnen open
schuiven we mee aan tafel…
FABULA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Terwijl je aan een kleine tafel zit,
zwerft steeds adem van heel de aardbol rond,
neemt zachtzinnig van de wijde zaal bezit.
Wereldreizen verwennen oog en mond,
als een voortdurende, toch stilstaande rit,
bij ieder, die geniet van smaakvolle stond.…
Het glazen leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
513 toen ik de sporen
bloed buiten
stollend vond
gerust gesteld
plakte ik het
lekken af en
hoorde bij de
nieuwe groep
die de wereld
laat barsten die
in samengaan
energie loos de
historie verbrassen
zonder doel
alleen ogen en
smoel gescheurd
in een te grote lach
uitgebarsten
toen het spuug
van de havermelk
op de gewone
tafel…
Zou ik je moeder zijn..
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
739 Bij ’t Maanlicht staat een tafel
die onvermoeid lankmoedigheid stut,
’t is daar dat ik ontrafel, vervuld van contemplatie
help ik je uit je slangenput.…
Airwaves
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Ik had je net een mail gestuurd
die zo ineens is weggefloept
met de noorderzon verdwenen
in the cloud, gone with the wind
naar 't dak der wereld, Himalaya
maar gelukkig just in time
through the airwaves neergedaald
in 't land waar jij je nu bevindt
eerst ging ik overal op zoek
keek onder tafels stoelen banken
zelfs achter zware…
ELFENPALEIS
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
442 Wenkende tafels en zachte stoelen
mogen zich aanbieden, dankzij de trouw
der luchtwezentjes, die hun wonderdauw
neer laten om door spijs en drank te woelen.
Slaapkamers bewaren vertellingen
geven de gasten blijmoedig voorstel:
"Laat tovergebeuren je rust doordringen."…
Weerstand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
381 Een kat springt op tafel,
de koffie wordt koud,
buiten groeit het gras zonder dat iemand kijkt.
Misschien is dit alles:
de weerstand van het gewone,
het licht dat op de vloer valt
en blijft liggen tot we het opmerken.…
Grijs masker
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
330 wat mijn welzijn betreft ben ik onnozel
doe het verlangen van de tafel weg
mijn stem vindt amper steun als ik iets zeg
al jaren leef ik tussen schuld en wrevel
dat mijn longen in een laag stof rouwen
en alleen maar zingen na een sigaret,
blijft voor mij een sober geschetst portret
waar ik maar zelden iets naast kan bouwen
toch rijd ik graag…
Vieren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
414 Ik dek de tafel voor één,
met stilte als gezelschap
en herinneringen als brood.
De kamer ruikt naar vergeten dagen,
naar koffie die te lang koud bleef.
Ik hef mijn glas
op alles wat niet werd —
de liefde, de hoop,
het kind dat ik niet meer ben.…
Eenduidig
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
324 kamers waar dagen
telden als verloren
de mok met barsten,
de sleutels zonder
deur, soms noem
ik het herinnering
maar meestal gewoon
sleur
want ook ik bewaar
een spoor van wie
ik ben geweest
in kasten,laden,
in alles wat
verdween het
meest
de horder stapelt
verder tot alles
nauwer wordt
ik houd nog ruimte
over, een tafel…
het getergde lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
140 Als speler die
van het spel houdt,
die zich pas afvraagt
waar hij beginnen moet,
nadat de dobbelstenen al,
als een verloren hoofd,
vele verspeelde rondes
over de tafel zijn gerold.…
Aanwezig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
128 Zullen ze het begrijpen,
hoe vol de kamer ook is,
dat het bij ons stil kan worden vanbinnen,
dat we alleen maar hoeven te kijken,
te luisteren en te voelen
hoe geliefd we zijn,
twee kopjes, nog warm,
naast elkaar op tafel.…
ROMMELDAMS KANNIBALISME?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
121 Soms kan een kapoen de tafel sieren;
buurman de Markies zal zich beramen
wat hij straks lovend of lakend zal benamen,
kijkt verstard, zit inwendig te tieren.
De edelman, er uitziend als een hoen,
wil geen medeschepsel van hem eten,
blijft eigen dierlijk voorkomen eer aandoen.…
Bord van leven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
814 Op het bord wat leven heet
ligt niet altijd dat wat je lust
wat je lekker vindt, aantrekkelijk vindt
soms krijg je dingen door je strot geduwd
die je eigenlijk niet door de keel krijgt
maar je moet slikken en doorslikken
niet kicken eerst gewoon slikken, later kakken
soms is het ook echter, echt kicken met je smaakpapillen
welke je beloningssysteem…
Een zomerdag vol hartstocht
hartenkreet
3.5 met 28 stemmen
3.210 Het bronzen kaarslicht fonkelt in je blauwe ogen
Plukken de gedachten die ze in de mijne lezen
Je lippen nog vochtig van jouw laatste slok wijn
Je handen om jouw gelukzalige gezicht gebogen
Je armen liggen over de afgeruimde tafel
Jouw vingertoppen strelen verlangend mijn handen
Minuten lang kijken we elkaar erotisch bespelend aan
Laten me…
VRIJHEIDSMAALTIJD WESTERKERK AMSTERDAM: 'LEKKERE KONTJES'
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
273 Thomas de Bres een goeie speaker
vraagt niet om een openingsgebed
maar wel om stilte, stille stilte
om naar de kerkklokken te luisteren
ik krijg direct een brok in de keel
ik vermoed geen hap meer te kunnen eten
de vrijheidsmaaltijd neemt z'n aanvang
er is geen wijn, maar wel broden
ik kijk naar de sfeervol gedekte tafel
naast plakken…
een winterdag bij cafe Oortjeshekken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
763 droeg
wij zijn geen zondagswandelaars die zonodig de benen moeten strekken
maar we wilden wel het weiland in naar een van winters mooiste plekken
weet je nog Dolly bij cafe Oortjeshekken
de weg naar de voordeur was haar lang genoeg
we zagen de rietganzen aan de rivier en keerden terug. het was nog vroeg
in het huiskamercafé waren ze de tafels…
Moederkloek
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
2.134 Om te vergeten hoe het huis beeft
Hoe tafel en bed in slijk verzonk
Omringd door dik beton
Hoor ik het gesuis in mijn schedel
Een hersenvlies dat scheurt
Rondom verspreide scherven
Glassplinters waarin ik rol
Tot ze me sussend naar boven draagt…
Dus vredig de avond
gedicht
3.2 met 20 stemmen
18.849 Terwijl het laatste gedicht het tijdstip verteert
staat de maker geledigd op van zijn tafel
hij reinigt zijn vleesmes en kijkt uit het raam
op de sierbestrating zieltogen de bladeren
verlost van hun zomer, de windengel hurkt
in het eeuwige onkruid en wacht tot er tijd is
dus vredig de avond vol afscheid en oorlog
wereld waarheid en liefde…
't Is lang geleden (8)
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.300 En vlak na 't bidden praatte je niet hard:
'T was of een heel fijn, een heel prachtig ding
Rondom het eten over tafel hing;
En dankbaar was ik dan met heel mijn hart,
Dat we zo prettig bij elkander zaten;
Behalve 's maandags, als we zuurkool aten.…
Het souper
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.148 't Werd stil aan tafel. 't Was of wijn en brood
Werd neergeslagen uit de greep der handen.
De kaarsvlam hing lang-wapperend te branden
En 't raam sprong open door een donkre stoot.…
Naar buiten
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.634 om zich heen
uit fronsende stenen valt een argwanende blik
een bedompte lucht maakt dat ik bijna stik
ik schreeuw om hulp maar blijf meer dan alleen
een stoel kraakt onder mijn schokkende lijf
mijn pen geeft haar laatste leven aan papier
ik strooi er woorden als 'was jij maar hier'
al weet ik dat jij was en ik eenzaam blijf
op de tafel…
Koor van ongehoorde waaibomen
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
903 Zelfs nu we tafel zijn
waar ze aan eten met onze
poten tussen hun benen
en onder hun blote handen
ons hout, zijn we vergeten:
gesprekken voeren ze aan ons
en kinderen die van geen
witlof willen weten.
Maar allemaal hebben we
blad gedragen, tegen
wilde luchten de wind
in ons tekeer voelen
gaan.…