1774 resultaten.
Gebed van een moeder
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
940 dan
om te accepteren
wat hij en niemand veranderen kan
Lieve Heer geef me nog wat tijd
neem die onrust van me af
ik vlucht naar het bos
luister daar naar de fluisters
van de natuur
laat daar regelmatig los
datgene wat hem en mij
in de greep van onmacht houdt
ik ben bang, heb het koud
dat ik die onlosmakende zorg
meeneem in mijn graf…
La loi c'est moi
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
451 Roermonds wethouder Jos van Rey is een paar dagen geleden als een feniks uit z'n graf opgestaan en figureert nu als gebeten hond in Wim's snelsonnet van vandaag -
en terecht, laat daar geen twijfel over bestaan!…
Ach Europa
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
243 priesterzetel
onafscheidelijk van zijn droom
van recht in vrijheid en
gelijkheid
in zijn haveloos hotel
Was jij niet ooit die ene schoonheid
die Fenicische prinses,
jong en maagdelijk behaagd
door Zeus die jou slim had belaagd
Ach, kwam zíj nu maar in opstand
rees zíj maar in vuur en vlam
als een strijdbare madonna
als Marianne uit haar graf…
Cosa nostra
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
210 Wie de natuur in algemene zin
dus niet alleen het zichtbare der bijen
plantages sawa's boerenlanderijen
waar men teelt in groene kwekerijen
de citrusvruchten en mediterrane
magnolia's naast al dat subterrane
graaf- en vraatzuchtminnend beestgewoel
noodzakelijkerwijs beschut en koel
onzichtbaar doch uit puur natuur ontstaan
laat ook dat…
in scene gezet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
210 zo mijn erbarmen dragen
die in eigen handen
zijn gelegen
neen, hoe vruchteloos de nachten
ook plukken aan de rituelen van
een leven lang sterven in hoogmoed
waar vaandel en graf elkander
bestrijden met eergevoel dat licht
bestreken is met een vleugje zoet
het zal de hel nimmer betreden
daar waar liefde nodeloos zich
aan valse goden had…
Julie
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.030 Deze julimiddag voelt uitzonderlijk
jong nu ik na lange en doffe maanden
aarzelend je grijze graf weer durf
te zoeken. Langs de zomerbeschenen granieten
steen begint in een hoek witte klimop te
groeien alsof je nog zou leven en volop aan het bloeien bent.
Julie, mijn kind, let niet op deze milde
en onverwachte tranen.…
Dieper
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.446 Onder de zeespiegel ligt het wiegend graf.
Er hopen zich knoken op:
de schedel van een waaghals
het bekken van een wees
de wervels van een wegpiraat.
Boven de wolkensluiers
In het trillend blauw
Hoor ik de ijzervogel naderen
landend met klapwielen
een mensenlading in de buik.…
postmodern
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.378 Eindigt eeuwig zoeken in het graf ?
van materie die er geen is…
tempo doeloe
gedicht
4.1 met 49 stemmen
42.909 op kwam dagen
als jij je culinair had uitgesloofd
de onvolprezen geur van Indisch eten
je huis een pasar malam in het klein
we dronken kelken toeak na ’t festijn
ik zal je ajam roejak niet vergeten
je hebt je leven hier met trots volbracht
nu heeft de koude klei bezit genomen
van heimwee naar de gordel van smaragd
maar uit je kille graf…
Afscheid
netgedicht
3.2 met 22 stemmen
2.900 Zwart vol wolken is de hemel
zwart vol tranen is mijn hart
zwart van zouten zijn mijn ogen
zwart van snikken is mijn smart
Want voor altijd is dit afscheid
nooit meer zien wij haar terug
Straks sluit de toegang tot haar graf
en de zon verdwijnt van haar gezicht.…
Woningloze
poëzie
4.3 met 148 stemmen
11.940 Het zal lang duren, maar de tijd zal komen
Dat vóór de nacht mij de oude kracht ontbreekt
En tevergeefs om zachte woorden smeekt,
Waarmee 'k weleer kon bouwen, en de aarde
Mij bergen moet en ik mij neerbuig naar de
Plek waar mijn graf in 't donker openbreekt.
------------------------------------
uit: Serenade III (1938)…
IK zat toen heel stil te werken
poëzie
4.1 met 18 stemmen
5.104 IK zat toen heel stil te werken,
de boeken waren als zerken
voor me, ik wist wel wat
elk graf in zich had.
Mijn lijf zat daar in een kamer,
boomtakken voor het raam er
heenkropen en weer, vervelend,
met groene bladen al geelend.…
Wie ziet niet soms zich liggen in de kist (1919)
poëzie
4.5 met 16 stemmen
1.659 Wie hoort uit 't graf niet roemen, stil voldaan,
Deugden die buiten hem geen sterv'ling wist?
Wie denkt niet bij zichzelf: Wonderlijk is 't,
Dat alles dan gewoon zijn gang zal gaan,
En het heelal 't de moeite van 't bestaan
Nog waard zal vinden, als 't zijn luister mist?…
Aan de Hollandse wal
poëzie
4.0 met 19 stemmen
5.676 'k Heb mijn kromgesloofde leden
Op zijn bodem uitgestrekt;
'k Heb hem met mijn lijf bedekt;
'k Heb hem met mijn arm omvademd;
'k Heb zijn lucht weer ingeademd;
'k Heb zijn hemel weergezien,
God geprezen op mijn kniên,
Al de doorgestane smarte
Weggebannen uit mijn harte,
En het graf van mijn geslacht
Dìt mijn rif terug gebracht!…
dát kind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 stenen
onwerkelijk is het hier en koud en grijs
door God verlaten, zielenloos de prijs
voor 't pijnvol heden dat ook mij laat wenen
ik huil om ’t kind dat hier eens droomde
vol van het leven en in een fantasie
streed tegen draken met een zuivere magie
dat lachte, huilde, elke angst weghoonde
waar is nu ‘t leven onder ’t vuile gruis
ik graaf…
tranenregen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.666 namen vervaagd op oude zerken
glanzend in de kille lenteregen
druipend van de bedroefden
rondom de langwerpige kuil
sparrentakken gestoken
in de randen van het graf
kerstgroen zonder blijdschap
druppels kletteren op blank hout
onwillig langzaam en schokkend
verdwijnend door groen in de aarde
voor altijd
even dacht hoopte ik
dat je…
Het volgend rondje
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
925 zat omdat
hij zoveel mooie jaren
van mijn leven had gejat
vier jaar geleden
op een koude kille dag
is hij toch opgestaan
met in zijn hand verleidelijk
de warmte van het glas
hij liet mij begrijpen
dat ik toch heel gewoon
zo naar de zon kon reiken
zelfs als het weer ook
zwaar bewolkt en donker was
maar in zijn jas
geurde het graf…
Liefde zaaien haat oogsten of Sin-Die, please II
hartenkreet
3.7 met 31 stemmen
2.827 verhuist
van pels naar pels
huis naar huis
je bent niet meer
dan een zuigende luis
eenmaal bloedverzadigd
spring jij over ongenadigd
besmettend mensen met Hepatitis-C
lazerus en stoned van Heroïne en Coke
doet veilig vrijen bij jou niet mee
ik zal als jij in de aarde verzinkt
een stuk vel overblijvend
met mijn naam geínkt
op jouw graf…
sinds jij er niet meer bent
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
878 nooit was je er zo duidelijk
als nu je niet meer bent
nu de anders drukke telefoon
zwijgt als het graf
de thuiszorg niet meer belt
de dokter evenmin
je zeep niet meer opraakt
of je speciale kaas
geen baterijtjes voor je hoortoestel
geen zakdoeken of ondergoed
geen weekend meer bij jou
of jij bij mij in huis
ik mis je in de dingen die…
"Zand erover"
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
599 voorbij de taal, die mij de ogen sluit
uit mijn verbaasde mond ontbreekt geluid
hoor ik het muiten van de golven
tussen morgenstond en avondval
ver voorbij mijn taal die een andere toonsoort fluit
onderwerpt zich aan een tijdloos verval
lijken woorden anders, in een vals licht
bestoven, waarin ik niet wil geloven
stuiven mij de oren dicht,graaf…
Meibloesems II.
poëzie
3.0 met 14 stemmen
2.114 Ik kwam getogen uit mijn donker huis,
De lippen zwijgend en het aanschijn bleek,
En stond bij 't graf en weende... en zie! daar bleek:
Zij was verrezen uit haar dodenkluis.
Zij neeg tot mij haar stralend aangezicht
En voerde me in haar armen ver van de aard,
In blauwe lucht en gouden lentelicht.…
Steen en Zand
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
978 vertrouwd
alsof de bewegingloze steen op de muur nooit uit elkaar zou spatten
Helaas, echter deze steen was in zand veranderd
zand die soms met de wind meewaaide naar het westen
of met de zee meevoerde naar het zuiden
naar overal en nergens
Terug naar mijn land, zag ik mijn familie naam niet meer
Ik zag alleen een steen,
die boven het graf…
zingen nu luidkeels de mussen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.033 het gelid
struiken die snel uit de kluiten groeien
een soort dat kort na het eerste bloeien
wordt gekapt omdat de stam op dikte zit
ik zag je vallen in een sterke vlaag
gestrekt moest je de natte aarde kussen
je kruin ging voor de eerste keer omlaag
je ouders kunnen hun geweten sussen
van jongsaf aan was jij altijd een blaag
op jouw graf…
Geen rivier te koop
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
945 Rond mijn graf woekert
alleen nog maar brandnetel.
Een walm propt zich vol met
verstikkend zwart geween.
Letters zinken voor eeuwig
weg onder mijn zware kleed.
Geen rivier kan het razende vuur
tot eindeloos schreien dwingen.
Enkel de doodgraver kan de
onbegraven kreten horen binnendringen.…
Oude dromen
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
2.082 werden trager
en je woorden bleven haken
tot de glinster van de daken
licht en de schijn wat vager
het verleden schouwt en vraagt
wat is de zin geweest, de reden
heb ik te weinig in stilte gebeden
of is het de tijd die zo vertraagt
en
soms kan je haar gelaat ontwaren
als je jouw ogen aan haar luister went
maar
dan graaf…
Nog 1 kans..
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
2.172 Ik mis je steeds weer iedere dag,
en denk vaak aan de tijd dat ik je zag,
is het verstandig dat alles weer goed komt vraag ik me af,
of neem ik die vraag mee in me graf?
Ik zal het nooit te weten komen,
maar onze tijd samen is om te dromen.
We proberen het nog 1 keer,
en doen elkaar nu nooit meer zeer!…
Liefdestrouw
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
3.142 Jaren van lief en leed deelden ze samen,
beloofden elkaar trouw tot aan het graf,
leefden ten volle, namen wat het leven gaf
tot in haar denken lelijke hiaten kwamen.
Omwille van de rust zegt hij nu dikwijls ja en amen.
Zij vindt zijn zorgzaamheid bemoeizucht, straf,
scheldt, moppert, protesteert en blaft hem af.…
Uitgespeeld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
2.210 die amper bewust waar zij zich bevindt
haar starende blik aan ‘t beeld verbindt
als houvast voor haar wank’le balans
Schijnbaar stoïcijns loopt ze over ’t grint
haar hart klopt fel in een razend cadans
bij d’r knielen; nog in dromen verzonken
Als de aarde haar tranen heeft gedronken
schikt zij het bedrukte lint aan de krans
die het graf…
dan verknekelt verstand
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.373 breek sterren
uit Gods firmament
doof koude vuren
in bakken cement
verhard ze in tijd
in het zwart van de gaten
zoekt de hemel zich kwijt
splijt de maan in
haar laatste kwartieren
dan is er geen licht
om de dood te versieren
geel is de schaduw
het duister legt af
in de kou van het graf
dan verknekelt verstand
in het botsen van botten…
OP HET KERKHOF
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.827 De dode blaren stuiven om de zoden,
Waar bloemen groeiden eens en donzen klaver,
Geboren op een graf en daar gestorven.-
Een spade dragend, het gelaat doorkorven
Van rimpels, stapt een stille dodengraver,
Teken van leven, door de hof der doden.…