Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

Carpe Diem (de nacht & de dag)

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.054
de sterren Alleen en de bomen Door het bos zie ik ze Door de duisternis voel ik ze Doelloos dwaal ik In de koele ochtendmist In de eerste dauwdrupjes Geen pad leidt me Geen angsten volgen me Alleen en de luikende nacht Alleen en de tijdloze vrede Door de mist zie ik ze Door de duisternis rijst ze Doelloos dwaal ik In het eerste zonlicht…
Arnelfan21 februari 2003Lees meer >

Valselijke wroeging

netgedicht
4.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.342
Nachtelijk duister met warm lichtende stralen Bereikt mij niet maar verkiest naar buiten te schijnen Dan klim ik klauwend met gescheurde nagels Omhoog in de nat bebloede gordijnen In mijn open hermetisch afgesloten winderige kamer Ben ik verkrampt en zonder inzicht Voel ik mij rillerig slijmerig versteend Zweet ik onderkoeld door zonlicht…

gesprek met de vos ( 1 )

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 986
in echo’s laat klinken `ik ben hier, kom maar of zal ik naar binnen komen, overal rondneuzen, de pislucht en veren doden’ `nee, ga weg,’ zegt de vos `ik ruik je oude adem en het gevaar van mensenvlees’ verschroeid ons eigenlijke mijn paleis is het marmer van de golven uit zeeschuim `ik ben de vos’, terwijl hij likkebaardend het zonlicht…
Rieg28 februari 2008Lees meer >

het is mei Monet

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 771
terloops zingt zij blindelings, het eeuwige lied ter illustratie der hangende brug, lelies, bomen tot aan het huis en achter de brug, de reflectie van rust op ruisend water, de getalenteerde lente, een intuïtief kunstenaar, bespeelt het beeld en penseelt abstracte taferelen op gedragen fluister ook de avond ademt het laagstaande zonlicht…

Visser 50 v. Chr.

gedicht
2.0 met 119 stemmen aantal keer bekeken 38.163
In een bocht van de grote rivier heb ik een zoon mogen maken en hem in het dampende zonlicht der vroegte mijn knopen geleerd. ------------------------------------------- uit: 'Getierd hebbende doden', 2003.…
Benno Barnard26 februari 2019Lees meer >

De reis van eeuwig zijn

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.135
vreemd hoe beiden het toeval deelden zonder woorden gelijktijdig de plaats ontmoetten alsof ze voelden hoe de doodstrijd langzaam binnensloop het lichaam zich klaarmaakte voor de reis van eeuwig zijn er kroop angst in hun gemoed nu ze de verduistering zagen (dit was anders dan de andere dagen) en wolken die het zonlicht verstopten voorspelden…
Merel6 november 2008Lees meer >

Bijna zo dichtbij

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.082
Met het laatste zonlicht ver achter de bomen verscholen versierden duizenden sterren delen van de lucht. Vergelijkbaar met de lapjes gele stof in de vorm van een ster op warme winterjassen. Vluchten had geen zin.…
Ilona24 april 2009Lees meer >

Dodenklacht

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.412
Laat dicht de luiken; 't zonlicht dringe Niet in deez' ruimten, waar geen morgen Haar langer wacht. Ga, laat m'alleen met mijne dode. 'k Wil mèt haar zijn in d'eerste wake Van hare nacht. Ik wil de teedre woorden spreken, Die 'k nog voor haar in 't hart bewaarde; 'k Zei niet genoeg.…

Overtocht

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 764
bloeit in de vaas van jouw ogen dicht bij elkaar (al wat we aan liefde hadden samengebracht, op vingertoppen licht) voetstappen vinden vlijt gekeeld donzen uren die wiegen onder de naakte zon balletten in jou en mij als (opus operatum) van zekerheid binnen onze ogen een, twee, drie in de warme dans met geurend lavendel die het zonlicht…
Quicksilver1 februari 2010Lees meer >

Blauwbaard

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.189
kruimeltjes vooruit was hij het zeker in hun ogen want het goede kwam van boven als men hem er zou beloven dat de pot die er voor stond men met een centje wilde doven En zo liepen zij steeds heen onschuldig om die eerste steen met duizend sprookjes in hun hoofd die er toch waren om te dromen want de Blauwbaard zou ze lomen als het zonlicht…
jan haak17 april 2010Lees meer >

Naderend afscheid

hartenkreet
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.281
Met knoop in de maag open ik de deur naar de kamer met bekende ziekenhuisgeur Onder het frisse witte laken lig jij heel vredig in ‘t zonlicht op je zij Rustige adem, blosjes in je gezicht omdat zojuist iets je hevige pijn heeft verlicht Voorzichtig streel ik je broze grijze haren, en hoop dat je mijn bijzijn toch iets kunt ontwaren Ik kus…

Wat ik wel weet

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 841
zo'n zuiver lied hoor je alleen in het voorbijgaan zingen lach in het zonlicht, zing, huil in het duister en fladder door de nacht maar huil nu niet meer slaap tussen de sterren droog je ogen aan de wind.…
Vloedlijn26 januari 2011Lees meer >

Kasteelheer

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
Het boekenkasteel is leeg zonder hem, want er wordt niet meer door hem gelezen, de stof zal toenemen zonder dat iemand zich daarover bekommert, de letters zullen miraculeus verdwijnen als door teveel zonlicht of boekenwurmen.…

Vreemd wezen, onze geest

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Gelukkig dan de mens, wiens geest, zijn adel voelend, Aan 't kleine en duist're ontklimt, naar 't grote en ware trekt, En, uit de nevelkring in 't zonlicht opgestegen, Steeds reiner lucht doorklieft, steeds schoner land ontdekt!…

Het ontgroende herfstbos

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
Zich in het zonlicht mocht baden; en zich weelderig mocht verpozen in de zomerwarmte bij een zomerzoen. Onder het motto voor niks gaat de zon op; en het met minder moeite voor het meerdere doen.…

Mozart

gedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.503
Het vroege zonlicht trilt in de cipressen, Drijft als een blonde schaduw over 't gras En stroomt, huiv'rend in 't hoge vensterglas, In 't blank boudoir der grijzende comtesse.…

Chios Zeus en Hera

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 660
Wie nooit in een dal heeft gestaan weet niet hoe de berg eruit zien statig machtig en groots torent Zeus ver uit boven de Godenzonen waarmee hij zich omgeeft zijn echtelijke en buitenechtelijke aan zijn voeten zijn geliefde Hera haar venusheuvel glinstert in zonlicht haar lippen altijd gereed om hem te ontvangen die zij liefheeft gaat…

vrolijke muts

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 615
al dertien jaren brengt haar in de tienertijd waarin ze met vriendinnen hele dagen vol mutsen mag over van alles en over niets zo mijmert zij stiekem soms dat voor prins pannenkoek zij de ware keukenprinses is over de prins op het paard die haar bij de hand neemt voor een knuffel of een kus met kroonjuwelen versiert laat zij het zonlicht…

Schaduw van het nu

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 476
Een uur kan oplossen als sneeuw in zonlicht, of blijven hangen, zwaar van onverwerkt gevoel. Buiten beweegt, maar raakt mijn ritme kwijt — tijd buigt zich naar de intensiteit van aandacht. Verstilde herinneringen kloppen als hartslagen in het heden, hun contouren vervagen, maar hun lading blijft.…
CB22 oktober 2025Lees meer >

Inedia bonedia breatharia

netgedicht
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 363
Inedia het kwakzalverig zogenaamd kwikzilverig vermogen der lunatische herfstkorstmosnauten heeft in kringen der vrijzinnig hervormde pranagelovigen een revolutionaire wending genomen onhoorbaar zacht fluisterend wordt beweerd dat het menselijk vermogen om, ook onder de zeespiegel, zonder voedsel te leven hetgeen niet tot het rijk…

Blij met jou

hartenkreet
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.451
Bladerend door het verleden legt mijn gedachten mooie momenten vast en ik zie hier op mijn netvlies dat ‘de vrolijkheid zelve’ een term is die voor jou moet zijn bedacht Want ik zie je nog zo dartelen je blonde haren weerkaatsen het zonlicht geven dat gouden randje aan iedere dag het gefluit van de vogels wordt monotoon alleen bij…

Het zonnespectrum

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.894
Ik hield een prisma in de hand En wierp een schijnsel op de wand, Dat, schoon het zonlicht, doorgaans wit, Uit zijne aard geen kleur bezit, Zo velerhande kleuren droeg, Dat ik mijzelve, peinzend, vroeg, Hoe toch dit klaar, doorschijnend glas, Dat zelf volkomen kleurloos was, Al deze kleuren scheppen kon En halen uit het licht der zon.…

Gedachten avontuur

hartenkreet
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.669
Gedachten temidden van een bos krachtige eiken die knoestige takken ver in het rond uitbreiden hier en daar door schaduw van groene brede kronen verraste ogen naar een licht- heldere blauwe hemel leiden en lopen langs een smal zandpad waar doorvallend zonlicht groene bladeren bespeelt donkere en felle kleuren grauwe stammen het rijk…

Reïncarnatie

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.017
Want elke dag breekt weer een prille morgen aan spant het hemels laken strak zonder één vouw klimt zonlicht langzaam hoger uit het oosten lijkt de natuur op levenskracht te proosten met helder sprankelende druppels dauw de vogels kwetteren luidkeels een samenzang als vederzachte stralen warmte spreiden bloembladeren zich aarzelend ontplooien…

Speelmans-deuntje

poëzie
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.895
‘k Roep tot morgen Vaarwel aan mijn zorgen, Als ik druiven-zonlicht speur! Hoe lokt het uit mijn vedel, - Veel bloempjes draagt in Mei De wei, - Die liedekens zo edel, Dat allerzoetst gevlei: - “Vlugge lansje, Kom een dansje~!” “Aardig zusje! “Geef mij een kusje!"…

KRANKE ZIELEN

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.095
Om zijn slapen wond de waanzin Als een mist de sluierdoek; In de lente weeft het zonlicht Blaadren aan de dorre boom, Maar kan zijne geest niet wekken Uit de boze, bange droom. Onder zilvergrijze abelen Zaten zij, hun brein omhuld Door de neevlen van 't verleden, Blinden waan of eigen schuld; Kranke zielen! kranke zielen!…

in het duister geklemd

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 833
op bruin, zwart en roze, ooit door straten gelopen uit hun stappen komen woorden ze schreeuwen het rennen, het neerschieten tussen hoofd en gele ster afgeschoren haren winden zich rond assen zonder spiegelbeeld, rond verbrande wimpers; de borstels hebben geen weet van de doden ik fluister hen een paar woordjes toe een streepje zonlicht…

inspiratiebron

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Mijn inspiratiebron is groot onpeilbaar diep oneindig hoog De dichtersgeest in mij ontwaakt en woorden rijgen zich aaneen uit bronnen diep verstopt nu komend aan het oppervlak van mijn eertijds verwrongen geest De vrijheid boeit me en veel meer Het warme zonlicht evenzeer een madeliefje in het gras Het fascineert me ja nu pas Mijn hennetje…
Nedra14 mei 2012Lees meer >

De bladeren

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.096
Nu lopen alle blaadjes in het zonlicht langs de wegen, Nu dansen zij hun rondedans de mensen voor de voet, Nu ruisen zij hun vrijheidslied de oude bomen tegen, Die weten, dat het bladervolk zo 't elke jare doet.…

Straattoneel

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
Schraal wentelt de dag zich in het flauwe zonlicht. Door de eerst gevallen druppels van het grijze wolkendek, bezie ik opnieuw het zo bekende tafereeltje van mijn straat. Dezelfde mensen lopen, als een figuratie van het leven, over hun eigen, platgebaande wegen. Ik hoor de uren die de kerk in de verte slaat. Dof klinkt het geluid.…
John Kroos12 januari 2016Lees meer >