464 resultaten.
Vrijheid van 't woord
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
530 We hadden
hard gefietst
de bui
nog in het hangen
Eindelijk
een schuilplaats
onder Hollands eiken
hun kroon nog droog
In plaats
van 'praats'
verlangen
naar ernst in ons spreken:
Er wordt gemoord
omwille
van de vrijheid
van het woord
Het hoge woord
komt er uit:
vrijheid....
wordt verkeerd begrepen.…
Familiebed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 Schiet me, schiet me
schiet me naar de hemel
boven in de eik, iedereen
blootvoets op het familiebed
.....Kom erbij, hier ben je vrij!
Wij hoeven nergens in te geloven
behalve in elkaar, ook de zanger
is los, hij lacht om zijn amulet
en zwaait naar de oude man:
.....Kom erbij, hier ben je vrij!…
Festina lente; 3. De Muis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 "
vroeg de eik terecht
(toch?).
"Het is in onze familietraditie verplicht dat een broer
of neef polshoogte neemt van het joch
waarvoor het betreffende meisje is gezwicht.
En dat is dus mijn beste maat,
Bolle de rog." (vol in ’t licht)
De vondig gespitste muis keek alleszeggend naar de eik.…
Weer werd wat afgewerkt
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
2.605 Zoals er grassprietjes zijn
en eiken,
zo verschillen mensen
in wat ze kunnen
en in wie ze zijn,
maar weer werd wat afgewerkt
in harmonie en elkaar begrijpen.…
Wachten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Als het tasten van een oude eik
in donkere aarde
of het waken in stilte
van vestaalse maagden
wachten wij, niet op iets
maar om het wachten zelf
tot de cirkel zich sluit
en reflecties de spiegel
voorgoed verlaten en
zich wentelen in eigen licht.
Dan pas komen we aan
waar we nooit vertrokken zijn.…
de dood van een kleine leeuwerik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 de trommelmaaier
tot de tanden gewapend
vlijmscherpe zaaier
van de jonge dood
cyclomonster met messen
het gras schreeuwt het uit
de hoogbejaarde
eiken kijken zwijgend toe
kleine leeuwerik
in gekortwiekt gras
je vleugellamme lijfje
jouw zang zal ik nooit horen
levenslang gemis…
SAMEN OPGAAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Het grote loofwoud herbergt
binnen zijn takken en twijgen
allerlei klein leven
dat ontelbare klanken uit
vol blije verrassing
vurige liefde of woede
overwinning en nederlaag
om zich telkens te verenen
in de nuchtere adem
die als tweestemmig koor
door eiken en beuken waait.…
'K voel mij de mens niet meer dan 't dier verwant
poëzie
3.8 met 18 stemmen
2.382 En de eiken aai 'k: zij voor mij aaiend reiken
Naar Brahman's zon, die hen, mijn waaiende eiken,
Vroeg 's morgens, 's avonds 't laatst bediadeemt:
Niets dierlijks, mens'lijks, ja - want Brahman ken ik
Als 't wereld denkend Ene, en Brahman ben ik -
Mij is, Zijn Zelfbesef, niets godlijks vreemd.…
De val van de Uil
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.240 Weer zat ik hier aan het water
bij mijn eik - ver van de stad
vol van vragen over leven
hoe het Goede na te streven
maar ik kon geen antwoord geven
want ik wist niet hoe of wat
Dus ik vroeg het aan de uil
die op een eikentakje zat
En hij gaf me toen een antwoord
dat ik nimmer meer vergat
Als je weten wil - mijn beste
hoe het Goede wordt…
Verhangen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
1.642 ’s Nuchtens, over winter, hangt 'n
schuwe schooier in de top
van een eike, langs een wegel,
witgeijzeld, aan 'n strop.
Zijn gerokken lijf, in vodden,
wiegelt met een doof gerucht
van de takken, lijk de slinger
van een uurwerk, door de lucht.…
Dodona
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.127 Woudduiven brachten de boodschap aan
te luisteren naar het bladerruisen
in de kruinen van de eiken
Sprak daar Zeus niet met paarse
vermoeide lippen de toekomst uit
orakelend, bliksemend gods woord
via mannen met blote voeten
onverzorgd als bomen in het bos
bladerval, dode tak en hangend mos…
De Kartonnen Graal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
443 Bladeren van alle getijden,
op drift door tijdloos glas
van wederhoor of flessenhals,
hebben in weerwil van de dag
de ogen met wimpers gesloten,
anders zouden zij zijn als
lankmoedige waarheden,
verward in uren die slaan
als zogende zweepslagen
aan eiken, wijkend voor de wind
om te prediken zonder
zelfs maar kort te versagen.…
Nachtbrief - 2
netgedicht
3.4 met 62 stemmen
1.138 ik taal niet naar nachtschade
en blind geschreven dagboeken
ik heb huizen van eiken planken
hoge kamers vol dappere woorden
versleten leer in de plooien van mijn voeten
zakken van vrienden, pas gewassen sleutels,
pakken jodenkoeken, snoeppapiertjes en
kilometers inkt om de dag uit te schrijven…
Eenzaamheid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
656 EENZAAMHEID
Eenzaamheid
woekert in haar
als de wortels van een eik
onder het asfalt
die vertakken naar overal
haar eenzaamheid
is als de schubben
van een vis
hard en ongrijpbaar
ze wil vluchten
en zich van het gevoel ontdoen
maar als leeuwenklauwen
heeft het zich
in haar vastgeklampt
ze bijt en wil verbijten
tranen…
Wildernis van ziel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
539 De dagen,
verloren geen schoonheid
tussen eiken, beuken en wilgen
groeide ik
uit mijn hemd
en uit mijn dromen
in rookwolken
nachtwouden
speelde ik
indiaantje met mezelf
tegen blanke betweters
ik verbond mijn geest met vrede
in deze wildernis van ziel
liep ik weg uit de stad
van de dwaasbeschaafde mensen
om in het wilgenwoud…
Nostalgie 2
gedicht
3.0 met 2 stemmen
5.701 Talrijk de dromen over de
tuin in het bos vogels
die de ochtend verslaan het
bronstig kikkerlied egels
melk drinkend uit de handpalm
de zomer musicerend uit
open deuren Ravel gespeeld
door volwassen kindervingers
en in de nacht de knarsende eik
rillend van de boze toekomst
---------------------------------
uit: 'Het depressionisme'…
overal
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
715 twee stukjes blauw verlangen
waar nu die schaapjes hangen
hoog in de lucht
wiegende korenaren
blond als je gouden haren
de wind die zucht
koriander en dragon
een warm straaltje zon
de stoere eik tegen mijn rug
in alle dingen
die mij omringen
vind ik je telkens terug…
zachte huid
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
696 in het landschap
van de zachte huid
ontwaart voor mij
nieuw leven
de bast van de
oude blauwe eik
opent zich als
een jonge maagd
om zonlicht smachtend
te verweven
met een roep die
om bevruchting vraagt
en doet niet anders
dan wordt opgedragen
door de ringen van zijn
bestaand verleden
maar zich ook opent
voor geleedpotigen…
[beeld]
gedicht
2.6 met 18 stemmen
7.918 Hoe een beeld zich in je taal slaat, je
stem verspringt, je hert verschiet - hoe
zijn roos overloopt, de wijn van
eiken is, roemer voor stenen,
de tafel gonst van honing en
de uil met bos je mond ontkorft -
behoort bos zijn botten toe, vuur
zijn voltooiing, wat as - wat jij?
-------------------------
uit: 'Speling', 2005.…
Misschien wel...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
515 ik zag
hoe jij ook stiefelt
met een beladen koffer
vol twijfels en vragen
gelijk de eenzame eik
die met al zijn kracht
wacht op lumineuze dagen
misschien wel
waren het je weke ogen
die net iets te lang
in de verte bleven staren
een ogenblik
beleefde ik jou, je wereld
de weemoed van jaren…
Asbestemming/5 februari 2007
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 Rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde
die zachter voor je zal zijn
dan je leven ooit kon zijn
of geweest is
nu zwarte, kale stammen ten hemel reiken
nu vroege tulpen aarzelend hun bloemen tonen
nu een nieuw seizoen begint
regen zal je dorst lessen
de eik zal je beschutten
rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde.....…
Onweer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
156 Dan plots ’n daverende klap,
D’oude eik is doorklieft,
Valt reddeloos terneer,
Na eeuwen is d’eik niet meer.…
het arboretum
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.060 wilt u schrijven over bomen
van die opgeschoten knapen
in hun bladergroene truien
laat uw stemming niet
verbruien door de kwakkelende
iepen laat uw zinnen niet
verzieken door de ijle
populieren die in ellenlange
rijen langs oneindige rivieren
slechts de marsmannen
plezieren en neem afstand
van de eiken zelfs de
allerhoogste eiken hebben…
Houtbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
451 Ik zie blank hout
het is eiken, geloof ik
dat houdt levenslang
de dood doet niet mee
aan de uitverkoopwoede
schreeuwende letters als
nu kopen pas in 2015 betalen
zijn aan hem niet besteed
al laat ik mij nog niet kisten
die mooie zilveren draagbeugels
op stelling twee neem ik vast mee
wat zal mijn laatste lach
stralend zijn…
de dood van een kleine leeuwerik (2)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
423 de trommelmaaier
tot de tanden gewapend
vlijmscherpe zaaier
van de jonge dood
verscheurend cyclomonster
hoor het gras schreeuwen
in het open veld
je vleugellamme lijfje
kleine leeuwerik
ongehoord blijft nu
je magistrale zangvlucht
de hoogbejaarde
eiken kijken toe
vanaf een grote hoogte
de stilte erna…
Woud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Evenzeer een eik,
erfgenaam in vader’s lijn
verbonden zilver.
Heelal biedt ruimte
om te kiezen - langs maansknoop
in eigen leven:
vast te houden aan
het oude web dat nu werkt
en te blijven zijn
óf
een berk te worden
en nieuwe werelden in
zelf op te bouwen…
Brandstapel
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
4.594 Getroffen door een harde klap
splijt een boom naast hen in twee
het horen, zien verging ermee
verstard, de staat tot volgend stap
een arme eik werd vurig geblaakt
waarvan, vol schrik, twee vrienden kapot
iets meer naar rechts en... oh mijn god
dan waren we verliefd geraakt!…
Kapot van een man
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
610 Els van Eik zag een boom van een vent
en wou graag door 'm worden verwend.
Ze zei: 'Kom in m'n flat
en ga met me naar bed,
aangezien je geknipt voor me bent!'
- Maar de man vond 'r impertinent.
Wat een takkewijf was dat serpent!
't Was voor haar niet zo leuk,
want hij gaf 'r een beuk
en zo kreeg ze een boom van een vent.…
Zomerakkoorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
465 gedragen vlaagt
warme wind de
laatste zomerakkoorden
het bronsgroen eiken
laat zich door de zon
met nog meer kleur verrijken
bladeren ritselen
steeds nieuwe patronen
schonen het herfsttapijt
bomen maken
zich klaar voor het
koudste deel van het jaar
het bos gaat in ruste
met het geluid van vogels
op weg naar zuidelijke kusten…
Verbeelding.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
634 het mag dans maar
de kastanje kijkt
naar de eik en terug
naar het gekleurde blad
gevallen voor je voeten
zacht...…