Alle inzendingen over populieren

182 resultaten.

Sorteren op:

februariman

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.059
als dit mijn laatste lente was: 'k zou naar de populieren gaan aan oudgekende vennen nog eenmaal streelde mij hun geur die steeds de morgen wekte de zwaluwen en mij (op handen draag ik zacht dit als herinnering) als dit mijn laatste zomer was: 'k zou met hem naar 't zuiden trekken glasblauw getijden vertrouwde ik hibiscusdonker warmde…

Westerstormen

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 686
De westerstormen gaan tekeer, gepaard met regenvlagen keer op keer, de populieren, door de storm bewogen, hebben hun kruin gebogen. Ik zet mij bij de haard, wacht tot het buiten wat opklaart, lees een boek en kijk in het vuur, en val in slaap binnen een uur.…
Jan A.Jansen18 november 2008Lees meer >

De tijd even vergeten…

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
Mijn weg eindigt bij de hoge populier, die staat te wuiven waar de wereld begint, de tijd vergeten in het laatste schoolkwartier, vliegerpapier versleten in een straffe tegenwind, verwaaide jaren vol geheimen, liet zich de toekomst niet raden, voorspellende tekens zijn niet te rijmen, in de tweespalt van de ongeplaveide paden,…
pama23 april 2009Lees meer >

We reizen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
De populieren in de polders ijlen razendsnel voorbij. Stiltecoupé ! maar is het ooit echt stil in onze vermoeide hoofden; in de harten van de eenzamen, de veinzende verloofden ? We reizen naar het einde van jaar. Zij leest nog steeds haar boek, ik streel zacht door haar reebruin haar.…

Vrucht door snoei

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 429
Zoet zijn de bramen in het wijndomein Maar groeien moeten nog de druiventrossen Straks komt de fluisterboot wat gasten lossen Een groen prieel tempert de zonneschijn De mens gedijt op warmte, vogelzang Gelijk de appels, kersen, pruimen, peren De populier en els zijn sterk en weren Te harde wind, hun haag is van belang Subtropisch zijn…

Herfstimpressie

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
Herfst toont zich in haar feestkledij met hier en daar nog zachte tonen uit het lover langs een laan statige populieren in een rij dit jaargetij geeft schoonheid ten over. Misschien zo nu en dan een zwaar wolkendek maar even later een waterig zonnetje hoog in de lucht ziet men de vogeltrek en ik geniet op mijn balkonnetje.…

Zomerdag

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.069
Traag walmend als dikke lava stroomt verkeer over het blakende asfalt richting zee Stoffig gras buigt deemoedig de halmen Aan de wegrand ruisen duttende populieren Het witte zand schittert verblindend in het fel blikkerend zonnelicht Boven het water daagt het grauw, rommeldonder, regenkletter overstemt het vrolijk kindergekwetter Troebele…

Middel verruimende geest

netgedicht
4.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.348
Die slaperige zomerdijken zijn omgevallen regenbogen Tien ranke populieren reiken als middeleeuwse kathedralen. en kraaienzang gaat bijna lijken op het gekweel van nachtegalen. Tenslot laat ik zelfs luchtkastelen als engelen ter aarde dalen en uit miljoenen honingkelen ontsnappen blanco madrigalen.…
Le poète22 november 2004Lees meer >

Adeline Verbeid *

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.555
. ------------------------------------------------ verbeid - waarop gewacht is, tot zij kwam filomeel - nachtegaal abeel - populier zefyrs - zachte westenwinden…

Bij het ouder worden

gedicht
2.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 8.317
verdween en het gras zo wit is het nu, zo rood de rozen, met plukjes vacht nog aan het prikkeldraad soms vind je tussen de struiken een poppenarm, een lekke bal of 't ruikt er weer naar jongenspies dichtgegroeid tegen de buitenwereld wordt 't weer vroeger, maar omgekeerd: de wei het huis en wij verweid om het huis wiegen nu de populieren…

Fietsen langs de Lindt

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
De populieren wiegen het ritme van haar lied. Bij het “verlangt mijn ziel naar U” mindert ze vaart. Langs het fietspad hoort de Lindt een stroom van levend water, de Zon vormt in de oostenwind een pakkend takkenspel; de lijnen in het grijs schijnen herten uit het niets, zich lavende aan smeltend ijs.…

Een plekje

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 898
Het hek hangt scheef in de scharnieren struiken steken door het verdorde hout, daar achter staan wat oude populieren nu nog vechtend voor hun lijfsbehoud. Wat dreef mij om te zien wat er nog was van dat kleine paleisje wat eens daar stond, opzij,met prachtige bloemen een terras, werkelijk een dierbaar stukje grond.…
H.J.Breuren1 september 2013Lees meer >

Rouw

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 637
Denkend aan Holland zie ik vanaf nu voortaan 40 stille zwarte wagens plechtig door het laagland gaan over wegen en rivieren in dat groene weidse land door een laan vol populieren mensen zwijgend langs de kant ieder in zichzelf verzonken met een scherf van het verdriet met de woede en de beelden uit dat onbekend gebied 40 stille zwarte…
trawant24 juli 2014Lees meer >

Aardse bodem

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 921
de ganzen roepen in hoge V-vormige vluchten, verbinden een ieder die luistert en tuurt, met de eeuwige oertijd van zomer en winter, steeds weer naar omhoog kijken dwingen ze af, terwijl op de grond rottend blad van populieren een zwaar herfstig parfum afgeeft, in ijle geuren, heldere manen overwinnen nu het bleke zonlicht, dat wikt en vecht…
Tjoke4 november 2007Lees meer >

Klank van de wind

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
De dorre stilte van het hangend blad gestage starheid van kruin der populieren hol landschap door geen wind omvat waar somtijds toch de storm kan tieren in bulderend geweld en woest verweer tot alles vernietigend slopende krachten geeft zo ravage doet velen ’t harte zeer natuur buigt zich in zuchtende klachten kan ook het fluisteren in de…

rimpeling

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
Rimpeling Het verdriet van de wereld, in de licht geloken ogen, het stille lichaam krom gebogen, als populieren in een storm. De tranen van de wereld, vullen groeven als kanalen, zij spreken wereldtalen, tot de evenaar en voorbij.…

Voor vrienden

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 652
Heb voor mijn beminden het mooiste bewaard in de bloesems van de linden, in een geknutselde populier boven onkreukbare schermen van de vlier, ontstaan uit hachelijkheid en angst van het verraad van alle spitsvondigheid, waarin de tijd het evenwicht bewaard op de vlakten van bos en akkerrand, felheid bestreden in klare zinnen van een…
pama2 mei 2010Lees meer >

Uchtend

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.154
En sidrend beuren slanke populieren zich op uit kille dauw, die langs de vliet in flarden zijn sluier af laat slieren. Geen leeuwrik orgelt er een morgenlied; op loden vleuglen schijnt de stilt te hangen; slechts in de verte ruist de zee haar zangen...…

AAN DE MAAN

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.422
U groet het avondkoeltje en ritselt door de blaân Van berk en populier, die in uw glansen weemlen Misschien doet ge ook uw licht door 't bontgeschilderd glas Der dorpskerk op het graf van mijn geliefden dalen; Maar ach, al drong ge ook door tot hun zo dierbare as, Ze ontwaken niet, hun oog is blind voor uwe stralen.…

Kolk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
In een leeg, kleien vlakte Rijzen ijle bomen omhoog, populieren denk ik Rechte wegen, een geometrisch oppervlakte Ik stop en denk, een ogenblik Dit achtergelaten lichaam van de zee Omsingeld door koude voren klei Ontlokt aan mij een gevoel van heimwee Mijn jeugd is nabij Hier viste ik als kind Aan de rand van de kolk gezeten Een oog zo…
meint9 maart 2015Lees meer >

uitzicht op de Ooy

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Ik zie onze picknickplekjes liggen, weet nog van onze wandeltochten, hoe bij het geruis van populieren onze handen elkaar zochten en vervlochten. Nu zie ik hoe het regent, over de polder en m’n dromen, die als verwaaide wolken met de Waal mee stromen.…
Jack Stoop25 februari 2020Lees meer >

Helaas

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 387
weer klapt iets open geen deur geen dag geen meisje de wereld misschien of iets wat er op lijkt straat schuift uit witte verte arbeiders bouwen met handen die te licht zijn aan een huis dat niks zegt trappen piano’s geen ramen geen einde populieren wiegen niet van wind maar van iets dat ze weten gooien stemmen naar elkaar vogeltaal…

Het hele landschap heeft de zon vertaald

poëzie
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.319
Het hele landschap heeft de zon vertaald: 'T aardappelveld in niet hoog artistiek, Maar deg'lijk proza; kleurige lyriek Geef 't koornland in een stijl, die vlamt en straalt; Episch in vorm, in kleur, in klank, verhaalt De eik van zijn zonneheros in epiek; De populieren zoeken 't in tragiek, Hoe op 't geen hoogstreeft, 't noodlot bliksemstraalt…

Het applaus van de klaprozen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 715
Mysterieus met elkaar fluisterende populieren. Van de dansende donshaartjes op haar mooie benen in het zand... Van een vluchtende stern boven woelige wateren onder jagende wolken, slechts kort gevangen in een schijnwerper van de zon. Een exotische, warme merengue bracht zij aan een hongerig extatisch gehoor.…
Wouter24 juli 2013Lees meer >

Eilandspolder.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 612
Ik denk aan de vogels, de bloemen, het wuivende riet, rechte rijen van populieren. Ik denk aan de tuinen, de bootjes, de vrijheid, het uitzicht tot aan De Rijp. Ik denk aan de ringvaart, de molens, de sluizen, aan de krommingen in de dijk. Ik denk aan de nevels, de mist, de sluiers, de prachtige luchten boven het land.…

Verdieping?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Op de zondag ga ik de vrede dragen naar een graf, verdiept door de laatste vraag die zorgeloos en gulzig van mij drinkt, onder een vlammende populier waarin een raaf zijn neus gesloten houdt omdat het antwoord meestal stinkt, tenslotte ben ik ook maar een dier.…
Pama12 februari 2014Lees meer >

Panevin

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 422
In de lente betoveren de populieren met pluizen de stad, onze kleren worden versierd, we zijn op de helft van de vastentijd, het is feest De winterheks trekt door de straten naar haar hoge stoel op de brandstapel, iedereen lacht de harmonie zet in, en wij dansen in de stinkende rook die alle kanten op waait het wordt een jaar als altijd…
Zywa3 februari 2020Lees meer >

Luister even

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Ik zag vandaag nog fier een populier erg doods staan, met een fraaie zwarte zangvogel gewoon alhier. Ik zag een ander wit dier in de wei van heel dichtbij ooievaar of een lepelaar, een door iemand geschapen exemplaar.…

Poëtische fluistering

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.055
van de zon voert over de meidoornhaag de appelbloesems blauw glanst de lucht en over de leeuweriken die zich uitbundig laten meevoeren door de straten, dansend bedwelmt ze de stad met woorden met een glimlach van deur tot deur over de vijvers in het park vliegers in de wind een zwaan die trots haar gelijke vindt de laan met populieren…

Lente

gedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.442
Windkracht drie beweegt het riet en twee huishoge populieren. Zij eet een broodje kaas, en morst een beetje. Een dood hondje tussen het wier verderop. Twee koppen melk in het gras. Alles is heel gewoon. Windkracht drie beweegt mijn krant en de manshoge parasollen. Zij leest een of ander boek, en loenst een beetje.…
Hans Vlek4 januari 2017Lees meer >