182 resultaten.
februariman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.059 als dit mijn laatste lente was:
'k zou naar de populieren gaan
aan oudgekende vennen
nog eenmaal streelde mij hun geur
die steeds de morgen wekte
de zwaluwen en mij
(op handen draag ik zacht
dit als herinnering)
als dit mijn laatste zomer was:
'k zou met hem naar 't zuiden trekken
glasblauw getijden vertrouwde ik
hibiscusdonker warmde…
Westerstormen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
686 De westerstormen gaan tekeer,
gepaard met regenvlagen keer op keer,
de populieren, door de storm bewogen,
hebben hun kruin gebogen.
Ik zet mij bij de haard,
wacht tot het buiten wat opklaart,
lees een boek en kijk in het vuur,
en val in slaap binnen een uur.…
De tijd even vergeten…
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 Mijn weg eindigt
bij de hoge populier,
die staat te wuiven
waar de wereld begint,
de tijd vergeten in het
laatste schoolkwartier,
vliegerpapier versleten
in een straffe tegenwind,
verwaaide jaren vol
geheimen, liet zich de
toekomst niet raden,
voorspellende tekens
zijn niet te rijmen, in
de tweespalt van de
ongeplaveide paden,…
We reizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
603 De populieren in de polders ijlen razendsnel voorbij.
Stiltecoupé ! maar is het ooit echt stil
in onze vermoeide hoofden;
in de harten van de eenzamen,
de veinzende verloofden ?
We reizen naar het einde van jaar.
Zij leest nog steeds haar boek,
ik streel zacht door haar reebruin haar.…
Vrucht door snoei
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
429 Zoet zijn de bramen in het wijndomein
Maar groeien moeten nog de druiventrossen
Straks komt de fluisterboot wat gasten lossen
Een groen prieel tempert de zonneschijn
De mens gedijt op warmte, vogelzang
Gelijk de appels, kersen, pruimen, peren
De populier en els zijn sterk en weren
Te harde wind, hun haag is van belang
Subtropisch zijn…
Herfstimpressie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
493 Herfst toont zich in haar feestkledij
met hier en daar nog zachte tonen uit het lover
langs een laan statige populieren in een rij
dit jaargetij geeft schoonheid ten over.
Misschien zo nu en dan een zwaar wolkendek
maar even later een waterig zonnetje
hoog in de lucht ziet men de vogeltrek
en ik geniet op mijn balkonnetje.…
Zomerdag
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.069 Traag walmend als dikke lava stroomt verkeer
over het blakende asfalt richting zee
Stoffig gras buigt deemoedig de halmen
Aan de wegrand ruisen duttende populieren
Het witte zand schittert verblindend
in het fel blikkerend zonnelicht
Boven het water daagt het grauw,
rommeldonder, regenkletter
overstemt het vrolijk kindergekwetter
Troebele…
Middel verruimende geest
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
1.348 Die slaperige zomerdijken
zijn omgevallen regenbogen
Tien ranke populieren reiken
als middeleeuwse kathedralen.
en kraaienzang gaat bijna lijken
op het gekweel van nachtegalen.
Tenslot laat ik zelfs luchtkastelen
als engelen ter aarde dalen
en uit miljoenen honingkelen
ontsnappen blanco madrigalen.…
Adeline Verbeid *
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.555 .
------------------------------------------------
verbeid - waarop gewacht is, tot zij kwam
filomeel - nachtegaal
abeel - populier
zefyrs - zachte westenwinden…
Bij het ouder worden
gedicht
2.5 met 21 stemmen
8.317 verdween
en het gras
zo wit is het nu, zo rood
de rozen, met plukjes vacht nog
aan het prikkeldraad
soms vind je tussen de struiken
een poppenarm, een lekke bal
of 't ruikt er weer naar jongenspies
dichtgegroeid tegen de buitenwereld
wordt 't weer vroeger, maar omgekeerd:
de wei het huis en wij verweid
om het huis wiegen nu de populieren…
Fietsen langs de Lindt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
604 De populieren wiegen
het ritme van haar lied.
Bij het “verlangt
mijn ziel naar U”
mindert ze vaart.
Langs het fietspad
hoort de Lindt
een stroom van levend water,
de Zon vormt in
de oostenwind
een pakkend takkenspel;
de lijnen in het grijs
schijnen herten uit het niets,
zich lavende aan smeltend ijs.…
Een plekje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
898 Het hek hangt scheef in de scharnieren
struiken steken door het verdorde hout,
daar achter staan wat oude populieren
nu nog vechtend voor hun lijfsbehoud.
Wat dreef mij om te zien wat er nog was
van dat kleine paleisje wat eens daar stond,
opzij,met prachtige bloemen een terras,
werkelijk een dierbaar stukje grond.…
Rouw
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
637 Denkend aan Holland
zie ik vanaf nu voortaan
40 stille zwarte wagens
plechtig door het laagland gaan
over wegen en rivieren
in dat groene weidse land
door een laan vol populieren
mensen zwijgend langs de kant
ieder in zichzelf verzonken
met een scherf van het verdriet
met de woede en de beelden
uit dat onbekend gebied
40 stille zwarte…
Aardse bodem
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
921 de ganzen roepen in hoge V-vormige vluchten,
verbinden een ieder die luistert en tuurt,
met de eeuwige oertijd van zomer en winter,
steeds weer naar omhoog kijken dwingen ze af,
terwijl op de grond rottend blad van populieren
een zwaar herfstig parfum afgeeft, in ijle geuren,
heldere manen overwinnen nu het bleke zonlicht,
dat wikt en vecht…
Klank van de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 De dorre stilte van het hangend blad
gestage starheid van kruin der populieren
hol landschap door geen wind omvat
waar somtijds toch de storm kan tieren
in bulderend geweld en woest verweer
tot alles vernietigend slopende krachten
geeft zo ravage doet velen ’t harte zeer
natuur buigt zich in zuchtende klachten
kan ook het fluisteren in de…
rimpeling
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
665 Rimpeling
Het verdriet van de wereld,
in de licht geloken ogen,
het stille lichaam krom gebogen,
als populieren in een storm.
De tranen van de wereld,
vullen groeven als kanalen,
zij spreken wereldtalen,
tot de evenaar en voorbij.…
Voor vrienden
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
652 Heb voor mijn beminden
het mooiste bewaard in de
bloesems van de linden, in een
geknutselde populier boven
onkreukbare schermen van de
vlier, ontstaan uit hachelijkheid
en angst van het verraad van alle
spitsvondigheid, waarin de tijd
het evenwicht bewaard op de vlakten
van bos en akkerrand, felheid bestreden
in klare zinnen van een…
Uchtend
poëzie
3.7 met 11 stemmen
6.154 En sidrend beuren slanke populieren
zich op uit kille dauw, die langs de vliet
in flarden zijn sluier af laat slieren.
Geen leeuwrik orgelt er een morgenlied;
op loden vleuglen schijnt de stilt te hangen;
slechts in de verte ruist de zee haar zangen...…
AAN DE MAAN
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.422 U groet het avondkoeltje en ritselt door de blaân
Van berk en populier, die in uw glansen weemlen
Misschien doet ge ook uw licht door 't bontgeschilderd glas
Der dorpskerk op het graf van mijn geliefden dalen;
Maar ach, al drong ge ook door tot hun zo dierbare as,
Ze ontwaken niet, hun oog is blind voor uwe stralen.…
Kolk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 In een leeg, kleien vlakte
Rijzen ijle bomen omhoog, populieren denk ik
Rechte wegen, een geometrisch oppervlakte
Ik stop en denk, een ogenblik
Dit achtergelaten lichaam van de zee
Omsingeld door koude voren klei
Ontlokt aan mij een gevoel van heimwee
Mijn jeugd is nabij
Hier viste ik als kind
Aan de rand van de kolk gezeten
Een oog zo…
uitzicht op de Ooy
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
508 Ik zie onze picknickplekjes liggen,
weet nog van onze wandeltochten,
hoe bij het geruis van populieren
onze handen elkaar zochten
en vervlochten.
Nu zie ik hoe het regent,
over de polder en m’n dromen,
die als verwaaide wolken
met de Waal mee stromen.…
Helaas
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
387 weer klapt iets open
geen deur geen dag geen meisje
de wereld misschien
of iets wat er op lijkt
straat schuift uit witte verte
arbeiders bouwen met handen die te licht zijn
aan een huis dat niks zegt
trappen piano’s
geen ramen geen einde
populieren wiegen
niet van wind maar van iets dat ze weten
gooien stemmen naar elkaar
vogeltaal…
Het hele landschap heeft de zon vertaald
poëzie
3.9 met 17 stemmen
2.319 Het hele landschap heeft de zon vertaald:
'T aardappelveld in niet hoog artistiek,
Maar deg'lijk proza; kleurige lyriek
Geef 't koornland in een stijl, die vlamt en straalt;
Episch in vorm, in kleur, in klank, verhaalt
De eik van zijn zonneheros in epiek;
De populieren zoeken 't in tragiek,
Hoe op 't geen hoogstreeft, 't noodlot bliksemstraalt…
Het applaus van de klaprozen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
715 Mysterieus met elkaar fluisterende populieren. Van de dansende donshaartjes op haar mooie benen in het zand... Van een vluchtende stern boven woelige wateren onder jagende wolken, slechts kort gevangen in een schijnwerper van de zon.
Een exotische, warme merengue bracht zij aan een hongerig extatisch gehoor.…
Eilandspolder.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Ik denk aan de vogels,
de bloemen, het wuivende riet,
rechte rijen van populieren.
Ik denk aan de tuinen,
de bootjes, de vrijheid,
het uitzicht tot aan De Rijp.
Ik denk aan de ringvaart,
de molens, de sluizen,
aan de krommingen in de dijk.
Ik denk aan de nevels,
de mist, de sluiers,
de prachtige luchten boven het land.…
Verdieping?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 Op de zondag ga ik de vrede dragen
naar een graf, verdiept door de laatste vraag
die zorgeloos en gulzig van mij drinkt,
onder een vlammende populier waarin
een raaf zijn neus gesloten houdt omdat
het antwoord meestal stinkt,
tenslotte ben ik ook maar een dier.…
Panevin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 In de lente betoveren de populieren
met pluizen de stad, onze kleren
worden versierd, we zijn op de helft
van de vastentijd, het is feest
De winterheks trekt door de straten
naar haar hoge stoel
op de brandstapel, iedereen lacht
de harmonie zet in, en wij
dansen in de stinkende rook
die alle kanten op waait
het wordt een jaar als altijd…
Luister even
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Ik zag vandaag nog fier een populier
erg doods staan, met een fraaie
zwarte zangvogel gewoon alhier.
Ik zag een ander wit dier in de wei
van heel dichtbij ooievaar of een lepelaar,
een door iemand geschapen exemplaar.…
Poëtische fluistering
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.055 van de zon
voert over de meidoornhaag
de appelbloesems
blauw glanst de lucht
en over de leeuweriken
die zich uitbundig
laten meevoeren
door de straten, dansend
bedwelmt ze de stad
met woorden
met een glimlach
van deur tot deur
over de vijvers in het park
vliegers in de wind
een zwaan die trots
haar gelijke vindt
de laan met populieren…
Lente
gedicht
2.7 met 3 stemmen
4.442 Windkracht drie beweegt het riet en twee
huishoge populieren. Zij eet
een broodje kaas, en morst een beetje.
Een dood hondje tussen het wier
verderop. Twee koppen melk
in het gras. Alles
is heel gewoon.
Windkracht drie beweegt mijn krant en de
manshoge parasollen. Zij leest een
of ander boek, en loenst een beetje.…