263 resultaten.
Wil ik u eens wat vertellen, meisje?
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.115 Maar even licht als 't zich voor elk ontsluit,
Zo laat het ook de rappe vogels weder uit!
Dat gij schoon zijt, wil ik mee belijden -
En waarom zou ik 't ook niet doen?
Doch welke waarde heeft uw zoen,
Zo andren u de mond ontwijden?
Wat zou ik geven om uw liefdewoord,
Waarmede gij ook anderen dan mij bekoort?…
geen bereik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
611 Hij zwaaide plechtig
heen en weder met twee gekruiste klaviersleutels en prevelde
Latijn.
Ik knikte en zei: Jeronimo, we gaan een tanka dichten.
de tocht naar boven
een worsteling ademnood
hoogtevrees
op de top mompelt de man:
ik ben er en geen bereik
….....................................................…
Sshhh
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
666 Zij werd één met het weder,
zonder aardse naam ontving
zij bevrijding;
het was haar eender!
Deze vrouw, alleen en eenzaam,
doch thuis in de wind,
waarmee alle blaren waaiden en woeien...
vereenzelvigde zich met Al, dit buitenaards!
Bovennatuurlijk natuurlijk.…
Stof tot denken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
866 Maar wendde bij de grenzen van zijn reis in tijd
en keerde weder naar 't licht
wat het omsloot als lang verwachte deelgenoot
en werd tot licht, wat zeven kleuren bood.
Zijn reis in tijd kreeg een gezicht,-en heeft als kroon
terwijl u 't leest, uw stemklank aangenomen...…
In de winter.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 Krassende raven
Vliegen in 't ronde,
Bol van de kou;
Nevel en mistdamp
Hullen de velden
Weder in rouw.
Dan vaart de windvlaag
Woest door de takken,
Wild door het hout,
En wat te dor is,
Breekt hij al krakend
Af in het woud.…
Essentie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
437 Het brengt mij weder,
tot het teder schijnsel,
van een kind.
Onbevangen.
Nakend in zijn eigen onbewust plezier.
Voelbaar zoekend naar essentie,
naar perfectie,
reflecteert het als een blank papier.
Ik kijk.
Volg de eerst gelegde steen.
Zie de blijheid als voorheen.
Onbevangen.
Speels blijmoedig,
essentieel gevoelig.…
DUIVEN
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.082 Klap-klap-klap,
zij zijn daar weder;
hoort ge vlug hun vlerken slaan?
klap-klap-klap,
ze vallen neder,
betende op mijn dak, voortaan.
Klap-klap-klap,
de veren stuiven,
want hun baaike, groef en fijn,
klap-klap-klap,
m’n dertien duiven
boetende, in de zonne, zijn.…
Het vlas staat in de blom.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.047 Hier beet een bruine bie;
En ginder, ginder,
Vlug weg en weder, zie!
Een witte vlinder!
En voort, tot waar dat blauw
En groen in 't koren,
Vol lokkend grijs en grauw,
Verloopt, verloren;
Zo ver als om-en-dom
Het oog kan dragen,
Het vlas staat in de blom
Te wiegewagen.…
Mijn broer
gedicht
3.0 met 315 stemmen
94.871 Zie: 't gras
Ligt weder dicht met iepen
Omkringd.'
-------------------------------------------------------------
uit : Keur uit vroegere verzen 1916-1946 (1962)…
Peer
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.782 En weder keert terug
De rust...
Omsloten door de dorheid van verloren lente
Tot stilte gesust door de dood
De peer
De val
De vrucht…
DE ZWANE
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.602 En onbewust bemint hem 't meer
en streelt zijn blanke veder,
en klatert zacht en spiegelt hem
zo teer zijn beeltnis weder.
Doch weiger en bescheiden in
bewondering verslonden,
nooit heeft des vogels reine min
die maagdelikheid geschonden.
-------------------------------------
uit: Al de gedichten (1888)…
De grafsteen
poëzie
2.6 met 16 stemmen
3.201 Maar elk woord, dat hij tot mij heeft gesproken,
Gij hoort het weder in der liedren stem,
Mijn lied is niet mijn lied, het behoort hem.
Laat letters bleken.…
mijn lage land
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
960 nog verder dan de dijk
voorbij de lage drassige velden
schuurt de stroom
tegen overvloeiende lijnen
soms op mateloze wijze
maar ook in haast
aaibaar deinen
onderhavig aan
een onduidelijke macht
beheerst door het land
doch vaak evenzeer
wanneer het water
zijn kracht doet gelden
terwijl het weder
soms onberekenbaar
het strijden…
Hoe eindloos lang...
poëzie
2.1 met 9 stemmen
2.170 maar dat de zon me een enkle hoopstraal zende
en 't schijnt me of weder, in 't verdord gemoed,
iets op gaat wellen en zijn vreugde spreiden
in en rond mij in gouden zomergloed.
En 'k wou zo graag de minnende armen breiden
en weer het ganse leven benedijden,
met al zijn smarten nog in kracht zó zoet.…
"Nil desperandum"
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
1.857 brengt geen rust in 't eeuwig zoekend hart,
De tijd was te lang dat wij elkander
met verborgen verlangen zochten
De weemoed van ’t niet zien gaf geen rust
maar onuitspreek'lijke smart;
ge kunt niet van 't hart verwachten
dat het losliet wat het eerst heeft bevochten;
De warme zomers zijn geweest,
de trieste herfsten zullen telkens weder…
Wees niet de schroom'ge
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.328 En weder teder in uw deinend over-peinzen
van ons geschéiden wee,
zal ons veréende droom misschien ten einder deinzen
der zélfde vrede-zee.
Want, kwam nog, wijlend in uw kommrend oog gegleden
de schaduw van mijn vróeger lied, -
draag ík dan, rústig, 't lévend leed van ons verleden
niet, niet?...…
In bad
gedicht
2.5 met 26 stemmen
6.766 En straks zwaai ik mijn voet over de kant
en vind ik even later op het keramieken strand,
zonder warmte te verwachten
van de glazen zon,
al gauw de droogte weder in mijn roze nachtjapon.…
Zie hier een schoon verhaal
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.004 Keert hij thans weder uit het Heilig Land?
Zij tuurt en tuurt, dan wuift ten groet zijn hand
En daalt zij schielijk, ijlings van omhoog.
En als zij straks elkander weer omarmen,
Uitzinnig schier van vreugd, breekt plots haar oog
En sterft zij, gans verzadigd, in zijn armen.…
Wacht maar...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
530 Hij is gekruisigd en weder opgestaan,
de genade van God is onmetelijk
veel waard!
Wacht maar tot ieder dit echt beseft...
Want de Vader, de zoon en de heilige geest
is waarachtig, is echt!…
Rustig ondergaan.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
859 Al hebt gij hoog aan 's Hemels trans gestaan,
Toch daalt gij kalm en zonder klagen neder;
En schóner nog verrijst gij eenmaal weder
Voor 't oog der Aard, die U zag ondergaan.
Buig zó uw kruin, wanneer Uw Avond daalt,
Buig zo uw kruin, o Grijsheid!…
Wees niet de schroom'ge...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.182 En weder teder in uw deinend over-peinzen
van ons geschéiden wee,
zal ons veréende droom misschien ten einder deinzen
der zélfde vrede-zee.
Want, kwam nog, wijlend in uw kommrend oog gegleden
de schaduw van mijn vróeger lied, -
draag ík dan, rústig, 't lévend leed van ons verleden
niet, niet?...
- - Wees niet de schroom'ge...…
DE VERWORPENEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.002 Zij, die voor de meester bogen neder,
Handen opwaarts naar het dageloon,
Zullen springen op en worden weder
Van de vrije aarde vrije zoon.
Deze die neerzaten, heengezonken,
Peinzende, wat hen dus had vergoord,
Zullen worden van het weten dronken,
Dat een nieuwe schoonheid hun behoort.…
VERLANGEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.509 Er brandt een huis in 't donker van de nacht,
ik zie de vlammen aan de horizon,
en rond het laaiend vuur - losband'ge kracht,
die, niet bewaakt, haar vrijheid weder won,-
zie 'k vele mensen, klein en zwart, bevracht
met luttel water, of dit doven kon
van 't vuur de brede, majestueuze kracht,
waarmee het rossig blank ten hemel klom!…
Ode aan de zon
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
832 Toch kwam je altijd weder,
liet mij nooit lang alleen.
Je was soms fel soms teder,
geluk waar jij verscheen.
Dolend door de zwarte nacht
op zoek naar jouw bestaan.
Toont zich daar in alle pracht
slechts jouw schijnsel op de maan.
De lucht is grijs en dreigend,
de storm heeft nu vrij spel.…
GESPREK
poëzie
4.0 met 2 stemmen
952 God laat de sferen soms verschuiven,
Even zijn de heemlen openwuiven,
Opdat wij weder vreugde en moed
Veroveren voor ziel en bloed.
En zo zijt gij ... maar waarom beven
Uw wimpers en uw lippen even?
'Omdat ik voor die vrede en pracht,
Als gij, op Gods genade wacht.'…
Plein '40 - '45
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
527 in het zwartboek van het bijtend woord
zie ik de sterren weder hemelen
in twee minuten onbewogen stilte
hangt er een glazen brug in 't slotakkoord
rivieren hebben ook geen goesting meer
want zij citeert niet in haar laatste snik
al kwam voor overlevenden
op tijd
een nieuwe lente vol hypocrisie
zwart zelf is nooit genoeg, ook niet…
vortioxetine
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
115 de lange weg die reeds
in heugenis gelegen het vervreemde
aanschouwt met het vermogen van het kind
de eigen letteren van deze symboliek
weerleggen dat elke abstractie zich
gekend voelt waartoe het zich heeft
geëigend, het is als een zomer die
geen warme dagen kent
ofschoon de herfst telkens weer
ontdooit eer het water stolt
en zich weder…
Achter het gheduld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
169 het wort weder stille om mij henen
ofte krimpt het buytenland
oock van binnen, in mij selven
heeft elck mensch dat ghemeen?…
NIEMAND IS TEVREDEN MET ZIJN LOT.
poëzie
4.0 met 30 stemmen
9.333 Waarom altijd weder aan?
Schoon gij mocht’et al bekomen,
’t Kond’ u dan ook slimmer gaan.…
Coming out
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
81 In pure verbinding vind ik mezelf nu weder,
vrij van de schijn die in de wereld bestaat.
Dit is mijn waarheid, getooid in zachte kleuren,
ik open de poort naar wie ik werkelijk ben.
Laat de liefde nu stromen en helder gebeuren,
omdat ik de kracht van mijn eigen stem herken.…