Alle inzendingen over houten

1853 resultaten.

Sorteren op:

Beknotte vrienden?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
De beknotte wilgen, zij hebben alleen de sloot , geen tint die meer verkleurd , geen kroon om mee te pronken, geen blad zal nog vallen, geen open armen om te verheffen, speling van het lot om te beseffen dat het houten hart werd weggeschonken, de vermolde geest is verscheurd, rest een treurige verveling tot aan de dood.…
pama19 mei 2011Lees meer >

thuishaven

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 554
waar vroege zon de daken kust vol warmte kleuren leven laat –vergaat weerom de lust in huis te blijven buiten lacht een vergezicht ik sta op en voel het meer de ritmes in mijn zucht bepalen immer schoon verlaat haar dwaallicht rond de Koepelkerk de straat watergeuren beuren goed er zitten meeuwen overdwars het Houten Hoofd bespeelt…

Alles spreekt voor zich

gedicht
4.0 met 93 stemmen aantal keer bekeken 13.197
en de wind zegt mij ga over dit pad luister hoe het veld zingt voel de boom en zie, ze wuift met een blad zelfs gestorven hout, ginds, kent de mooiste droom ook als gij de vlonders betreedt die in kunstige lijnen u boven de aarde heffen zullen waterspiegelende bochten die weet hebben van komen en gaan u in het ommetje weer treffen.…

Hij die mijn ogen spiegelt

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 590
’s Nachts, in een vonk naar genegenheid houd ik mij verborgen voor een stroef ontwaken van de dag Soms kleden warme woorden mij als mijn naakte ziel er verloren staat verkleumd, stil en aangedaan dan is mijn huid als blank hout onder een schors van levensvragen is mijn lijf als een ivoren toren in een landschap van illusies beweegt…

Het woud

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.496
Donkre bomen uit mijn kostbaar woud, Geboren naar de hemel op te schieten, En uit uw waaiend koepel-dak te gieten Koelte, waarvan de grijze aarde houdt, Zoals een orgel zijt gij opgebouwd: Pijpen van klank en fijne hoge sprieten, Die uit hun steigering stemmen loslieten, — Te roepen staat gij, klankenwachtend hout.…

Telraam

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 575
Ze telt de fantasieën met de houten kralen, op de eerste regel is het leven slechts begonnen, de volgende regels hebben nog geen naam, de optelsom van jaren zal zeker komen.…
pama25 september 2011Lees meer >

Zwarte tranen

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Vege tekens heb ik op je graf geschreven Een goed bewaard geheim uit een houten hart gesneden en neergelegd Als vermolmde takken verwaaien mijn geheven armen in de mist Er knarsen stemmen onder oeroude stenen vandaan die woorden lichten Ik slik mijn tranen als roestige degens om niets prijs te geven Omstanders bouwen…

Mise-en-scène

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
In quick-step, jive of disco dansen poppen bij voorkeur Niet, daar zij de touwtjes te ver hebben laten vieren en bovendien van mening zijn dat ze de pas wordt afgesneden door bewegende handen achter hout Terwijl dagen opnieuw lengen nachten stervend korter zijn hanteert de schilder zijn penseel dichten schrijvers uit een brij aan woorden…

zuidwester

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 654
stoere boerenpaard aanschouwde vredig de verte terwijl het zware sleepnet als een zilveren schubbenkleed het licht binnendrong twee grote gevlochten manden werden gevolgd door het losse gejuich van meeuwen die de tijd spoelden met wit en grijs om daarna weer traag te ruisen als liefdeswoordjes je zwenkte naar de zon hoog op het houten…

Heer van lak

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.708
en grondverf, meester van dit schildersbedrijf, van liefdevol strijken over de posten van de deuren als waren het houten dijen, van blozend kleuren met zachte kwasten van roofdierharen, branden, schaven en met de vingertoppen schuren, van glad als tot kunststof trekken van de lakken in duizenden tinten.…
Thomas Lieske28 november 2022Lees meer >

Een plekje

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 898
Het hek hangt scheef in de scharnieren struiken steken door het verdorde hout, daar achter staan wat oude populieren nu nog vechtend voor hun lijfsbehoud. Wat dreef mij om te zien wat er nog was van dat kleine paleisje wat eens daar stond, opzij,met prachtige bloemen een terras, werkelijk een dierbaar stukje grond.…
H.J.Breuren1 september 2013Lees meer >

als stille getuigen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.160
twee blauwe houten klapstoelen achtergelaten op de vlonder de boot in dezelfde kleur ligt op zijn kop ernaast ook op het droge getrokken. gereed om ze op te bergen voor een volgend seizoen een nieuwe zomer….…
fairouz23 september 2013Lees meer >

Notre Dame

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 592
wanneer het lawaai van buiten verstomt treedt je binnen schemer vermolmde geur strijkt over hout kaarsen en stenen eeuwen hebben een traditie opgericht zacht gemurmelde gebeden naar hoge schouders van de muren opgeheven het ronde venster stort een roos kleuren waar stralen op de vloer stil staan je kunt niet wankelen in dit licht…

somber

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 494
kraters vol met rag, de nacht huisvest enkel donderslag met af en toe een stem die schreeuwt naar het volk dat niet meer is het uur is zwaar bepakt en slentert van tijd naar adem, beelden uiten zich in stalen constructies, het is koud in de graden waarin het bed is neergezet ergens begint het licht te gniffelen door de droogte van het hout…
elze3 september 2015Lees meer >

Kilte van een woud.

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.028
op langs de stammen hun kruinen bewegen en ruisen zacht er wordt de komende dagen wat lichte sneeuw verwacht beklemmende intense stilte omringt me in 't hart van 't bladerloze bos een haas rent voor me uit over 't pad in de verte klinkt de roep van een eenzame vos schimmels op boomstronken en takken duiden op verrotting in dood hout…
Leonardo21 november 2015Lees meer >

dromen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 550
ja, ik zie u wel denken in welke wereld vertoeft hij, die turende grijze zal hij naar gisteren wenken of nu al naar de dag van morgen in een golf van melancholie; in koude of warmte geborgen ik zie vlammen die vervliegen uit brandend hout dat haast tot as is teruggekeerd en kijk in de haard naar mijn jeugd waar ik met het…

De Wierschuur

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 631
's Nachts moeten pissen betekende met de zaklamp door het donker waden, naar een koude, houten WC met tochtgaten. Viel de batterij uit, dan was het extra eng en maar de vraag of je je slaapzak nog heelhuids wist te halen.…

Uit de doeken

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 732
(voor Rob Scholte) Waar vroeger de postbodes in alle vroegte de post sorteerden in houten hokjes, terwijl radio drie door de ruimte weergalmde, hangen nu in alle stilte zijn kunstwerken te pronken.…

Sporen

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Stapje voor stapje diep inademend, de geur van hout en zon en vrijheid. Natte bladeren liggen weggemoffeld in de modder van de berm nadat ze hun afdruk op de weg gestempeld hebben enkel gezien door hen die er oog voor hebben.…

Nieuw leven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 695
Haar droge hand slap en ruw, verrimpeld als het ribbelkarton dat ik eens kreeg in een knutselpakket, klemt zich vast aan de houten leuning langs de muur. Haar kleine mond week en uitgezakt, lippen die ze vroeger stijf opeen perste als ze het nergens mee eens was hangen nu willoos geopend.…

Tilligte vroeger

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 16.834
Een vader fietst door 't boerenland in de vroege ochtendmist en hij heeft achterop zijn fiets een kleine houten kist. Daar ligt de nieuwe wereld in waarop hij had gehoopt: zijn zoontje dat gestorven is voordat het werd gedoopt. Vader begraaft het kereltje in ongewijde grond.…

Snoepje van de Week

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 619
Ik zie ze achter hun houten toonbank staan, de vriendelijke winkeliers van vroeger. Ik zie mijn moeder in de Rijnlaan, lopend met haar trouwe, ouwe fiets, kwaliteitsbewust uit winkelen gaan. Van Albert hadden we nog nooit gehoord, want Piet de Gruyter was voor ons het einde.…

Medeleven

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 512
nam plotseling bezit van mij ben naar buiten gegaan onder de beklemming vandaan maar niemand keek me aan allen op pad naar hun doel in een strak afgemeten pas ik stond daar alleen het spel dat zij speelden was mij onbekend maar zij waren met velen inwisselbaar zonder end er zat geen leven in dit maatschappelijk bewegen slechts hout…
wil melker17 oktober 2017Lees meer >

Grote schoonmaak

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
Houdt leven schoonmaak ook in de natuur kunnen wij die krachten naast ook zwakheden billijken, natuur is soms net als wij wispelturig ontdoet zich van oud hout en licht onze pannen.…

Klimaatverandering

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.470
Eergisteravond, na drie keer een volle maan ononderbroken continentaal, was de wind opeens gedraaid in zijn normale richting; de adem van de zee stoof over het land en ik snoof het zout dat ik gemist had en de geur van vuur in hout. Eindelijk tijd voor westerstormen brekende takken, krakende bomen, dwarrelsneeuw van blad.…

een ordinaire morgen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
ik praat met mijn vergeelde zetel en tegen het houten kruis. het licht piept door de luiken, de morgen komt stilaan op gang. geur van verse koffie ruiken, twee muggen spelen op het behang. een boterham komt uit de kast zacht eitje met gerookt spek, ontbijt dat telkenmale wat verrast mijn maag grolt, ik heb zo'n trek.…
Jonhy Donovan27 december 2018Lees meer >

Het juiste vat?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
De vroege morgen zegt, dat ik een fust moet zijn, gebouwd in aparte duigen, geringd door ijzer, hout doordrenkt met schuimend bier, turend door het spongat, waaruit jij alleen je eigenheid kan tappen waarop geen vooroordeel berust, mijn intuïtief gevoel op doelt, dat alleen de overgave telt in een moment van gelaafd vertier…
Pama3 januari 2019Lees meer >

Aan einde van de winter

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
zingt door zonder dat iemand jou ziet blijf zingen tot genot van ieder mens breng harten en zielen in vervoering zoals je ook mij voert in ontroering hartstocht klinkt in je lied zo intens al zolang hebben we je moeten missen in lange wintertijd zo guur en koud maar jouw zang doet de ellende wissen vergeten is straks weer het dorre hout…

Cemetery blues

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 685
De klokken luiden, afscheid wordt genomen Een korte plechtigheid, een vers, een lied De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen De oude zerken staan hier schots en scheef En ook de houten kruizen, half vergaan Waarop al lang de namen niet meer staan Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef…

Langs ongeziene lijnen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
tijden zijn voorbij dat handgevulde poppen met houten neus en felgekleurde oogdoppen hun woorden wisselden op het randje van spel tussen hemel en hel de kinderschare ingetoomd met snoep en begeleid door geitenwollen sokken werd meegenomen op ontdekkingsreis die volwassenen zelf nooit hadden genoten ingrijpende verschuivingen…
wil melker16 november 2019Lees meer >