Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

Winter

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 840
Het ijs wil maar niet dooien De sneeuw valt steeds maar weer De winter duurt nog even Dus geniet ik nog een keer Van het mooie witte landschap Dat zo sprookjesachtig is Bestrooid met een laagje mysterie Zo zacht, zo wit en fris Het roodborstje kijkt naar binnen De winter is haar tijd Moeder Natuur heeft het goed gedaan Dit seizoen wil…

Op guirlande en ballade

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
Dromerijen drijven op de tonen van een lichtend firmament Vandaag lijkt wel eeuwig Ik drijf een eindje mee in ongekreukeld zicht Op guirlande en ballade zingt het landschap diep En ik verzink in onbeschrijf’lijke heelheid Heilzaam zing ik jou mijn lippen En sterrennevels als dansende parels cirkelen minnend om ons heen...…

Vorstelijke hemel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 875
Open zee naar het oneindige waar de aarde zich laat vallen een dromerig landschap dat nooit zal versmallen Vorstelijke hemel zo blauw omhelst wolken van licht een overdekte hemel als onaantastbaar lichtgewicht De stilte leeft vol geduld zweeft door het heelal een voelbare rust maakt zijn vrije val...…

Tweede jeugd

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 553
Mist en ochtenddauw hangen Zwaar over het landschap Van mijn tweede jeugd - De weg die ik zoek Is moeilijk te vinden, nog, En toch torent boven alle Nevel uit de ochtendzon Die zich zichtbaar aan Het grauwe ochtendlicht onttrekt En hem weldra verdringen zal - Voorgoed nieuw leven, Jong zijn waar de ouderdom Zich al zo lang…
Bert Weggemans14 september 2014Lees meer >

Nieuwe Tijd

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Een trein raast met grote snelheid het landschap voorbij Achter het raam staart een meisje In gedachten verzonken Op de achtergrond klinken stemmen en het gerinkel van mobiele telefoons Het is niet meer wat het was, Het zal nooit meer terugkomen De stad is een machine Onpersoonlijk en dynamisch Men weet één ding zeker: 'We leven…

Langzame gesprekken

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 428
Langzame gesprekken Hebben we, jij en ik, Aan de bedding Van de beek Die meanderend door Het oude land de tijd Ongemerkt door zich Heen laat stromen, In een vastberaden poging Het moment vast te houden Verglijdt ze tussen onze vingers In eindeloos ritme van komen En gaan - het landschap En het stromende water Laten ons…

De onderkant in warm rood

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 778
heb nog even mijn palet gepakt de lentekleuren boven een smalle reep die zomer moest beloven daarna de gelen van de oogst de onderkant in warm rood met tikkeltjes oranjebruine tinten de eerste zwarte randjes dood maar de verf is verdroogd in het landschap van seizoenen na winterwit draagt lentegroen weer bloemen…
wil melker22 november 2007Lees meer >

opnieuw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
teruggebracht naar een verdwenen wereld zie ik de schommel in het desolate landschap achter het struikgewas vind ik het kind dat zwijgend scharrelt op droge dode grond takjes plant in weerbarstige aarde mijn verstarde ogen kleven vast vast aan wat verloren ging de radeloze ratel helpt me oorverdovend uit de droom…
J.Bakx9 september 2016Lees meer >

Dromen van de boekenkast

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
Fantasie van zuchtend landschap zonder zweet van verwarring argeloze creatieve heimwee toen het zomerde in de stad weer alleen in het verleden in de stralen van de zon met wuivende bomen muziek van natuur beschaving in stilte opnieuw vervreemdende erotiserende schoonheid langs niet bestaande wegen en onwerkelijke geschiedenissen…

Winter

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 753
Kijk sneeuw zeg ik tegen haar in een stoel die nooit meer tuinstoel zal zijn daar achter het grote venster ligt winters wit bevroren haar blik verdwaalt want het sneeuwt ook al weken in het landschap achter haar ogen nu is vandaag en gisteren en morgen waar taal nu ligt is het voor altijd winter en het sneeuwt in mij van onmacht…
mia bemong26 januari 2021Lees meer >

de nieuwe tijd

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.282
ik tel de zegeningen van de tijd verdwenen zijn de uren van vervelen met verre vrienden kan ik ‘weemoed’ mailen een MP3 verdrijft de eenzaamheid de video verstilde tot mijn spijt een DVD zou alle wonden helen een Xbox waar ik dagen mee kan spelen al kom ik nooit als winnaar uit de strijd de magnetron ontdooit het hardste ijs in tram en…

Toekomst ontluikt

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.141
hyacinthen paars van kleur in kleine groepjes naast elkander verspreiden zij hun eigen geur ze kijken luchtig naar het licht soms verschillend van nuance diep geworteld in donkere grond laten zij lentedagen dansen omhelzen elke nieuwe morgen sprankelende druppels ochtenddauw buigen zacht naar zonnestralen verdrijven kleurrijk lentekou verstild…
metha26 april 2005Lees meer >

wonder van liefde

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.612
wie kent een liedjeszanger, troubadour zoals berton de fleur die met vier steentjes van heel ver verstild verdriet tot leven wekt en om kan vormen tot geluk zoals een echt jongleur hij zingt van vlindervleugels op het water van leven en van dood hij toont de winter in zijn ziel met steeds de zomer in zijn ogen de herfst soms in zijn…

EINDEJAARSRING: DEVIATIE

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 754
niets kwam terecht van wat de straat beloofde we liepen onverschillig en in wild- verband, de klinkers hebben ons verstild met elke nieuwe stap die ze verdoofden wie had het recht om over onze hoofden een weg te banen die ons ongewild de kant op wees waarin wij niet geloofden?…

De Ziel

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.157
Vormloos vol de leegte voorbij geen behoefte aan het ego geen tijdsbesef Mistige flarden van vergeten landschappen verdronken oorden luchtige schouwspelen Wetend, voorbij de herinnering Ziende, voorbij het oog snelheid niet te begrenzen een schicht in een eon Klank en ritme kleurrijk geheel vloeiende bewegingen verstilde portretten…

Moritura te salutat

poëzie
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.914
Toen Uw glimlach mijne ziel doortrilde En mijn glimlach gloren deed, verstilde 't Al in mij, dat schreit of klaagt. Dit zijn Uw gedachten, Ave, Heer, U groet die sterven gaat.…

het huilen van de lucht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
bladeren vallen wiegend langs grauwe grijzen en dreigend blauw een wind als koude hand op de arm uit de mouw een vogel trekt zich schetterend terug niemand ziet de pad onder de houtstapel het huilen van de lucht de verstilde salamander de vlinder die niet vliegt wie kan het water nog ruiken het getij nog keren de krant ongelezen…

Voortgang

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 718
is het dan voorbij ligt de klim nu achter mij gaat het verder bergaf richting een grijs dal een open graf waarin leven slechts wacht op het verlossende eind nee het is nog lang geen eeuwige nacht voor ik ga kwijnen verdwijnen als in een dikke mist ontvlamt mijn haard en baart mijn brein verstilde wolken van verwondering word…

Tot Stof

hartenkreet
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.859
Voorzichtig loop ik over het uitgesleten paadje ik hou je stevig vast, met beide handen de warmte van mijn leven dringt tot je door mijn hart bonst, de spanning vecht met mijn hart vol liefde en het verlangen je los te laten Je los te laten juist hier waar je zo graag was bij deze boom, dit veld, dit watertje.. deze plek De rust geeft me een verstild…

Placebodieren

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
Tussen woorden was onze stilstand niet bemerkbaar in het zwijgen een religieus universum trok tijdens dichte mist voorbij in de boeken die we hadden gelezen over het verstilde hondenleven schilderden schaduwen jouw afkomst lag het galgentouw nog in de kast en nooit kwamen we dichter bij zij die door het licht genazen of was er een sterrenhemel…
mobar16 februari 2013Lees meer >

Trieste oude man

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 773
de frisse wind steekt op een zwerfblad trilt u keert terug eenzaam en verstild het mist in mij tal van woorden zoveel had ik willen zeggen het bleven zwijgende akkoorden…

Kuchis

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
Vierduizend jaar verstild in een moment. God en Allah werden Jahweh geheten Ook hebben we zijn kudde nog bekeken want morgen trekt de karavaan weer voort alsof de eeuwen nooit waren verstreken. Er klonken tonen als een onheilsteken: ‘U heeft een nieuw bericht’, las ik verstoord. Pas na drie uur heb ik er naar gekeken.…

Winterwee

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Mis de oneindigheid van oogverblindend wit Gedempt en verstild alleen het knerpend geluid van samenpersende verse sneeuw onder warme wandelschoenen Mis m'n rode oren gegeseld door rondgierende wind en jeukende tenen na een te lange winterwandeling Mis tot op het bot verkleumd het gevoel van nooit meer warm worden Het zonnig geel…

Waarom?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Daarom luister ik, naar de roep van het vragend leven, terwijl de hemel nog glinstert van de dag en mijn ogen blind zoeken in het verstilde licht, waarbij elke schaduw als een doffe hartbons strompelt door mijn lijf, woorden nog nagalmen, mat, doof, leeg, zwervend verloren, sleuren en trekkend, uiteindelijk geknakt en totaal gebogen, tot…
katty18 oktober 2014Lees meer >

Sonnet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 634
Onvermijdelijk wacht hij daar verstild op wat de muze van hem verlangt. Poëtische zinnen willen maar niet stromen, ook al is aan elke voorwaarde voldaan. Hij denkt, ’t is met het dichten gedaan. Wat rest er van al mijn literaire dromen?…

vloeibaar baren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
raken ik ervaar dat met mijn ziel, een kwetsbaar baken, die roert, beroert en ontroert maar altijd is, ook tijdens gemis immers dan is het vaak zoeken naar troost of zalven van een wond dan schenkt een kleur of roept een beeld dat neigt naar liefde, naar het gebroken nabij waar de nacht de dag besteelt het lijkt een tere brug naar verstild…

De winter wacht weer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Ineens is daar dan weer die wereld wit en verstild. Die mij lijkt toe te roepen: 'ervaar mijn schoonheid'; en het zal lijken alsof ze op deze manier om mijn aandacht gilt.…

Zelf-loos gebied?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
woord over beide lippen, alleen zichtbaar op de tere huid, tinteling tot in het bot, plekje ingeruimd in ons heelal, hemel vol nectar en ambrozijn, waar het z’n vaandel heeft geplant in de volheid van het lichaam, psyché van het ongetemde bloed, stuwend avontuur wat op de grote heide werd gedeeld, een zelf-loos gebied van verstilde…
Pama24 augustus 2019Lees meer >

OVERGAVE EN GEWIN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 406
schenkt met gulle hand de menselijke geest wonderbare gaven daaruit spruiten soms grote uitvindingen voort die de mensheid kunnen helpen tot grote zegen zijn spijtig dikwijls mengt Satan zich in de handige maaksels van de strevende maatschappij gebruikt haar kunde voor kwaadaardig spel en doortrapte vernieling luid schreeuwend of verstild…
Han Messie25 augustus 2022Lees meer >

Afscheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 830
Het landschap is van craquelé oud, bruine bomen kruimelen stofgoud. In een diepe toonaard schept een weg traag warm licht op de avond. Een reiziger gaat in vormloze jas, op de schouder een zwaar pak. Hij wenst aan het eind van de reis zich van het gewicht te ontlasten. Het is al laat.…