1371 resultaten.
BEHOUDEN AANKOMST
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
393 Naast elkaar lopen twee mensen
bedroefd weg van Jeruzalem
terneergeslagen en bedrukt
klinken hun lome stappen
naar het vertrouwde huis
in hun dorpje
de verhoopte bevrijder
van het door Romeinen
overheerste land
is de marteldood gestorven
de ontgoochelde wandelaars
zien nog slechts een toekomst
vol grijze leegte voor zich
opeens…
ZES MAANDEN OUD?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
800 In de huiskamer ziet
de zuigeling vanuit zijn wieg
soms vertrouwde gestalten
over hem heen buigen
graag méér naar mij kijken
daarom huil ik eens flink
luid getrippel nadert
drie vingers werken snel
lief gemompel troost daarbij
het doosje boven mijn hoofd
laat weer blij zijn wijs horen
tonen strelen zacht
doen de waakzame lakentjes…
de beschuldigde vulkaan
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
482 ondanks al ‘t goddelijks
wat hij was geweest
wat hij had gedaan
in de beeldspraak
door de ogen
van de vrouwen
bleef hij verweesd
doorleefd zwalken
door bos en beekdal
in de vertrouwde
maanlichtsonateval
of ‘n drinkgedicht
dus niet geschikt
of gezwicht
voor de droomwouden
waar zij wilden zweven
in levende lijven
zouden blijven…
Lentebeleving
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
427 Ontwakende kleuren spreken
— een geel dat hoop ademt, een groen dat
rust brengt tot een bloesemtak die roze fluistert in mijn borst:
een herinnering zonder naam, maar diep vertrouwd, en altijd in mij aanwezig.…
over die randjes (op het strand)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 het was zo lang geleden
in het verre verleden van de jeugd
dat
zij niet met afgeschoren haren
maar met een plastuit
heel gratuit
en hardcore met Aussie-broekies
van het balkon had gezeken
het zou plezant kunnen zijn
zo had zij natuurlijk gehoord
om in het water
op mijn schouders gezeten
juist omdat die handeling niet vertrouwd is…
Overvloed aan rugzakken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
297 Ik kreeg een nieuwe rugzak
van mijn zoon
Hij zei, ik had gezegd
mijn oude viel maar uit elkaar
Toch kon ‘k hem nog niet weg
zoveel met hem geheen en weer
zijn gaatjes stopte ‘k elke keer
Ja soms zijn dingen
zo vertrouwd
en je verknocht, zei hij
‘k Liet nog vier and’re zien
Een 60 liter,
die onder stof,
merk Carymore,
gekocht…
Rode paardenkastanje in lentebloei
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
945 Je bloesems dragen een kleur
die niet duwt maar draagt, een broze tint
die mijn huid herkent als vertrouwde rust, een herinnering
aan wat groeit in stilte en toch aanwezig wil zijn zonder zich te tonen.…
De Kersenpit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
23 Rood aan de steel in de nazomerzon
de glans van een tijd die niet blijven kon
voor haar de herinnering, diep en vertrouwd
voor hem de belofte van winst en behoud
Zij draagt in haar blik de vergane pracht
de geur van een zomer, een jeugd die verzacht
hij ziet in de oogst wat zijn handen vermag
een recht dat hij koestert, een langverwachte dag…
Zoals het vroeger was
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
1.663 Samen met mijn zus en de vriendinnen
woensdagsmiddags lekker naar onze plek
we verzonnen gekke en leuke dingen
het was onze eigen en vertrouwde stek
We maakten kroontjes van klaverbloemen
om beurten waren we de koningin
het koren werd plat door onze schoenen
er kwamen spannende gangetjes in.…
Droom-Huis
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.518 In de koele en verzielde toon
Staan de dingen stil en schoon
Dingen zonder naam, maar zo vertrouwd
Dat wij geen behoefte voelen
Hen met namen te bedoelen,
En geen klokken tellen tijds verloren goud...…
Doordringend bemind
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.742 Ik voel kracht door de omhelzing van je armen
die me zo vertrouwd verwarmen tijdens strenge vorst
als een huis dat me beschermt tegen striemende regen
met heerlijk de ruimte en prachtig omgeven gelegen
als een stukje Eden verlegen op mij gemorst
Ik voel verlangen door het stralen van je ogen
waarmee je me glimmend de liefde toevertrouwt…
Palma de Mallorca
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
2.029 Palma de Mallorca
Ze noemden haar Palma de Mallorca
Stad gelegen aan een baai met fraaie lijn
Jong en toch ook oud
Waar jachten groot en klein
Vreemd en toch vertrouwd
Evenals de ferries, geduldig wachten
Om uit te varen in de zonneschijn
Soms is het rustieke Spaanse karakter
Nog nauwelijks te herkennen
Dat zijn de dorpen vernieuwd…
met mijn ogen dicht
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.500 In mijn dromen, ben ik bij jou
In mijn dromen, zo echt en vertrouwd
En ik hoor je en zie je gezicht
Met mijn ogen dicht....
De golven trekken jou mee in de zee
Ik wil niet achterblijven, ik wil met je mee
M'n leven draaide altijd om ons twee
Verleden tijd, ik ben je kwijt....…
Tango, dans van licht en eenheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.282 in het donker van de hartstocht licht wervelende passie op
dansers kleuren verstild de zwartheid van de nacht
liefdevol voegen wezens zich naar elkaar op vergankelijke tonen
zij smelten samen in een vertrouwde thuiskomst
we voelen warmte onder een adembenemend verlichte paraplu
wanneer de doorschijnende ruimte
ons confronteert met de verbonden…
Als de luchtschipper, mee met de wolken
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.712 Zó is dan de aarde, die al die volte
Bewaart die hem al zijn jaren
Vertrouwd en bemind was.
Zijn hart wordt stil en hij weet
Voortaan wat het is:
Eenzaam te zijn, en hoog, en in één blik
Alles te omgrijpen.…
SLAAP
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
704 minder kan openhouden
De geest die langzaam wegstroomt op de nacht
En verwachtingsvol op de fijnste dromen wacht
De nacht is gekomen, kom o visioen der ouden
De droom die speels je geest gevangen neemt
Het onderbewuste die de moeilijke dag ontvouwt
Vele puzzelstukjes waar de ziel in de nacht opleunt
De vleugels van Morpheus die ieder zo vertrouwd…
Niemandsland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
569 waardoor ik zelf
maar amper zichtbaar bleef,
gerechtigheid verdween,
mijn naam veranderde in
Just, slechts, alleen
totdat ik hoorde
dat het níet mijn schuld was
en ik vertellen durfde
van mijn dodelijke angst
en eindelijk
mijn opgekropte
tranen uit kon huilen
waardoor ik ruimte kreeg,
mijn niemandsland kon ruilen
voor Justus,
mijn vertrouwde…
Het Luciferische
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
619 Grimmig weersta ik zijn oude, vertrouwde blik
die mij doorzindert met duister, onaards geweld.
Welk bloed kan deze vlammengloed doorstaan
die niet door koudvuur is geveld?…
DE LUCHTSCHIPPER
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.626 Zó is dan de aarde, die al die volte
Bewaart die hem al zijn jaren
Vertrouwd en bemind was.
Zijn hart wordt stil en hij weet
Voortaan wat het is:
Eenzaam te zijn, en hoog, en in één blik
Alles te omgrijpen.…
Dag lieve Morris
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 een schattig toetje
Op je kussen, op de trap, voor het raam of in de tuin
In de zon of voor de haard, lekker languit met je hoofdje schuin
Nieuwsgierig, dagelijkse inspectie van je wereld collectie
Een trotse uitstraling tot in perfectie
Voor je voeten lopen, er altijd bij willen zijn
Aanhankelijk maar meester in jouw domein
Een vertrouwde…
Voor even zorgeloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
756 niet als een kat in het nauw
waarvan de haren recht overeind staan
maar toch anders dan vertrouwd
ging je het avontuur aan, ontmoette je hen
bij wie je van meet af aan zo welkom was
nog voordat je één voet over de drempel had gezet
de liefde werd gedronken, vol aandacht gesproken
over onderwerpen die er werkelijk toe deden
harten werden…
daar ben jij
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
763 daar ben jij
onvoorstelbaar klein nog
opgestaan uit leven
het grote wonder
dat groeide uit verlangen
uit wat liefde geeft
de wens tot vermenigvuldiging
stralende oogjes
boven een knuffelneusje
een mondje dat lacht
zij vormen een eigen gezicht
met vertrouwde contouren
die vertellen van de bron
die jou het licht van leven geeft
de handen…
behouden huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 herinneringen
vast te houden verdiepen
of in de traag schemerende
watervliezen te verliezen
thuis komen achter gesloten
muren met kleine vensters
die een veilig uitzicht over
het veld bieden
er zijn bossen en lage weiden
waar licht als vrede belegd in
een krinkelende baan overtrekt
het huis in kamers verdeeld
lang met jaren vertrouwd…
Oeverbank
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
617 Een boot naar waterstand geladen en stroomopwaarts vaart
maakt weinig haast, de vracht ligt veilig in de ruimen
het roer en koers al jaren in vertrouwde handen.…
Afscheid van mijn jeugd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
538 jullie lopen met mij mee
Jullie zijn niet meer hier, en toch altijd bij me
Hier heb ik samen met jullie mijn jeugd doorgebracht
Hier hebben jullie mij grootgebracht
Nog één keer loop ik onze buurt in
Nog één keer met gescheiden afval naar het parkje
Nog één keer een wandeling langs de mij zo bekende kerk
Ik loop nog éénmaal de vertrouwde…
Afscheid...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 En ik voelde mij vereerd, werd het niet moe,
zij vertrouwde het mij toe.
Geregeld kwam ze even kijken,
praatte dan honderduit.
Ik zat dan stil te luisteren.
Een waterval van woorden
stortte ze over mij uit.
Over haar man, en hoe hij was gestorven,
de vele reizen die ze had gemaakt.
Doorspekt met heel veel anekdotes...…
De adem van de herfst
netgedicht
1.7 met 12 stemmen
304 Wind beweegt tussen kale
takken, zijn aanraking is koel en tegelijk
vertrouwd. Ik voel de ruimte rondom mij trillen, een
zachte echo van mijn eigen gevoelig hart die in kalmte met alles resoneert.
Het licht breekt door wolken
in vlekken, schaduwen spelen op het natte
mos.…
remontada
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
300 Ik heb je lichaam gevormd,
naar het beeld van mijn dromen,
uit kneedbaar ivoor;
ik wou dat jouw bloed stromen zou,
je perfecte lijnen door mijn handen,
verwarmd,
geliefd en vertrouwd, - zelfs
als ze vervagen in bedenkelijke mist,
konden glijden.…
Winterse stilte
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
533 Witte sneeuw bedekt
de lucht fluistert puur en zacht
vrede stroomt rondom
De wereld ligt stil onder een
wit deken, elke kleur lijkt verzacht, elke
vorm vertrouwd. Ik adem de koude lucht in en voel hoe
ze door mijn lichaam glijdt, een subtiele toets die me teder wakker maakt.…
Slijtage van het wonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
143 Pas als de breuklijn komt,
het landschap plotseling stilvalt
en het vertrouwde pantser van onze blik breekt,
staan we weer schuchter aan de rand.
Dan pas zien we hoe het water stroomt
omdat het niet anders kan,
hoe de rimpeling langs de oevers
de tijd met zich meedraagt.…