1276 resultaten.
Terugkeer naar de liefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
177 Het niemandsland verdwijnt nu in gitzwart zwijgen
terwijl de wagon hem naar grijze schemering brengt
weg van de starre pikorde en saaie burgerplicht
waar hij een masker voor de buitenwacht droeg
zijn telefoon licht op met één kort woord
een fris baken dat de grauwe sleur doorbreekt
oude gevels van de stad ontwaken in het duister
terwijl het…
- Schemering sterft weifelend -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
858 laten sterven
's nachts zo dicht, zie ik het levendig voor ogen
afgewend van het volle leven
sta jij in al mijn dromen
onder de hoge lichtblauwe horizon
in de verte, het al zo wankele zelfbeeld
mijn noordpoolster
hij dreef voorbij de liefdevolle maan
zeevaartkundig mee in zee
gedachten gaan je eeuwen missen
weggekwijnd, verdoken grauw…
entropie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
470 van een peeskamertje
ze was een schaduw van zichzelf,
uitgezakte wallen onder de ogen,
grauwe huid,
de haren nog steeds blond maar dof
ze was in lingerie, pikant bedoeld,
maar pover ogend
alleen het vuurrood was gebleven
geprikkeld door nieuwsgierigheid
ging ik binnen
ik rook goedkoop parfum
en dranklucht om haar heen.…
De lelijke toverbal
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
578 regenboog
de kinderen verdrongen zich
kozen de mooiste bal
één meisje stond wat achteraf
iedereen vond haar mal
nu waren er in de grote fles
veel mooie toverballen
maar ééntje was erg lelijk
die werd gepest door allen
de lelijke toverbal was grijzig
niet rood, niet geel of blauw
wat een rare kleur, zeiden ze
jij bent gewoonweg grauw…
‘Naar Canossa gaan’ (1077 n.Chr.)
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
479 Het eerste teken kwam tot hem in het Latijn,
een grauwe lekenstem sprak met zichtbare pijn:
‘Nossa betekent nee’.
Daar kwam onze Hendrik niet verder mee,
dus vroeg hij het aan een dronken Rus
die naar leugens stonk; -Pinoccio-,
‘Nossa betekent neus’,
gromde de Rus nasaal richting Reggio.…
De lelijke toverbal
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
393 regenboog
de kinderen verdrongen zich
kozen de mooiste bal
één meisje stond wat achteraf
iedereen vond haar mal
nu waren er in de grote fles
veel mooie toverballen
maar ééntje was erg lelijk
die werd gepest door allen
de lelijke toverbal was grijzig
niet rood, niet geel of blauw
wat een rare kleur, zeiden ze
jij bent gewoonweg grauw…
AFSCHEID
poëzie
2.2 met 31 stemmen
5.788 Reeds wordt het nacht voor ’t brekend oog;
’t Mag U niet meer aanschouwen.
’t Wordt duister; maar mij dunkt, ik zie omhoog
Een nieuwe morgen grauwen…
Gij roept! ik kom tot u, en draal niet meer!
Geliefden, ’t hoofd naar boven!
Voorbij is ’t leed; reeds ziet mijn oog de Heer,
Wie ’k eeuwig ginds zal loven.…
Dood, je wist niet hoe het voelde
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
3.638 Onbekommerd leek het leven tot die dag
Dood je wist niet hoe het voelde
Je wist niet wat het met je deed
Maar nu, als je hen mist die je zo dierbaar waren
Nu weet je wat pijn is
Nu weet je pas wat je mist
Maar ook wat je gehad hebt en er niet meer is
Grijs en grauw vaker dan ooit
Stil verdriet, met niemand te delen
We zijn met zovelen en…
N E V E L D U I S T E R N I S
poëzie
2.5 met 16 stemmen
3.351 Gegrauwdoekt is de grond
der kimme en, allenthenen,
vol damp en duisternis;
de bomen, half verdwenen
half zichtbaar, hebben, daar
ze stille staan en stom,
van wolkenweefsel elk
een grauwe tabbaard om.…
interpretatie van het uitzicht
gedicht
3.3 met 30 stemmen
8.609 Verschillende bomen in deze verdoemde tuin
stellen godzijdank nog perk en paal aan
een oude man die daar gedurig rond loopt, zonder
hoed, zwart als een krent in grauw gebak van
licht en landschap, ja een man van ziekte. Zwak
maar taai en onbeschoft.…
Maannacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.485 Opeens een poort van 't woud, en heide
Lag vredig wijd... geen dampen grauw:
Helstralend maan en sterren spreidden
Hun schijnslen door het glanzend blauw.
En bij een vijver tredend schouwden
We in donkre spiegel 't maanbeeld klaar,
Zuiver en rond, en de onverflauwde
Sterren, doodstil, omkringden haar.…
Burgerhuisje.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.185 Een kleine stadse tuin, alzijds bemuurd
Door grauwe steen, en waar een enge ring
Groen gras en witte kiezel 't perk
Veelkleurge bloemen, 't éénge, rond omsloot.
Luwte beving ons, zon op achtermuur
Scheen goud, geluid van schelpjes aan de zee
Maakte de kiezel onder 't zachte gaan.…
Kinderfietsje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
236 tierelieren
tijdens de lente equinox
welkom zon die vanaf de kim
rozerood het blauw beklimt
zo opent zich de zomer
in lijn met het tuinpad staat
vaak het fietsje van een kind
op de schoorsteen van het huis
ergens aan die stille straat
zitten paren zwarte vogels
schor en krakend te krassen
voor de herfstequinox
zo groeten ze de grauwe…
Binnen-in
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
264 De winter streek door straten zonder lindebladen,
de vogels weken, stil en ver,
en waar hun nestjes hingen bleven lege draden
te schommelen in grauwe sfeer;
ik zag hun vlucht en voelde hoe mijn eigen schreden
niet verder gingen dan mijn hart,
dat, als een vogel in een kooi van eigen reden,
tegen zijn tralies sloeg en smart.…
Echte vrienden
hartenkreet
3.8 met 39 stemmen
6.867 alleen
Dat straaltje wordt een bundel
Die je diep, heel diep verwarmt
De wolken worden wolkjes
Je wordt door echte vriendschap omarmd
En ja het vriest nog immer
En de regen slaat op je neer
Maar je voelt je warm van binnen
En geniet het leven weer
Diep van binnen ben je getekend
Getekend door het leed
Maar die tekening is niet grauw…
Ons nationaal drinklied
poëzie
4.1 met 13 stemmen
4.014 Gij ontstond apart: -
Een mossel droop tot tijdverdrijf
In mist die gold' en klokt'
Zijn slijm, dat door het grauwe wijf
Mumm'lend werd ingeslokt.…
Orages en Normandie
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.131 Grauw grijnst de bui ons toe
De grommende donder nadert pijlsnel
Een uur al is de zon gezonken
Het duister wordt blauwflitsend licht
Weer een print denk ik gelaten
Ontwakend uit mijn schemerdroom
halfwakker nu besef ik het onweer
De hemel laat fel blauw verlichting toe
Spookachtig maanlandschap rondom
Hoezo geen leven op de maan
Rondom…
Onderweg naar Kamkatcha
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 Aan de mast
het oude roestbruine zeildoek
van Moeder Afrika
de grauwe maan bolt het fokzeil
en mooie Marianne Thieme het boegbeeld
met volle borsten fier vooruit.…
Wanneer de wolven waken
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
607 schemer bespeurt de roedel geuren
in vlagen wind die wakker over jagen
walmen van het kwade met zich dragen
die hen alert de koppen op doet beuren
de wolfsclan waakt -laat ogen gloeiend glijden-
klaar om bij dreiging ijlings af te druipen
of groepsgewijs de vijand te besluipen
om aan te vallen als ze moeten strijden
het onheil stuwt de grauwen…
De Kerstman is dood
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
4.789 De lucht was donker en grauw
ik moest de kleine dragen
haar lijfje bibberde van kou
sneeuw viel in witte vlagen
De stad sliep achter de ruiten
op dit nachtelijke uur
een enkeling waagde zich buiten
het vroor, de wind was guur
Op het marktplein, een trotse spar
vol lichtjes en slingers, hek erom heen
zo uit het woud, vast in de war
we…
Samenval
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.009 Ik loop in de regen te verdwalen
En word doodmoe, maar ik wil het wel;
Zie niets meer achter de grijze stralen
Dan grauwe wanden, zink in een wel
En ben verdronken: eeuwen geleden
Liep ik ook in de regen als nu,
Waar 't land uitstulpt in de rand van de steden,
Ik heette niet Slauerhoff maar Po Tsju.…
December
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.839 De lucht, somtijds als as zo grauw,
Is soms van 't allerzuiverst blauw,
Waarin bij nacht de lieve maan
En duizend gouden sterren staan. -
Als men die helder tintlen ziet,
Dan dient men braaf te stoken,
Dan moet de schoorsteen roken;
Want warm is het dàn buiten niet.…
- hemelblauw -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.212 wacht is welhaast heilig
hoe kan ik dat verbreken en verjagen
laat mij alsjeblieft dit uur verstillen
ik wil niet verder drijven in de tijd
want tijd zal jou straks op gaan halen
ik open zacht en zonder stem de deur
beweeg me kalm naar jou en fluister
het hoofdje knikt je draait naar mij
en kijkt verwonderd als een kind
mij aan met ogen grauw…
MORGEN IN 'T VADERLAND
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.160 ._
Dat is voorspoedig en mag in de Krant;
Zeventig dagen, ik noem het een reis;
Wie er niet bij was, dien maakt men 't niet wijs;
Aanstaanden Zondag bij moeder de vrouw"_
Wordt dáár de lucht in het Westen niet grauw?…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
208 Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide,
een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies.
Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen,
Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt.
De wereld ging gewoon door, maar in mijn borst
woelde een storm die geen weerbericht ooit voorspelde.…
DE ZELFMOORDENAAR
poëzie
4.2 met 96 stemmen
20.025 Al zijn linnen
Was gerafeld en grauw.
Door een gat in zijn mouw
Blikten mieren en wurmen en spinnen.
Zijn horloge stond stil,
En één glas van zijn bril
Was kapot en het ander beslagen.
Op de rand van een zak
Van zijn vest zat een slak,
Een erg slijmrige slak, stil te knagen.
In een wip was de lust
Om te vrijen geblust
Bij het paar.…
LENTEWEELDE.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.664 Het grauw is weggedreven,
Daar 't licht zich in verloor:
Beglansde wolkjes zweven
D' azuren hemel door;
En ieder pareldropje,
Haar milde borst ontvloeid,
Het wordt een bloemenknopje,
Zo ras het de aard besproeit.
In 't effen blauw der plassen,
Nu 't van geen kou meer rilt,
Verheffen rietgewassen
Het ronde bladerschild.…
De donderbui
poëzie
4.0 met 2 stemmen
937 . -
Zo ligt ze, een lichte vlakte, waar
God boven welft zijn hemel klaar;
En als ziels helder spiegelbeeld
Wordt aardes hemel plots doorspeeld
Van zonneschijn, de wolk bromt grof,
Het water bobbelt door de hof,
Maar 't grauwe zwerk zwenkt voor de wind
Schoon traag, de donderbui verzwindt.…
Het nieuwe continent
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
610 bitumen
vormen de bodem van dit continent
Boringen in deze kleurige kunststof
heeft water op zeven mijl diepte getoond
de drinkwaterfirma heeft al laten weten
dat winning vanaf deze diepte niet loont
een warme wind, een chemische geur
voor inheemse flora en fauna geen kans
vliegen en larven krioelen massaal
op het lijk van een rottende grauwe…
Meisjes van het gymnasium
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
470 Meisjes van het gymnasium
Huilen niet om Titanic
Ze weten dat dat overdreven is
Zulke romantiek is niet echt
Zwijmelen is oppervlakkig en onzinnig
Daar besteden ze hun tijd niet aan
Dus ga liever eens naar het filmhuis
Daar zie je geen fraaie, gelikte plaatjes
Maar grauwe, harde werkelijkheid
Dat hoor je goed te vinden
JA, MAAR DAT IS…