1960 resultaten.
Continuüm
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
703 In een zwart gat,
een fractie voor
een nieuwe oerknal,
is hij alles in één -
begint alles opnieuw
eindeloos oneindig.
Eens ziet een andere mensheid
ons als de steen der wijzen.…
OUDE VERTELLING KOMT WEER
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
630 geliefde sprookjes
een verre nachtelijke stad
stil in 't einderduister verzonken
die haar plaats alleen aanduidt
met een zwakke hemelgloed
waar slopend werk en drukke pret
samen bescheiden rossig glanzen
Assepoester Sneeuwwitje Duimpje
bestaan voor rijpe mensen
als vertrouwde wijze dwaalsterren
welke de wereld soms bezoeken
d' oneindigheid…
mijn tijd
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
751 Maar ik wil hem kunnen sturen;
mijn momenten van geluk oneindig laten zijn
of hem versnellen om de narigheid en pijn,
precies zoals ik wil, heel kort te laten duren.
Ook wil ik vaak wat tijd terug, wat maanden, ook wel jaren
om, wat ik ooit heb meegemaakt bewuster te ervaren.…
Mijn dag en was niet oud genoeg
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.430 Zo schijn 'k (misschien der vreugd bestemd)
een vrouw, die, vreemder angst beklemd,
oneindig naait haar doden-hemd
steke bij steke.…
blijven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
538 alles ademt rust
lucht en water
in deze ommuurde
kiezelsteen tuin
een verdwaalde boom
de enige die blijft
staat dichtbij
de oorsprong
de kosmopoliet woont
geworteld thuis en
reist oneindig met
de elementen
als een waaier van
liefdes beweegt zijn
wuivend bladerdak onder
de verzengende zon
de storm beproeft
teisterend de…
Winterwee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 Mis de oneindigheid
van oogverblindend wit
Gedempt en verstild
alleen het knerpend geluid van
samenpersende verse sneeuw
onder warme wandelschoenen
Mis m'n rode oren gegeseld
door rondgierende wind
en jeukende tenen na een te
lange winterwandeling
Mis tot op het bot verkleumd
het gevoel van nooit
meer warm worden
Het zonnig geel…
Onze handen.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.044 Onze handen boden een stuk oneindige eeuwigheid
waarbij het intense innige zwijgen
in de spiegeling van onze ogen
een eigen wervelend beeld beschreef,
uit het ons onzichtbare weten ontstaan...…
Hare buik is zo welvende en zacht
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.671 Hare buik is zo welvende en zacht
Als van de wijde zee een ronde golf,
Die een oneindige lichtglans bedolf
Binnen zijn tedere en donzen vacht.
Van uit die tedere en donkre nacht,
Waarmee zij haar schatkamer overscholf,
Zal stijgen, die zich zelf uit haar opdolf,
Tot vrijheid ene lichte gouden vracht.…
zielen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 mijn rusteloze ziel
met wie je
goed verdwalen kan
neemt plaats
bij het venster
met zachtmoedige blik
ziet ze het menselijk
tekort daarbuiten
vandaag neemt zij
alles voor lief
mijn zorgeloze ziel
met wie je
uit het venster vliegen kan
ademt bovenaardse
vergezichten
met open blik
wijst ze de wegen
door oneindige labyrinten…
knipoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 Laat ik het soms oneindig stil.
Terwijl door de prachtige ondeugd, in elk pupil
Jij mij steeds weer om een antwoord smeekt.…
tijdloos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 denken
wazige beelden dwingen mij
onvermijdelijk tot het bewuster
worden van mijn eigen eindigheid
vreemd voel ik de oevervage
overkant, verkerend in een
perfect bewegende balans
een onbeschrijfelijke vrijheid beheerst
mijn geest, beïnvloedt mijn gedrag, vindt
de waarheid in mijn zelf verzonnen woorden
boven overvolle velden zweven oneindige…
Oude zwarte koning
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
508 Zwakste stuk in het spel der schaak
Van oudsher van oneindige waarde
Glanzend met zijn donkere kroon
Waar de schaakspeler overheen staarde
Tegen de witte koning elke strijd begonnen
In overvloed verloren
Doch menigmaal de slag overwonnen
Nu uitkijkend over wuivend koren
Hoog daar op de vensterbank
Op opa’s stoffige oude zolder
Met zijn…
Promesse de bonheur
gedicht
4.5 met 2 stemmen
12.896 Oneindig wakker is ze, warm en trots en zacht
en mooi, zo mooi, ik krijg het niet gezegd.
Het is een liefde die. Het is een wonder dat.
En alles wat ik van een lichaam heb verlangd
staat voor mijn ogen naakt te zijn,
naakt en van mij. De kamer hijgt nog, geil en stroef.…
Een macroscopische wereld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
445 jaren duren
wij waren aan het sparen
maar door de deflatie
van arbeid en voeding
bleek het onmogelijk een
goed rendement te halen
we hebben het voor elkaar
de aardse maatstaf is
wat soepeler gebleken en
in het geheel van universele
tekens slechts een peulenschil
de mens is micro
in een macroscopische
wereld waar eeuwig en
oneindigheid…
De nadagen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
508 er vibreerde iets
tussen licht en lucht
dat ieder mentaal raakte
onontkoombaar schreef
een boodschap zijn letters
in de menselijke geest
een bericht dat voor
allen dezelfde inhoud had
door tal van beelden begeleid
er is geen geloof
en hopen meer wel liefde
in een heel zeker weten
wij delen eeuwigheid
zijn deel van de
oneindigheid…
Wachter
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Zou ooit die wachter, net als wij
een mens van vlees en bloed,
een glimp der eeuwige
oneindigheid hebben bevroed?…
Voor mijn lieve zoon
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
3.058 Mijn liefde voor jou is oneindig.
Liefs van mama…
Daarmee goed te leven?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
568 Het gebruik van riten en symbolen
oneindige creaties van de geest,
vaak gestuurd in kwetsbaarheid,
een troost of eeuwenoude vloek,
is mij om het even, een bestaan
tussen mijn uiterste polen, in
de draaikolk van de realiteit
de queeste van verlossing
komt de spiegel van vergankelijkheid
voorbij, even lijkt ik te zijn verlost
van mijzelf…
Rimpelwoud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 We beklimmen samen
in een droombestaan
dode bomen
geworteld
in een oneindig bos
waar klatergoud lokt
voor de verloren kinderen
je laat mijn hand niet los
peutert handig uit jouw neus
roept wat vlinders om versterking
en in het bij je zijn klinkt een lied
over hoe jij jezelf bent gebleven
onder het maanlicht
van de nacht
ben jij…
jij die blijft
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
603 nabij het sprietige groene gras
halverwege mijn tijd van aanwezigheid
over velden van bewegende dalen
aldaar, ja daar speciaal, ervaar ik stilte
is mijn gevoel aan jou gewijd
het afscheid laat zich niet wissen
doch vaart schommelend mee
van oneindige kilte in mijn zijn
tot warmte in verbindend missen
steeds meer word ik gewaar
hoe…
schelp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
538 Het geluid van de schelp is oneindig
net als de zee eindeloos, tomeloos
waar je uren naar kan luisteren
Als ik hem tegen me aanhoud
Hoor ik je stem zacht fluisteren
De schelp heeft vele gezichten zoals de man
Die je prikkelt en aan wilt raken
met je vingers zacht betasten
Hard en geruwd aan de buitenkant
Of als een vrouw
Zacht gevormd…
Een toren
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
491 de stemmingen
die ieder van
nature bij zich had
in zijn standaard
woordenschat
een snelle start
lag altijd binnen
bereik als alles
mee wilde werken
een gewoontegang
met geijkte en
beproefde zaken
naar school als
bron en verrassing
nieuwe dingen en
mensen ieder een
eigen stoel en graag
een speelclaim
op het hele lokaal
oneindig…
Ambiguïteit
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
604 als het ondergaat wordt het
niet donker
Beschrijf het als vorm
die nog niet gevormd is
als omvang nog steeds
zonder inhoud
of zeg dat het vaagheid is
die je verwart:
kom je het tegen, heeft het
geen voorkant
en volgt je het, heeft het
geen achterkant
de oorsprong ligt achter ons
naamloos in aeonen
van eeuwige oneindigheid…
Doorheen de verlaten straten van de stad bij nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 de stad bij nacht
ben ik op weg naar huis, ik, verdwaald reiziger
het is een warme nacht, stil en zonder vijandigheid
en toch broeden eenzaamheid en pijn
donkere plannen van wanhoop en angst
ik ben op weg naar huis, doorheen mijn stad
dwalend in sombernis en gelatenheid
dralend, achtend op een teken van God
een uitnodiging tot zijn oneindigheid…
Intieme gewoonte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
323 kansen
in jouw oeverloze liefdeskus
nabij het zilte zaaisel
van dwaze fantasieën
oefen je in klussen
proef je de ware aard
van het verlangde geluk
in bewegingen van het proberen
in taak van denkend verder leren
blijf je een beginneling
zonder werkelijke ervaring
op zoek naar sensatie
wijs genoeg en flink doorzichtig
voor de oneindige…
stille schreeuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
237 Ik roep je in de stilte van kathedralen,
waar echo s vallen als tranen op steen –
en hoor alleen mijn eigen hart,
dat breekt als een viool onder oneindige vingers,
toch blijft het spelen, speelt tot het laatste snik.…
Kees XXXI; bereid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
159 Naderbij stond het dorp,
rust in oneindig onthaasten
en Leven,
- zij kon haar angst hier nooit meer
ontlopen,
doofde zonder dat zelfbewustzijn;
in haar was niks dan een dadendrang,
alsof hij niets beter kon dan bouwen,
- voorzeker vlogen haar dromen
ontegenzeggelijk in het oog:
de opgeklopte profilering.…
Alsof
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
202 Nooit meer verzeilen in je levensdrang
jou nooit meer uit het oog verliezen
een bed violen op je graf
jouw oneindige koelte
Je hand onzichtbaar op mijn hoofd
het droeve aanhoudende koeren van duiven
Ik wil je opnieuw wakker maken.
Ik knijp mijn ogen dicht alsof we buiten zijn.…
Antifoon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
750 Mijn laatste woorden stamel ik
binnen de kantlijnen van dit gedicht:
vanuit de taaldomeinen waarin ik woon
zing ik zacht mijn antifoon:
Totdat de ziel van onze woorden wederkeert
werp ik een baken in de zee van tijd
dat uit de tal van tekens uit oneindigheid
slechts jouw bewegen registreert.…
spinnende behaagzucht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
734 opnieuw en opnieuw en opnieuw maal miljard keer
van het aanrecht naar het onontkoombare drama
de moord op zijn vrouw waar hij niet kan mee leven
of kan sterven of enig ander eindig inferno
de dood is de dood, het leven éénmalig
en wij universeel meermalen de kop in het zand
de eindigheid en oneindigheid, alfa en omega, amen
*
zoals met…