1819 resultaten.
venusheuvel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.827 haar gladde greep
zij plukt de bloesem van de amandeltak
ik bijt en kloof het vruchtvlees van de steen
de perzik die op haar navel ligt te blozen
gewapend met schild en speer
tolt zij vrijer om haar as
de kromme zuil van haar wervels
de geile ruiter zadelt haar dijen
en klimt tegen haar venusheuvel op
maar de hartkleppen laten geen druppel…
Bis
gedicht
3.6 met 11 stemmen
7.121 Druppels tussen zijn schouders, de holte
van zijn knie, het zachte onder aan zijn rug.
Een open doek. Ik maak hem weer klein.
------------------------------
uit: 'Vitrine', 2004.…
Gaza's lot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
878 Uit azuurstof blauw gedragen vogels
dalen helvuurbollen in fosforsneeuw
scherp geslepen wapens van de hebreeuw
smelten moordend traag, wreder dan kogels
zandstrook in rokend beton bedolven
draagt de druppels van een verloren volk
lekkend over land, doorkliefd met een dolk
geen strijder stopt, zij sterven in golven
vrijheid is in de tunnels…
behalve de chaos
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
803 in een wieg
rondgezonden
omdat het sterven geen witte kant
bedekt
en eeuwige bloemen
niet aan passiebomen groeien
niet op maandag en langs voetstappen
van de aarde
maar in poëtische regenvlagen;
het vruchtwater van aanhoudende pijn
wetend dat straten
zichzelf blijven
ongevoelig voor metaforen
en dat melkwegen enkel druppelen…
tot in de morgen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
761 wind waait zoute druppels, het raam knarst zwaar
om de wanhoop van
de dingen
ik staar voorbij bomen op de weg
en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos
om de schemering valt
zich in schaamte nestelt
en in nog meer zand in mijn ogen
ik zie vreemde witte vogels vliegen
doorheen verlangen en de waarachtigheid
van de nacht
ze leggen…
niet zonder, niet met
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.065 langzaam verdroogden in elkaars nabijheid
hoe verlaat je een warm zinkend schip
dat je eigenlijk niet wilt missen
zonder geen van beiden te verdrinken
ver weg dwaalden ze, verdwaalden zonder elkaar
de lichtsignalen vanuit hun verre andere ik
veranderden in wanhopige alarmsignalen
hoe vind je een speld terug in een moeras
hoe red je de druppel…
Onder het bronzen statuut
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
580 Laat dan de wind
de waarheid van het samenzijn dragen,
versmeltend met moeder aarde
wier kern bestaat uit brandende warmte
toegedekt met een kleed van druppels water
en korrelende zandpatronen.…
Sprakeloos begin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 hemel kleurt reeds rood in morgenlicht
steeds duidelijker tekenen zich contouren
vormt zonneschijn een schoon vergezicht
vanuit de stroom stijgen nog de dampen
waarboven sierlijke witte vogels zweven
ontwaart men langs oever pluimen riet
zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven
aan elke twijg van wilgen of van populier
glinstert een druppel…
wat heb ik misdaan
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.723 Neen, ik deed voor iedereen
Wat ik kon
Misschien teveel
En is dat de oorzaak van het overlopen van de ton
Een druppel kan al teveel zijn
Heb ik daarom zoveel pijn
Bewust hield ik me altijd op afstand
Dat zei mijn verstand
Maar toch, met alle ellende
Die er nu is vraag ik waarom
Geen antwoord
Alleen afsnauwende woorden
Bedenk voor je…
TOEN ZAND ER NOG TOE DEED
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
714 kikkererwten
te mooi voor woorden
ik schrijf jouw boekenkast
met vragen over wijsheid
je blijkt er geen
vouw jurken uit op zoek
naar wat jouw maat
verleden heeft gedragen
een mouw spelt overdreven
zomen, maar geeft geen prijs
van lang verbleekte waarde
etiquette
verdorst de glazen
en uit mijn hand slurp ik wat
lichtgezouten druppels…
afgeschoten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
528 dag verdwenen jaar, ik groet je
geef je kruisen na en zwaai vrolijk af,
tot later
als jouw gevolg zijn dagen telt, tel ik
mijn zegeningen in een plas
vol zilte druppels: parelend in wit en zwart
luisterrijk als zon haar strepen trekt
goedgemutst en goed gebekt
bega ik thans mijn eerste fout, beseffend
dat ik stout veel beter kleur beken…
Stof in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 En ons bestaan
is niets dan een druppel water in de zee.
Wat wij doen
neemt de kracht der tijden vluchtig met zich mee.
Stof in de wind
't is niet meer dan stof in de wind.
Met al je geld
koop je geen minuutje van je leven bij.
Wees bedacht
alles waar een mens naar tracht gaat snel voorbij.…
De morgenzon weerkaatst
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
622 De morgenzon weerkaatst als licht in
duizend druppels aan het raam gekleefd.
Ik maak er toch geen foto van: het mooiste
zal alweer voorbij zijn eer ik terug ben.
Zo breekbaar is de tijd en wat intussen kan
gebeuren als wij zoeken naar bestendigheid.
Maar hebben wij nog aandacht voor die
stille uren van de morgen?…
zomaar een gebed
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
818 Zomaar een gebed
Dit jaar heb ik geen vrucht gedragen
alleen druppels armoede.
Wat heb ik gegeven?
De dagen ben ik begonnen
met de scherven van gisteren
bladeren die geen schaduw geven.
Verchroomde woorden gaf ik
gespoten over een laag roest.
God.....…
IJsbloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Een ijle druppel mist springt hoorbaar,
zuivere harpslag van kristal,
vast op het gelaagde glas waar
achter, in reddingsgordels val,
ik bid om bevrijding, uw verschijning.…
De Ghazel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
712 Wanneer je daar één druppel tot je neemt,
dan wordt voor straf je neus of kin ontveld.
Je hebt in dat geval nog veel geluk:
er zijn er die compleet zijn uitgepeld.
Maar erotiek, wel dat begrijp ik goed,
want ja zo’n sheik is meer dan welgesteld,
dus heeft hij ook een harem ter vertier
en damt met veertig vrouwen, krap geteld.…
DOORDRINGEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
413 Als een steile rots
kan de mensenziel zich tonen
wanneer de milde regen
Van Gods Woord erop neer valt
het hemelse water
glijdt langs het harde steen
naar beneden en verdampt snel
verdwijnt ogenschijnlijk
maar
ergens tussen twee blokken
ligt een smalle strook aarde
zuigt vele druppels op
die een eenzaam zaadje treffen
midden op de…
Achter mistgordijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
449 telkens als ik wolken veradem
smaakt lucht naar grondig water
klinkt tijd tussen vroeger en later
in cadans van lijdzaam metrum
dan voel ik weemoed wellen
fijne druppels door poriën gaan
blijf ik achter alle bomen staan
om drentelloos te versnellen
tranen keren tot condens weerom
met zilveren sluiers die 't gezicht
verhullen, want alleen…
zomerstorm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Neen, te laat, de druppels dringen zich op,
zonder uitgenodigd te zijn.
Het waren zij niet, die moesten komen,
maar wel stralen zonneschijn.…
regenpoeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 deze druppels twinkelen zacht, vallen
omfloerst vanuit een roomgrijs niets
uit evenwijdige ruimte zonder voor- of
achterkant; dit is niet de tijd voor een besluit
het liefste valgewicht zoekt hemelloze aarde,
omarming zonder lichaam, dit is een blad-
verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende
lente, het glas dat mij doorziet is hard…
geest en machine
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
414 we tooien je met de
veren van de sterke
arend die zo hoog
vliegt dat hij dichter
bij de geesten kan
vertoeven
aan een magische
machine met klepjes
en buisjes zit een
tube die nauwkeurig
hemelse lucht in
je longen blaast
we varen rond jou
in een witte zee van
louter zoute druppels
we zoeken krachtige
kruiden om je boven…
Chaos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Vlagen wind waaien door mijn hoofd
Van links naar rechts en op en neer
Het duurt erg lang voor het dooft
Maar alsjeblieft, ik wil niet meer
De donder op de achtergrond
De wolken alleen nog maar zwart
Druppels en regen vliegen in het rond
Maar ik vind dat al lang niet meer apart
Het is even stil, maar dan een knal
Ik draai, ik woel en lig…
Liefde als water en vuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
662 Water in druppels regenwater,
is onmetelijk als een oceaan.
Stoom uit stromende lava,
uit een brullende vulkaan,
die land wordt in de zee.
Liefdesenergie die mensen delen,
is het wonderbaarlijke leven,
dat moeders altijd baren.
Is liefde die ons, iedere dag,
weer geboren laat worden.
Wanneer we beminnen,
met hart en ziel.…
Een druggerelateerde lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
533 aan de roze
wolk waren
rechte lijnen vreemd
een lach klaterde
al snel zijn
vrolijke druppels
in de kringloop
van de natuur
nog geen spoor
van rechthoek
blok of andere stop
pas later na jaren
verfijnen is de
creativiteit op
dan swingt stampt en
springt de goegemeente
in de toegewezen
evenementen
een weinig
verheffend
bewegingsbeeld…
Zomer in de stad
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
455 Voel jij ook die oude emotie
bij gebouwen die van leeftijd zijn
in de historische binnenstad
nu de liefde voor de regen schuilt
in een portiek, haast zonder regenjas
rillend om de eerste prille zoen
achter brillenglazen haar ogen
mooier dan de wind vertellen kan
druppels blijven naar beneden vallen
bemerk jij ook die trotse bezinning…
haveloos vertrokken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
624 Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik neem mee
Een korrel zand voor de woestijn
Een druppel water voor de zee
Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik laat gaan
Mijn stukgeslagen wanen
Mijn oud kleingeestige bestaan
Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik neem mee
Wat zonlicht van de zomer
Die wij leefden met…
Bloemengoud
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.633 het samenvloeien van genegenheid
kost de nodige moeite
en serieuze inspanning
nu de weg naar dichterbij
plaatsvindt via emoties
in de continue nabijheid
van een geesteswereld
waarin droomavonturen
de boventoon voeren
en toch in het diepste
van innige duisternissen
zie ik puur bloemengoud
schitteren als diamantentranen
en iedere druppel…
smokkelroutes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 als haastige geesten
door
vrij
hoog spel te spelen
maar
baldadig én verdwaasd
net
als regenbuien
te breken
echter is
dat
niet wat ik zie
de wereld verschuilt
haar verdrietig gezicht
door
dit
raam nat te maken
welk
reflecteert als spiegel
daar
haar comfortzone
te borgen
mijn ogen dwalen
langs golvende druppels…
Toekomst ontluikt
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.141 Langs het pad van kiezelstenen
groeien hyacinthen paars van kleur
in kleine groepjes naast elkander
verspreiden zij hun eigen geur
ze kijken luchtig naar het licht
soms verschillend van nuance
diep geworteld in donkere grond
laten zij lentedagen dansen
omhelzen elke nieuwe morgen
sprankelende druppels ochtenddauw
buigen zacht naar zonnestralen…
Dauw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
790 De bloemen hebben hun frisse druppel ook gehad,
hun kopjes staan mij nu aan te staren,
hun stengels wijzen weer naar de hemel.
Een nieuwe dag is weer aangebroken,
morgen herhaal ik het ritueel.
Hopelijk.…