1517 resultaten.
Zomeravond
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.526 Bij schemering wordt op het terras een koele drank geschonken
tussen bloeiende oleanders die door late bijtjes worden bezocht
en terwijl de avondzon aan de einder lang lijkt verdronken
gluurt achter de hoge bomen, de maan in goddelijke aantocht.…
SMAAKMAKER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.990 De middag groent in schemer neer:
een loof-getemperd bovenlicht.
Dezelfde mooi-gebogen dreef
koel, zwijgend, als een kerkenbeuk.
Mijn tuinbank – of ze wachten bleef
verscholen onder rode beuk.
De merel, in de koepelkroon,
fluit bij deze avond als van oud?
Weer schakelt ginder toon in toon
het torenlied zijn keten goud.…
Glinstering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
561 Glimp van oker schemering
en vermiljoenen tempering
van avonduren duistering -
zuilomstuwde schildering,
picturale uitbeelding
van meesterhand voor edeling
en godvrezende kloosterling.
Koepel van gebroken wit
daalt neer in de verzonken glans
van wijwater en amethist.…
windpaden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 door hardgroen tapijt
breed omgeslagen
op zware klei
nat en breed een hark
met wilde steel beweegt
naar de vesting van de dijk
doof in rust voor de halmenkust
waar bovenaan hekken als
verwaaide stutten staan
een wijde rok die traag
schokt om het lijf
ruw als een windvlaag
in het veld stort
kruipend opgeschort
onder koude schemer…
De groeiende economie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
618 de economie groeit
de akker dor en dorstig uitgebloeid
de tijd is koud
en ik wil het verwarmen met een lied
schrijven bij 't knapperend hout
van maagdelijke maanden, de regen van goud
de geur van bloemen en kruid
het vrijende paartje, de bruidegom en bruid
maar het licht, het licht
is schemerig als een gedicht
vurig de vlammen voor je…
valentijn zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 als jij mijn bloem bent zal ik jouw zon zijn
die regenbogen schildert als het regent
ik zal jou met een warm licht koesteren
zelfs als ik mijn baan veranderen moet
als jij mijn wereld bent wil ik maan zijn
een nachtlamp in schemering en nacht
die als baken van licht jouw toeverlaat is
wanneer tijd en ruimte zich verweven
als jij een eiland…
Waar ik van hou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
452 dat alles mooier maakt
het licht dat me laat verlangen
naar de romantiek
van vroeger
van de lichtjes buiten
als ze schijnen in de duisternis
vrolijk dansend
met de schaduwen
van de bomen
ik hou van de herfst
met zijn prachtige kleuren
zo vlammend mooi
die kleuren wil ik bewaren
om ernaar te kijken als ik triest ben
van de schemering…
Het Groene Mes van het Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
178 Gedrochtelijk staan wij, massaal geheven,
terwijl mijn vale handen tasten in de schemering
naar het sliertend gif van uw blauwe haren.
Geen moraal, geen plicht, geen teder beven;
uw gezicht is een ivoren, koud ovaal
waarin de ogen als spitse spleten hangen.…
De wet van de schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Toen de schemering de muren deed scheuren,
stapte jij traag de cirkel in, volhard.
Een luie stap, een roofdier in het licht,
het linnen losjes om je borst gevouwen.
De zinderende spanning op je gezicht,
dwong de trotse vijand te benauwen.
Je stem een hese, lage melodie,
die door de koude avondlucht bleef zweven.…
Draak
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
890 Iets besluipt me,
Een gevleugelde draak die grolt in de schemer.
Geritsel in het riet
de lage maan die in een muil straalt.
Het verbaast me
hoe ik gezapig naar de dampende tong staar,
hoe mijn spotlach verdubbelt.
Onberoerd door zijn afzichtelijk tumult.
Hij blaast vuurtongen naar de diepte
slijk glanst aan de schubben.…
Invocatio amoris
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.961 Die de blinden blinde smaden,
Daar uw glans hun schemer dooft
Waar de kroon van uw genaden
Weerlicht om één sterflijk hoofd:
Door de duizenden verloornen
Aangebeden noch vermoed:
God die enkel uw verkoornen
Loven voor het hoogste goed...…
late liefde
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
5.136 hij kwam met de verschoten kleur van schemer
aan de deur en droeg
de geur van bleke eenzaamheid
wij raakten door zijn komst verontrust
in hoge mate
ik dacht o kon ik bij een vader schuilen
hij zou mij als een polder indijken
mijn onzekerheid op een boezem uitlaten
zodat er weer regen ging vallen
liefde mislukken
jij dacht o god kon…
Herfst
poëzie
2.5 met 11 stemmen
5.010 Dat het zonlicht zo voorzichtig
Door de ijlheid straalt van 't lof,
En het groene blad doorzichtig
En veel eed'ler maakt van stof,
Dat het windje in de twijgen
Zo behoedzaam gaat te werk
En alleen wat blaadjes zijgen
Doet op 't pad en 't bloemenperk,
Zonder 't wazig diep te raken
Waar de groene schemer blauwt,
Of de goudglans…
alleen in een loft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
882 ik heb een pakhuis gekraakt
een hal opgelapt tot nest
hoog en kaal in het dal
leunend tegen de bergflank
één ruimte die open staat
ramen knipogen hoekig
als ik het ijzeren gordijn sluit
één kier laat één bundel van de schemer door
steunbalken liggen bloot
zuilen dragen vloer en dak
bloemen, kaarsen en linten
tot een halve maan geschikt…
de engel des eenvouds
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.254 nog vroeg en wel bij
de schemerende dageraad
verscheen aan mij de engel
des eenvouds
het was wel heel overwacht
en gestuurd zonder
enig voorafgaand beraad
dat toonden zijn woorden aan
geheel op eigen houtje heeft
hij aan mij een bezoek gebracht
gij, Julius, zo sprak hij met eerbied
zijt een toonbeeld van ijdelheid
nog…
bruine suiker
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
944 ik zag als kind
de schaduw van mijn grootmoeder
krom van het land en de vele dochters
vaak bleef de avond op haar wachten
in de schemer van de lege schuren waar ik
de geur van hooi ving op magere beentjes
in de kamer hingen geen portretten
alleen het grote, zware kruis dat nog wat zwarter werd
wanneer late mist zich verschoof naar het…
Paddepad met schemerverleden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.087 Vanaf Terheijde de Molenslag
in de schemer licht beschonken
zakte weg en raakte bezonken
wat beetje zwaar op de lever lag
Ploeterend door het zachte zand
reikten aanloopjes net te kort
springend over kreekjes voor de sport
of doen oudere knullen dat niet meer
het houdt tenslotte op ooit een keer
Onder de spetters wel lekker nat
stond…
Blijven sporen in de put
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
588 de mens is als het varen
zeldzame exemplaren
aan het oog onttrokken
zitten te diep in de put
één Utrechtenaar
werd het voor ons gewaar
in het putje naast zijn huis
floreerden ze niet per abuis
alle putten op een hoop
blijken ideaal als biotoop
varens kek op schemer moeras
duiken onder in riool met dras
aan bloemetjes en bijtjes…
Veendorp
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
896 Foto's van mijn geboortedorp
zo'n honderd jaar geleden
grindweg tussen rijen bomen
langs kaarsrechte kanalen
Turfschepen in 't bruine water
de smederij van m'n grootvader
veenbaas te paard voor 't café
pezige mannen met pet en spade
graven met kromme ruggen kanalen
steken turf van dageraad tot schemer
hun loon halen in 't café duurt
al…
Een nachtzoen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.882 Wanneer de lucht ledig wordt
Als spiegels zonder glans,
Bewonder dan de nachtzoen
Die de maan geeft aan
Een sterrendans
Wanneer het verdriet verschijnt
Als een stilte in de schemer,
Zweef dan met de wolken mee
Waar warmte de zon begroet
In een goudgele beker
Wanneer het gemis niet meer zwijgt
Als rukwinden in een kille regen,
Luister…
Zuidlaarder paardemarkt
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
4.259 grijze petten
Het ruikt naar paardemest en zweet
De handel bloeit, men dromt tezamen
Slaat vinnig toe, van hand op hand
Of schuifelt langzaam langs de kramen
Van kooplui uit het ganse land
In de cafe's is 't vol, er wordt gezopen
Bier en jenever voor de vroege dorst
De koppen zijn rood aangelopen
En glimmen vet, van vis en worst
De schemer…
Afgedankt?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
753 Ze lag er wat vuilig
Tussen schemer en dageraad
Beland op de koude straat
Verloren op de grond
Toen de hand, rimpelig van oud
In de koele ochtendlucht
Steunend, met een zucht
Het lappenpopje vond
Ogenschijnlijke vodden
Ooit een kind toebehoord
De kinderdroom wreed verstoord
Door regen en zon verweerd
Hij ontfermde zich ontroerd…
Moeder
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.770 "
terwijl zij knipt en rijgt en stukt
zoekt kinderstem de juiste toon
dan klinkt het zuiver, zonder schroom
hoe moedertje te sprokk'len bukt
de sfeer van warme huislijkheid
het water zingend op het vuur
de schemer van het vroege uur
het zingen van de kleine meid
nog weet ontroering licht en klaar
het werken van haar rappe hand
haar…
De vulkanen
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.457 Als donkere onverganklijkheden
Van stilte, als werelden van rouw
Tussen het uitgestrekte blauw
Des hemels en het land beneden,
Als onweerstaanbaren, die tot
Het eeuwige zich intocht banen
Vanuit het schamele aardse lot,
Staan boven Java de vulkanen
De regen ruist
en ritselt om hun zijden,
De schemer huist
Om hun gestalten heen,
Boven het…
Die eerste kus
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.516 Vroeg in de morgen bij de plas
een zwaluw dook aan mij voorbij
het gras had nog zilveren glans
die groene kleur zal nu wel komen
maar eerst de zon er aan voorbij
zodat het zilver weg kan dromen
liefdeswarmte greep haar kans
het stille groen liet af van droppen
zomerzon zingt nu het hoogste lied
schemeringen wandelen stil voorbij
waande…
dreiging
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
627 Er hangt een dreiging in de lucht,
een diepe zucht, blik naar de hemel,
alsof we wachten op de schemer,
of scheuring van ons warm cocon.
We leven door en maken plannen,
toch zijn we onderhuids gespannen
en voelen we de tijdsgeest drukken,
die scheurt ons fundament aan stukken.…
leven, geen dood........
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.153 zondagmorgen koud landschap
roken en door het raam staren
leg mijn handen op het glanzende hout
koel hout, nee zeg maar koud
weer gaat de wereld als een meisjeskamer open
het landelijke, goddelijk verheven kalm
de schemer zal nu laat in de middag vallen
de sterfelijkheid houd aan, deze morgen
ik voelde meer steen met gelijk geduld
alles stond…
de Avond
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.073 De kerk en toren die daar stonden
zijn door de schemering bijna verslonden
als zij weer slaat.
In het geluid van onze toren
die pas voor het eerst goed is te horen
klinkt wat spijt.
De maan schijnt nu in menig glas
het bier lijkt goud op ons terras
de avond is een feit.…
La Dame Blanche
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
650 blinkend als kind
met vlinders in handen
verborgen lacht
zo beef ik des nacht
in volle vallende sterren
mijn adem over jouw huid)
zing ik vlakke tonen ronder en rollend
van mijn tong het hemelbed in
op het ritme van je levenslijn
gelijk de vrucht zich naakt ontkleedt
- dansen de contouren op krijtwitte muren
in het flakkerend schemer…
kant geklost
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
520 strijken over stille plas, die
door donk,re bossenrij omzoomd
zich onthuld als een schilderij
stil, met rechte stam, als in gelid
staat de zilverboom op wacht
zijn kroon vol loof, met zacht
getinte bladeren in viltig wit
takken getand als zeldzaam koraal
spelen met de eerste zonnestraal
een compositie in zilverlicht
's avonds als de schemer…