1824 resultaten.
Bevroren zwanenmeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 Toen een zwanenjong zichzelf in de spiegel aankeek
en een grijs donzig kuiken terugblikte
Begon zij nieuwsgierig
kleine barstjes in het glas te pikken
Al snel ontstond er een kunstwerk
van verfijnde breuklijntjes
Bloemen van ijs ontsproten
in het o zo tere glas
Zij bleef met haar snavel pikken
totdat haar spiegelbeeld
langzaam transformeerde…
Palet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Ze heeft de kleuren van het wilgeneiland
op haar eigenzinnige palet, ze schildert
bomen, dieren, planten, wolken
langzaam kruipt de tijd naar haar boezem
ze schildert groen en grijs omdat ze jou
naakt wil zien, zonder de obstakels
die een pittige discussie zinloos maken
je houdt van de geur van sierlijke bloemen
terwijl jij jezelf ontdoet…
Frêle schouders
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
405 ik zag je
gezicht in tal
van vragen
de antwoorden
wetend wist ik
hoeveel jouw
frêle schouders
moesten dragen
toch liep je
verend met
ingehouden spirit
de borst vooruit
het neusje geheven
jouw verschijning
bruist van leven
en vitaliteit
toch had ook jij
je schaduwkant
waarbij jouw silhouet
in grijs gehuld
de kleurloosheid
van…
Angst eet mijn ziel op
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 tegen
Ik ben een steen
een rots van van eenzaamheid
Tegen betaling houdt iemand me vast
als ik in bed lig te krijsen
Ik heb pijn en ben alleen
angst eet mijn ziel op
De steen is het heelal
ik ben een steen in de woestijn
Toch groeit er mos
ik bekommer me om het mos
Soms brandt de zon
maandenlang op de steen
Het mos wordt grijs…
In het groene gras…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Toen er een prins langsreed
op een spierwit paard
was haar blonde haar
tot diep in 't grijs bedaard.
Zonder haar te zien of te horen
galoppeerde hij snel door
om zich door jonge meisjes
te laten bekoren.
Maar ‘t kon haar niet meer storen
omdat ze zo gelukkig was
vrijend met haar vriendin
in het groene gras……
luik zonder scharnieren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
25 mist ontdaan van grijs als verf over behang
haar witte mantel is geel bij verse sneeuw
een schreeuw van een meeuw ik laat hem
plots helder ijs met ijzers glad gegleden
de snelheid op de vaart gelijk een schicht
als van het licht stabiel en krachtig duwend
de één over de ander de herhaling van benen
lichtbruin riet telkens bijna plat gewaaid…
Winterkleuren
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.287 Ik zie het gras, het groen verschuift naar rood
door winterzonnestralen die zich laag
verstrooien over aardse buigingen
de hoogte geeft aan alles nieuwe kleur
De bomen donkeren, de gele gloed
is goud van licht verkouden zachte mist
het water glanst een blauw verhullend grijs
en gindse huizen missen elk detail
In deze kleur geworden zichtbaarheid…
Bergwandeling over de Montgrí*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
663 Ondanks de woeste wind die fluit
blijft zijn kleur grijs toch heel bijzonder.
En dan valt plotseling een stilte
tussen het groen van de olijven:
de blauwe zee wiegt witte schijven.…
Fado
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.164 De huig is een gloeiende klepel
De stem een windorgel in het deurgat
Pulp en zaagsel kleven aan de tong
Zij zingt met opzet vals
Maar dan stroopt ze het vel
Ademt ruim, de ruis dooft
Wuift de leeuwentemmer uit
In zijn eigen nat gaar gestoofd
Nu ligt ze naakt in een duinpan
Sluipschutters achter helmgras
Haar lied is sprankelend grijs…
Ver gaan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
977 lichtvoetig in
opkomende nevel verdwijnt
ademloos probeert jouw schaduw
je te bereiken helaas is elke
pas een stap te laat in tijd
waas mist reeds gelopen uren
waar dauw het vochtige gras
laat glanzen met kleine parels
geregen aan een lang ontluikend
snoer keelt zij de nieuwe morgen
veerkracht vervaagt schaduwstappen
in het voorjaar grijs…
Kleine spreektaal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.363 Grootverdieners in een grijs pak, kiesbandieten.
Wie betaalt hun dik belegde boterhammen?
Nieuwe waarden pogen ze er door te rammen
zonder geld! Van praatjes kun je niet genieten!
Nu ontvreemden ze mijn oude dag, pats-boem!…
's Avonds laat
gedicht
3.4 met 107 stemmen
42.317 Het wordt al grijs.…
Bezwangerd door ....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.120 de regenboog ontrolt zich
net binnen je gezichtsveld
dominerend getekend tegen
een onbestendige horizon
gemarkeerd en ingesloten
door grijs-zwarte wolken
slechts gevormd door
hun overvloedige lading
bevochten door de zon
ruimte prijsgevend voor
een kortstondig samenspel
gebogen als een lans met
een overvloed aan kleuren
eeuwig verankerd…
Nog altijd samen
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.874 ook z'n baard is grijs geworden
toch nog altijd bij elkaar.
Alle dingen gaan wat langzaam
niet meer zoals het vroeger ging
toen hij me nog de lucht in gooide
en met gemak me weer opving.
Hand in hand soms nog een keer,
meestal mijn arm door de zijne
maar na al die jaren
is hij nog steeds de mijne.…
In de ban van de ring...
netgedicht
4.4 met 53 stemmen
3.384 Meren en bossen omranden torenhoge steden
ontstaan in een lang vergeten grijs verleden
met Aardmannen, Orcs en prachtige Elfen
die eens leefden in deze oude gewelven.
Tovenaars strijden hier tegen elkaar,
om elke hoek dreigt er gevaar.
Hoop is plots voorgoed vervlogen
alle waarheid scheen gelogen.…
nevels die de stilte droegen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…
Aan ene jonge visser
poëzie
3.8 met 23 stemmen
4.033 Achter ons was de eeuwigheid van de zee,
Boven ons bleekte grijs de eeuwige lucht,
Aan 't eenzaam strand dwaalden alleen wij twee,
Er was geen ander dan het zeegerucht.
Laatste dag samen, ik ging naar mijn Stad.
Gij vaart en vist tevreden, ik dwaal rond
en vind in stad noch stiller landstreek wijk.…
Herfst in mijn hoofd
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
892 De lucht boven mij, het kleurt grijs,
en ik weet: Straks wacht me de regen.
Nu nog ben ik dronken, dronken en stil,
en zit ik maar stilletjes wat te dromen;
wees voorzichtig en doe rustig met de dromer,
gooi zijn droom en zijn fantasie niet stuk.…
LEVENSBOOM EN LEVENSSTROOM
poëzie
3.3 met 72 stemmen
17.381 Toen schudde een lentestorm mijn levensboom:
Een wolk van bloesem en van blaadren stoof
in 't grijs der lucht; de stroom stortte in een kloof ...
en wenend zeeg ik neder aan de zoom.
En dáárom golft mijn donkre levensstroom
zo eenzaam, droef beschaduwd door zwartgroen
van pijnboom en cypres en doornstruweel.…
HET GEHEUGEN VAN TIJD
gedicht
3.2 met 40 stemmen
17.034 Ochtend
is in grijs gekleed en wilde
kastanjes vallen maar raak.
Hun boom een kerel, zijn dos
zit propvol groene stekelbollen.
Als dobbelstenen rollen ze weg,
hun hoop gericht op boomhoog.
Onweerstaanbare pralines. Rap
door kleine handen opgeraapt,
binnen als schat verloren gelegd:
dood in minder dan een winter.…
taxatie
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.328 Hij is een saaie belastinginspecteur,
zo’n miezerig ventje in een grijs pak.
Hij verspreidt een muffe dossiergeur
en aan mooie praatjes heeft hij lak.
De lege schatkist lijkt zijn grootste zorg,
elke boekhouding is voor hem vervalst,
voor maximale inning staat hij borg,
de menselijke natuur op zijn smalst.…
dát kind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 zo ver je kijkt enkel nog puin en stenen
onwerkelijk is het hier en koud en grijs
door God verlaten, zielenloos de prijs
voor 't pijnvol heden dat ook mij laat wenen
ik huil om ’t kind dat hier eens droomde
vol van het leven en in een fantasie
streed tegen draken met een zuivere magie
dat lachte, huilde, elke angst weghoonde
waar is nu…
REGENDAG
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.700 Betrokken
ligt de lucht met wolken grijs en grauw,
't stuifreînt, en die hoge bomen schokken
hunne kruinen, en vol vreemde rouw
ruisen zij, ontblaadrend, droeve zangen.
Lijk des avonds in het woud een dolend kind,
daar beneden door de donkre gangen
aaklig schreeuwt en huilt de wilde wind.…
KUSTWACHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 Ik ben in vogel grijs en wit,
leeg me in de krachtige krijs van
meeuw en schollevaar.…
In werkelijkheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.319 deemstering
die eindelijk op één plaats hoop schenkt
achter donker water stijgt geleidelijk strand
rijpt langzaam een morgen en misschien daar
wacht het lang verloren gewaande vasteland
In werkelijkheid verzinkt in nevel het hart
in vergetelheid en in ’t zuchten van de jeneverstruik
kleurloos verloren grijs…
Bede (sonnet)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
807 Als straks de lakse dag is uitgebruld
- geen gierende geluiden in het grijs
van schaduwwegen, enkel nog een wijs
beklijvend zwijgen dat geen klanken duldt –
och, toon me dan dat gij nog spreken zult
en openbreken in een paradijs
van oosterlicht, kom, laten wij het meer
maar oversteken, vrienden van de wind.…
De tol is mijn einde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
805 van glas
te breken uit liefde
onze dood
te sterven in rood
bang niets
over te houden
angst voor de scherven
stilte te erven
je vervalt
tot punten en strepen
historie gewist
je ziel is vergeven
waarheid heeft haast
ik durf niets te vragen
want alles lijkt schijn
is echt te verdragen
ik denk mijn spiralen
in zwart zonder grijs…
Venster op de wereld.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.364 Zie de honger,
de grijs gerafelde
mensen,
holle kinderogen
leeg en
zo onbewogen.
Zie bloed
op straten
en pleinen,
zie de plunderende,
moordende mensen.
Massa graven,
kindsoldaten
leren haten.
De mens,
u weet wel,
met intellect
en rede
waart rond.
Wij kijken
naar beelden,
zien de onterende,
ontaarde mens,
zonder vredeswens.…
Voor eeuwig slapend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 De tijd die, zegt men, wonden heelde,
ging aan haar voorbij, grijs gekleurd.
In het leven dat ze met niemand deelde,
is nog nooit iets sprankelends gebeurd.
Alleen met de naald kon ze leren leven,
al was het een nachtmerrie en een hel.
Maar wat die nachtmerrie haar kon geven,
was een vaag soort vreugde in een cel.…
Dromenland
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.018 sluit ik me af
Ogen dicht en gedachten uit
Wachtend tot iemand me die droom brengt
En het slaapzand in mijn ogen strooit
Soms is het een goed iemand
Maar soms slecht
Dromen of
Nachtmerries
Dromen zijn
Kleur en fel
Lief en zacht
En zijn je hart
Dan slaap je op rozen
Je hebt je ogen dicht
Maar ziet geen zwart
Nachtmerries zijn
Grijs…