Alle inzendingen over uitgesponnen grijs

1824 resultaten.

Sorteren op:

Bevroren zwanenmeer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Toen een zwanenjong zichzelf in de spiegel aankeek en een grijs donzig kuiken terugblikte Begon zij nieuwsgierig kleine barstjes in het glas te pikken Al snel ontstond er een kunstwerk van verfijnde breuklijntjes Bloemen van ijs ontsproten in het o zo tere glas Zij bleef met haar snavel pikken totdat haar spiegelbeeld langzaam transformeerde…
M. Bos20 december 2020Lees meer >

Palet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
Ze heeft de kleuren van het wilgeneiland op haar eigenzinnige palet, ze schildert bomen, dieren, planten, wolken langzaam kruipt de tijd naar haar boezem ze schildert groen en grijs omdat ze jou naakt wil zien, zonder de obstakels die een pittige discussie zinloos maken je houdt van de geur van sierlijke bloemen terwijl jij jezelf ontdoet…
mobar29 juni 2022Lees meer >

Frêle schouders

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 405
ik zag je gezicht in tal van vragen de antwoorden wetend wist ik hoeveel jouw frêle schouders moesten dragen toch liep je verend met ingehouden spirit de borst vooruit het neusje geheven jouw verschijning bruist van leven en vitaliteit toch had ook jij je schaduwkant waarbij jouw silhouet in grijs gehuld de kleurloosheid van…
wil melker21 oktober 2022Lees meer >

Angst eet mijn ziel op

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 596
tegen Ik ben een steen een rots van van eenzaamheid Tegen betaling houdt iemand me vast als ik in bed lig te krijsen Ik heb pijn en ben alleen angst eet mijn ziel op De steen is het heelal ik ben een steen in de woestijn Toch groeit er mos ik bekommer me om het mos Soms brandt de zon maandenlang op de steen Het mos wordt grijs…
J.Bakx22 november 2023Lees meer >

In het groene gras…

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 633
Toen er een prins langsreed op een spierwit paard was haar blonde haar tot diep in 't grijs bedaard. Zonder haar te zien of te horen galoppeerde hij snel door om zich door jonge meisjes te laten bekoren. Maar ‘t kon haar niet meer storen omdat ze zo gelukkig was vrijend met haar vriendin in het groene gras……

luik zonder scharnieren

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 25
mist ontdaan van grijs als verf over behang haar witte mantel is geel bij verse sneeuw een schreeuw van een meeuw ik laat hem plots helder ijs met ijzers glad gegleden de snelheid op de vaart gelijk een schicht als van het licht stabiel en krachtig duwend de één over de ander de herhaling van benen lichtbruin riet telkens bijna plat gewaaid…
Sil Darius16 november 2026Lees meer >

Winterkleuren

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.287
Ik zie het gras, het groen verschuift naar rood door winterzonnestralen die zich laag verstrooien over aardse buigingen de hoogte geeft aan alles nieuwe kleur De bomen donkeren, de gele gloed is goud van licht verkouden zachte mist het water glanst een blauw verhullend grijs en gindse huizen missen elk detail In deze kleur geworden zichtbaarheid…

Bergwandeling over de Montgrí*

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 663
Ondanks de woeste wind die fluit blijft zijn kleur grijs toch heel bijzonder. En dan valt plotseling een stilte tussen het groen van de olijven: de blauwe zee wiegt witte schijven.…

Fado

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.164
De huig is een gloeiende klepel De stem een windorgel in het deurgat Pulp en zaagsel kleven aan de tong Zij zingt met opzet vals Maar dan stroopt ze het vel Ademt ruim, de ruis dooft Wuift de leeuwentemmer uit In zijn eigen nat gaar gestoofd Nu ligt ze naakt in een duinpan Sluipschutters achter helmgras Haar lied is sprankelend grijs…

Ver gaan

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 977
lichtvoetig in opkomende nevel verdwijnt ademloos probeert jouw schaduw je te bereiken helaas is elke pas een stap te laat in tijd waas mist reeds gelopen uren waar dauw het vochtige gras laat glanzen met kleine parels geregen aan een lang ontluikend snoer keelt zij de nieuwe morgen veerkracht vervaagt schaduwstappen in het voorjaar grijs…
metha6 juni 2005Lees meer >

Kleine spreektaal

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Grootverdieners in een grijs pak, kiesbandieten. Wie betaalt hun dik belegde boterhammen? Nieuwe waarden pogen ze er door te rammen zonder geld! Van praatjes kun je niet genieten! Nu ontvreemden ze mijn oude dag, pats-boem!…

Bezwangerd door ....

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.120
de regenboog ontrolt zich net binnen je gezichtsveld dominerend getekend tegen een onbestendige horizon gemarkeerd en ingesloten door grijs-zwarte wolken slechts gevormd door hun overvloedige lading bevochten door de zon ruimte prijsgevend voor een kortstondig samenspel gebogen als een lans met een overvloed aan kleuren eeuwig verankerd…
Harry.S29 september 2003Lees meer >

Nog altijd samen

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.874
ook z'n baard is grijs geworden toch nog altijd bij elkaar. Alle dingen gaan wat langzaam niet meer zoals het vroeger ging toen hij me nog de lucht in gooide en met gemak me weer opving. Hand in hand soms nog een keer, meestal mijn arm door de zijne maar na al die jaren is hij nog steeds de mijne.…
moeke30 november 2003Lees meer >

In de ban van de ring...

netgedicht
4.4 met 53 stemmen aantal keer bekeken 3.384
Meren en bossen omranden torenhoge steden ontstaan in een lang vergeten grijs verleden met Aardmannen, Orcs en prachtige Elfen die eens leefden in deze oude gewelven. Tovenaars strijden hier tegen elkaar, om elke hoek dreigt er gevaar. Hoop is plots voorgoed vervlogen alle waarheid scheen gelogen.…
Ditheke19 december 2002Lees meer >

nevels die de stilte droegen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 729
ik zag handen groeien uit de muur cement viel naar beneden vingers scheurden zachtjes het behang reepjes uit een grijs verleden ze speelden wat met lucht vormden vage klanken waarvan de letters dansten tot een zware zucht het leek een oud verhaal de woorden jankten angst schreeuwde kleuren in de lucht die zwaar geladen neersloeg…
wil melker17 januari 2003Lees meer >

Aan ene jonge visser

poëzie
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.033
Achter ons was de eeuwigheid van de zee, Boven ons bleekte grijs de eeuwige lucht, Aan 't eenzaam strand dwaalden alleen wij twee, Er was geen ander dan het zeegerucht. Laatste dag samen, ik ging naar mijn Stad. Gij vaart en vist tevreden, ik dwaal rond en vind in stad noch stiller landstreek wijk.…

Herfst in mijn hoofd

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 892
De lucht boven mij, het kleurt grijs, en ik weet: Straks wacht me de regen. Nu nog ben ik dronken, dronken en stil, en zit ik maar stilletjes wat te dromen; wees voorzichtig en doe rustig met de dromer, gooi zijn droom en zijn fantasie niet stuk.…

LEVENSBOOM EN LEVENSSTROOM

poëzie
3.3 met 72 stemmen aantal keer bekeken 17.381
Toen schudde een lentestorm mijn levensboom: Een wolk van bloesem en van blaadren stoof in 't grijs der lucht; de stroom stortte in een kloof ... en wenend zeeg ik neder aan de zoom. En dáárom golft mijn donkre levensstroom zo eenzaam, droef beschaduwd door zwartgroen van pijnboom en cypres en doornstruweel.…

HET GEHEUGEN VAN TIJD

gedicht
3.2 met 40 stemmen aantal keer bekeken 17.034
Ochtend is in grijs gekleed en wilde kastanjes vallen maar raak. Hun boom een kerel, zijn dos zit propvol groene stekelbollen. Als dobbelstenen rollen ze weg, hun hoop gericht op boomhoog. Onweerstaanbare pralines. Rap door kleine handen opgeraapt, binnen als schat verloren gelegd: dood in minder dan een winter.…

taxatie

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.328
Hij is een saaie belastinginspecteur, zo’n miezerig ventje in een grijs pak. Hij verspreidt een muffe dossiergeur en aan mooie praatjes heeft hij lak. De lege schatkist lijkt zijn grootste zorg, elke boekhouding is voor hem vervalst, voor maximale inning staat hij borg, de menselijke natuur op zijn smalst.…
N.i. Mant8 december 2004Lees meer >

dát kind

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.122
zo ver je kijkt enkel nog puin en stenen onwerkelijk is het hier en koud en grijs door God verlaten, zielenloos de prijs voor 't pijnvol heden dat ook mij laat wenen ik huil om ’t kind dat hier eens droomde vol van het leven en in een fantasie streed tegen draken met een zuivere magie dat lachte, huilde, elke angst weghoonde waar is nu…
sunset24 oktober 2007Lees meer >

REGENDAG

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.700
Betrokken ligt de lucht met wolken grijs en grauw, 't stuifreînt, en die hoge bomen schokken hunne kruinen, en vol vreemde rouw ruisen zij, ontblaadrend, droeve zangen. Lijk des avonds in het woud een dolend kind, daar beneden door de donkre gangen aaklig schreeuwt en huilt de wilde wind.…

KUSTWACHT

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 800
Ik ben in vogel grijs en wit, leeg me in de krachtige krijs van meeuw en schollevaar.…

In werkelijkheid

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.319
deemstering die eindelijk op één plaats hoop schenkt achter donker water stijgt geleidelijk strand rijpt langzaam een morgen en misschien daar wacht het lang verloren gewaande vasteland In werkelijkheid verzinkt in nevel het hart in vergetelheid en in ’t zuchten van de jeneverstruik kleurloos verloren grijs…
sunset10 april 2007Lees meer >

Bede (sonnet)

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 807
Als straks de lakse dag is uitgebruld - geen gierende geluiden in het grijs van schaduwwegen, enkel nog een wijs beklijvend zwijgen dat geen klanken duldt – och, toon me dan dat gij nog spreken zult en openbreken in een paradijs van oosterlicht, kom, laten wij het meer maar oversteken, vrienden van de wind.…

De tol is mijn einde

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 805
van glas te breken uit liefde onze dood te sterven in rood bang niets over te houden angst voor de scherven stilte te erven je vervalt tot punten en strepen historie gewist je ziel is vergeven waarheid heeft haast ik durf niets te vragen want alles lijkt schijn is echt te verdragen ik denk mijn spiralen in zwart zonder grijs…

Venster op de wereld.

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.364
Zie de honger, de grijs gerafelde mensen, holle kinderogen leeg en zo onbewogen. Zie bloed op straten en pleinen, zie de plunderende, moordende mensen. Massa graven, kindsoldaten leren haten. De mens, u weet wel, met intellect en rede waart rond. Wij kijken naar beelden, zien de onterende, ontaarde mens, zonder vredeswens.…

Voor eeuwig slapend

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
De tijd die, zegt men, wonden heelde, ging aan haar voorbij, grijs gekleurd. In het leven dat ze met niemand deelde, is nog nooit iets sprankelends gebeurd. Alleen met de naald kon ze leren leven, al was het een nachtmerrie en een hel. Maar wat die nachtmerrie haar kon geven, was een vaag soort vreugde in een cel.…

Dromenland

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.018
sluit ik me af Ogen dicht en gedachten uit Wachtend tot iemand me die droom brengt En het slaapzand in mijn ogen strooit Soms is het een goed iemand Maar soms slecht Dromen of Nachtmerries Dromen zijn Kleur en fel Lief en zacht En zijn je hart Dan slaap je op rozen Je hebt je ogen dicht Maar ziet geen zwart Nachtmerries zijn Grijs…
Roosa('96)10 september 2008Lees meer >