Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

Droom

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.382
Dan droom ik en droom ik weer van een schitterend huis verdiept in vele kamers uitgevend over verre verten en lokkend landschap. Wij zijn er. Jij en ik. Wij samen. Dan rolt er gedonder gruist er geraas scheuren muren stuivend tot puin. Maar Wij blijven samen. Onkwetsbaar. Vallende brokken raken ons niet.…

Gaudix

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 891
Vraatzuchtige machines slaan gapende scheuren in de flanken van de bergen om Granada, de stad waar statige buurten gestadig groeien op de korsten van het gewonde landschap. Wat steenworpen verder liggen in koele grotten de oudste huizen van Europa: Barrio Troglodyte, waar het licht al duizenden jaren in perfecte stilte balanceert.…

panorama

netgedicht
3.9 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.859
hoog reiken de dunne poten van de gazelle in de poel waar vogels af en aan vliegen ik leg me te rusten in de jaarringen van bomen en de stilte in mijn buik het open landschap en de bloemen in mijn hand strelen op je mond de geur van het beminnen ik schrei jouw naam in duizend wolken en begeef me naar de kraterrand voorbij…

verwantschap

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 676
ik zag de muurschildering en de zee die zich naar binnen zoog als waaide het landschap rond en rond de regenvlagen bloedrood, vol maanden en uren ik zag jou slapen onder de wind, de dagen moe van lichaam op lichaam van stenen op water en golven die zwaar, vol draaien dwongen ik zag wat ik wilde zien in de krankzinnigheid en…

spinsel

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 474
als hij vandaag in de schoonheid zou willen slapen zal het een landschap zijn zonder lichaam, langs lijnen met buitenaardse voetstappen waarin betraande ogen gaan sterven in winden van onbestaande realiteit in vernielde verwachtingen in het spinsel van donkere dagen lijkt de dichter in de man dronken van zijn eigen verzen en in het licht…
klaes14 februari 2008Lees meer >

ook de maan gaat voorbij

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 721
je draagt de ochtend voor je uit en ik de avond naar de ongetelde dagen van het dakloze landschap wanneer ik me stiller dan stil omdraai naar de dode hond van jaren met woorden die nergens in zee keren of zich op de achtergrond bewegen als wandelaars in richtlode wind het licht sterft en het strand stamelt ontij leg…

winterschimmen

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 655
dat dagen regen zijn en dat jij de uren van die dagen nog eens onderstreept - nadien- maakt mij tot regen vastgevroren in winter in mijn vacht zoals een vogel, dood onder doornstruiken en afgesleten rotsen tegen het landschap geklemd dat ik dan sneeuw op suikerwitte bloemen en jij je hand niet reikt naar het geluk…

Een zilt woordje

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 473
ik voel in het zand weer de warme hand van een eindeloze zomer zacht kabbelt zee licht gekuifd door de wind een zilt woordje mee nog scherpt de zon in donker contrast het ronden van aarde maar met het verglijden van uren lijken schepen door wolken te sturen zijn kleuren gevlucht naar een vervloeiend landschap van water en lucht…

Grensmoment

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Blokken Op mijn tenen lopen Heilig resultaat Topprestaties Doel voor Mijn toekomst Beste van besten Wil ik zijn Moe van het altijd Buitengesloten En onopgemerkt zijn Dan in de grauwe Novemberlucht zo Maar een grijze Zeppelin - vervreemdend Element verdwaald in het Wijde landschap Van mijn jeugd Mijn toekomst vervreemd…

Het landschapsschrift

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 838
Het was alsof er een landschap lag in het landschapsschrift nevelend in een droomwereld soms effende er iemand een heuvel als een apostel van verdriet en deelden vrouwen geneugten met hen die van niets konden leven dan kwam de rivier uit een ruisende bron ontstonden er steden werd er handel bedreven wat in de echte wereld bedrieglijk…

Steeds voortdurender

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Ongeveer 1,3 lichtseconde om precies te zijn, ruimte kent geen tijd zoals wij geen genade, ook geen wonden meer, steeds dieper, verder, definifief onherhaalbaar, steeds exclusiever lopen we ons landschap uit…
Iniduo28 januari 2017Lees meer >

rode lijn

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
als ik naar de horizon kijk en alras mijn ogen sluit dan zie ik een rode lijn ver voor de einder uit in stilte met beide ogen dicht komt mijn landschap tot bedaren en zijn uiterste polen gelijkgericht bij wijze van spreken, als het ware   hoor ik daar in de verte een stem? is het degene die ik altijd zocht?…
Iniduo4 april 2017Lees meer >

Bergen-Belsen (31-08-'17)

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 822
de stilte is pijnlijk maar vergeleken met de pijn van hen die hier hebben geleden mag het geen naam hebben minstens 70.000 onschuldigen van vlees en bloed lieten hier het leven en vonden een plek in één van de massagraven sprakeloos en vol verwijt denk ik waarvoor en kijk terloops naar dit schuldige landschap waar de heide thans nog…

retentie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
ik vroeg me af wat ik zou vragen bij ondergaand daglicht of een naderende voltooiing een aankoelende werking heeft zolang er water staat in het bekken van achtergelaten zomervreugde wat overblijft is een trouwring aan voldragen beenderen of er dan nog reden genoeg is om de weg te vinden in het landschap zoals we dat kenden en daaraan…
Iniduo7 oktober 2019Lees meer >

Onvindbaar

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 610
Het landschap dat zich in bochten wringt Om niet op te vallen, om er niet te zijn In een hoek weg te duiken, te schuilen In een schaduw van schimmen Schuchter, schuw, luw, leeg, vaag, vaal In licht dat zelfs geluid doet dimmen In lucht die nevel druppelings doet druilen Met tranen van doorzichtig kristallijn Daar, waar een zwarte vogel in stilte…
Iniduo11 december 2020Lees meer >

Misschien

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 664
de ochtend ademt zacht en ik kijk naar september meimaand van de herfst ik zie de lindebomen met hun brede kronen en de witte berken als verfijnde dames ze kennen de waarheid van de jaargetijden ik geniet van mijn land waar de hemel het halve landschap is misschien droomt de zon van een vijfde seizoen het stemt me gelukkig in deze…
guy aarts17 september 2023Lees meer >

Hier en nu

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 131
Wijd is het landschap Rondom ons heen. Eng is het leven, Waarin jij nu leeft. Morgen veel dichterbij Dan gisteren, dat Steeds verder weg geraakt. Het verleden is onuitwisbaar, De toekomst ongewis, Pas bekend als die verleden is.…

Verliefd...steeds meer gedichten...

hartenkreet
3.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.374
Deze liefde die houd nooit meer op, dit is een liefde die niet meer verstild. Deze liefde creëert eindeloos gedichten, die jou continu over mijn gevoelens blijven berichten.…
Frans26 september 2002Lees meer >

Schenken

netgedicht
3.7 met 101 stemmen aantal keer bekeken 39.572
Uit een fles vol zwart verlangen schenkt hij zonder enig maatbesef zijn verdroogde glas vol slangen alom sidderend voor zijn lef De verstilde hartstocht komt tot leven de passie nu ook huizenhoog haar silhouet lijkt vaag te zweven en hij wrijft zijn tranen droog Heel zijn wezen nu vulkanisch de aarde trilt achter ontkurkte gloed elke beweging…

Afstand

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.728
stuiptrekgewijs afstand neemt van strand en vasteland zo neem ik afstand van jou: de vloed is uitgewoed de tsunami van passie passé tijden van ebbe strekken strand tot arena voor verbaal gevecht beslecht in afweer en afkeer in ijzige kilte ontvouwt zich beklijvend besef van schrijnend gebrek aan hoop of houvast koude krassen als verstilde…

Barcelona

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.121
En waar we alles deden wat we graag wilden, na 11 maart zelfs 3 minuten lang verstilden. Ik droom van je, ik droom van je elke nacht, omdat ik thuis hoor bij jou, bij al je pracht. Ik fluister je naam, omdat ik je zo erg mis, en ik me afvraag hoe het vandaag met je is.…

Zo graag

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.473
En heeft de zon nog niet het langst geschenen, al zijn de wolken nu en dan verstild? Ik weet het niet, of is 't visioen verdwenen nu 't avond wordt en alles plots verkilt? Ons leven is een ebbe en vloed van ooit bereiken van wat de ziel vervult en leven geeft.…
Adeleyd7 april 2005Lees meer >

Vernietigend

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.428
in stille verbondenheid ik zie het koord van jouw leven de lijn tussen goed en slecht, iedere dag voorzichtige stappen, om het lot niet te tarten En toch, als het even kan, een zijstap maar nooit terug, nooit heel en altijd minder dan de vorige keer dromen najagend in de nacht, kleur bekennen overdag, lijdzaam Je mond in glimlach verstild…
Renate22 juni 2006Lees meer >

Rembrandt's passie

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 832
in het koninklijke blauw en roodgeel en goud, toont zich Oktober, stille maand van de herfst, voorzichtig glurend langs bronsgroene bladeren, traag en verstild tekent het silhouet van een ijle vlucht kraanvogels zich af, je hoort ze hoog en ver roepen, langs het pastelblauw van deze vroege, ja bijna droeve avondlucht; mijn vriend, de Noordenwind…
Tjoke17 oktober 2007Lees meer >

zo anders gelijk

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.043
als ik niet ben gelijk jij wilt, in jouw spiegel; een bloem die eeuwig weerkaatst, tot onophoudelijk bloeien bereid raak ik verstild, word ter plekke geplaatst achter in de rij der verscheidenheid zal je mij dan nog zien als ik verdwaal in de tuin van de verschraalde mildheid ook mijn denken wordt vertroebeld door ontkende geluiden…

Waar tijd de zeilen slijt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
zeilen slijt en windhandel vooruitgang brengt voor kooplui land en continent ook vogels broedend op het oude akkerland oppers met gedroogde tarwe in het zonne-uur bij de scheefgezakte hooibergschuur waar ploegen wolken stof doen waaien achter twee robuuste zeeuwse paarden onvermoeibaar stappend in het rechte spoor nog zijn ze er de verstilde…
wil melker11 augustus 2015Lees meer >

Boer zoekt vrouw

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 604
de arme boer, hij ploegde eenzaam voort zijn zaad liet slechts verstilde akkers bloeien de liefde was alleen besteed aan koeien die zeiden ‘boe’, doch nooit een innig woord door geiten werd hij vaak geringeloord geen nageslacht zou op zijn erf volgroeien hij kon het zware celibaat verfoeien de trage trekker leek in veen ontspoord maar zie…
Daan de Ligt26 december 2010Lees meer >

HERFSTGROND

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Verstild wandelt bezwerende daadkracht door het kleffe zwart, schept met wonderhanden luchtig kruim voor de maandenlange nacht. Het duister binnen de zachte wanden is al wat daar woont een vertrouwde wacht. Warme wil om te bestaan blijft branden!…

treurwilg

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
geborgen in de luwte van het lover van de oude treurwilg aan de waterkant verstilde het rumoer in haar hoofd kwam ze tot rust talmend op de bank onder de boom ze staarde lang door de sluier twijgen naar het water waarin ze wou verdrinken in vergetelheid de avond was gevorderd toen ze besloot toch maar naar huis te gaan…