2645 resultaten.
Ziel der Bloemen
hartenkreet
4.0 met 19 stemmen
4.335 laat haar knop openbreken
de natuur gaat zijn eigen gang
“Gooi me pas weg als ik hang"
zou zij ons willen smeken.
Zo kan een mens zich ook voelen
eender, zoals de bloemen bedoelen.
Sla deze smeekbede niet in de wind
als je in andermans ziel gaat woelen
en niet met diegene mee kunt voelen
besef dan goed dat je geen vrienden vindt.…
Gelijk een arme, blinde hond
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.672 Er waart - lijk om een vrouwe-kleed
waar oude driften in hangen -
er waart een geur van schamper leed
en van huilend-moe verlangen.
En 'k dwaal, een blinde hond gelijk,
door dralige lente-roken,
mijn hart van alle liefden rijk,
mijn hart van liefde verstoken.…
Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
874 Alleen angstaanjagende geluiden
blijven in onze hersens hangen,
en woorden die ons vrees aanjagen,
klampen zich aan het papier vast.
Woorden van rust en ontroering
waaien weg, verjaagd door de wind,
woorden van liefde en troost
verwaaien als bladeren in de herfst.
En na de wind wacht ons slechts
leegte, en hoop zonder doel.…
Mijmerend in de duinen
gedicht
3.5 met 24 stemmen
13.993 De arend zweeft en broedt mijn beboste duinen vol
ik hang met zand en zomp en gras en dor getak en jonge scheut in hem
dit is de zon tussen de aarde en de ijlte
breek baan, trillende wereld van libellenvleugels
ruisende onbeweeglijkheid boven prille netelkoppen,
breek baan in mij die in dit landschap zit
in dit doorzichtig nest van arendsdons…
De liefde verklaren
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.221 Een stem, een ziel, een stil verlangen
en wat dit met je doet;
bekoring om aan veel te hangen,
een kind dat je blij groet.
Een plaats waar hevig wordt gevochten,
een plek waar 't stil is, nacht,
een lot dat draait in vele bochten,
een mens die antwoord wacht...…
Hortensia's (opnieuw)
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
721 Hortensia's, in kleur gevangen
waar goud en rood uit 't zomerlicht
vol weemoed rond de stengels hangen -
we zijn tot zacht verstaan verplicht.…
Orgastische feesten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
777 ik voelde al
aan de voorzichtige
vlucht van je handen
de zacht tedere
lentewind in
zijn prille vleugjes
vaak lichtten
in vervreemding
de eerste kleuren
op waar de zon
haar koesterende
warmte geeft
daar geuren
plotseling lieve
orgastische feesten
die de boodschappen
van steeds grotere
evenementen delen
hangen seizoenen
hun wassen…
Een ademtocht
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
840 En toch te weten: alles is een en met elkaar verbonden,
hetzelfde groen en toch in vele varianten,
dezelfde harteklop en 't eeuwige verlangen;
hoe kan mijn blik in die van jou dan blijven hangen?…
BIJ EEN ABSTRACTE COMPOSITIE MET ROOD, BLAUW EN GEEL van Piet Mondriaan
gedicht
3.5 met 45 stemmen
11.159 Windstil linnen, elk geruis gestold
in verf, de hang verradend naar dat
diepste evenwicht, de sluimerende
maat van alle dingen. De grote lijnen
trok hij zijwaarts en omhoog,
als volstrekte armen van een boom.
Òf die van ons, na alsmaar rekken
reiken naar elkaar én hemelwaarts –…
Stervende herfst
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
623 De zomer heeft niet gevoed,
takken hangen zonder vrucht.
De stilte vreet zich naar binnen
en legt een wreed zwijgen op.…
lieve lust
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.318 hoe droog kan de zon
op zondagmorgen vroeg
onder cv-loze omstandigheden
één-en-twintig oktober
in huizen schijnen
zojuist nog vóór de marathon
twee hoog pal tegenover
zag ik een paar vief was
partijtje wit eerste klas
door-en-door-nat binnen hangen
hoog aan gespannen lijnen
overdwars recht aan stangen
dat wil zeggen hij droeg
zij…
Nu jij er niet meer meer bent
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
994 De leren bank
oud en versleten
loert mij wat
wezenloos aan
wil mij niets
laten weten
van al wat
hij heeft verstaan
De tafel waaraan
we zaten
is zo ijzig stil
jouw woorden hangen
nog aan de muren
als ik ze horen wil
Het bed waarin
we samen lagen
omarmt ons niet meer
de leegte naast me
voelt als een afgrond
jou niet hier te weten…
Begin de dag
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.206 Jouw oor
dat de wind
hoort en voelt
het is een korte
fluistering van troost
een nieuwe ingang
van hoop en liefde
Er schijnt
vandaag boven
jou de zon
ook als er wolken
over je heen hangen
schijnt die elke dag
je moet dat licht wel
vandaag willen zien.…
Verloren liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 Doffe ogen
bevroren tranen
een mond die zwijgt
haar hart dat huilt
de wind die zachtjes
een masker streelt
over bleke wangen
en haren lokt
waar krullen futloos hangen
voeten lopen
over zwarte rozenblaadjes
laten een spoor achter
waarin in scherven
van gebroken liefde
werd gestapt
ze ziet zijn schaduw node gaan
niet bij machte
hem…
De zwachtels van de dood
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.131 het onbegrip, het misverstand,
het veel te klein vergeven,
de winter die niet wijken wil,
de broosheid van het leven;
maar dwarsdoor de zwachtels die
het leven vaak omvangen
blijft toch soms even hier en nu
iets van verrrijzen hangen
Want 't licht is sterker dan de dood;
en liefde kleurt weer rozerood.…
Sprankelen
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
1.527 De simpelheid van woorden
gevoel zacht omschreven
Diep vanuit het warme hart
waar liefde steeds zal zweven
De simpelheid van woorden
over tederheid en verlangen
Beelden verbonden met letters
momenten die blijven hangen
De simpelheid van woorden
door innige emoties gedreven
Het stilstaan en het verdergaan
zomaar een stukje van je leven…
Regen.
netgedicht
3.7 met 59 stemmen
4.516 het regent weer pijpenstelen
ik zit me knap te vervelen
het weent in mist en duisternis
verlicht door een lantaren
struiken hangen zwaar beladen
tot op de drassige grond
de druilerigheid van buiten
is in mijn hoofd gekropen
de neerslachtigheid in mij
verwacht de zon als tovenaar
gisteren en vandaag zijn plassen
water hinderlijke…
Schoon schip
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
676 De crisis treft ook de partij van Verdonk
Leden lopen over naar de PVV
Onze Rita ziet, nog altijd recht door zee
Hoe Trots op Nederland naar één zetel slonk
Haar zien te vertrekken is een verlangen
Bij voorbaat bleef de vlag maar half stok hangen
…Rita Verdonk laat zich niet uit het veld slaan, ze maakt schoon schip ondanks dat ze
nog maar…
Vluchten in de lente
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
628 Ik verschiet in woorden
als ik een vreemde tocht verneem
die aan mijn been blijft hangen
en ik in kilheid versteen
jij zegt maar spreekt ook buitengaats
dat onze reis zich verlaat
maar lieve zeg me nou waarheen
jouw gepraat
gaat slechts achterwaarts
aan mij voorbij
en stapelt rotsen
op de helling
waar we staan
wankele tonen schuren…
Zwom
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
576 Bedoel je jouw jaloezie
of die van een ander
het zijn twee wortels
aan dezelfde boom
bij de rivier liggen jouw kleren
ik dank je voor de vele keren
dat ik met jou zwemmen mocht
in de diepzee van menselijke emoties
ik groei nu verder tussen de verhoogde dijken
zal niet snel meer voor het monster wijken
en ja, ik hang mijn kleren in de hoogste…
uit mijn schaduw
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
556 af en toe even over het randje kijken
naar daar waar mijn rest ooit verblijven zal
hij vertelde mij over het vredig mooi
zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt
als de zon op haar hoogste punt is
mijn schaduw in alle rust kan verlaten
gewichtloos laat ik me als de tijd daar is
na een mooie warme avond uit het leven glijden
en hang…
In de schaduw van licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 sprookjesachtige dingen
in de carrousel van tijd
glijden emoties en formaliteit
moeiteloos door vele jaren
van woestijn tot oase
bergen gletsjers en zee
wij hebben het allemaal ervaren
toch tonen bijna alle foto’s
in de schaduw van licht
het nog nooit uitgesproken gemis
ergens is in het diepste verlangen
het geloof en de hoop blijven hangen…
Het Wad spreekt in stormen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
610 nu de storm spreekt
en het water steeds maar hoger stapelt
tegen het groen van de hoge dam
‘k voel me nietig nu de dood
twijfelt aan mijn voeten
er is geen ginder en geen hier
slechts wat bijvallen uit een oud geweten
de wind als een muziekdoos
speelt het spel met ruwe woorden
het pijnigt mijn gelaat en laat mijn
blik afzijdig hangen…
Sharly
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
577 Het hondje van La Paay is weer terecht
Zo'n klein petieterig chihuahua puppy
En dan die boze wereld in je uppie
Maar ho eens even, denk ik nou zo slecht
Of hielden ze dat beest gewoon gevangen
Totdat ze die beloning zagen hangen?…
Zoals een golf het strand kust
hartenkreet
4.7 met 16 stemmen
923 oude schors vrijen
bepaalden mijn droom,ja
zon scheen door mijn raam maar het was
nacht, de sterren straalden zacht
als krakend kreupelhout onder mijn voeten
bepaal ik zelf niet hoe dat komt
sinds ik jou droom ben ik
verstomd
wanneer ik dan
zoals een golf het strand kust
denk dat het nooit overgaat
is mijn droom alweer gesust
ik hang…
Duurzaamheid
gedicht
3.2 met 18 stemmen
7.592 Zijn het de wolken
die loom en zwaar boven de grond hangen
het gras nog jong en sappig
van net gevallen regen
de zon die kortelings vrij spel had met schaduwen
van bomen, hagen?…
Toen zij zich ontplooide
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
665 Plooien in het witte kleed vindt men niet terug
in haar gelaat; zij is de schoonste van het
plein
krullen langs de slapen hangen fijn dansend
boven schouders naar achteren in wrong
gevlochten
bewegen van de aarde rond de zon laat leven
bries verlegen langs haar ogen zucht de
schaduw, zij niet alle aandacht wenst
destijds viel Sculptura…
Verliefd gedrag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.047 Raken jouw woorden van verlangen
ook verstrikt in verliefd gedrag
terwijl zij aan jouw lippen hangen
gecamoufleerd door de mooiste lach?
Droom jij ook met jouw ogen open
vergezeld door de volle maan
zie jij mij dan ook overal lopen
wetende dat ik nooit zal weggaan?…
mijn vader sprak gevleugelde woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 soms bleven die hangen
aan de hoogste takken
van de populier.
daar glommen ze als kermisballonnen
en kleurden mijn leven vol zwier.
nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.…
Herfstbladeren
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
582 De zomerbladeren hebben hun dienst gedaan:
schaduw gegeven, zonnelicht weerkaatst,
gedanst op de takken maar blijven hangen.
Nu is het tijd om los te laten.
Ze zijn nog een beetje groen, maar ook
al geel en bruin, klaar om afscheid te nemen.
De weemoed speelt door de nerven die
scherper in beeld zullen komen.…