1883 resultaten.
Brood en vis
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.154 Naargeestig schreeuwen meeuwen in de mist
Het doet mij huiverend naar zon verlangen
Al wekenlang is de rivier gevangen
En ligt mijn woonboot star in ijs gekist
Wanneer de mist door wind wordt weggewist
Zie ik de watervogels onbevangen
Bij honderden rondom mijn arkje hangen
Zij wachten stil er wordt geen plaats betwist
Ik voer hen vis, strooi…
Zonder eerzucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
74 Diep in het geheime binnenste van haar verlangen,
waar de rivier de vallei in begeerte bereikt,
heeft chaos in haar ratio een rijkdom gevonden
die niemand met grenzen van woorden bereikt.
En daar, in het oerwoud van intieme dromen,
raak ik haar aan met mijn eenvoudige veer.…
Wandeling
gedicht
3.2 met 26 stemmen
16.879 's Zomers sta ik soms onder dat open raam
In februari, maan en sterren schaatsen langzaam
Door de bocht van de rivier, het blauwe ijs
In brand weerkaatst de kus, het huis, de winterreis
Van twee wier levens aan elkaar zijn vastgevroren.
Het is ondraaglijk heet.…
Gebroken spiegelbeeld
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
816 Haar spiegelbeeld verdronk
in het water van de rivier
en liet alleen rimpels achter.
Ik zag het meisje kijken
naar de duizend sterren aan de hemel
die ze herkende in de gebroken spiegel
van haar kamer.
Haar spiegelbeeld herkende zichzelf niet.…
koekelemeien bij naaktbloeiers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 lente zingt eeuwen jong
ziet de boer op zijn trekker
ooien temerig aan de mekker
onder de wol hun lammetjes
merels zingen op fluitjes
ook de bloemetjes en bijtjes
je voelt ze aan je huid talen
naar frisse buitenlucht
om in zinnen te verhalen
natuur knalt er nu geel uit
chinese klokjes
in tuinen en vazen
kleine hoefbladen
aan rivieren…
wonen voor een autist
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
2.745 Ik woon in een rivier,
ik woon in de zee.
Ik lig daar lekker te dromen
en maak een heleboel mee.
Ik woon in de duinen,
ik woon in een baai.
Ik zwem daar tussen de vissen
samen met een haai.
Ik woon onder de grond,
ik woon in een kanaal.
Ik maak daar wel 500 vrienden,
zelfs een kleine garnaal.…
REFERENTIE
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.272 dit is mijn vrijbrief, elke weg ligt open
ik ben van al mijn ketenen bevrijd
noem het desertie, ik ontwijk de strijd
vanaf vandaag zet ik het op een lopen
kom ik bij een rivier?…
lijnenspel
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
512 Zie, het bloed als rivieren
kruipt tussen spleten, langs
afgronden en de diepe dalen
weerspiegelt alles averechts
in dubbelzinnige verhalen.…
TRIPPELENBERGS EER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
200 Bredase drukte
verzinkt in het kleine bos
aan rivier de Aa.
De beukenlaan door
weilanden geeft tehuis aan
wespen en bijen
De grond vol dor loof
wordt opgewekt door varens
met hun jong, licht groen.
Eikjes, twee duim hoog,
staan dicht opeen. Wie zal hun
groeiruimte geven?…
Fata morgana
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.421 Luister, met heldere ogen,
Liefste
Nu het nog kan
Naar de traag stromende geheimen
van de kristallen rivier
De roep van de ochtendvogel
Eenzame nostalgie
Vergeefs verlangen
naar verloren dromen
Luister, glimlachend
naar de lichtende galm
aan de horizon
waarachter het vermoeden schuilt
van ach, het zal zo mooi zijn
het wenkende paradijs…
Terwijl storm bossen rooit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 weer laat de natuur zijn
teugels vieren om de ondraaglijke
saaiheid van het leven te versieren
de rivieren zijn geknecht
hun speels meanderende bochten
afgesneden en weer recht gelegd
maar een stortvloed zal
de vele dijken doen bezwijken
water zal zijn overloop weer krijgen
hagel gaat de oogsten stenigen
terwijl storm bossen rooit en…
ontmoeting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 De Ontmoeting (1)
Ik was een onrijpe vrucht;
Een groenblad,
Een harde steen waande ik mij,
Een speelse rivier
Tot dat ik op een nacht
jouw gelaat in de droomland zag
De verschijning die enkel een spiegeling was
Het deed mij blozen,
En de bloed in mijn aderen voelde als gloeiend ijzer
Het groene blaadje werd vuurrood
Sindsdien
Streelt…
Graf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 Zware donderwolken
verduisteren maanlicht
de gele trompetnarcis breekt
in donkere nachtmerrie
naast de steen met de naam
van een vriend uit onzekere tijden
landwegen kronkelen zich
in zijn sombere gedachten
emoties stromen
zijn als wilde rivieren
tranen vinden warme wangen
alle onrust in een nacht gevangen
er is een weg naar…
Ritme van warmte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.193 Laat zon schijnen op rivieren
water warm bruisend tussen oevers gaan
nevels door licht en ochtendkoelte
waaierend over vlakke veld
als sluiers van tule en zijde
met frêle handen die dorstend strelen
groen naar blauw gestrekt.…
Spaarbekkens
gedicht
4.0 met 30 stemmen
5.490 De dotterbloemen vallen droog
in de spiralen van het slib
eens stond het water huizenhoog
tot aan de rand van ieders lip
baggerschuiten zijn vertrokken
door verse geul in de rivier
de natuur zit met de brokken
en zucht onder een kwaaie pier
de rechte weg leidt naar het geld
en verdraagt geen puur gekronkel
spaarbekkens worden niet…
Van de overkant
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.647 Morgen
Ik lag in ’t oeverriet aan de’ overkant
En tuurde naar haar raam in de buitenste paleismuur;
Ik kon niet zien dat zij verscheen,
Want de nevel dreef over de rivier.
Maar de hemel achter mij bloosde van kim tot kim,
Zodat ik wist dat zij naakt voor haar raam moest staan.
II.…
openbaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
585 sterren tellen
nooit konden leren
omdat het leven ons riep
soms bij het raam
vaak op de gang
in een hoek
staan
omdat dit bestaan niet bestaat
in boeken die echt nergens over gaan
wij die altijd zoeken
in woorden en zinnen
wij die de sterren tellen
maar de waarheid nooit mochten
vinden
maar in die straat
vlak bij het park
waar de rivier…
Doerak
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
886 een week
zonder een kik te geven
het leven laat je in de steek
ik moet je zeilen reven
tussen het hoge gras
kijk je naar de reigers
het wordt nooit meer wat het was
mijn kerk staat in de steigers
Je ogen tarten mijn geloof
in het goede van de mens
er gaapt een catastrofale kloof
in jouw allerlaatste wens
ik gooi een stok in de rivier…
Milieu nog maar een keer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
484 Rivier. Olie. Vervuiling.
Leegroof. Vissen. Dood. Hoelang nog?
Tot Sint Juttemis? Nee. Veel eerder. Als
we zo door gaan. De lul. De mens. gezond-
heid. Schadelijk. Niet leuk. Voor gene-
raties na ons. En nu al. Verschrikkelijk.
Dood. Dood. Dood. En de mens op het
verkeerde spoor, zo vaak. Als een trein
richting een ravijn.…
Alles is Water
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.524 Water kende er geen naam
dan slechts de naam die wij het gaven
en zo rolde het de berg af
onstuimig als het was
met witte koppen langs rivieren
wispelturig door het land
en heilig als het maar kon zijn
om iets van dorst er mee te laven
Tot in zeeën die wij samen
zwommen in ons heerlijkheid
met witte parels van geluk
waarin wij eeuwig konden…
Het vervolg van de duivel.
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
577 Als rivieren bier en wijn mijn slechte buien
hebben weggespoeld zal ik de draad weer oppakken
en zal ik eens omzien, of je me nog volgt.
Vergis je niet hoor, ik ben groter dan je denkt,
en ik buig voor niemand, zeker voor de duivel niet.…
je herkent me niet
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
854 maskers breng ik mee
vreemde kleren
lange veren ook
en alle kleuren van de regenboog
parasols
een enkele paraplu
misschien regen
je weet maar nooit
en de maskerade kruipt
kringt zich traag
door alle kronkelstegen van de stad
die nog aan deze morgen wennen moet
naar de rivier
brug hoog gekromd
koudijzeren leuningen
en verlangen…
maelstroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 de bodem van de rivier
is bezaaid met lijken
de aarde waarop ik loop
is bezaaid met lijken
de lucht zwevend boven mij
is bezaaid met lijken
beklemd hart
zeer
ademhaling stokt
hallucinant
het verleden,
mijn verleden
komt met mach 9 dichterbij
voorbij, haalt mij in
blaast mij omver
vermorzeld mij
schept een toekomst
die niet de mijne…
ZEFIER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 De zoele verstrooide zucht
strijkt 's ochtends over de wei
doet
grashalmen zijn adem zuigen
broederlijk naar elkaar knikken
tussen hen verborgen wezens
ontwaken
blaast bestendige dwaallust
door schemerig maar bewust riet
brengt op het glanzende meer
dunne schaduwen
van huiverende twijfel
verzinkt boven de rivier
onder…
Styx
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 Zilveren rivieren houden zich op de vlakte
doch houden in het blauwe schijnsel
onopgemerkt de wacht, zoeken in
luchtledigheid naarstig naar bovenaardse
kenmerken, lenen zich als doorwrochte aderen
bij uitstek voor onderkoeld aansterken,
gaan loom voorbij aan boodschappen
dagzomend achtergelaten of verborgen
dagdromend aan het oog onttrokken.…
liefde dichtbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.123 je was
wie je was
greep ik je hand en wandelde met je langs het water
blij met de hond blij met de jongens en herinnerde me dat ik je gevonden had en dat onze jeugd ver weg was en niets blijft maar alles terugkeert
in bed de slaap niet vattend
mijn buik tegen jouw rug
allebei wakker
was taal overbodig
was buiten ver
was de rivier…
Vlam*
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
3.344 Wild woest sleur je me mee als een rivier,
het water – waarin ik vol passie baad,
de stroom die ik volg, mijn levensvertier –
dat me niets meer te wensen overlaat.…
Wolken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
629 Bedaarde plukken enorme wolken in wonderlijke kleuren
Omringen mij roerloos
Doordringen mij, vergeten is mijn wereld
Uitgestegen boven het wolkendek,
Dwaalwegen als een labyrint, aanschouw ik een lichte wereld vol zonneschijn
Als dekens van sneeuw zijn de wolken die de aarde bedekken
Als tekens vol rafelige gaten en diffuse goudkleurige rivieren…
24 UURS VRACHT-VERVOERS-ECONOMIE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
695 We hebben de Maas, rivieren, de containerschepen
nu nog goed nacht-vervoers- en watermanagement
economie continue: varend, duwend of slepend
"geen woorden maar daden", weg uit 't dag-isolement!…
Anti-Atlas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
469 begin en eind staan tegenover elkaar
als poortwachters
langs de weg naar vergetelheid
lichtvoetigheid maakt dagen draagbaar
zonder wetenschap
van dood is leven een verloren strijd
het is de scherpte van de snede in de huid
die schrijnt
in het licht van verdreven herinnering
de rivier is op een droge grens gestuit
in de vallei
waar water…