1517 resultaten.
Vreemd
poëzie
2.6 met 16 stemmen
3.228 Dat het zonlicht zo voorzichtig
Door de ijlheid straalt van 't lof,
En het groene blad doorzichtig
En veel edeler maakt van stof,
Dat het windje in de twijgen
Zo behoedzaam gaat te werk
En aleen wat blaadjes zijgen
Doet op 't pad en 't bloemenperk,
Zonder 't wazig diep te raken
Waar de groene schemer blauwt,
Of de goudglans schuw…
Lijf, het huis van geest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Onder de schaduw van de vleugels
In de schemer van de nacht
Losjes voeren van de teugels
Kost me ineens alle kracht.
Neem de wind in alle zeilen
Zodat het leven vooruit gaat
Probeer imago op te vijlen
Het leven gaat zoals het gaat.…
MENS GEEFT AAN PLANT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.289 Vriendelijke schemer, die kruiden mint,
vindt blaadjes vol kracht, schept een geurig oord,
wekt neuzen, terwijl hij ogen haast versmoort.
De vrouw snuift diep, knielt neer, fluistert tot elk kind:
"Hier werd mijn dochters as over de grond gestrooid.
Zusjes korte leven kende grote vreugd,
was heftig, eindigde eer jullie kwamen.…
Schemeruur,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
430 Veulens bij een hek terwijl de
schemer valt, koppen dichter
bij elkaar, de ogen diep zwart
getint, waarin blikken strelend
om warmte smeken, te beminnen
met de hals met volle manen
over een brede borst die op de
wereld rust en , het ranke lichaam
torst als goddelijk stilleven, waarmee
het web van schoonheid is geweven,
een laatste…
Vat vol rivier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 land druppelsgewijs gescheurd
de oevers wenken nog wel
niet overtuigend en verbreken verbindingen
de holle paden lopen dood en nat
gevallen kleurig blad vaart derwaarts
herfstver weg van de bakermat
hagen en hekken trekken
hun verdorde en roestige pijpen op
kil worden kuiten gekust
bomen waden naar winterrust
de morgens schilderen schemerig…
De jonge dragers
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
451 Ze waren jong en kenden
de dood alleen als een
schichtige voorbijganger
in een grijs getooide stoet
over een smal pad naar
het schemerig deurgat.
Het was al volbracht
en voorbij hun dag.
Ze deelden broederlijk
het speelkwartier waar
ze opzij stonden, niet
aan verval gebonden.…
Tijdloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
848 De tijd heeft nog geen afspraak
in mijn ogen en mond
al voel ik de schemer
en de verse rouwranden wel degelijk.
Ik voel woorden wellen
ook woorden die ik niet ken.
En daar bij hun in de straat
hoor je het grindpad al knarsen.
Je ziet het glimmende wegdek
het is hard gaan regenen.…
Parel voor twee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 Een geeuw die zich verschuilt in de palmen van je handen
laat zich horen en bijt zich vast met blinkend witte tanden
De schemer die de nacht verraadt sluit zich om je slapen
dromen roeren, maken los pakken samen, samenrapen
kluwen worden in het schijnsel van je geest
Een oude wollen trui uithalen en opnieuw gaan breien
een schoen uittrekken…
Stille leven
hartenkreet
5.0 met 19 stemmen
1.578 Het waterzonnetje wil
schemeren
't klokje dat niet meer tikt,
eindigheid
ons opschrikt.
Stil staat de ster
strobed verlicht
klanken woorden
gaan en komen
eb en vloed
fluisterstil
herinneringen
komen tot leven
de naam is gebleven
Verhalen krijgen
lichaamsvormen
wonden helen.…
Gebeten hond
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
371 Een adder was mij
te glad en slim af
kwam out of nowhere
na de beet in het been
van mijn Eurydice
stierf ik als Orfeus
wel duizend doden
het gif greep als vuur
razendsnel om zich heen
een rat beet zijn staart af
benam mij de adem
een sidderaal woelde
door vademdiep water
en door de magisch
halfduistere schemer
vlogen vliegende…
Uilenvlucht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
246 Bomen flitsen langs
als geesten in de schemering.
Geen pauzes, geen remmen.
Alleen de zwaartekracht die mijn brein overneemt.
Excuses voor de muren die ik achterlaat,
voor de brokstukken van wie ik was.
Ik wil vallen.
Een klap die alles stopt.
Jongens vallen even hard,
even breekbaar als glas.…
Waar het licht de stilte raakt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
22 Het licht schuift sidderend over het stille water,
een dunne schemering die de horizon losmaakt
en het zoute fluisteren van de branding wekt,
zonder dat een mens de stilte hoeft te verstoren.…
Schemerrood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Zachte schemering
streelt de kwetsbare klaproos
en grijze wolken
De klaproos staat
langs het pad waar stof en stilte
elkaar ontmoeten. Haar rode bloem vangt het
eerste zonlicht als een herinnering aan hoe mooi iets broos kan zijn.
Tussen het hoge gras
beweegt ze mee met elk zuchtje
wind dat voorbijtrekt.…
Begeerte
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
2.335 De schemer maakt haar welvingen ronder en mijn lustwapen warmer.
Wat verkiest ze? Haar eigen veren te strelen?
Anderen naderen op teenkussens, het hoofd licht achterover.
Roekeloze hoogmoed.
Alsof ze nu al op een heftig hoogtepunt rekenen.…
Vaarwel aan 't woud
poëzie
2.8 met 22 stemmen
3.141 Mijn lievlings-plekje in 't woud, waar 't groene dak
Een blauwer schoort, en schemer-schijn doet dalen
Op levend loof en vol-getroste tak,
En zonnegoud langs blader-goud laat dwalen -
Vaarwel, vertrouwde stilte! waar ik sprak
Wat nooit mijn hart tot mensen kan herhalen....…
Onder de boom des levens
poëzie
3.7 met 14 stemmen
4.140 Over ons ijlt reeds de schemer, met al zijne nev'lige armen
Wist hij het dode verleên - wist hij het doel van de tijd;
Ik zie de aard nog maar vaag, als een schim achter waaiende blâren -
Lieve, geef mij de hand, dat ge nog neven mij zijt.…
Geven en nemen
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.678 Ik look de blijdschap mijner oogen
In schemer van berooid paleis…
De schaamle sterfelijke bloemen
Die ik u in de avond bracht,
Met zoveel eeuwigs niet to noemen
‘t Schoot vleuglen in de stille nacht:
Ik waak bij de eerste morgenstralen,
Of gistren als een droom ontgleê:
Ik wandel door de lichte zalen:
Elk ding is op zijn oude stee..…
- Genegeerd, gekleineerd zonder woorden -
hartenkreet
4.0 met 40 stemmen
1.726 Genegeerd, gekleineerd de dwarrelende gedachten
waardeloos verloren, onder teloorgaande schemering.
Binnen de blinde vlek weggepoetst, rest het wachten
tot ernstige schendingen van geestelijke integriteit
plaats maakt voor een eerlijk en zuiver begin.…
Zeven Werken
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.561 zieke kind dat aan haar borst
in tranen werd gedragen
Ze hadden haar begraven
met de voegen van de stad
waar zij gevangene nu was
van uitverkoop in etalages
waar de zoete geur van wafels
onder winterjassen gleed
die zij er enkel nog kon zien
als zij hun blikken niet vermeed
Zij was een vreemdeling - verstekeling
verdwenen in een schemering…
VOLKEREN DES KRUINS
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.624 Ik wil ontvangen van de nacht en schemer,
En van de gouden ochtend het geheim,
Ik wil het nog niet zichtbare doorzien,
Ik wil doordringen dit oneindige,
Altijd wijkende, en fluisterende
Hoog mysteriespel, dat Leven heet.…
Vanwaar die dode letters..?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
644 Nu diepte zonder water is
en hoogte zonder adem
kraalt rond jouw dode ogen
verlaten in de schemer
dat liederlijke carnivoor
wat elk kadaver vreten moet
het bloed huivert zijn ondergang
in een verzonnen hemel
De Bijbel die de leugen dekt
Het vromen van de handen
Gewassen Maan van Golgotha
Die rood ziet van de schaamte
Ik zie dat…
Ogen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.410 De schemer die gestadig
Over mijn ogen dicht,
Breekt als een wolk weldadig
In dauw van aldoorvloeiend licht.…
Lied voor de nog niet afgestreken lucifer bij de paleizen van het geheugen
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.722 Wat de beademde slangenarend in de schemering zong:
De paleizen van het geheugen zijn dan groot, dan klein.
Je schrikt soms van wat je ziet, als de regen even ophoudt.…
De Nar
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
508 Het paard gespannen voor de kar
De clown de nar een puntmuts
Met een gele ster troosteloos
Gaat hij door de troosteloze straten
Hobbelt over de keien in de schemering
Voorbij de meidoorns het landschap
Van de eenzaamheid in
Waar hij in stilte zijn sores draagt
Het leven laat zich niet inkapselen
Of sturen door ongewenste bemoeizucht
Het…
Tederheid?
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
571 Nu het najaar zich aandient
vernauwt de wereld zich door de
hals van een zandloper van stilte
trage voorloper van de schemering,
de losgebroken kettingwind rukt
aan de lage tonen van de maanden
als ijsberend roofdier zonder hol.…
moederhanden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
616 de handen van een moeder
na maanden van afwachten
zij koesteren ons als eerste
als wij het levenslicht zien
de handen van een moeder
wiegen ons in rust en slaap
voeden en verschonen ons
leren ons kruipen en fietsen
de handen van een moeder
zij staan en liggen nooit stil
van vroeg al in de ochtend
tot ver nog na het schemer
de handen…
De zachte cadans
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
468 Zijn klank is zo fijn
dat het bijna pijn doet, een draad van
zilver die de schemer doorsnijdt. Mijn borst reageert,
mijn adem wordt trager, alsof ik word opgenomen in een groter luisteren.
Hij zingt zonder reden,
zonder masker of haast, gewoon omdat
zijn kwetsbare wezen vraagt om te klinken.…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Wanneer onverwacht de
schemering alles omlijst in goud en schaduw,
voel ik stilte intens en rijk, als een levend, ademend weefsel.
Ik vouw mijn ogen en draag hun spoor zacht mee in de stroom van mijn dag.…
Het vroege uur
netgedicht
1.5 met 13 stemmen
399 Je kleine borst een vlammetje
in de ochtendkou, terwijl je de schemering voorzichtig openbreekt.
Ik hoor de trilling in je
hoge, broze toon, elke noot komt binnen
zonder filter of verweer. Jouw zang is de enige taal die
ik nu kan verdragen, zuiver en ongepolijst, rechtstreeks naar het hart.…
Ochtendschemering
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
363 Ochtendschemering
roze licht boven velden
bomen zwijgen stil
Als schemer oplicht,
openen mijn zintuigen zich verder
dan nodig, alsof de aarde haar stem verheft,
en elk detail lichter binnenkomt dan woorden kunnen dragen.…