1883 resultaten.
Een klein lied met grote gevolgen
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.704 Uit de bergen ijlen ruiters in verrukking
naar de fiësta in de stad
aan de oevers van de bruisende rivier.
Daar zijn de señorita’s!
Rode castagnetten klepperen verleidelijk
onder hun wervelende rokken.
De nacht geeft de dag een afscheidskus,
de vrouwen slingeren
hun laarzen om de mannen.…
bellenblazende regen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
879 vindt
die op hun bolling ontstaan
en mijn ogen niet ontgaan
waarom ze zo plotseling knappen
zal ik wellicht nooit snappen
de bellen, ze zijn zo mooi
maar toch vallen zij ten prooi
ze spatten uiteen in de plas
die even hun schuilplek was
onzichtbaar worden ze opgenomen
zo kunnen ze zachtjes verder stromen
op reis naar de zee via de rivier…
Spreuken van de donder
gedicht
3.7 met 15 stemmen
8.817 De rivier van vonken, de luchten vuur.
-----------------------------------------
uit: 'Laaglandse hymnen', 2003.…
Eindelijk vrij.
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.099 Hoog in de bergen
Sta ik op de top
En nu laat ik me vallen
Met de wind in mijn kop
Ik juich en ik schreeuw
Ervaar eindelijk die vrijheid
Vlieg weg van het verdriet
Niet denkend aan het afscheid
Het dal komt in zicht
Maar ik sta klaar
Ik laat me niet meer verrassen
Ja, komt u maar
Ik haal diep adem
En duik in de rivier
Maar schiet…
een zomer bij huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.120 de rail ligt er nog
de spijkers die we zochten
onder bomen met vleermuizen
echte angst
als de trilling voelbaar was
de lucht vol hing van zomer
de smaak van de rivier op de lippen
zeggen konden we het niet
niet met woorden onderhuids
steeds strakker tot barstens toe
de koeien vooruitdrijvend
de reeds onteigende gronden in…
Achter de dijk
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
856 Mijn straat loopt uit in weiden
vol met koeien
Achter de dijk meandert de rivier
Hier kunnen zij het water wel vermijden
Hoor ze loeien:
"Wij zijn veilig hier!"…
Wandeling
gedicht
2.2 met 88 stemmen
20.385 Verder op de weg staken we een rivier over.
-----------------------------
uit: 'Tramontane' 1996.…
achilles hiel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
549 wanneer de zon plots
midden in de nacht
begint te schijnen
de klok bij het ontwaken
het verkeerde uur vertelt
rivieren zout smaken
en stenen zacht als kittens zijn
wanneer waarneming je bedriegt
het vertrouwde verandert
loop je verloren
in het bos van bedrog
achilles hiel ontbloot
samsons haar verdwenen
wanneer jij die ik bemin…
geroezemoes
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
655 er komt geluid aan, vanaf het land
patrijzen scheren in straffe formatie
over het pasgeschoren maïsveld
het voelt koud en kil, huizen branden
weids geurt mijn land naar de stront
knotwilgen penselen nog met twijgen
aan de overkant van de rivier klinkt
een lied wat door de mist is verwekt
mensen gaan met een brood onder
hun arm bij de slager…
Zuivering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 hoofd
dat gedachten kapot denkt van zal ik kan ik
en hoe zal die ander (die vermaledijde ander)
als longen vaker aarzelen het hart een slag wacht
de ingewanden weifelen de lever niet vergeten
kan en zelfs de blaas het verleden niet
loslaten wil –het lijf kortom een opslagtank-
als waar is dat ik van water ben
het lichaam een kleine rivier…
Aarde
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.402 Als 'k u zo lief niet had, mijn aarde, zou ik
Zo niet begere' u in een droom te vieren,
Maar al uw steden en al uw rivieren,
En bos en berg graag in één beeld beschouw ik.…
zomer bij huis
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
588 de rails ligt er nog
de spijkers die we zochten
onder bomen met vleermuizen
echte angst
als de trilling voelbaar was
de lucht vol hing van zomer
de smaak van de rivier op de lippen
zeggen konden we het niet
niet met woorden onderhuids
steeds strakker tot barstens toe
de koeien vooruitdrijvend
de reeds onteigende gronden in…
dol, fijn.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
596 en hulpeloos spartelde en dat dan
maar een naam probeerde te geven,
namelijk in een zwevend gedicht,
dat je in een donkere rivier doopte
en daarna met knijpers vastknipte
aan de wat verbogen waslijn om
te laten drogen en was een blauwe
seconde even écht heel gelukkig,
je had het van blijdschap te kwaad,
en werd heel moe en viel toen…
Ik ben de minnaar
gedicht
2.2 met 193 stemmen
34.173 Ik ben de dromer die jou tot muze verheft
zeeën wijken voor ons, lagunes drogen op
door ons vergissen rivieren zich in hun stroom
de regen beheersen we met een vingerknip.…
Een kerker met gordijnen
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
1.486 Het geluid van een rivier nabij.
Een andere maan lacht me toe.
Ik ben moe.
Wil slapen voor ik vrij.
Maar hier voor me ligt een schaar.
Een schaar om mee te knippen.
Ik wist.
Papier tot gordijnen.
Papier verkwist.
Snede in mijn onderlip.
Wazig zicht.
Stond hier ooit een hut?
Was ik nog maar sterker.…
Verstilling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Verstilling
ik wil verstilling en
bedachtzame, langzame bewegingen
fluwelen voetstappen
zacht als een zomerbries
ogen vol verwondering en
het ontluiken van verlangens
aan de oever van
de zilveren rivier
en de bomen,
ach ja, de bomen
trouwhartige wachters
waaronder ik mag schuilen
onder een groene keizerskroon
luister ik naar hun…
Het vaderland was destijds een moeras
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.677 Het vaderland was destijds een moeras,
Aanslibbing van de zee en van rivieren,
Bevolkt door vissers, jagers, Batavieren,
Wier leven al te gader ruwheid was.
De Batavieren waren opperdieren,
Zij stamden uit een sterk en blond oerras,
Hoe vaak reeds draait onze aarde om zon en as,
Voordat de bloemen der beschaving tieren?…
- Transformatie -
netgedicht
3.9 met 34 stemmen
510 Zo ver het oog straalt,
weg van elke weg,
wij als mensheid zoeken hulpeloos
een oordeelsvrije, liefdevolle plek
aarzelend en gekwetst
stromen de sprankelende watervallen
als woelige rivieren
in tranendalen over onze ziel
een constante observatie van de geest
onveilig en opgejaagd,
met een toenemend gevoel van liefde,
verkwikken ze…
bloedmooie wervelstorm
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.260 hoofd als
de wind die de bladeren van
takjes af wil rukken
Hoed je, ze
buldert recht op je af met
lange, enorm lange benen (eindeloos lang)
die zo snel gaan dat ze wazig worden
Elke jongen die een poging waagt
wordt onder de voet gelopen door
deze bloedmooie wervelstorm
’t valt niet te begrijpen,
hoe ze het vol houdt,
een wilde rivier…
Een dag om te zoenen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
675 als de acteurs
de kleur van hun gewaden
en al mijn cellen juichen
naar het licht
maar hoog in de coulisse
achter dansende wolken en het blauwe
plooiloos strak gestreken doek
moet het feest veel verder gaan
champagne clowns een donderspeech
in hemelsnaam wat heeft de dag in petto
laat me verrassen lucht
zoals zo vaak
en toost met de rivier…
ALS IK VANNACHT STERF
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.756 om
Let maar niet op die dovende gloed
zie nochtans de verworven rijkdom
Als alle lichtjes doven in mijn hart
schrei dan niet om wat nog resteert
Weet: De wereld lijkt slechts zwart
voor wie ’t eeuwig op aard begeert
Als ik ‘t oog tenslotte sluiten moet
zie ik dat liefde altijd blijft bestaan
Dan voel ik mij ’t geestelijke bloed
als rivieren…
Kwetsbaar?
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
859 Wat dat kind niet weten kan,
waar de bron van dat versje
ligt, daarvan zeker drinken
zal, zag de aarde roze rijpen,
zag de lente bloesems dromen,
overzag werelds wensen die ze
niet begrijpen kan, liet het
maar bij tranen stromen in de
rivier van aardse onwetendheid,
heb het bij de hand genomen.…
Papa
hartenkreet
4.9 met 16 stemmen
1.655 Ze zouden een rivier kunnen vormen.
Maar dat is nog niet genoeg.
Live your life today, not tomorrow. Dat heb jij gezegd.
Ik was bang voor morgen. Jij ook.
Maar jij hielp ons allebei om die angst te overwinnen.
Look forward and not back.
Die was ook van jou. En je hebt gelijk.
Je kunt er niets meer aan veranderen.…
Al gaande
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
702 ongelijkmatig oogt
maar ons zeker leidt
zo het diepste dat beoogt
onderweg naar daar
waar ‘samen’ ons roept
met wuivende hand,
haast onzichtbaar ver,
waar wellicht geluk
ruimhartig teder baadt
langs een paradijselijk strand
voel de loop van mijn rimpels
van links naar rechts
andersom
soms ook wel gekruist
ik zie die van jou,
rivieren…
VERLEDEN BLIJFT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 De lage ruime heuvels
om de Franse dorpen
Domrémy en Veaucouleurs
geven sterk verlangen
almaar rond te dolen
langs lustig buitenleven
deinend grasland en graanveld
roepen het oude genot
van 't landelijke drinkhuis
waarin arbeid en vertier
met elkaar schertsen
boven gazen kelken
jonge boerenboterlucht
glijdt over de kleine rivier
zoekt…
Stilte van de heimweehut
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
607 Een stoel stond op een andere plek
het schilderij was van een vreemde gek
de hond lag trouw en rustig in zijn mand
naast jouw ontlasting in de avondkrant
de tijd leek stil, jouw geest was rijk
het huisje stond schuin tegen de dijk
de rivier werd kalm, de golven zacht
de waanzin had jou in zijn macht.…
Heimelijk verlangen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
629 gedachten tijdens ‘t loflied
weemoed en melancholie van
het heimweelied
in Amsterdamse armoede
die verlangt naar jungle
tussen Spaanse kastelen
onder zomerwolken
die verhalen vertellen
die jij bent vergeten
in dit lenteland van leven
het is de vrucht
die het sap doet smaken
de bloem
die de bij zal lokken
het water
wat de rivier…
Dorpse vriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
598 de echo van het dodenlied
het is mijn antwoord op jouw zwijgen
een omweg via de muziek
die toetert naar de wolken
er groeit een dorp
rond jouw onschuld
een kerk dicht bij jouw hart
er staan koeien in de weide
ik proef de nasmaak van een levenslied
in iedere liter bier en in iedere druppel regen
rond jouw onschuld
zwemmen zwanen op rivieren…
tevergeefs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Gespoeld van top tot teen via een kronkelende rivier.
In de brandende zon was tevergeefs geen regen gegeven.
Ondanks energieke aankleding aan mijn vitale oase.
Een droom met dezelfde kijk en identieke woorden.
Tevergeefs toch een woestijn zonder een waterbron.
Bleek deze ideologie een hoogstaand van andere orde.…
Winter in een brief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
636 Winterbomen staan kaal in de straat
wolkenkolossen drijven boven natte daken
jij bent slechts bij me in een laatste brief
alleen de dood kan mijn verlangen doen staken
je aarzelt in het naderbij komen
stilte houdt zich vast aan mijn eenzaamheid
ik droom tussen het zwijgen van antwoorden
alsof ik een landschap ben in de tijd
mijn rivieren…