Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

Betekenis

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.095
In de verte slagen van een klok die mij oorverdovend luid wekken: uren die om zinnige invulling vragen, antwoorden die stomweg uitblijven. In alle volheid ervaar ik in leegte iets dat ik God noem. God, wat verlang ik naar God om dit eindige bestaan te vullen met een 't niets ontstijgende betekenis.…

Voorwoord

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
het lijkt alsof ik je in de verte hoor roepen laten we bestaan zonder omhaal, nu, onttrokken aan voorheen zijn als niemand anders dan ons en ik een oneigenlijk anti-deel zoals ooit de schaduw van ons zonnehuis zonder jouw sporen geen pad dat zich kruist zich verdroogt in bedding verheft uit schemer, verdrinkt in grenzeloos het lijkt alsof…
Iniduo11 oktober 2014Lees meer >

Uit de anonimiteit

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
ben ooit in vroeger tijden uit de anonimiteit gekropen begon mezelf voorbij te lopen om een ander leven te leiden maar de perspectieven vervaagden tot grijze dagen zo dat ik zonder zon mijn evenbeeld niet altijd mee hoefde te dragen het leven verloor zijn bestaan ik wist niet hoe nu verder te gaan er was geen gezicht dat in de verte…

Zij aan zij

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
kleine pasjes of de krekel in de avond die fluistert in mijn oor is het de kleur groen in een overweldigend koor of ligt de smaak aldoor in mijn mond ik heb geen weet doch het leeft wel in mij 't is een wezenlijk verlangen eeuwig en waar ik ook in gedij vraag maar niet verder waarom ik ben bevangen door het land van daar over de verte…

Ontdek…

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
eens vele wegen richting jouw beeld het wikken en wegen, vooral de rust bij jou is genesteld, niet bij iedereen reflecteer want de spiegel wil klanten mijn spiegel is al jarenlang gebroken die kon de bergen en dalen niet aan zich aftekende in rimpels en wallen vanuit de verte zijn genen niet helder mijn beeld werd pas veel later duidelijk…

Op de boot

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 579
En ik zag in de verte de duinen waarin je speelde, de golven waarin je zwom, de wolken die je schilderde, maar vooral zag ik jouw dierbaren tegen de reling arm om arm als om heling, hun tranen in bedaren nu, turend naar het ongrijpbare,…

daarna is alles gebleven

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 635
zij stond er vaak koeien vulden het landschap en in de verte lag de stilte, net achter de oude gracht een kauw schreeuwde rauw naar het schemerend boerenland het deed haar beven het voelde als sterven moeizaam draaide ze zich om stak de lampen aan en in het licht om haar heen kwamen zij: de dreigingen, het verwijten zijn vlugge…

Uitzicht/Impressie

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.145
wakkert verlangen aan zin om er op uit te gaan Op je kop te gaan staan verre oorden verre verten lonken over de horizon Voorlopig is de lente nog "op de bon" en zijn dit gedachten, verzonken.…

kompas

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Als een kompasroos zonder noord pijl zoekend in de verte naar een onbekende weg zoals jouw vaders vader voor jou Een innerlijk geweten dat steeds tegen je zegt dat jouw verlangen de grenzeloze ruimte zoekt en jouw liefde door de muur van de angst heen breekt, dat het ochtendlicht de nacht een halt toeroept en hij jou als het donker…

De zee

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
Turend in de verte naar het water, waar zeilbootjes het bevaren. Helaas de zomer is voorbij, alles heb ik opgeborgen. Daar mijn gevoel er nog is, heb ik het plaatje vast gelegd met een laag vernis. Ik liet mijn borstel het water golven. rotsen werden bedolven, door het kolkend water aan de rand, dicht bij mijn herinneringsstrand.…

In jaargetijden

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
De zomer verwart in de verte als een dunne draad zonder eind Herinnering aan de winter paars als een heideveld schaars bedekt Een heldere droom wordt zelden een gedicht met zuivere woorden Herfst lijkt op een bonte vlinder zomer- en herfstkleuren opgezogen Een winter wacht met zwart en wit in een maanzieke, zilveren nacht Een ader in de…

Rooilaan langs de Maas

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 721
Een kleine bal, een zwarte volle maan, lijkt al wat in de verte is gebleven. De bomen zijn steeds ijler weggedreven. Van dichterbij zie ik een pony staan. Daar ging ik met de hond elk jaargetijde, tot vreemde mannen ons met vuur beroofden van deze gang die ons voor kort bevrijdde van kooi en tijd.…

Met de twee rode strepen verf nog in mijn haar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
Brandschoon fluisteren de stenen van de dorpen tussen deze keien waar mijn hak is bleven haken ligt misschien een lang leven , ga dan niet ver van huis Muziek maak ik met lepels en met vorken onder de rode daken Tot in de verte zijn de zilveren akkoorden te horen met jouw klanken naar een ontbladerd voorjaar als herboren Tussen de takken schijnt…

Eindelijk Thuis

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Door het oog van de storm In de verte brandt het Licht van de vrijheid. Zoet land. Land van de Vrijheid. Wie zou er niet willen wonen? Wie zou er zich niet thuis voelen? Ik heb een droom om mensen samen te brengen en daarnaar toe te leiden. Mijn land is van jou. De tafel is gedekt. Er zal vreugde zijn!…

In deze seance

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 425
ik hoorde je stem in zachte muziek een hand streelde mijn haar op de rand van dromen ik wist dat jij zou komen het was voorzegt ook voor de muziek was al een bijrol in deze seance weggelegd het was geen mystiek uit onbekende verten die mistig schimden maar een gewoon menselijk contact in gezamenlijk dromen we voelde warmte…
wil melker2 oktober 2020Lees meer >

Wintertijd

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
Je denkt aan een duin En aan golven En verten Het eindeloze En het héél broze…
Ralameimaar26 oktober 2020Lees meer >

Gerrie Knetemann

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 548
Pas in de verste verte ligt het eind dat zo vaak veel te tijdig wordt bereikt, want plots een steek, besef, de Kneet bezwijkt net als hij met zijn vrienden lekker treint In één seconde komt alles voorbij: Parijs, de gele truien, valpartijen, het wereldkampioenschap, de kasseien, de stratenmaker was een echte kei Zijn vindingrijke tong zat…

jij die blijft

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 603
oneindige kilte in mijn zijn tot warmte in verbindend missen steeds meer word ik gewaar hoe jij nog  in mijn verlengde ligt gedragen wordt voorbij ons verleden, zo is het als ik verklaar: dat ondanks aards gewicht  liefde zich herijkt naar het heden en  heengaan  de waarheid nadert, dat het pure blijvend  is wijl ik toch nog vaak in de verte…

Hebben wij verkloot

netgedicht
4.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 605
wij hebben de wereld die wij op onze handen droegen kleiner zien worden in het langzaam verdwijnen van verten en horizon stiller in menselijk en omgevingscontact waar deuren sluiten ook vreemdelingen komen er niet binnen daar waar geen nieuw bloed elkaar ontmoet is de reis gedaan ook hoe vee en gewas de cirkel niet halen…
wil melker26 oktober 2022Lees meer >

Ogen van het luipaard.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
scooters la persistenzia della memoria love is a rebellious bird l'ascensceur pour l'echafaud de ogen van het luipaard eens keken zij mij aan jaren, talloze freeze-frames telkens nieuw, vernieuwing vervolgd teloorgegane hoop en plots, vol diep glinsterend vuur nimmer weerkerend, als geluid met bijklank verstommend in de verte…

Niets voor altijd

netgedicht
4.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.325
Een gewonde engel schildert boven een vlucht wilde ganzen verten van onbeschreven lucht. Zal ik woorden tussen lijnen schrijven in de omheining van lege taal gaan staan op verkleumde dichtershanden zitten?…
J.Bakx11 maart 2024Lees meer >

STREEP

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
Geen vogel zing geen kerkklok luidt geen hond blaf in de verte. Lichtvoetige gedachten sluipen op wollige kousenvoeten stiekem mijn hoofd uit. De aandachtslust van toeters en radio's is herleid tot een lethargische lockdown, het therapeutische principe van stilte.…

Herfstdag

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 762
Als een kus vanuit de verte, vanuit het verleden, zo ervaar ik dit geluk schenkend moment. Want in gedachten is het alweer eeuwen geleden, ook al voelt het voor mij nog ooh zo bekend. Zet een volgende stap verder naar buiten ondanks dit onstuimige weer, ga opzoek naar de laatste herfstroos en leg deze in de toekomst neer.…
Pitsikato28 oktober 2024Lees meer >

ondergaande zon

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 630
in deze onwereldse verstilling had de Jacaranda een transcendente glans over het weerloze gelegd het kind dat zonder te weten het geheim van zachte krachten in zich droeg op het randje van stilstand verdwenen de blauw-paarse bloemen de zon ging onder in de verte hoorde ik het zoemen van een vogel des doods het werd nacht en stil…
J.Bakx8 maart 2026Lees meer >

Spiegel van de geest

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 113
Het voorjaar valt stil over de stad een deken van verloren zielen ik loop op een herkenbaar pad waar ego’s ronkend tateren en vielen miljoenen zoeken naar de waan van vrijheid, liefde, warmte, feest ik zie hen in de verte staan als vreemde spiegel van de geest ik scoor vanuit een blinde hoek zelfs als de wereld om mij gilt blijft mijn…

Stil, zonder dorpen, weiden, watervallen

poëzie
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.886
Zo zie ik soms in verte van verleden 'T zilv'ren gebergte van mijn liefden zweven; In nevel van vergeten is vergleden, Wat, mens, ik lijden deed en heb geleden; En, onverloren feeërieën, bleven De zal'ge toppen van verzonken leven.…

Liefdesweerbericht

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.376
De afstand wordt almaar groter Behalve dan die van mijn liefde tot aan jou Als het niet meer te omschrijven valt Zo hard 't regent op ons huis Dat je er over wil lezen in de krant Maar er niemand is om te verslaan Hoe de gaten zijn geslagen tussen het grind op de door ons nog te lopen paden Zo schuilen we samen in de luwte En in de verte…
Rik Hof14 november 2003Lees meer >

Ik mis je...

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.679
De sterren weerspiegelen je lach oogverblindend en in de verte En ik schreeuw 't uit van over de reling... ... ik mis je....…

Israël

poëzie
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.925
Maar ook gij kent de bonte bergen niet, Waar Gods wil mij machtig heeft heen geleid, Waar het hunkerend oog de verten ziet, Van 't Heilig Land tot de open zee gespreid.…

De vleugels van de wind

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 723
Wat een heerlijkheid, wat een ruimte en wat een genot De sterren knipogen vrolijk naar mijn persoon Pratend met het wolkendek in dit grote blauwe slot Glimlachend naar het heelal, alsof ik in deze hemel woon Plotsklaps suist de bliksem met zijn donkere wolken door de lucht Weg is de rust en een angstkreet ontsnapt uit mijn mond In de verte…